Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 1 — με τον Coke
Άνοιγμα
Στις ήσυχες ώρες της πρωινής αφοσίωσης στρεφόμαστε ξανά στο Σχολιασμό της Αγίας Γραφής του Thomas Coke. Ως έμπιστος συνεργάτης του Wesley και ο πρώτος Μεθοδιστής επίσκοπος, ο Coke έγραψε με ποιμαντική θέρμη και δογματική σαφήνεια, οδηγώντας τους αναγνώστες στα βαθιά πράγματα του Θεού. Η προσέγγισή του στο πρώτο κεφάλαιο του Ιωάννη μας οδηγεί στο μυστήριο του αιώνιου Λόγου που έγινε σάρκα. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον ευαγγελιστή να ανοίξει τις καρδιές μας καθώς ακούμε τη ζωντανή φωνή του Χριστού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το πρώτο κεφάλαιο του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου αργά και με προσευχή. Αφήστε τους εναρκτήριους στίχους να μιλήσουν για Εκείνον που ήταν με τον Θεό και ήταν Θεός από την αρχή. Δεχτείτε τη μαρτυρία του Βαπτιστή και των πρώτων μαθητών με την ίδια ταπεινή έκπληξη που χαρακτήρισε την πρώιμη εκκλησία. Ο Λόγος εξακολουθεί να λάμπει στο σκοτάδι μας· ακούστε τη φωνή του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Coke ξεκινάει αναφερόμενος στην αιώνια προΰπαρξη του Λόγου.
Στίχος 1. Ιωάννης 1:1 . Εν αρχή ην ο Λόγος, — 'Εν αρχή, πριν από τη θεμελίωση του κόσμου, ή την πρώτη παραγωγή οποιουδήποτε κτιστού όντος, υπήρχε ένα ένδοξο Πρόσωπο, το οποίο μπορεί να ονομαστεί ορθώς ο Λόγος του Θεού, όχι μόνο επειδή ο Θεός ο Πατέρας αρχικά δημιούργησε, και εξακολουθεί να κυβερνά, τα πάντα δι' αυτού, αλλά επειδή, όπως οι άνθρωποι αποκαλύπτουν τα συναισθήματα και τα σχέδιά τους ο ένας στον άλλο μέσω της παρέμβασης λέξεων, ομιλίας ή λόγου, έτσι και ο Θεός, μέσω του Υιού του, αποκαλύπτει τα χαριτωμένα σχέδιά του με τον πληρέστερο και σαφέστερο τρόπο στους ανθρώπους. Όλες οι διάφορες εκδηλώσεις που κάνει ο ίδιος, είτε στα έργα της δημιουργίας, της πρόνοιας, είτε της λύτρωσης· όλες οι αποκαλύψεις που ευαρεστήθηκε να δώσει για το θέλημά του, μεταφέρονται σε εμάς μέσω αυτού, και επομένως είναι, κατ' εξοχήν, κατάλληλα ονομαζόμενος ο Λόγος του Θεού.' Ο ευαγγελιστής φαίνεται εδώ να αναφέρεται στην πρώτη λέξη της Γένεσης, Berashith, που μεταφράστηκε από τους Ο' ως εν Αρχή, εν αρχή.Στη συνέχεια αναπτύσσει την πλήρη θεότητα του ίδιου Λόγου.
Αυτή η πρόταση είναι σε αντίθεση με τους ακόλουθους στίχους, όπου μας λέγεται, ότι ο Λόγος έγινε σάρκα, ότι κατοίκησε μεταξύ μας, και εθεάθη, πράγμα που υποδηλώνει την προΰπαρξή του πριν από αυτές τις περιστάσεις. Προστίθεται, και ο Λόγος ήταν Θεός· επί του οποίου κάποιοι έχουν παρατηρήσει, ότι καθώς δεν υπάρχει άρθρο πριν από τη λέξη Θεός, θα έπρεπε να διαβαστεί, και ο Θεός ήταν ο Λόγος: αλλά αυτός ο τρόπος έκφρασης χρησιμοποιείται από τον ίδιο αποστολικό συγγραφέα, Κεφ. Ιωάννης 4:24 .· και αρκετοί από τους πιο καθαρούς συγγραφείς μεταξύ των Ελλήνων έχουν συχνά προτάσεις όπου το ουσιαστικό με άρθρο, αν και τοποθετημένο μετά το ρήμα, πρέπει να ερμηνευθεί πρώτο, και ως ονομαστική του ρήματος.Στη συνέχεια δείχνει τον Λόγο ως Δημιουργό όλων των πραγμάτων.
Στίχος 3. Ιωάννης 1:3 . Πάντα δι' αυτού εγένετο· — Αν και η λέξη 'γίνομαι' είναι ικανή για μια εκτεταμένη έννοια, ωστόσο, όπως σε άλλα χωρία ο Ιησούς λέγεται ότι δημιούργησε τα πάντα, Κολοσσαείς 1:16 δεν μπορούμε να αμφιβάλλουμε ότι ο Άγιος Ιωάννης χρησιμοποιεί τη λέξη εγένετο με την έννοια της δημιουργίας, μια έννοια που συχνά έχει στις εβραϊκές γραφές. Είναι αλήθεια, αυτό και τα άλλα χωρία που μιλούν για τη δημιουργία όλων των πραγμάτων από τον Χριστό, εξηγούνται από κάποιους ως η ίδρυση της χριστιανικής διακονίας.Επιπλέον, ανιχνεύει τη ζωή και το φως που κατοικούν μόνο σε αυτόν.
Στίχος 4. Ιωάννης 1:4 . Εν αυτώ ζωή ην, — Οι αρχαιότεροι πατέρες που παραθέτουν αυτό το κείμενο, τόσο γενικά συνδέουν τις λέξεις στο τέλος του τελευταίου στίχου, ο γεγονεν, που μεταφράζουμε 'ό,τι έγινε', με αυτόν τον 4ο στίχο· και ο Άγιος Ιωάννης χρησιμοποιεί τόσο συχνά να αρχίζει την ακόλουθη πρόταση με αυτό που τελείωνε την προηγούμενη, ώστε πολλοί συνετοί σχολιαστές θεωρούν ότι είναι η αληθινή ανάγνωση, και επομένως το αποδίδουν,— 'αυτό που ήταν εν αυτώ ήταν ζωή'· 'αυτή η πληρότητα δύναμης, σοφίας και καλοσύνης που ήταν εν αυτώ, ήταν η πηγή ζωής για όλη τη δημιουργία'· και η ζωή που ήταν εν αυτώ, ο Άγιος Ιωάννης συνεχίζει να παρατηρεί, ήταν το φως των ανθρώπων· δηλαδή, ο λόγος και η αποκάλυψη, τα μεγαλύτερα και μικρότερα φώτα του ηθικού κόσμου, ήταν τα αποτελέσματα της ενέργειάς του στις διάνοιες των νοήμονων όντων: αλλά, πάνω απ' όλα, το Φως του θείου Πνεύματος, με το οποίο μόνο μπορεί να διακριθεί πνευματικά οτιδήποτε ( 1 Κορινθίους 2:10-14 .)
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Coke κλείνει την έκθεση τονίζοντας τη σωτήρια σημασία αυτής της διδασκαλίας.
Ο Doddridge κλείνει τη σημείωσή του: 'Είμαι βαθιά ευαίσθητος στην υπέροχη και μυστηριώδη φύση του δόγματος της Θεότητας του Χριστού όπως δηλώνεται εδώ· αλλά θα ήταν εντελώς ξένο προς τον σκοπό μου να εισέλθω σε μια μεγάλη συζήτηση αυτού του μεγάλου θεμελίου της πίστης μας. Έχει γίνει συχνά από πολύ ικανότερα χέρια: ήταν, ωστόσο, θέμα συνείδησης για μένα, να δηλώσω τόσο έντονα την πίστη μου σε αυτό· και θα προσθέσω μόνο, με τον Επίσκοπο Burnet, ότι αν ο Άγιος Ιωάννης και οι άλλοι απόστολοι δεν το θεωρούσαν ένα δόγμα μεγάλης σημασίας στο ευαγγελικό σχέδιο, θα το είχαν μάλλον αποφύγει παρά εισαγάγει και επιμείνει σε αυτό, λαμβάνοντας υπόψη τις κρίσιμες περιστάσεις υπό τις οποίες έγραφαν.'Τέλος, εκθέτει τον σκοπό του ευαγγελιστή να διακηρύξει την αξιοπρέπεια του Χριστού.
Ο σκοπός του ευαγγελιστή στην τόσο ιδιαίτερη και διακριτή καθιέρωση της αξιοπρέπειας, αλλά κυρίως της θεότητας του Χριστού, ήταν, πρώτον, να δώσει το δέον βάρος στο θεμελιώδες δόγμα της εξιλέωσής του, και, δεύτερον, να αναπτύξει στην ανθρωπότητα τον βαθύτερο σεβασμό για τις διδασκαλίες του: και αναμφίβολα αυτός που είναι ο Λόγος του Θεού, ο ερμηνευτής των θείων βουλών, και ο οποίος είναι ο ίδιος Θεός, πρέπει να ακούγεται με τη βαθύτερη προσοχή, και να υπακούεται με την πιο απόλυτη υποταγή. Είναι αυτή η περίσταση,—ότι ο Υιός του Θεού, ο οποίος είναι Θεός, κατέβηκε από τον ουρανό στη γη, και προσωπικά ίδρυσε τη χριστιανική θρησκεία,—που της δίνει μια αξιοπρέπεια πέρα από οτιδήποτε μπορεί να φανταστούν οι άνθρωποι. Θα ήταν έργο μιας πραγματείας μάλλον παρά μιας σημείωσης, να αναπαραστήσει την εβραϊκή διδασκαλία της δημιουργίας όλων των πραγμάτων από τον θείο Λόγο, στην οποία, μάλλον παρά στην πλατωνική, μπορεί να υπάρχει κάποια αναφορά εδώ.
Απαντήστε
Απάντησε
1. Πώς διαμορφώνει η αιώνια θεότητα του Λόγου τον τρόπο που δέχομαι το υπόλοιπο του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου;
2. Σε ποιους τομείς της ζωής μου μπαίνω στον πειρασμό να αντιμετωπίζω τον Χριστό ως λιγότερο από πλήρως Θεό;
3. Πού με καλεί το Πνεύμα να δώσω στον Λόγο την πληρέστερη προσοχή και υπακοή μου σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Αιώνιε Λόγε, που ήσουν εν αρχή με τον Θεό και που ήσουν Θεός, σε προσκυνούμε. Χάρισέ μας τη χάρη να δεχτούμε το φως σου χωρίς αντίσταση και να εμπιστευτούμε την λυτρωτική σου αγάπη χωρίς επιφύλαξη. Όπως ο Thomas Coke κάποτε κοπίασε να εκθέσει τη δόξα σου, έτσι ας αναπαυθεί τώρα η δόξα σου πάνω μας. Σχημάτισε μέσα μας την ίδια ταπεινή πίστη που σε υποδέχτηκε στις ημέρες της σάρκας σου. Είθε κάθε σκέψη να αιχμαλωτιστεί σε σένα, κάθε στοργή να ανάψει από το Πνεύμα σου, και κάθε λέξη να ειπωθεί προς έπαινο του ονόματός σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →