← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ

Β' Σαμουήλ 11-12 — με τον Ματθαίο Χένρι

Β' Σαμουήλ 11-12Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Ματθαίος Χένρι προσεγγίζει την σοβαρή αφήγηση της πτώσεως του Δαβίδ με ειλικρίνεια και ποιμαντική φροντίδα. Το υπόμνημά του στα κεφάλαια 11-12 της Β' Σαμουήλ προσκαλεί τους αναγνώστες να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα ότι ακόμη και όσοι είναι πλησιέστερα στην καρδιά του Θεού παραμένουν ευάλωτοι όταν η θεία προστασία αποσύρεται. Ο Χένρι αρνείται να καλύψει τις αποτυχίες του βασιλέως και τις παρουσιάζει ως σοβαρές προειδοποιήσεις για κάθε γενιά. Μέσα από προσεκτική ερμηνεία δείχνει πώς μια στιγμή απροφυλάκτου μπορεί να θέσει σε κίνηση αλυσίδα μεγαλυτέρων αμαρτιών. Η πραγματεία του καλεί τους πιστούς σε επαγρύπνηση, ταπείνωση και ανανεωμένη εξάρτηση από τον Κύριο που μόνος διαφυλάττει τον λαό Του από την πτώση.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε τώρα χρόνο για να διαβάσετε πλήρως τα κεφάλαια 11 και 12 της Β' Σαμουήλ. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη. Προσέξτε την πρόοδο από τη στιγμή της αργίας του Δαβίδ μέχρι τις σωρευτικές συνέπειες που ακολουθούν. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει καθαρά τόσο για τις πράξεις του βασιλέως όσο και για την απόκριση του Κυρίου. Καθώς διαβάζετε, κρατήστε χώρο για το βάρος αυτών των γεγονότων και προετοιμάστε την καρδιά σας για τις γνώσεις που θα φέρει ο Ματθαίος Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει το υπόμνημα με μια εισαγωγική σκέψη. Αυτό που είπε ο Δαβίδ για την πένθιμη αναφορά του θανάτου του Σαούλ μπορεί πιο ταιριαστά να εφαρμοστεί στην θλιβερή ιστορία αυτού του κεφαλαίου, την μοιχεία και τον φόνο που διέπραξε ο Δαβίδ. — «Μη το αναγγείλετε στη Γεθ, μη το δημοσιεύσετε στους δρόμους της Ασκελών». Ευχόμαστε να μπορούσαμε να τραβήξουμε ένα πέπλο πάνω του και να μην γίνει ποτέ γνωστό, να μην ειπωθεί ποτέ ότι ο Δαβίδ έκανε τέτοια πράγματα όπως καταγράφονται εδώ γι' αυτόν. Αλλά δεν μπορεί, δεν πρέπει να κρυφτεί. Η Γραφή είναι πιστή στην αφήγηση των σφαλμάτων ακόμη και εκείνων που επαινεί περισσότερο, γεγονός που αποτελεί παράδειγμα της ειλικρίνειας των συγγραφέων και απόδειξη ότι δεν γράφτηκε για να εξυπηρετήσει κάποια παράταξη· και ακόμη και τέτοιες ιστορίες «γράφτηκαν για την διδαχή μας», ώστε «εκείνος που νομίζει ότι στέκεται να προσέχει μήπως πέσει», και ώστε οι βλάβες των άλλων να γίνουν προειδοποιήσεις μας. Πολλοί, αναμφίβολα, ενθαρρύνθηκαν να αμαρτήσουν και σκληρύνθηκαν σε αυτήν από αυτή την ιστορία, και γι' αυτούς είναι «οσμή θανάτου προς θάνατον»· αλλά πολλοί με αυτήν αφυπνίστηκαν σε ιερή ζήλεια για τον εαυτό τους και σε συνεχή επαγρύπνηση κατά της αμαρτίας, και γι' αυτούς είναι «οσμή ζωής προς ζωή». Αυτές είναι πολύ μεγάλες αμαρτίες και πολύ επιβαρυμένες, για τις οποίες εδώ βρίσκουμε τον Δαβίδ ένοχο. Ι. Διέπραξε μοιχεία με την Βηρσαβεέ, την σύζυγο του Ουρία, εδ. 1-5. ΙΙ. Προσπάθησε να αποδώσει το νόθο τέκνο στον Ουρία, εδ. 6-13. ΙΙΙ. Όταν το σχέδιο αυτό απέτυχε, σχεδίασε τον θάνατο του Ουρία με το ξίφος των υιών του Αμμών και το πραγματοποίησε, εδ. 14-25. IV. Παντρεύτηκε την Βηρσαβεέ, εδ. 26, 27. Είναι αυτός ο Δαβίδ; Είναι αυτός ο άνθρωπος κατά την καρδία του Θεού; Πώς άλλαξε η συμπεριφορά του, χειρότερα από ό,τι ήταν πριν από τον Αχιμέλεχ! Πώς αυτός ο χρυσός έγινε θαμπός! Ας κατανοήσει αυτός που διαβάζει τι είναι οι καλύτεροι άνθρωποι όταν ο Θεός τους αφήνει στον εαυτό τους. Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια τις περιστάσεις που οδήγησαν στην αμαρτία. 1. Παρατηρήστε τις περιστάσεις που οδήγησαν σε αυτή την αμαρτία. (1.) Παραμέληση της εργασίας του. Όταν έπρεπε να είναι στο εξωτερικό με τον στρατό του στο πεδίο, πολεμώντας τις μάχες του Κυρίου, ανέθεσε την φροντίδα σε άλλους και ο ίδιος παρέμεινε ακόμη στην Ιερουσαλήμ, εδ. 1. Στον πόλεμο με τους Σύρους ο Δαβίδ πήγε προσωπικά, κεφ. ι'. 17. Αν ήταν τώρα στη θέση του επικεφαλής των δυνάμεών του, θα ήταν έξω από τον δρόμο αυτού του πειρασμού. Όταν βρισκόμαστε έξω από τον δρόμο του καθήκοντός μας, βρισκόμαστε στον δρόμο του πειρασμού. (2.) Αγάπη για την άνεση και η επιείκεια μιας οκνηρής διάθεσης: Βγήκε από το κρεβάτι του το βράδυ, εδ. 2. Εκεί είχε περάσει το απόγευμα σε αργία, το οποίο έπρεπε να είχε ξοδέψει σε κάποια άσκηση για την δική του βελτίωση ή το καλό των άλλων. Συνήθιζε να προσεύχεται, όχι μόνο πρωί και βράδυ, αλλά και το μεσημέρι, την ημέρα της θλίψεώς του· φοβάται κανείς ότι αυτό το μεσημέρι το είχε παραλείψει. Η αργία δίνει μεγάλο πλεονέκτημα στον πειραστή. Τα στάσιμα νερά μαζεύουν βρομιά. Το κρεβάτι της οκνηρίας συχνά αποδεικνύεται κρεβάτι της επιθυμίας. (3.) Ένα περιπλανώμενο μάτι: Είδε μια γυναίκα να πλένεται, πιθανώς από κάποια τελετουργική ακαθαρσία, σύμφωνα με τον νόμο. Η αμαρτία μπήκε από το μάτι, όπως της Εύας. Ίσως επιζήτησε να την δει, τουλάχιστον δεν ενήργησε σύμφωνα με την δική του προσευχή, «Απόστρεψον τους οφθαλμούς μου από του βλέπειν ματαιότητα», και την προειδοποίηση του υιού του σε παρόμοια περίπτωση, «Μη βλέπης τον οίνον ότι είναι ερυθρός». Είτε δεν είχε, όπως ο Ιώβ, κάνει διαθήκη με τους οφθαλμούς του, είτε αυτή τη στιγμή το είχε ξεχάσει. Ο Χένρι στη συνέχεια περιγράφει τις επιβαρύνσεις του αδικήματος. 3. Οι επιβαρύνσεις της αμαρτίας. (1.) Ήταν τώρα σε ηλικία, τουλάχιστον πενήντα ετών, κάποιοι νομίζουν περισσότερο, όταν εκείνες οι επιθυμίες που είναι πιο ιδιαιτέρως νεανικές, θα νόμιζε κανείς, δεν θα έπρεπε να ήταν βίαιες σε αυτόν, (2.) Είχε πολλές γυναίκες και παλλακίδες δικές του· αυτό τονίζεται, κεφ. ιβ'. 8. (3.) Ο Ουρίας, τον οποίο αδίκησε, ήταν ένας από τους δικούς του ανδρείους, πρόσωπο τιμής και αρετής, που ήταν τώρα στο εξωτερικό στην υπηρεσία του, διακινδυνεύοντας την ζωή του στα υψηλά μέρη του πεδίου για την τιμή και την ασφάλεια αυτού και του βασιλείου του, όπου ο ίδιος θα έπρεπε να ήταν. (4.) Η Βηρσαβεέ, την οποία διέφθειρε, ήταν κυρία καλής φήμης, και μέχρι να παρασυρθεί από αυτόν και την επιρροή του σε αυτή την κακία, δεν είχε αμφιβολία ότι διατήρησε την καθαρότητά της. Λίγο σκεφτόταν ότι ποτέ θα μπορούσε να κάνει τόσο κακό πράγμα ώστε να εγκαταλείψει τον οδηγό της νεότητός της και να ξεχάσει την διαθήκη του Θεού της· ούτε ίσως κανείς στον κόσμο εκτός από τον Δαβίδ θα μπορούσε να επικρατήσει εναντίον της. Ο μοιχός όχι μόνο αδικεί και καταστρέφει την δική του ψυχή, αλλά, όσο μπορεί, και την ψυχή άλλου. (5.) Ο Δαβίδ ήταν βασιλεύς, στον οποίο ο Θεός είχε εμπιστευθεί το ξίφος της δικαιοσύνης και την εκτέλεση του νόμου επί άλλων εγκληματιών, ιδιαιτέρως επί μοιχών, οι οποίοι, κατά τον νόμο, έπρεπε να θανατωθούν· γι' αυτόν λοιπόν να είναι ένοχος αυτών των εγκλημάτων ο ίδιος ήταν να κάνει τον εαυτό του παράδειγμα, όταν θα έπρεπε να είναι τρόμος για τους κακοποιούς. Με τι πρόσωπο θα μπορούσε να ελέγξει ή να τιμωρήσει σε άλλους αυτό του οποίου ήταν συνειδητός ότι είναι ένοχος ο ίδιος; Βλέπε Ρωμ. β'. 22. Πολύ περισσότερα θα μπορούσαν να ειπωθούν για να επιβαρύνουν την αμαρτία· και μπορώ να σκεφτώ μόνο μία δικαιολογία γι' αυτήν, η οποία είναι ότι έγινε μόνο μία φορά· ήταν μακριά από το να είναι η συνήθειά του· ήταν από την έκπληξη ενός πειρασμού που παρασύρθηκε σε αυτό. Δεν ήταν ένας από εκείνους για τους οποίους ο προφήτης παραπονιέται ότι ήταν σαν χορτασμένα άλογα, χρεμετίζοντας ο καθένας μετά της γυναικός του πλησίον του (Ιερ. ε'. 8)· αλλά αυτή την μία φορά ο Θεός τον άφησε στον εαυτό του, όπως έκανε με τον Εζεκία, ώστε να γνωρίσει τι ήταν στην καρδία του, Β' Χρον. λβ'. 31. Αν του είχε ειπωθεί πριν, θα είχε πει, όπως ο Αζαήλ, Τι! ο δούλος σου είναι σκύλος; Αλλά με αυτό το παράδειγμα διδασκόμαστε τι ανάγκη έχουμε να προσευχόμαστε κάθε ημέρα, Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, και να αγρυπνούμε, ώστε να μην εισέλθουμε σε αυτόν.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι κλείνει το τμήμα υπογραμμίζοντας την δυσαρέσκεια του Κυρίου. V. Παντρεύεται την χήρα σε λίγο χρόνο. Αυτή υποβλήθηκε στην τελετή του πένθους για τον σύζυγό της για τόσο σύντομο χρόνο όσο το έθιμο επέτρεπε (εδ. 26), και τότε ο Δαβίδ την πήρε στο σπίτι του ως σύζυγό του, και αυτή γέννησε σε αυτόν υιό. Η εκδίκηση του Ουρία αποτράπηκε από τον θάνατό του, αλλά η γέννηση του παιδιού τόσο σύντομα μετά τον γάμο δημοσίευσε το έγκλημα. Η αμαρτία θα έχει ντροπή. Αλλά αυτό δεν ήταν το χειρότερο: Το πράγμα που έκανε ο Δαβίδ δυσαρέστησε τον Κύριο. Όλο το ζήτημα του Ουρία (όπως λέγεται, Α' Βασ. ιε'. 5), η μοιχεία, το ψεύδος, ο φόνος, και αυτός ο γάμος στο τέλος, όλα δυσαρέστησαν τον Κύριο. Είχε ευαρεστήσει τον εαυτό του, αλλά δυσαρέστησε τον Θεό. Σημείωσε, ο Θεός βλέπει και μισεί την αμαρτία στον δικό Του λαό. Ναι, όσο πλησιέστερα είναι κάποιοι στον Θεό κατά την ομολογία, τόσο πιο δυσάρεστες σε Αυτόν είναι οι αμαρτίες τους· διότι σε αυτούς υπάρχει περισσότερη αχαριστία, προδοσία και όνειδος, παρά στις αμαρτίες των άλλων. Ας μην ενθαρρύνεται λοιπόν κανείς στην αμαρτία από το παράδειγμα του Δαβίδ· διότι όσοι αμαρτάνουν όπως αυτός θα πέσουν υπό την δυσαρέσκεια του Θεού όπως αυτός. Ας σταθούμε λοιπόν με δέος και ας μην αμαρτάνουμε, ας μην αμαρτάνουμε κατά την ομοιότητα της παραβάσεώς του.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην καθημερινή σας ρουτίνα μπορεί η αργία να ανοίγει την πόρτα στον πειρασμό; Πώς το παράδειγμα του Δαβίδ διαμορφώνει την άποψή σας για την προσωπική ευθύνη ενώπιον του Θεού; Με ποιους τρόπους μπορείτε να καλλιεργήσετε καρδία που επιστρέφει γρήγορα στον Κύριο όταν έρχεται η έλεγχος;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πάτερ, ερχόμαστε ενώπιόν Σου ενθυμούμενοι πόσο γρήγορα ακόμη και οι ισχυρότεροι μπορούν να σκοντάψουν όταν απομακρύνονται από την φύλαξή Σου. Σε ευχαριστούμε για την ειλικρινή καταγραφή της ζωής του Δαβίδ που μας προειδοποιεί χωρίς να μας απελπίζει. Φύλαξε τους οφθαλμούς μας, τις σκέψεις μας και τις στιγμές της αναπαύσεώς μας ώστε να μην παρασυρθούμε σε τόπους κινδύνου. Όταν έρχεται η έλεγχος, δώσε μας την χάρη να μετανοήσουμε γρήγορα και πλήρως. Διαφύλαξέ μας επαγρυπνούντας, ταπεινούς και πάντοτε εξαρτημένους από την δύναμη που έρχεται μόνο από Εσένα. Εν ονόματι του Ιησού προσευχόμαστε, Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →