Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Ιεζεκιήλ 45-46 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Χάρις και ειρήνη ας συνοδεύουν τη συνάντησή μας καθώς ανοίγουμε το Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon για μια ευλαβική μελέτη των κεφαλαίων 45 και 46 του Ιεζεκιήλ. Στο πνεύμα του Γουεσλεϋ, αναζητούμε την απλή έννοια της Γραφής, ενώ αγαπάμε τα πνευματικά μαθήματα που εξοπλίζουν τους πιστούς για άγια ζωή. Η προσεκτική έκθεση του Whedon μας καθοδηγεί μέσα από το όραμα του προφήτη για αποκατεστημένη λατρεία, δίκαιη διακυβέρνηση και ιερή τάξη. Είθε το Άγιο Πνεύμα να ζωογονήσει το νου μας και να θερμάνει τις καρδιές μας καθώς ακούμε τον λόγο που εξακολουθεί να μιλά στην εκκλησία σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ανοιχτές Βίβλους και καρδιές γεμάτες προσδοκία, ας διαβάσουμε δυνατά τον Ιεζεκιήλ 45-46. Δώστε προσοχή στις μετρημένες εκτάσεις γης, στις προσφορές του άρχοντα και στην τακτοποιημένη λατρεία του αγιαστηρίου. Διαβάστε αργά, αφήνοντας κάθε κανονισμό να αντηχεί στη σιωπή, ώστε το Πνεύμα να μας προετοιμάσει να δεχτούμε την πιστή μαρτυρία του σχολίου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά εκθέτοντας τις ακριβείς μετρήσεις της ιερής προσφοράς και τις κατανομές για τους ιερείς, τους Λευίτες, την πόλη και τον άρχοντα.
Στίχοι 1-8. 1-8. Αφού έδωσε οδηγίες σχετικά με το τι έπρεπε να τρώνε οι λειτουργοί του ναού, ο προφήτης τώρα δηλώνει συγκεκριμένα ποιο τμήμα γης θα είναι δικό τους, και επίσης ποια τμήματα θα είναι για τον άρχοντα και την πόλη (Ιεζεκιήλ 45:7). Το μόνο μέτρο που αναφέρεται στο κείμενο είναι αυτό του εβραϊκού πήχη (Ιεζεκιήλ 45:2). Ίσως σε κάθε περίπτωση όπου η A.V. προσθέτει 'καλάμι' στο κείμενο, θα έπρεπε να είναι 'πήχης'. Αν συμβαίνει αυτό, η 'προσφορά' ή 'ιερό τμήμα' γης που διατέθηκε για τους χώρους του ναού, συμπεριλαμβανομένης της κατοικίας των ιερέων και των Λευιτών (Ιεζεκιήλ 45:4-5), θα ήταν ένα τετράγωνο είκοσι πέντε χιλιάδων πήχεων [περίπου επτά μίλια). Αυτό το τετράγωνο διαιρείται με κλήρο ή πιθανώς απλώς 'κατανέμεται' σε διάφορα μέρη, όπως αναφέρεται στο κείμενο και φαίνεται στο διάγραμμα, σελίδα 235. Η κεντρική 'προσφορά', ή ιερή περιοχή που προορίζεται για τον Ιεχωβά, έχει μήκος είκοσι πέντε χιλιάδες πήχεις (Α. προς Δ.) επί είκοσι χιλιάδες πήχεις (Ιεζεκιήλ 45:1, LXX.)Στη συνέχεια αναπτύσσει τις καθορισμένες συνεισφορές του λαού που επιτρέπουν στον άρχοντα να παρέχει τις απαιτούμενες θυσίες.
Στίχοι 13-17. 13-17. Ο λαός πρέπει να πληρώνει στον άρχοντα το 1/60 της σοδειάς σιταριού και κριθαριού (Ιεζεκιήλ 45:13), το 1/100 του λαδιού του (το κορ είναι ίσο με το χόμερ, το οποίο περιείχε δέκα λουτρά, Ιεζεκιήλ 45:11), και το 1/200 των αρνιών του. Ο άρχοντας από αυτά τα δώρα παρέχει τις θυσιαστικές προσφορές του ναού, 'για να κάνει εξιλέωση για τον οίκο του Ισραήλ' (Ιεζεκιήλ 45:17). Για το 'από ένα χόμερ' (Ιεζεκιήλ 45:13) διαβάστε, 'από'. Για το 'τα παχιά βοσκοτόπια' (Ιεζεκιήλ 45:15) η LXX. διαβάζει, 'από όλες τις οικογένειες του Ισραήλ'.Ο Whedon στη συνέχεια αναφέρεται στη συνεχιζόμενη ευθύνη του άρχοντα να παρέχει προσφορές για τα σάββατα, τις νέες σελήνες και την καθημερινή λατρεία.
Εισαγωγή. Η υποχρέωση του άρχοντα να παρέχει τις θυσίες δεν περιορίζεται στο Πάσχα (Ιεζεκιήλ 45:18) και τη γιορτή των σκηνών (Ιεζεκιήλ 45:25), αλλά πρέπει επίσης να παρέχει για τα Σάββατα και τις νέες σελήνες και τις καθημερινές προσφορές. Έχει ήδη δηλωθεί ότι η εξωτερική πύλη έπρεπε να παραμένει διαρκώς κλειστή (βλ. σημειώσεις Ιεζεκιήλ 44:1-3)· τώρα προστίθεται ότι η εσωτερική πύλη πρέπει επίσης να είναι κλειστή εκτός από τα Σάββατα και τις νέες σελήνες. Σε τέτοιες περιπτώσεις ο άρχοντας μπορούσε να φτάσει μέχρι το κατώφλι και να κοιτάξει μέσα από την ανοιχτή πύλη την προσφορά των θυσιών μέσα, τις οποίες ο ίδιος είχε παράσχει, αλλά ούτε καν ο βασιλιάς δεν μπορούσε να εισέλθει στην ιερή εσωτερική αυλή. Το κατώφλι από την αρχαιότερη εποχή ήταν ένα ιδιαιτέρως ιερό σημείο και τόπος θυσίας. Ήταν ο πρωτόγονος οικογενειακός βωμός. (Βλ. εκτενή επιχειρήματα και εικονογράφηση στο Threshold Covenant του Trumbull.)
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Whedon επιμένει ότι ο άρχοντας πρέπει να νοείται ως πολιτικός άρχοντας και όχι ως άμεσος τύπος του Μεσσία.
Στίχοι 16-18. 16-18. Αυτοί οι κανονισμοί που προστατεύουν τους γιους του άρχοντα αποδεικνύουν ότι ο Ιεζεκιήλ τον θεωρούσε πολιτικό αξιωματούχο. Οι παλαιοί ερμηνευτές που προσπάθησαν να κάνουν κάθε φράση σχετικά με τον άρχοντα να παραπέμπει σε έναν επερχόμενο ουράνιο Μεσσία έκαναν λάθος. Ότι κάθε τελετουργική πράξη του άρχοντα, του βασιλιά και των ιερέων, στην εβραϊκή, όπως και σε κάθε άλλο αρχαίο τελετουργικό, είχε σκοπό να διδάξει κάποιο θρησκευτικό μάθημα, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί· αλλά ποια ήταν αυτά τα μαθήματα πρέπει να καθοριστεί από τη συμβολική γλώσσα της εποχής και όχι πιέζοντας τις χριστιανικές μας αντιλήψεις στον νόμο της Παλαιάς Διαθήκης (σημείωση Ιεζεκιήλ 43:10-11). Η περιουσία του άρχοντα (Ιεζεκιήλ 45:7-8) αν δοθεί σε έναν υπηρέτη πρέπει να επιστρέψει στον άρχοντα στο 'έτος της απελευθέρωσης' (πιθανώς το πεντηκοστό, το έτος του ιωβηλαίου, Λευιτικό 25:10· Λευιτικό 27:24· αν και είναι πιθανώς το έβδομο, το έτος της απελευθέρωσης από χρέη, Ιερεμίας 34:14· Δευτερονόμιο 15:12). Αλλά τα δώρα του άρχοντα στους γιους του θα είναι δικά τους για πάντα: 'όσον αφορά την κληρονομιά του, θα είναι για τους γιους του' (R.V., Ιεζεκιήλ 46:17). Ο άρχοντας δεν πρέπει, ωστόσο, να πάρει καμία από τις εκτάσεις του λαού για να αυξήσει την κληρονομιά των βασιλικών αρχόντων (Ιεζεκιήλ 46:18· σύγκρινε Α' Βασιλέων 21:0). Τα δικαιώματα κάθε Εβραίου πολίτη σε ένα τμήμα της γης προστατεύονταν ιερά από τον παλαιό νόμο (Λευιτικό 25:23· Αριθμοί 26:27).Ολοκληρώνει επιβεβαιώνοντας τον συμβολικό και ιδεατό χαρακτήρα ολόκληρου του οράματος ως εικόνα της τελειοποιημένης βασιλείας του Θεού.
Terry, 'αν τα δύο τελευταία κεφάλαια εξηγούνται ως ιδεατές εικόνες, το ίδιο πρέπει να είναι και τα άλλα, γιατί είναι όλα μέρη ενός μεγάλου συμβολικού οράματος.... Ποια, λοιπόν, είναι η πραγματική σημασία αυτών των καταληκτικών κεφαλαίων; Η απάντησή μας είναι ότι, όπως το αντίστοιχο συμπέρασμα της Αποκάλυψης του Ιωάννη, αυτό το όραμα του αποκατεστημένου και τελειοποιημένου ναού, της υπηρεσίας και της γης συμβολίζει την τελειοποιημένη βασιλεία του Θεού και του Μεσσία του.... Για τους καιρούς και τις εποχές της ολοκλήρωσης της Μεσσιανικής βασιλείας ο Ιεζεκιήλ δεν εκφέρει κανένα σαφή λόγο. Όπως η κάθοδος της νέας Ιερουσαλήμ στα οράματα του Ιωάννη (Αποκάλυψη 21:2), η οποία εθεάθη μετά την ανατροπή του Γωγ και του Μαγώγ και του αναρίθμητου πλήθους τους (Αποκάλυψη 20:8-9), έτσι και αυτή η τελική δοξολογία του Ισραήλ ακολουθεί επίσης την ανατροπή των τελευταίων εχθρών. Αυτή είναι η μόνη φυσική, λογική και εικονική τάξη συνεπής με το μεγάλο ιδανικό του θριάμβου.
Απαντήστε
Απάντηση
Πώς η έκκληση για έντιμα μέτρα και δίκαιη κατανομή γης μιλά στην διαχείριση των πόρων μας σήμερα; Με ποιους τρόπους το καθήκον του άρχοντα να παρέχει προσφορές μπορεί να διαμορφώσει την κατανόησή μας για τη χριστιανική ηγεσία και γενναιοδωρία; Πού βλέπουμε τη συμβολική ελπίδα μιας τελειοποιημένης βασιλείας να μας παρακινεί σε μεγαλύτερη πιστότητα στο παρόν;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Παντοδύναμε και πολυεύσπλαχνε Θεέ, σε ευχαριστούμε για το φως του λόγου σου και για τους κόπους πιστών ερμηνευτών όπως ο Daniel D. Whedon. Χάρισέ μας τη χάρη να δεχτούμε αυτές τις αρχαίες διατάξεις όχι ως νεκρά γράμματα, αλλά ως ζωντανές εικόνες της αγίας σου βασιλείας. Καθάρισε τη λατρεία μας, τακτοποίησε την κοινή μας ζωή και φύλαξέ μας από κάθε καταπίεση. Είθε η αρχοντική διακονία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού να αντανακλάται σε όλους όσοι οδηγούν τον λαό σου. Κράτησέ μας σταθερούς μέχρι την ημέρα που το ιδανικό θα γίνει η αιώνια πραγματικότητα, μέσω του Χριστού του Λυτρωτή μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →