← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος

Κατά Μάρκον 15 — με τον Κόουκ

Μάρκος 15Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα
Στις ήσυχες ώρες της πρωινής αφοσίωσης στρεφόμαστε ξανά στο Σχολιασμό της Αγίας Γραφής του Τόμας Κόουκ. Ως ο πρώτος Μεθοδιστής επίσκοπος και πιστός σύντροφος του Γουέσλεϋ, ο Κόουκ ανοίγει την ιερή σελίδα με ευλαβική φροντίδα, καθοδηγώντας τους αναγνώστες στις τελευταίες ώρες του πάθους του Κυρίου μας, όπως καταγράφονται στο δέκατο πέμπτο κεφάλαιο του Μάρκου. Τα λόγια του μας προσκαλούν να μείνουμε στους πρόποδες του σταυρού, να δούμε τον Αμνό του Θεού με θλίψη και ελπίδα, και να λάβουμε εκ νέου τα ελέη που αγοράστηκαν εκεί. Είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε τον ευαγγελιστή να ζωογονήσει και τις καρδιές μας καθώς ακούμε.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα ολόκληρο το δέκατο πέμπτο κεφάλαιο του Μάρκου. Ας ξεδιπλωθεί αργά μπροστά μας η αφήγηση της δίκης, της μαστίγωσης, της οδού του σταυρού και του θανάτου του Ιησού. Λάβετε κάθε στίχο ως ζωντανό λόγο, επιτρέποντας στο Πνεύμα να εντυπώσει την αλήθεια του στο νου και την καρδιά. Σταματήστε όπου η αφήγηση γίνεται βαριά, και αφήστε την ευγνωμοσύνη να αναδυθεί για τον Σωτήρα που υπέμεινε τα πάντα για χάρη μας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Κόουκ ξεκινά περιγράφοντας τη σκηνή των πρωινών διαδικασιών ενώπιον του Πιλάτου. Στίχος 1. Μάρκος 15:1. Και ευθέως το πρωί — Οι φρικτές πράξεις αυτής της ζοφερής νύχτας τελείωσαν, μόλις ξημέρωσε, οι Ιουδαίοι έσπευσαν να οδηγήσουν τον ευλογημένο Ιησού στον Ρωμαίο κυβερνήτη· διότι, αν και το Συνέδριο είχε την εξουσία να δικάζει και να καταδικάζει ανθρώπους για εγκλήματα που ο ιουδαϊκός νόμος είχε καταστήσει θανατηφόρα· ωστόσο, όπως το δικαστήριο της Ιεράς Εξέτασης, δεν είχαν την εξουσία να εκτελέσουν τέτοιες ποινές, χωρίς την έγκριση του πολιτικού άρχοντα, ή του Ρωμαίου κυβερνήτη· — διότι τίποτα άλλο εκτός από την ανάγκη δεν θα μπορούσε να είχε φέρει τους Ιουδαίους άρχοντες στον Πιλάτο σε αυτή την περίσταση. Είχαν δέσει τον Ιησού όταν συνελήφθη για πρώτη φορά· αλλά ίσως είχε λυθεί κατά την εξέταση, ή αλλιώς τώρα έσφιξαν τα δεσμά του περισσότερο από πριν· για να τον ασφαλίσουν καλύτερα, όπως ίσως σκέφτηκαν, από μια διάσωση, καθώς περνούσε από τους δημόσιους δρόμους την ημέρα. Βλέπε Ματθαίος 27:1-2. Doddridge, και Biscoe's Boyle's Lectures, σ. 113. Αντί για, Και όλο το συμβούλιο, μπορούμε να διαβάσουμε, Ακόμη, κ.λπ. Στη συνέχεια περιγράφει λεπτομερώς τη ρωμαϊκή μαστίγωση και την επιδιωκόμενη επίδρασή της στο πλήθος. Στίχος 15. Μάρκος 15:15. Θέλοντας να ικανοποιήσει τον λαό, — Ο Πιλάτος τους είχε δώσει πάρα πολλές αιτίες δυσαρέσκειας πριν, όπως φαίνεται από αυτά που λέει ο Ιώσηπος γι' αυτόν· και πιθανώς φοβόταν μια γενική εξέγερση, γι' αυτό επιθυμούσε να άρει κάθε αιτία παραπόνου: παρ' όλα αυτά, τα παράπονα αυτού του ίδιου λαού τον καταδίωξαν αργότερα στην καταστροφή του. Βλέπε στον Ματθαίο 27:19. Η μαστίγωση ή το μαστίγωμα ήταν μια τιμωρία που χρησιμοποιούνταν συχνά τόσο από τους Ιουδαίους όσο και από τους Ρωμαίους· οι Ιουδαίοι συνήθως την επέβαλαν με ένα μαστίγιο από τρεις χορδές, και περιόριζαν τον αριθμό των χτυπημάτων σε τριάντα εννέα, για να μην υπερβούν τον αριθμό που είχε καταδικαστεί, Δευτερονόμιο 25:3. Αλλά ο συνήθης τρόπος μαστίγωσης μεταξύ των Ρωμαίων, ήταν με ράβδους ή βέργες όπως αυτές που έφεραν οι λίκτορες σε δέσμη μπροστά στους άρχοντες· και ήταν εξαιρετικά σκληροί σε αυτό το είδος τιμωρίας, σκίζοντας με τα μαστίγια τους ακόμη και τις φλέβες και τις αρτηρίες, και αποκαλύπτοντας τα ίδια τα σπλάχνα των κακοποιών: και καθώς ο Σωτήρας μας μαστιγώθηκε με εντολή του Πιλάτου, έγινε πιθανότατα από τους αξιωματικούς του, κατά τον ρωμαϊκό τρόπο, και ήταν επομένως όχι λιγότερο σκληρό από όσο ήταν επαίσχυντο· διότι ο Πιλάτος σκόπευε με αυτό να κινήσει τη συμπόνια των Ιουδαίων προς αυτόν, για την απελευθέρωσή του, παρά να τον μαστιγώσει ως προετοιμασία για τη σταύρωσή του· όπως φαίνεται από Λουκάς 23:15-16· Λουκάς 23:22. Βλέπε Ματθαίος 27:26. Guyse, και Calmet. Ο Κόουκ στη συνέχεια αντλεί συγκεκριμένα συμπεράσματα από τη συμπεριφορά των αρχόντων στην αίθουσα του δικαστηρίου. Στίχος 47. Μάρκος 15:47. Είδαν πού τον έβαλαν. — 'Εθεώρουν, παρατήρησαν προσεκτικά, για να φέρουν τα αρώματα και τα μύρα τους για να ενταφιάσουν το σώμα, μόλις τελείωνε το Σάββατο. Συμπεράσματα που αντλούνται από την εμφάνιση του Κυρίου μας ενώπιον του Πιλάτου. Αυτοί οι Ιουδαίοι άξιζαν να είναι υποτελείς: είχαν απορρίψει τον ζυγό του Θεού τους, και είχαν δικαίως κερδίσει αυτή τη ρωμαϊκή δουλεία. Ο Τιβέριος τους είχε ευνοήσει πολύ με έναν τόσο ευνοϊκό κυβερνήτη όπως ο Πιλάτος. Αν είχαν διατηρήσει την εξουσία ζωής και θανάτου στα χέρια τους, δεν θα ήταν υποχρεωμένοι σε έναν ειδωλολάτρη για μια νόμιμη δολοφονία. Αλλά ποια είναι η αιτία, ω άρχοντες του Ισραήλ, που στέκεστε έτσι συνωστισμένοι στην πόρτα της αίθουσας του δικαστηρίου; Γιατί δεν μπαίνετε σε αυτό το δημόσιο δωμάτιο δικαστικής εξουσίας, για να απαιτήσετε τη δικαιοσύνη για την οποία έχετε έρθει; Ήταν επειδή δεν θέλατε να μολυνθείτε με τη μόλυνση μιας ειδωλολατρικής στέγης; Συνεχίζει με νηφάλιες σκέψεις για την αδυσώπητη κακία που καταδίωξε τον Ιησού. Οι προηγούμενες σκληρότητές σας, ακαθαρσίες, ειδωλολατρίες, σας κόστισαν μόνο κάποιες σύντομες αιχμαλωσίες: ο Θεός δεν μπορεί παρά να είναι δίκαιος· αυτή η αμαρτία κάτω από την οποία τώρα στενάζετε και είστε εγκαταλελειμμένοι, πρέπει να είναι τόσο μεγαλύτερη από εκείνες, όσο η καταστροφή σας είναι απεριόριστη· και τι μπορεί να είναι αυτό, εκτός από τη δολοφονία του Κυρίου της Ζωής;— Έχετε αυτό που ευχηθήκατε, δυστυχισμένοι άνθρωποι! να είστε δυστυχισμένοι μέχρι να μετανοήσετε! ΣΚΕΨΕΙΣ.— 1ον, Ακούραστοι στην κακία, βλέπουμε αυτούς που μεγάλο μέρος της νύχτας είχαν ξαγρυπνήσει για να συλλάβουν και να καταδικάσουν τον Κύριο Ιησού, νωρίς το πρωί πάλι σε διαβούλευση πώς να επιβεβαιώσουν την ποινή τους από τον Ρωμαίο κυβερνήτη, και να την εκτελέσουν. Ας ντροπιάσει την οκνηρία μας, ότι αυτοί πρέπει να οδηγηθούν πιο μακριά από την εχθρότητα κατά του Χριστού, από ό,τι εμείς από τον ζήλο να τον υπηρετήσουμε. 1. Τον έδεσαν και τον οδήγησαν αιχμάλωτο στο δικαστήριο του Πιλάτου.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Κόουκ πιέζει το φοβερό αποτέλεσμα που ακολούθησε την κραυγή του έθνους για αθώο αίμα. —Τι άθλιες διαφυγές εφευρίσκουν οι ανόητοι αμαρτωλοί, για να εξαπατήσουν τον εαυτό τους; Οτιδήποτε θα χρησιμεύσει για να γοητεύσει τη συνείδηση, όταν αυτή επιλέγει να νυστάξει και να κοιμηθεί. Ω Πιλάτε, αν αυτό το ίδιο αίμα που χύνεις, δεν ξεπλύνει την ενοχή της αιματοχυσίας σου, το νερό-πλύσιμό σου μολύνει απλώς περισσότερο την ψυχή σου. Λίγο γνώριζαν αυτοί οι απελπισμένοι Ιουδαίοι το βάρος αυτού του αίματος που ήταν τόσο πρόθυμοι να επικαλεστούν πάνω τους και στα παιδιά τους!— Και δεν έχετε νιώσει τώρα, ω έθνος άξιο πληγών, δεν έχετε νιώσει τώρα τι αίμα ήταν αυτό, την ενοχή του οποίου τόσο μανιωδώς επιθυμούσατε; Σχεδόν δεκαοκτώ αιώνες έχουν περάσει από τότε που ευχηθήκατε για δυστυχία; Και δεν έχετε υπάρξει σχεδόν πάντα από τότε το μίσος και ο χλευασμός του κόσμου. Δεν ζήσατε, πολλοί από εσάς, για να δείτε την πόλη σας θαμμένη στις στάχτες, και πνιγμένη στο αίμα; Να δείτε τον εαυτό σας χωρίς έθνος; Υπήρξε ποτέ λαός κάτω από τον ουρανό που να έγινε τόσο εξέχον θέαμα δυστυχίας και ερήμωσης; Κλείνει με τον προβληματισμό για τις τρεις ώρες του σκότους και την κραυγή εγκατάλειψης του Σωτήρα. Για το φρικτό σκοτάδι που για τις τρεις τελευταίες ώρες κάλυψε τη γη, προμηνύοντας αυτή τη φοβερή κατάσταση τύφλωσης και σκληρότητας καρδιάς στην οποία ο ιουδαϊκός λαός είχε τώρα εγκαταλειφθεί λόγω της κακίας του. 2. Το σκοτάδι του ήλιου ήταν μόνο ένα έμβλημα του πιο φρικτού σκοταδιού που τύλιξε την ψυχή του Λυτρωτή, και του απέσπασε αυτή την εξαιρετικά πικρή κραυγή, Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες; Μια τέτοια διαμαρτυρία από το στόμα του Υιού του Θεού μπορεί κάλλιστα να εκπλήξει κάθε ακροατή. Τα βέλη της οργής τώρα ήπιαν το πνεύμα του, οι δυνάμεις του σκότους πάλεψαν με όλη τους τη δύναμη, και όλα όσα μπορούσε να υπομείνει ο Ιησούς επιβλήθηκαν πάνω του. Ποτέ δεν είχε περάσει τέτοια ώρα από τότε που ο ήλιος άρχισε τις περιστροφές του· ούτε θα ξαναγίνει, μέχρι να αποσπαστεί από τη σφαίρα του. 3.
Απαντήστε

Απάντησε

Πού ανακαλύπτω τη δική μου ομοιότητα στο πλήθος που προτίμησε τον Βαραββά; Πώς η θέα του Ιησού στεφανωμένου με αγκάθια αναδιαμορφώνει την άποψή μου για τον πόνο και τη δόξα; Με ποιους τρόπους καλούμαι να υπομείνω την κατηγορία για Εκείνον που υπέμεινε τον σταυρό για μένα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Ιησού, Αμνέ του Θεού, σε λατρεύουμε για την υπομονετική σου αντοχή ενώπιον άδικων κριτών και σκληρών στρατιωτών. Χάρισέ μας τη χάρη να σταθούμε μαζί σου σε κάθε δοκιμασία, χωρίς ποτέ να ανταλλάξουμε την τιμή σου με την εύνοια του πλήθους. Καθάρισε τις καρδιές μας από φθόνο και φόβο· γέμισέ τις αντ' αυτού με εκείνη την αγία αγάπη που σε οδήγησε στο δέντρο. Είθε το σκοτάδι που κάλυψε τον Γολγοθά να μας υπενθυμίζει πόσο βαθιά έγινε αισθητή η αμαρτία μας, και πόσο πλήρως την έχει απαντήσει η θυσία σου. Κράτησέ μας κοντά στον σταυρό σου μέχρι να σε δούμε στεφανωμένο με πολλά στέμματα. Αμήν.

Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →