Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 33-34 — με τον Σάιμεον
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο πνεύμα της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Σάιμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο της Αγγλικανικής ομιλητικής σοφίας, και ακούμε καθώς αυτός ερμηνεύει τις προφητείες του Ιερεμία για αποκατάσταση και προσευχή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβαστεί το ιερό κείμενο αργά και προσευχητικά, προσέχοντας στις υποσχέσεις του Κυρίου για απαντημένη προσευχή και την θεραπεία του αρχαίου λαού του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σάιμεον ανοίγει αντιπαραβάλλοντας την περιφρόνηση του κόσμου προς τον Ιερεμία με την ελεήμονα συγκατάβαση του Θεού.
Στίχος 3. ΟΜΙΛΙΑ: 1078 Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ Ιερεμίας 33:3 . Κάλεσε με, και θα σου απαντήσω, και θα σου δείξω μεγάλα και ισχυρά πράγματα, τα οποία δεν γνωρίζεις . Είναι περίεργο να παρατηρεί κανείς σε τι διαφορετική εκτίμηση κρατούνται τα ίδια πρόσωπα από τους συνανθρώπους τους και από τον Θεό. Μπορούμε σίγουρα να πούμε ότι δεν υπήρχε, την εποχή που αναφέρεται στο κείμενό μας, πιο άγιο πρόσωπο πάνω στη γη από τον Ιερεμία· όμως από τους συμπατριώτες του κρατιόταν σε τέτοια αποστροφή, ώστε να θεωρείται άξιος μόνο φυλάκισης και θανάτου. Ο Θεός, αντίθετα, τον τίμησε με τα υψηλότερα σημάδια της εύνοιάς του. Ως φίλος (για να μιλήσουμε έτσι), τον επισκεπτόταν επανειλημμένα στη φυλακή· τον ενθάρρυνε να ερευνήσει τα πιο μυστικά του σχέδια, και του εμπιστεύτηκε τα πιο θαυμαστά μυστήρια τόσο της πρόνοιάς όσο και της χάρης του.Στη συνέχεια αποδεικνύει ότι η προσευχή είναι το ορισμένο και αναγκαίο μέσο για να λάβει κανείς θεία φώτιση.
Ακόμη και όπου η γνώση τους είναι μόνο στις τέχνες και τις επιστήμες, πρέπει να ανιχνεύεται στον Θεό ως συγγραφέα της· πολύ περισσότερο πρέπει να είναι έτσι, όταν αφορά πράγματα που ο φυσικός άνθρωπος δεν είναι ικανός να δεχθεί. 'Στις καρδιές όλων των σοφών στην καρδιά, έχω βάλει σοφία [Σημείωση: Έξοδος 31:3 · Έξοδος 31:6 .].' Αυτοί που θα λάβουν γνώση από αυτόν πρέπει να την ζητούν με προσευχή— [Αυτή είναι η εντολή του Θεού. Δεν χρειάζεται πράγματι να πεισθεί από τις ικεσίες μας, σαν να ήταν από μόνος του απρόθυμος να μας δώσει τις ευλογίες του· αλλά ακόμη είναι καθήκον μας να προσευχόμαστε σε αυτόν· και μας διδάσκει να περιμένουμε τις ευλογίες του μόνο στην εκπλήρωση αυτού του καθήκοντος: 'Ζητείτε, και θα λάβετε· ζητείτε, και θα βρείτε:' 'Αν κάποιος στερείται σοφίας, ας ζητήσει από τον Θεό· και θα του δοθεί.'Ο Σάιμεον έπειτα δείχνει πώς η αποτελεσματική προσευχή αποκαλύπτει στους αμαθείς τις μεγάλες πραγματικότητες του Χριστού και της σωτηρίας.
Στους αμαθείς— [Λίγο φαντάζεται ο κόσμος τι μεγάλα και ένδοξα πράγματα είναι γνωστά σε εκείνους που περιφρονούν· πράγματα 'τα οποία προφήτες και βασιλείς μάταια επιθυμούσαν να δουν' και 'στα οποία και οι άγγελοι επιθυμούν να κοιτάξουν.' Είναι αρκετά πιθανό ότι οι ίδιες οι αλήθειες, ως σύστημα, μπορεί να είναι γνωστές στους ασεβείς: αλλά, στη χρήση τους, την αρετή τους, τη σημασία τους, είναι γνωστές μόνο σε εκείνους που διδάσκονται από τον Θεό. Σε αυτούς ο Θεός έχει αποκαλύψει την πηγή και το βάθος της δικής τους διαφθοράς· την καταλληλότητα και την επάρκεια της εξιλέωσης του Χριστού· την πληρότητα της χάρης που είναι αποθηκευμένη σε αυτόν· και τη μακαριότητα όλων εκείνων που βιώνουν τη σωτηρία του. Αυτά τα πράγματα, 'μεγάλα και ισχυρά' όπως είναι, φέρονται στο νου τους 'με δύναμη, και εν Αγίω Πνεύματι, και με πολλή βεβαιότητα:' και, με την αποκάλυψή τους στις ψυχές τους, γίνονται 'σοφοί εις σωτηρίαν.'] 2.Στη συνέχεια περιγράφει το προοδευτικό φως που δίνεται σε εκείνους που ήδη φωτίστηκαν και συνεχίζουν στην προσευχή.
Στους φωτισμένους— [Δεν είναι μόνο στην αρχή που 'ο Θεός μας φέρνει σε θαυμαστό φως:' υπάρχει, στον πνευματικό, όπως και στον φυσικό κόσμο, μια πρόοδος από το αμυδρό φως της πρώιμης αυγής στη λάμψη του μεσημεριανού ήλιου. Ο Ιώβ είχε γνωρίσει πολλά για τον Θεό με την ακοή του αυτιού· αλλά πολύ περισσότερα όταν μπορούσε να πει, 'Τώρα το μάτι μου σε βλέπει.' Και ο Μωυσής είχε λαμπρές αποκαλύψεις του Ιεχωβά σε διάφορες περιστάσεις· αλλά πολύ λαμπρότερες, όταν ο Θεός ευδόκησε να 'του διακηρύξει το όνομά του,' και 'να κάνει όλη τη δόξα του να περάσει μπροστά από τα μάτια του.' Έτσι, όσο προχωρημένος κι αν είναι ο πιστός στη γνώση και στη χάρη, υπάρχουν στον Θεό, και στα θαύματα της λυτρωτικής του αγάπης, ύψη και βάθη και μήκη και πλάτη, για τα οποία δεν έχει ακόμη επαρκή αντίληψη.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Σάιμεον πιέζει την τιμή που ο ίδιος ο Θεός αντλεί από τη μεταστροφή του αρχαίου λαού του.
Η τεράστια σημασία του— Αν επρόκειτο να συλλογιστούμε μόνο την ευτυχία εκείνου του λαού, την προσωρινή, πνευματική, αιώνια ευτυχία εκατομμυρίων ζώντων, και εκατομμυρίων που αναδύονται σε κάθε διαδοχική εποχή, νομίζω ότι δεν θα χρειαζόμασταν τίποτε άλλο για να σημειώσουμε τη σημασία του γεγονότος που προβλέπεται εδώ. Αλλά είμαστε ικανοποιημένοι να παραλείψουμε τη συλλογισμό αυτού του μέρους του θέματός μας εντελώς, και να περιορίσουμε τις απόψεις μας στα σημεία που αναφέρονται πιο ειδικά στο κείμενό μας. Σημειώστε, 1. Το ενδιαφέρον που έχει ο ίδιος ο Θεός σε αυτό— [Ο Θεός λέει γι' αυτό, 'Θα είναι για μένα όνομα χαράς, αίνου, και τιμής ενώπιον όλων των εθνών της γης, τα οποία θα ακούσουν όλο το καλό που θα κάνω σε αυτούς.'Καταλήγει παροτρύνοντας ολόκληρη την Εκκλησία να εργαστεί για την αποκατάσταση του Ισραήλ ως θέμα παγκόσμιας σημασίας.
Αν η απόρριψή τους είναι η συμφιλίωση του κόσμου, τι θα είναι η υποδοχή τους, παρά ζωή από τους νεκρούς [Σημείωση: Προς Ρωμαίους 11:12 · Προς Ρωμαίους 11:15 .];' Τώρα, ας θεωρηθεί η αποκατάσταση των Ιουδαίων υπό αυτό το φως· και τι θα σκεφτούμε γι' αυτή, ή με ποιους όρους θα βρούμε ποτέ να εκφράσουμε την ακατανόητη σημασία της; Σίγουρα είμαστε πολύ υπεύθυνοι σε αυτό το θέμα, δεν μελετούμε τις Άγιες Γραφές σε σχέση με αυτό το γεγονός· και, όταν το συναντούμε, το προσπερνούμε χωρίς σοβαρό στοχασμό, ή το προσαρμόζουμε στον εαυτό μας ως τους μόνους ενδιαφερόμενους σε αυτό. Αλλά είναι αυτό σωστό; Πρέπει να είμαστε τόσο αδιάφοροι για την ευημερία του αρχαίου λαού του Θεού; ή, αν θεωρούμε ότι αυτό έχει τόσο μικρή σημασία, πρέπει να αδιαφορούμε για την τιμή, και, αν μπορώ να το εκφράσω έτσι, την ίδια την ευτυχία του Θεού; Και πρέπει η μεταστροφή και η σωτηρία ολόκληρου του κόσμου να έχουν τόσο μικρή αξία στα μάτια μας;
Απαντήστε
Απόκριση
Πού έχω αντιμετωπίσει την προσευχή ως προαιρετική αντί για την ίδια την πνοή της πίστης; Με ποιους τρόπους η καρδιά μου ακόμη παραβλέπει τον αρχαίο λαό του Κυρίου; Πώς θα ενωθώ, αυτή την εβδομάδα, με την προσευχή ώστε η τιμή του Θεού και η σωτηρία του κόσμου να προαχθούν μέσω της αποκατάστασής τους;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που τίμησες τον δούλο σου Ιερεμία με τα μυστικά του σχεδίου σου, δώσε μας το ίδιο πνεύμα της επίμονης προσευχής. Άνοιξε τα μάτια μας στα μεγάλα και ισχυρά πράγματα που ετοίμασες εν Χριστώ· και επίσπευσε την ημέρα που θα θεραπεύσεις τον λαό σου Ισραήλ, ώστε όλα τα έθνη να φοβηθούν και να τρέμουν από την αγαθότητά σου. Ας βρεθούν οι δικές μας καρδιές ανάμεσα σε εκείνους που ζητούν το πρόσωπό σου, ώστε να γίνουμε μέτοχοι εκείνης της αφθονίας ειρήνης και αλήθειας που υποσχέθηκες· δια Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →