← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Γένεσις 3-4 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ

Γένεσις 3-4Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Σχόλιο της Καθολικής Οικογενειακής Βίβλου του Χέιντοκ πάνω στα κεφάλαια 3 και 4 της Γενέσεως. Σε αυτές τις ιερές σελίδες η αρχαία μαρτυρία της Εκκλησίας ξεδιπλώνει το μυστήριο της πρώτης αμαρτίας και τις εκτεταμένες συνέπειές της ενώ ήδη δείχνει προς τον υποσχεμένο Λυτρωτή. Ο Χέιντοκ συγκεντρώνει τις γνώσεις των Πατέρων και μεταγενέστερων Καθολικών ερμηνευτών για να φωτίσει κάθε στίχο για την οικογένεια της πίστης. Καθώς προσευχόμαστε και μελετούμε μαζί είθε το Άγιο Πνεύμα να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχθούμε την αλήθεια που μας ελευθερώνει. Ας μας οδηγήσει το σχόλιο βαθύτερα στην ιστορία της σωτηρίας που αρχίζει στην Εδέμ.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε το ιερό κείμενο της Γενέσεως κεφάλαια 3 και 4 και διαβάστε αργά επιτρέποντας σε κάθε στίχο να μιλήσει. Προσέξτε τα πονηρά λόγια του όφεως τις επιλογές των πρώτων γονέων μας και τα άμεσα αποτελέσματα της ανυπακοής τους. Παρατηρήστε επίσης το έλεος που εμφανίζεται ακόμη και στην απόφαση της κρίσεως. διαβάστε τα κεφάλαια μία φορά από την αρχή μέχρι το τέλος έπειτα κάντε παύση για να αφήσετε την αφήγηση να κατασταλάξει στην καρδιά σας πριν στραφούμε στο Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χέιντοκ ανοίγει εξετάζοντας την απατηλή ερώτηση του όφεως προς την Εύα. Σχόλιον Καθολικής Βίβλου Χέιντοκ Διατί ο Θεός; Εβραϊκόν «Αληθώς ο Θεός κ.λπ.» ως εάν ο όφις είχε ακούσει την Εύα να συλλογίζεται με τον εαυτόν της περί της απαγορεύσεως του Θεού με κάποιαν δυσαρέσκειαν και αυθάδειαν. Ο άγιος Αυγουστίνος νομίζει ότι αυτή είχε δώσει κάποιαν είσοδον εις τα πάθη αυτά και την αγάπην της ιδίας δυνάμεως και εξ αυτού εμπιστεύθη τα λόγια του όφεως περί της Γενέσεως κατά γράμμα ια΄ 30. Αυτή ίσως δεν εγνώριζεν ή δεν εσυλλογίζετο ότι ο όφις δεν ηδύνατο να συλλογίζεται ούτω φυσικώς και δεν είχε ακόμη ιδέαν ή φόβον του διαβόλου. (Λομβαρδός Β΄ Διάκρ. 21.) Ο παλαιός ούτος όφις εισήλθεν εις το πλέον πανούργον των κτισμάτων και είτε διά πολύ εκφραστικών σημείων είτε διά της κινήσεως της γλώσσης του όφεως διεξήγαγε τον απατηλόν τούτον διάλογον μετά της Εύας. Ο Μωυσής αφηγείται ό,τι συνέβη εξωτερικώς αλλά εκ πολλών εκφράσεων και της κατάρας εδ. 15 δεικνύει επαρκώς ότι πονηρόν πνεύμα ήτο ο κρυπτός δράστης. (Χέιντοκ) --- Εκ παντός δένδρου. Ο Σατανάς διαστρέφει τον λόγον του Θεού δίδων αυτώ αμφίσημον στροφήν εν τω πράττειν το οποίον έχει δώσει εις τους αιρετικούς υπόδειγμα το οποίον ακολουθούν. (Μενοχίος) Ο Χέιντοκ στρέφεται έπειτα εις την στιγμήν κατά την οποίαν ο Αδάμ και η Εύα καταναλίσκουν τον απαγορευμένον καρπόν. Η γυνή είδεν ή εθησαύρισεν εν επιθυμία και τρυφερά στοργή. (Μενοχίος) --- Συμβουλευομένη μόνον τας αισθήσεις αυτής αι οποίαι παρέστησαν τον καρπόν εις αυτήν ως πολύ επιθυμητόν και την έκαμαν να εμπιστευθή τας υπαινιγμούς του διαβόλου μάλλον ή τον ρητόν λόγον του Θεού. Δεν πράττουν το όμοιον οι άπιστοι όταν αρνούνται να παραδεχθούν την πραγματικήν παρουσίαν και την μετουσίωσιν μολονότι δεν δύνανται να αγνοούν ότι ο τρόπος ούτος της πορείας οδηγεί πάντοτε εις την καταστροφήν; --- Τον άνδρα αυτής ο οποίος αντί να την ελέγξη διά την προπέτειαν αυτής έφαγεν εκ υπερβολικής στοργής μη δυνάμενος να προβάλει άγνοιαν ή ότι εγελάσθη. «Η γη ετρόμαξεν εκ των εντέρων αυτής ο ουρανός εσκοτείνιασεν και βροντών βρυχώμενος μερικαί λυπηραί σταγόνες έκλαυσαν εις την συμπλήρωσιν της θνητής αμαρτίας.» --- (Πρωτότυπον κ.λπ. Απολεσθείς Παράδεισος θ΄ 1000.) (Χέιντοκ) --- (Γένεσις β΄ 14.) Υφ' οιανδήποτε έποψιν και αν θεωρήσωμεν το σφάλμα του δυστυχούς τούτου ζεύγους είναι αληθώς τεράστιον η εντολή ήτο τόσον εύκολη και δικαία η προσπάθεια να γίνουν όμοιοι προς τον Θεόν εν γνώσει τόσον υπερβολική ώστε ουδέν άλλο πλην της υπερηφανείας ηδύνατο να υποβάλει τοιαύτην οδυνηράν απείθειαν. Διά της απειθείας ενός ανθρώπου πολλοί κατεστάθησαν αμαρτωλοί Ρωμαίους ε΄ 19. Την καταστροφήν εαυτού και παντός του απογόνου αυτού ο Αδάμ δεν ηδύνατο να κρύψει από των ιδίων οφθαλμών αυτού κεφ. β΄ 17. (Καλμέτ) Επί των αμέσων συνεπειών της πτώσεως το σχόλιον σημειώνει το άνοιγμα των οφθαλμών αυτών. Και οι οφθαλμοί κ.λπ. Ουχί ότι ήσαν τυφλοί προηγουμένως (διότι η γυνή είδεν ότι το δένδρον ήτο ωραίον εις τους οφθαλμούς εδ. 6) ουδέ ότι οι οφθαλμοί αυτών ηνοίχθησαν εις τινα τελειοτέραν γνώσιν του αγαθού αλλά μόνον εις την δυστυχή πείραν του ότι απώλεσαν το αγαθόν της αρχικής χάριτος και αθωότητος και επέσυραν το φοβερόν κακόν της αμαρτίας. Εκ τούτου ηκολούθησεν αισχύνη διά την γύμνωσιν αυτών την οποίαν δεν εφρόντιζον προηγουμένως διότι στερηθέντες ήδη της αρχικής χάριτος ταχέως ήρχισαν να υποτάσσωνται εις τας αισχράς επαναστάσεις της σαρκός. (Χαλωνέρ) --- Ιδού η ευγενής απόκτησις της πειραματικής γνώσεως! Τούτο υποτίθεται ότι συνέβη περίπου μίαν εβδομάδα αφού απελάμβανον τα γλυκέα της αθωότητος και του Παραδείσου ίνα μετανοήσουν ακολούθως όταν αντεπαρέβαλλον την μεταγενεστέραν δυστυχίαν αυτών μετά των ολίγων εκείνων χρυσών ημερών. Είδον ότι είχον λάβει φοβεράν πληγήν ακόμη και εις τας φυσικάς τελειότητας αυτών και ότι η ψυχή αυτών εστερείτο της χάριτος την οποίαν εξ εαυτών ουδέποτε ηδύναντο να ανακτήσουν. Ω! ποία σύγχυσις πρέπει τώρα να τους κατέλαβεν! «Επί πολύν χρόνον έμειναν άφωνοι ως πληγέντες.» (Μίλτων) --- (Χέιντοκ)
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χέιντοκ εξάγει την πρώτη υπόσχεση της απολυτρώσεως στο Πρωτευαγγέλιον. Αυτή θα συνθλίψει. Ίπσα, η γυναίκα: έτσι πολλοί από τους πατέρες αναγινώσκουν αυτόν τον τόπο, σύμφωνα με το λατινικό: άλλοι το αναγινώσκουν ίπσουμ, δηλαδή το σπέρμα. Η έννοια είναι η ίδια: διότι είναι δια του σπέρματος αυτής, Ιησού Χριστού, που η γυναίκα συνθλίβει την κεφαλή του όφεως. (Τσαλόνερ) --- Το εβραϊκό κείμενο, όπως παρατηρεί ο Μπελλαρμίνος, είναι αμφίσημο: αναφέρει ένα αντίγραφο που είχε ίπσα αντί ίπσουμ· και έτσι τυπώνεται ακόμη και στην εβραϊκή διαστιχισμένη έκδοση του 1572, υπό τον Πλαντίν, υπό την επίβλεψη του Μποντεριανού. Εάν οι ιουδαϊκές εκδόσεις οφείλουν να έχουν μεγαλύτερο βάρος στους χριστιανούς, ή εάν όλα τα άλλα χειρόγραφα συνωμοτούν κατά αυτής της αναγνώσεως, ας ερευνήσουν άλλοι. Οι πατέρες που παρέθεσαν την παλαιά ιταλική μετάφραση, ληφθείσα από τους Εβδομήκοντα, συμφωνούν με την Βουλγάτα, την οποία ακολουθούν σχεδόν όλοι οι Λατίνοι· και εξ αυτού δυνάμεθα να επιχειρηματολογήσουμε με πιθανότητα, ότι οι Εβδομήκοντα και το εβραϊκό παλαιότερα ανεγνώριζαν το ίπσα, το οποίο τώρα κινεί την αγανάκτηση των προτεσταντών τόσο πολύ, ωσάν να σκοπεύαμε δι' αυτού να αποδώσουμε οποιαδήποτε θεία τιμή στην μακαρία Παρθένο. Πιστεύουμε, όμως, μετά του αγίου Επιφανίου, ότι «δεν είναι ολιγότερον έγκλημα να ταπεινώσει τις την αγίαν Παρθένον, παρά να την δοξάσει υπέρμετρα». Γνωρίζουμε ότι όλη η δύναμις της μητρός του Θεού προέρχεται από τα αξιώματα του Υιού αυτής. Δεν μας απασχολεί άλλως η διατήρησις του ίπσα, αυτή, εις αυτόν τον τόπον, παρά καθόσον δεν έχουμε ακόμη βέβαιον λόγον να υποπτευθούμε ότι είναι γνήσιον. Καθώς μερικές λέξεις έχουν διορθωθεί εις την Βουλγάτα μετά την Σύνοδον της Τριδέντου υπό του Σίξτου Ε΄ και άλλες υπό του Κλήμεντος Η΄, ούτως, εάν, μετά αυστηροτέραν έρευναν, ευρεθεί ότι το αυτό, και όχι αυτή, είναι η αληθής ανάγνωσις, δεν θα διστάσουμε να δεχθούμε την διόρθωσιν· αλλά πρέπει να αναμένουμε εν τω μεταξύ σεβαστικώς, έως ότου οι ανώτεροι ημών αποφασίσουν. (Χέιντοκ) Ο Κεμνίτσιος προχώρησε βεβαίως ένα βήμα υπερβολικά μακράν, όταν είπεν ότι όλοι οι αρχαίοι πατέρες ανεγίνωσκον ίπσουμ. Ο Βίκτωρ, ο Αβίτος, ο άγιος Αυγουστίνος, ο άγιος Γρηγόριος, κ.λπ. μνημονευόμενοι εις την Βίβλον του Ντουέ, θα τον ελέγξουν ψευδόμενον. Ο Χριστός συνέθλιψε την κεφαλήν του όφεως διά του θανάτου αυτού, υποφέρων ο ίδιος να πληγωθεί εις την πτέρναν. Η μακαρία μήτηρ αυτού τον συνέθλιψε ομοίως, διά της συνεργασίας αυτής εις το μυστήριον της Ενσαρκώσεως· και απορρίπτουσα, μετά φρίκης, τας πρώτας ακόμη υποβολάς του εχθρού, να διαπράξει έστω και την ελαχίστην αμαρτίαν. (Άγιος Βερνάρδος, ομιλ. 2, περί του Μισσούς εστ.) «Συνθλίβουμε», λέγει ο άγιος Γρηγόριος, Ηθ. 1. 38, «την κεφαλήν του όφεως, όταν εκριζώσουμε από την καρδίαν ημών τας αρχάς του πειρασμού, και τότε αυτός στήνει παγίδας διά την πτέρναν ημών, διότι αντιτάσσεται εις το τέλος μιας αγαθής πράξεως μετά μεγαλυτέρας πανουργίας και δυνάμεως». Ο όφις δύναται να συρίζει και να απειλεί· δεν δύναται να βλάψει, εάν του αντιστεκόμεθα. (Χέιντοκ)
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η αντιμετώπιση των τακτικών του όφεως από το σχόλιο σας βοηθά να αναγνωρίσετε παρόμοιες απάτες στη δική σας ζωή; Με ποιους τρόπους η αναστοχασμός πάνω στην πρώτη αμαρτία βαθαίνει την ευγνωμοσύνη σας για το έλεος που ήδη υποσχέθηκε στην Εδέμ; Πώς μπορεί η τυπολογική ανάγνωση του σπέρματος της γυναίκας να διαμορφώσει την καθημερινή σας εμπιστοσύνη στον Χριστό;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ πλάσας τὸν ἄνθρωπον ἐκ χοὸς καὶ θέμενος αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ, ἐπίβλεψον ἐφ’ ἡμᾶς τοὺς κληρονομοῦντας τὸ τραῦμα τῆς παρακοῆς τῶν πρωτοπλάστων ἡμῶν, μετὰ ἐλέους. Διὰ τῆς ἐπαγγελίας τῆς λαληθείσης τῇ γυναικί, σύντριψον τὴν κεφαλὴν τοῦ ἀρχαίου ὄφεως ἐν ταῖς ζωαῖς ἡμῶν, καὶ διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, χάρισαι ἡμῖν χάριν τοῦ περιπατεῖν ἐν τῇ ἐλευθερίᾳ τοῦ ἐρχομένου Λυτρωτοῦ. Εἴθε ἡ μετάνοια ἡμῶν καρποφορήσῃ εἰς ζωὴν αἰώνιον. Ἀμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →