← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Ρωμ 2 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ρωμαίους 2Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στο δεύτερο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους προσφέρει μια διεισδυτική εξέταση της θείας δικαιοσύνης και της ανθρώπινης ευθύνης. Σε αυτό το καθημερινό μάθημα ακολουθούμε τον Χένρι καθώς ανιχνεύει το επιχείρημα του Παύλου ότι Ιουδαίοι και Εθνικοί στέκονται εξίσου καταδικασμένοι ενώπιον του Θεού. Η προσεκτική ερμηνεία του τονίζει τη ματαιότητα του εξωτερικού προνομίου όταν η καρδιά παραμένει αμετανόητη. Μέσα από τα λόγια του Χένρι καλούμαστε να σκεφτούμε πώς το ίδιο δίκαιο μέτρο εφαρμόζεται σε κάθε ψυχή. Ας καθοδηγήσουν οι γνώσεις του σε βαθύτερη ταπείνωση και ειλικρινή αυτοεξέταση σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το δεύτερο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους. Ακούστε την επίμονη διαβεβαίωση του αποστόλου ότι ο Θεός κρίνει χωρίς μεροληψία. Προσέξτε τις προειδοποιήσεις κατά της αυταπάτης και την πρόσκληση σε γνήσια υπακοή. Αφήστε το κείμενο να προετοιμάσει την καρδιά σας για την ερμηνεία του Χένρι που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά διευκρινίζοντας τον γενικό σκοπό του αποστόλου στο κεφάλαιο. Στο προηγούμενο κεφάλαιο ο απόστολος είχε παρουσιάσει την κατάσταση του εθνικού κόσμου ως εξίσου κακή και σκοτεινή όσο ήταν έτοιμοι να την κρίνουν οι Ιουδαίοι. Και τώρα, σκοπεύοντας να δείξει ότι η κατάσταση των Ιουδαίων ήταν επίσης πολύ κακή και η αμαρτία τους σε πολλές πτυχές πιο επιβαρυμένη, για να προετοιμάσει τον δρόμο του θέτει τον εαυτό του σε αυτό το μέρος του κεφαλαίου να δείξει ότι ο Θεός θα προχωρούσε με ίσους όρους δικαιοσύνης προς Ιουδαίους και Εθνικούς και όχι με τόσο μεροληπτικό χέρι όπως ήταν έτοιμοι να νομίζουν οι Ιουδαίοι ότι θα χρησιμοποιούσε υπέρ τους. Ο Χένρι στη συνέχεια αντιμετωπίζει άμεσα το επικριτικό πνεύμα των Ιουδαίων. Ι. Τους κατηγορεί για την επικριτικότητα και την αυταρέσκειά τους (εδ. 1): Είσαι ανυπολόγιστος, άνθρωπε, όποιος κι αν είσαι που κρίνεις. Καθώς εκφράζεται με γενικούς όρους, η νουθεσία μπορεί να φτάσει σε εκείνους τους πολλούς διδασκάλους (Ιακ. γ΄ 1), οποιουδήποτε έθνους ή επαγγέλματος κι αν είναι, που αναλαμβάνουν στον εαυτό τους εξουσία να λογοκρίνουν, να ελέγχουν και να καταδικάζουν άλλους. Αλλά εννοεί ιδιαίτερα τους Ιουδαίους και σε αυτούς ιδιαίτερα εφαρμόζει αυτή τη γενική κατηγορία (εδ. 21), Εσύ που διδάσκεις άλλον δεν διδάσκεις τον εαυτό σου; Οι Ιουδαίοι ήταν γενικά ένα υπερήφανο είδος ανθρώπων που έβλεπαν με μεγάλη περιφρόνηση και καταφρόνια τους φτωχούς Εθνικούς, σαν να μην άξιζαν να τεθούν με τα σκυλιά του κοπαδιού τους ενώ την ίδια στιγμή ήταν οι ίδιοι εξίσου κακοί και ανήθικοι — αν και όχι ειδωλολάτρες όπως οι Εθνικοί, όμως ιερόσυλοι, εδ. 22. Γι’ αυτό είσαι ανυπολόγιστος. Αν οι Εθνικοί, που είχαν μόνο το φως της φύσης, ήταν ανυπολόγιστοι (κεφ. α΄ 20), πολύ περισσότερο οι Ιουδαίοι, που είχαν το φως του νόμου, την αποκαλυμμένη θέληση του Θεού, και έτσι είχαν μεγαλύτερες βοήθειες από τους Εθνικούς. Ο Χένρι στη συνέχεια επιβεβαιώνει την αμετάβλητη δικαιοσύνη της κρίσης του Θεού. ΙΙ. Διακηρύσσει την αμετάβλητη δικαιοσύνη της θείας διακυβέρνησης, εδ. 2, 3. Για να οδηγήσει στο σπίτι την καταδίκη, δείχνει εδώ τι δίκαιος Θεός είναι αυτός με τον οποίο έχουμε να κάνουμε και πόσο δίκαιος στις διαδικασίες του. Είναι σύνηθες στον απόστολο Παύλο, στα συγγράμματά του, κατά την αναφορά κάποιου ουσιώδους σημείου, να κάνει μεγάλες παρεκβάσεις επ’ αυτού όπως εδώ σχετικά με τη δικαιοσύνη του Θεού (εδ. 2), ότι η κρίση του Θεού είναι σύμφωνα με την αλήθεια — σύμφωνα με τους αιώνιους κανόνες δικαιοσύνης και ισότητας — σύμφωνα με την καρδιά και όχι σύμφωνα με την εξωτερική εμφάνιση (Α΄ Σαμ. ιστ΄ 7) — σύμφωνα με τα έργα και όχι με σεβασμό προσώπων, είναι διδασκαλία για την οποία είμαστε όλοι βέβαιοι, διότι δεν θα ήταν Θεός αν δεν ήταν δίκαιος αλλά πρέπει ιδιαίτερα να το λάβουν υπόψη όσοι καταδικάζουν άλλους για εκείνα τα πράγματα για τα οποία οι ίδιοι είναι ένοχοι και έτσι, ενώ πράττουν αμαρτία και επιμένουν σε αυτή την πράξη, νομίζουν ότι δωροδοκούν τη θεία δικαιοσύνη διαμαρτυρόμενοι κατά της αμαρτίας και φωνάζοντας δυνατά κατά άλλων που είναι ένοχοι, σαν να εξιλεώνει το κήρυγμα κατά της αμαρτίας την ενοχή της. Αλλά παρατηρήστε πώς το θέτει στη συνείδηση του αμαρτωλού (εδ. 3): Σκέπτεσαι αυτό, άνθρωπε; Άνθρωπε, λογικό πλάσμα, εξαρτημένο πλάσμα, δημιουργημένο από τον Θεό, υποκείμενο κάτω από αυτόν και υπεύθυνο απέναντί του. Η περίπτωση είναι τόσο σαφής που μπορούμε να τολμήσουμε να απευθυνθούμε στις ίδιες τις σκέψεις του αμαρτωλού: «Μπορείς να νομίζεις ότι θα διαφύγεις την κρίση του Θεού; Μπορεί ο Θεός που ερευνά τις καρδιές να εξαπατηθεί με τυπικές προσποιήσεις, ο δίκαιος Κριτής όλων να δωροδοκηθεί και να απομακρυνθεί;» Οι πιο πιθανόι πολιτικοί αμαρτωλοί, που απαλλάσσουν τον εαυτό τους ενώπιον των ανθρώπων με τη μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, δεν μπορούν να διαφύγουν την κρίση του Θεού, δεν μπορούν να αποφύγουν να κριθούν και να καταδικαστούν.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει αυτό το τμήμα υπογραμμίζοντας την αμεροληψία ενώπιον του Θεού. 2. Δεν υπάρχει προσωποληψία με τον Θεό, εδ. 11. Ως προς την πνευματική κατάσταση υπάρχει προσωποληψία αλλά όχι ως προς την εξωτερική σχέση ή κατάσταση. Ιουδαίοι και Εθνικοί στέκονται στο ίδιο επίπεδο ενώπιον του Θεού. Αυτό ήταν το σχόλιο του Πέτρου κατά την πρώτη κατάλυση του διαχωριστικού τοίχου (Πράξ. ι΄ 34), ότι ο Θεός δεν είναι προσωπολήπτης και εξηγείται στα επόμενα λόγια, ότι σε κάθε έθνος αυτός που φοβάται τον Θεό και εργάζεται δικαιοσύνη γίνεται δεκτός από αυτόν. Ο Θεός δεν σώζει τους ανθρώπους με σεβασμό στα εξωτερικά τους προνόμια ή στη στείρα γνώση και ομολογία της αλήθειας αλλά σύμφωνα με την κατάσταση και τη διάθεσή τους πραγματικά. Στη χορήγηση τόσο των προστίμων όσο και των εύνοιών του είναι και προς Ιουδαίο και προς Εθνικό. Αν προς τους Ιουδαίους πρώτα, που είχαν μεγαλύτερα προνόμια και έκαναν μεγαλύτερη ομολογία, όμως και προς τους Εθνικούς, των οποίων η έλλειψη τέτοιων προνομίων ούτε θα τους απαλλάξει από την τιμωρία της κακής τους πράξης ούτε θα τους εμποδίσει από την ανταμοιβή της καλής τους πράξης (βλ. Κολ. γ΄ 11) διότι δεν θα κάνει ο Κριτής όλης της γης το ορθό;
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού στη ζωή μου υποθέτω σιωπηλά ότι τα πρότυπα του Θεού εφαρμόζονται πιο αυστηρά σε άλλους παρά στον εαυτό μου; Πώς μπορεί η γνώση της αμερόληπτης κρίσης του Θεού να μεταμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρομαι σε εκείνους που πειράζομαι να κρίνω; Ποιο πρακτικό βήμα μπορώ να κάνω σήμερα για να ανταποκριθώ στην καλοσύνη του Θεού με γνήσια μετάνοια αντί για αυθάδεια;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐρεύνησον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός Σου διὰ τῆς ἀληθείας τοῦ Ρωμαίους β΄ καὶ ἀποκάλυψον πᾶσαν κεκρυμμένην ὑπόκρισιν. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ μὴ ἀναπαυώμεθα εἰς ἐξωτερικὰ προνόμια, ἀλλ’ εἰς τὴν δικαιοσύνην τὴν ἐρχομένην διὰ πίστεως εἰς Χριστὸν μόνον. Διὰ τῆς καλωσύνης Σου ὁδήγει ἡμᾶς καθ’ ἑκάστην εἰς μετάνοιαν, χορηγῶν ὑπομονετικὴν ἐπιμονὴν ἐν τῷ καλῷ ἔργῳ, ἵνα ζητῶμεν τὴν δόξαν καὶ τὴν τιμὴν τὴν διαμένουσαν εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →