Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ
Β' Σαμουήλ 15-16 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάντερ Μακλάρεν. Σε αυτές τις σελίδες για τα κεφάλαια 15 και 16 της Β' Σαμουήλ, ο Μακλάρεν ανιχνεύει την οδυνηρή έκβαση της συγχωρημένης αμαρτίας στο οίκημα του Δαβίδ και την απροσδόκητη πίστη που αναδύεται εν μέσω προδοσίας. Η προσεκτική ερμηνεία του μας προσκαλεί να παραμείνουμε στο κείμενο, αφήνοντας τις αρχαίες σκηνές του να φωτίσουν τη δική μας πορεία πίστης. Καθώς προχωρούμε μέσα από το άνοιγμα, την ανάγνωση, τη μελέτη, τον στοχασμό, την ανταπόκριση και την προσευχή, είθε το Πνεύμα να ζωογονήσει τις καρδιές μας για να δεχθούμε ό,τι ο Θεός έχει διαφυλάξει για εμάς σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε τα κεφάλαια 15 και 16 της Β' Σαμουήλ αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τη σιωπηλή εξέλιξη των σχεδίων του Αβεσσαλώμ, την οδυνηρή αποχώρηση του Δαβίδ και τη σταθερή στάση μιας μικρής ομάδας ξένων. Αφήστε τον ρυθμό και το συναίσθημα της αφήγησης να διαμορφώσουν την ακρόασή σας. Σταθείτε όπου το κείμενο εμμένει στην πίστη ή στις συνέπειες, ζητώντας από τον Κύριο να ανοίξει τα αυτιά σας στη φωνή Του μέσα από αυτά τα αρχαία λόγια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ξεκινά εξετάζοντας τη μακρά προετοιμασία της συνωμοσίας του Αβεσσαλώμ.
Ι. Τα εδάφια Β' Σαμ. 15:1-6 μας δίνουν την προετοιμασία του ορύγματος. Χρειάζονται τέσσερα χρόνια, κατά τα οποία ο Αβεσσαλώμ χρησιμοποιεί όλα τα τεχνάσματα που συνηθίζουν όσοι επιδιώκουν τις γλυκύτερες φωνές του πλήθους. Φαίνεται να ήταν μάλλον φτωχό πλάσμα, αλλά δεν χρειάζεται πολύ μυαλό για να προκαλέσει κανείς μεγάλη ζημιά. Ήταν μάταιος, ισχυρογνώμων, με μια πινελιά πανουργίας και μεγάλη φιλοδοξία. Δεν είχε αγάπη για τον πατέρα του ούτε έρμα υψηλής αρχής, για να μην πούμε θρησκείας. Ήταν ένα κακομαθημένο παιδί που έγινε άνδρας, με την ιδιοτροπία και την αλογιστία του παιδιού, αλλά με τα πάθη του άνδρα. Αγαπούσε την άτυχη αδελφή του, αλλά ήταν τόσο πληγωμένη τιμή όσο και αγάπη που τον οδήγησε στη δολοφονία του μεγαλύτερου αδελφού του Αμνών. Αυτό το έγκλημα άνοιξε τον δρόμο του προς τον θρόνο, και η μισομισή μεταχείριση του Δαβίδ μετά από αυτό, ούτε αυστηρή τιμωρία ούτε ελεύθερη συγχώρεση, έστρεψε τον γιο εναντίον του πατέρα και άφησε αίσθημα αδικίας. Έτσι έγινε επαναστάτης.Στη συνέχεια στρέφεται στην εσωτερική κατάσταση του βασιλιά κατά τα χρόνια εκείνα.
Υπήρχε, χωρίς αμφιβολία, αλήθεια στην κατηγορία που απηύθυνε κατά του Δαβίδ για αμέλεια στα δικαστικά και άλλα καθήκοντά του. Από τη μεγάλη αμαρτία του και μετά, ο βασιλιάς φαίνεται να έχει μείνει άπραγος. Η βαριά αίσθηση αναξιότητας του είχε αφαιρέσει τη ζωτικότητα, και, αν και συγχωρημένος, δεν μπορούσε ποτέ να ανακτήσει την ελαστική ενέργεια των καθαρότερων ημερών. Οι ψαλμοί που πιθανώς ανήκουν σε αυτή την περίοδο δείχνουν μια παράξενη παθητικότητα. Αν υποθέσουμε ότι βρισκόταν πολύ στην απομόνωση του παλατιού του, βαρυφορτωμένος και πνευματικά συντετριμμένος άνθρωπος, μπορούμε να καταλάβουμε πώς η κατάστασή του παρότρυνε τον άκαρδο, ορμητικό γιο του να αρπάξει τα ηνία που φαίνονταν να πέφτουν από τα χαλαρά χέρια του, και πώς η παθητικότητά του έδωσε ευκαιρία στον Αβεσσαλώμ να συνεχίσει τα σχέδιά του αδιατάρακτα, και ένα χρώμα λογικότητας στις κατηγορίες του. Για τέσσερα χρόνια αυτό συνεχίστηκε ανεξέλεγκτο, και προφανώς χωρίς να το υποψιάζεται ο βασιλιάς, ο οποίος πρέπει να ήταν πολύ απομακρυσμένος από τη δημόσια ζωή για να μην έχει ανησυχήσει. Τίποτα δεν αφαιρεί την ορμή από έναν άνθρωπο όπως η ταπεινωτική αίσθηση της αμαρτίας. Ολόκληρος ο τόνος της συμπεριφοράς του Δαβίδ καθ' όλη τη διάρκεια της εξέγερσης είναι: 'Τα αξίζω όλα. Ας χτυπήσουν, γιατί ο Θεός τους πρόσταξε.' Σε αυτή την άνευ πόρων, άπρακτη υποταγή στους εχθρούς του, η αμαρτία είχε φέρει τον τολμηρό στρατιώτη. Δεν είναι το γήρας που έσπασε το θάρρος και το πνεύμα του, αλλά η συνείδηση της αισχρής ενοχής του, που τον βαραίνει ακόμη περισσότερο επειδή γνωρίζει ότι είναι συγχωρημένη.Στη συνέχεια ο Μακλάρεν τονίζει την απροσδόκητη πίστη των ξένων υπηρετών.
Βρισκόμαστε εδώ στην πιο σκοτεινή ώρα της ζωής του βασιλιά Δαβίδ. Καταβεβλημένος από τη συνείδηση της παρελθούσας αμαρτίας του, και αναγνωρίζοντας στην εξέγερση του αγαπημένου γιου του τη θεία τιμωρία, το πρώιμο θάρρος και η ζωηρή τόλμη του φαίνεται να έχουν αποσυρθεί εντελώς από αυτόν. Εγκαταλείπεται από το πλήθος των υπηκόων του, ετοιμάζεται να εγκαταλείψει την Ιερουσαλήμ και να φύγει ως εξόριστος, όπως λέει ο ίδιος τόσο παθητικά, 'όπου μπορώ'. Και σε εκείνη τη στιγμή της βαθύτερης κατάθλιψης έρχεται μια μικρή αχτίδα παρηγοριάς και ένα κομμάτι ιπποτικής αφοσίωσης που φωτίζει όλη την ιστορία. Οι ειδικοί υπηρέτες του, προφανώς μια σωματοφυλακή κυρίως ξένων, συγκεντρώνονται γύρω του. Κυρίως ξένοι, λέω, γιατί αυτές οι σκληρές λέξεις 'Χερεθίτες και Φελεθίτες' πιθανότατα σημαίνουν κατοίκους του νησιού της Κρήτης και Φιλισταίους. Και για εξακόσιους από αυτούς, τουλάχιστον, δεν μπορεί να υπάρχει αμφιβολία, γιατί λέγεται ρητά ότι είναι 'άνδρες της Γαθ που τον ακολούθησαν'.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν κλείνει το τμήμα προτρέποντας την ίδια ολόψυχη παράδοση σε κάθε αναγνώστη.
Σίγουρα σε όλα αυτά υπάρχει ένα μάθημα για εμάς. Ο ηρωισμός των ανθρώπων προς έναν άνθρωπο, η αλόγιστη αφοσίωση και η μεγαλειώδης αυτοθυσία των οποίων είναι ικανή η φτωχότερη ανθρώπινη ψυχή όταν αγγίζεται για υψηλούς σκοπούς από κάποια καρδιακή αγάπη, σίγουρα δεν προορίζονται όλα να σπαταληθούν σε συνανθρώπους, οι οποίοι, αλίμονο! γενικά λαμβάνουν τα περισσότερα από αυτά. Αλλά αυτοί οι ακατέργαστοι Φιλισταίοι και Γιττίτες, συμπολίτες του Γολιάθ, μπορούν να μας κηρύξουν ένα μάθημα εμάς τους χριστιανούς. Γιατί να μην πούμε όπως εκείνοι είπαν, 'Σύμφωνα με όλα όσα θα ορίσει ο κύριός μου ο βασιλιάς, ιδού οι δούλοι σου';
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού στη ζωή μου πειράζομαι να αντιμετωπίζω τη συγχωρημένη αμαρτία σαν να μην αφήνει κανένα ίχνος; Πώς η πίστη των ανδρών του Ιτταΐ αποκαλύπτει την ημιτελή αφοσίωση της δικής μου ακολουθίας του Χριστού; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο θα ασκήσω σήμερα αλόγιστη υπακοή στον Κύριό μου τον Βασιλιά;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ἰησοῦ, ὁ ἀληθινὸς καὶ μόνος Βασιλεύς ἡμῶν, ὑποκλινόμεθα ἐνώπιόν Σου ἐν μέσῳ τῆς ἀνταρσίας ποὺ ἀντηχεῖ τὴν ἐξέγερση τοῦ Ἀβεσσαλώμ, ὁμολογοῦντες τὶς μυστικὲς ἀπιστίες ποὺ ἀκόμη ἀνακινοῦνται μέσα μας. Συγχώρεσε κάθε συμβιβασμὸ ποὺ μεταμφιέζεται σὲ πίστη καὶ, διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, χάρισέ μας τὴν ὁλόψυχη ἀφοσίωση ποὺ λέει, «Ἰδοὺ οἱ δοῦλοί Σου, ἕτοιμοι νὰ πράξουν ὅ,τι ὁ Κύριος ἡμῶν ὁ Βασιλεὺς διατάξει». Δέσμευσε τὶς καρδιές μας μὲ τὴ δική Σου καὶ μόνο, ὥστε καμία ἀντίπαλη ἀξίωση νὰ μὴν μᾶς ἀπομακρύνει, καὶ κράτησέ μας κοντά Σου σὲ κάθε ὥρα δοκιμασίας. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →