Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Λευιτικόν 27 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο καταληκτικό μέρος του Λευιτικού, ο Ματθαίος Χένρι μας καθοδηγεί μέσα από ένα παράρτημα όρκων και αφιερώσεων που αποκαλύπτουν την γενναιόδωρη ανταπόκριση της καρδιάς στην αγιότητα του Θεού. Το σχόλιό του μας προσκαλεί να σκεφτούμε πώς οι εξαιρετικές δεσμεύσεις, όταν εκφραστούν, διαμορφώνουν την πορεία μας με τον Κύριο και απαιτούν σταθερή πιστότητα. Καθώς εμμένουμε σε αυτές τις αρχαίες εντολές, η ποιμαντική διορατικότητα του Χένρι μας βοηθά να δούμε ότι η αληθινή ευσέβεια μετριέται όχι μόνο από ό,τι υποσχόμαστε αλλά και από τη χάρη που την στηρίζει. Σήμερα ανοίγουμε μαζί αυτό το τελευταίο κεφάλαιο, επιτρέποντας στις αρχές του να διεγείρουν νέα παράδοση και σοφή περισυλλογή στη ζωή μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Σταμάτησε τώρα και διάβασε το Λευιτικόν κεφάλαιο 27 ολόκληρο. Άφησε τα λόγια σχετικά με τους ιδιαίτερους όρκους, τα εξαγορασμένα πρόσωπα, τα αφιερωμένα σπίτια και τους ιερούς δεκάτους να εγκατασταθούν ήσυχα στο πνεύμα σου. Παρατήρησε πώς το κεφάλαιο ισορροπεί την ζηλωτή προσφορά με την ελεήμονα πρόνοια για εξαγορά, δείχνοντας πάντα πίσω στην κυριότητα του Κυρίου πάνω σε όλα όσα κατέχουμε. Διάβασε αργά, προσκαλώντας το Πνεύμα να τονίσει μια φράση που μπορεί να γίνει η προσευχή σου σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά πλαισιώνοντας το κεφάλαιο ως παράρτημα σχετικά με μοναδικές ευχές και εθελοντικές προσφορές.
Το τελευταίο εδάφιο του προηγούμενου κεφαλαίου φαινόταν να κλείνει το βιβλίο των νόμων· όμως αυτό το κεφάλαιο προστίθεται ως παράρτημα. Αφού έδωσε νόμους σχετικά με καθιερωμένες υπηρεσίες, εδώ κατευθύνει σχετικά με ευχές και εθελοντικές υπηρεσίες, τις προσφορές ελεύθερης βούλησης του στόματός τους. Ίσως κάποιοι ευλαβείς σοβαροί άνθρωποι μεταξύ τους να επηρεάστηκαν τόσο από όσα ο Μωυσής τους είχε παραδώσει στο προηγούμενο κεφάλαιο ώστε σε μια έξαρση ζήλου να αφιερώσουν τον εαυτό τους, ή τα παιδιά τους, ή τα κτήματά τους σε αυτόν: αυτό, επειδή εννοούνταν ειλικρινά, ο Θεός θα το δεχόταν· αλλά, επειδή οι άνθρωποι είναι επιρρεπείς να μετανοήσουν για τέτοιες ευχές, αφήνει περιθώριο για την εξαγορά όσων είχαν αφιερωθεί έτσι, σε ορισμένο ποσό. Εδώ είναι, Ι. Ο νόμος σχετικά με όσα αγιάστηκαν στον Θεό, πρόσωπα (εδ. 2-8), ζώα, καθαρά ή ακάθαρτα (εδ. 9-13), σπίτια και εδάφη (εδ. 15-25), με εξαίρεση τα πρωτότοκα, εδ. 26, 27. ΙΙ. Σχετικά με όσα αφιερώθηκαν, εδ. 28, 29. ΙΙΙ. Σχετικά με τα δέκατα, εδ. 30, κ.λπ.Ο Χένρι έπειτα εξερευνά τον νόμο των προσώπων που ευχήθηκαν στον Θεό και τα ποσά της εξαγοράς τους.
Ι. Η περίπτωση τίθεται εδώ προσώπων που ευχήθηκαν στον Θεό με μοναδική ευχή, εδ. 2. Αν ένας άνθρωπος αφιέρωνε τον εαυτό του, ή ένα παιδί, στην υπηρεσία της σκηνής, για να απασχοληθεί εκεί σε κάποιο κατώτερο αξίωμα, όπως σκούπισμα του δαπέδου, απομάκρυνση στάχτης, εκτέλεση διαταγών, ή παρόμοια, το πρόσωπο που αφιερώθηκε έτσι θα είναι για τον Κύριο, δηλαδή «ο Θεός θα δεχθεί ευγενικά την καλή θέληση». Έπραξες καλά που ήταν στην καρδιά σου, Β' Χρον. στ'. 8. Αλλά επειδή δεν είχε ανάγκη να χρησιμοποιήσει την υπηρεσία τους γύρω από την σκηνή, μια ολόκληρη φυλή αφιερωμένη στη χρήση της, όσοι ευχήθηκαν έτσι έπρεπε να εξαγοραστούν, και τα χρήματα που πληρώθηκαν για την εξαγορά τους χρησιμοποιήθηκαν για την επισκευή του αγιαστηρίου, ή άλλες χρήσεις του, όπως φαίνεται από Δ' Βασ. ιβ'. 14, όπου ονομάζεται, στο περιθώριο, τα χρήματα των ψυχών της εκτίμησής του. Ένα βιβλίο τιμών παρέχεται ανάλογα, με το οποίο οι ιερείς έπρεπε να προχωρήσουν στην εκτίμησή τους. Εδώ είναι, 1. Η τιμή των μεσήλικων, μεταξύ είκοσι και εξήντα, αυτοί εκτιμήθηκαν υψηλότερα, επειδή ήταν πιο χρήσιμοι· αρσενικό πενήντα σίκλοι, και θηλυκό τριάντα, εδ. 3, 4. Τα θηλυκά τότε εκτιμήθηκαν λιγότερο, αλλά όχι έτσι στον Χριστό· γιατί στον Χριστό Ιησού δεν υπάρχει ούτε αρσενικό ούτε θηλυκό, Γαλ. γ'. 28. Σημείωσε, όσοι είναι στην ακμή του χρόνου τους πρέπει να θεωρούν τον εαυτό τους υποχρεωμένο να κάνουν περισσότερα στην υπηρεσία του Θεού και της γενιάς τους από ό,τι μπορεί να αναμένεται είτε από ανήλικους, που δεν έχουν φτάσει ακόμη στην χρησιμότητά τους, είτε από ηλικιωμένους, που την έχουν ξεπεράσει. 2. Η τιμή των νέων μεταξύ πέντε ετών και είκοσι ήταν μικρότερη, επειδή ήταν τότε λιγότερο ικανοί να προσφέρουν υπηρεσία, εδ. 5. 3. Βρέφη κάτω των πέντε ετών ήταν ικανά να ευχηθούν στον Θεό από τους γονείς τους, ακόμη και πριν γεννηθούν, όπως ο Σαμουήλ, αλλά όχι να παρουσιαστούν και να εξαγοραστούν μέχρι ενός μηνός, ώστε, όπως ένα σάββατο πέρασε πάνω τους πριν περιτμηθούν, έτσι ένα νέο φεγγάρι να περάσει πάνω τους πριν εκτιμηθούν· και η εκτίμησή τους ήταν μικρή, εδ. 6. Ο Σαμουήλ, που ευχήθηκε έτσι στον Θεό, δεν εξαγοράστηκε, επειδή ήταν Λευίτης, και ιδιαίτερο αγαπημένο, και γι' αυτό απασχολήθηκε στην παιδική του ηλικία στην υπηρεσία της σκηνής. 4. Οι ηλικιωμένοι εκτιμώνται λιγότερο από τους νέους, αλλά περισσότερο από τα παιδιά, εδ. 7. Και οι Εβραίοι παρατηρούν ότι η τιμή μιας ηλικιωμένης γυναίκας είναι δύο μέρη στα τρία αυτής ενός ηλικιωμένου άνδρα, ώστε σε εκείνη την ηλικία το θηλυκό πλησίασε περισσότερο την αξία του αρσενικού, που προκάλεσε (όπως ο επίσκοπος Πάτρικ το παραθέτει εδώ) αυτή την ρήση μεταξύ τους, Ότι μια γριά γυναίκα σε ένα σπίτι είναι θησαυρός σε ένα σπίτι. Ο Παύλος δίνει μεγάλη αξία στις ηλικιωμένες γυναίκες, όταν τις κάνει διδασκάλισσες καλών πραγμάτων, Τιτ. β'. 3. 5. Οι φτωχοί θα εκτιμηθούν σύμφωνα με την ικανότητά τους, εδ. 8. Κάτι πρέπει να πληρώσουν, ώστε να μάθουν να μην είναι βιαστικοί στις ευχές προς τον Θεό, γιατί δεν έχει ευαρέσκεια στους άφρονες, Εκκλ. ε'. 4. Όμως όχι περισσότερο από την ικανότητά τους, αλλά secundum tenementum—σύμφωνα με τα κτήματά τους, ώστε να μην καταστρέψουν τον εαυτό τους και τις οικογένειές τους με τον ζήλο τους. Σημείωσε, ο Θεός περιμένει και απαιτεί από τους ανθρώπους σύμφωνα με ό,τι έχουν, και όχι σύμφωνα με ό,τι δεν έχουν, Λουκ. κα'. 4.Έπειτα ο Χένρι στρέφεται στους κανονισμούς που διέπουν καθαρά και ακάθαρτα ζώα που έχουν ευχηθεί.
ΙΙ. Η περίπτωση τίθεται ζώων που ευχήθηκαν στον Θεό, 1. Αν ήταν καθαρό ζώο, όπως προσφερόταν σε θυσία, δεν έπρεπε να εξαγοραστεί, ούτε να δοθεί κανένα ισοδύναμο γι' αυτό: Θα είναι άγιο, εδ. 9, 10. Αφού ευχήθηκε, δεν έπρεπε να τεθεί σε καμία κοινή χρήση, ούτε να αλλάξει μετά από δεύτερες σκέψεις· αλλά έπρεπε είτε να προσφερθεί στο θυσιαστήριο, είτε, αν λόγω κάποιου ελαττώματος δεν ήταν κατάλληλο να προσφερθεί, αυτός που το ευχήθηκε δεν έπρεπε να επωφεληθεί από αυτό, αλλά οι ιερείς έπρεπε να το έχουν για δική τους χρήση (γιατί ήταν οι εισπράκτορες του Θεού), ή να πωληθεί για την υπηρεσία του αγιαστηρίου. Αυτό διδάσκει προσοχή στην πραγματοποίηση ευχών και σταθερότητα στην τήρησή τους όταν γίνονται· γιατί είναι παγίδα για έναν άνθρωπο να καταβροχθίσει ό,τι είναι άγιο, και μετά από ευχές να κάνει έρευνα, Παρ. κ'. 25. Και σε αυτό φαίνεται να υπαινίσσεται εκείνος ο κανόνας της ελεημοσύνης (Β' Κορ. θ'. 7), Κάθε άνθρωπος, όπως προτίθεται στην καρδιά του, έτσι ας δώσει. 2. Αν ήταν ακάθαρτο ζώο, έπρεπε να πάει στη χρήση του ιερέα σε τέτοια αξία· αλλά αυτός που το ευχήθηκε, πληρώνοντας εκείνη την αξία σε χρήματα, και προσθέτοντας ένα πέμπτο μέρος περισσότερο σε αυτό, μπορούσε να το εξαγοράσει αν ήθελε, εδ. 11-13. Ήταν κατάλληλο οι άνθρωποι να πληρώσουν για την αστάθειά τους. Ο Θεός μας έχει γνωστοποιήσει το νου του σχετικά με την υπηρεσία του, και δεν ευαρεστείται αν δεν γνωρίζουμε τον δικό μας. Ο Θεός περιμένει ότι όσοι συναλλάσσονται μαζί του πρέπει να είναι σε σημείο, και να λένε τι θα σταθούν.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι αργότερα αναστοχάζεται τη διάκριση μεταξύ πραγμάτων απλώς αγιασμένων και εκείνων που αφιερώθηκαν πανηγυρικά.
ΙΙ. Πράγματα ή πρόσωπα αφιερωμένα διακρίνονται εδώ από πράγματα ή πρόσωπα που ήταν μόνο αγιασμένα. 1. Τα αφιερωμένα πράγματα ήταν υπεράγια στον Κύριο, και ούτε μπορούσαν να επανέλθουν ούτε να αλλοτριωθούν, εδ. 28. Ήταν της ίδιας φύσεως με εκείνες τις θυσίες που ονομάζονταν υπεράγιες, τις οποίες κανείς δεν μπορούσε να αγγίξει παρά μόνο οι ιερείς οι ίδιοι. Η διαφορά μεταξύ αυτών και άλλων αγιασμένων πραγμάτων προερχόταν από την διαφορετική έκφραση του όρκου. Αν ένας άνθρωπος αφιέρωνε κάτι στον Θεό, δεσμεύοντας τον εαυτό του με πανηγυρική κατάρα να μην το αλλοτριώσει ποτέ για άλλο σκοπό, τότε ήταν πράγμα αφιερωμένο. 2. Τα αφιερωμένα πρόσωπα έπρεπε να θανατωθούν, εδ. 29. Όχι ότι ήταν στη δύναμη οποιουδήποτε γονέα ή κυρίου έτσι να αφιερώσει ένα παιδί ή υπηρέτη σε θάνατο· αλλά πρέπει να εννοείται για τους δημόσιους εχθρούς του Ισραήλ, οι οποίοι, είτε με τον διορισμό του Θεού είτε με την απόφαση της συναγωγής, αφιερώθηκαν, όπως τα επτά έθνη με τα οποία δεν έπρεπε να κάνουν συμμαχία. Η πόλη της Ιεριχώ ιδιαίτερα αφιερώθηκε έτσι, Ιησούς του Ναυή στ' 17. Οι κάτοικοι της Ιαβείς-Γαλαάδ θανατώθηκαν για παραβίαση της κατάρας που εκφωνήθηκε σε όσους δεν ανέβηκαν στη Μισπά, Κριταί κα' 9, 10. Κάποιοι νομίζουν ότι ήταν από έλλειψη σωστής ενημέρωσης για την αληθινή πρόθεση και έννοια αυτού του νόμου που ο Ιεφθάε θυσίασε την κόρη του ως αφιερωμένη, η οποία δεν μπορούσε να εξαγοραστεί.Τέλος ο Χένρι οδηγεί ολόκληρο το βιβλίο σε κλείσιμο αντιπαραβάλλοντας τον ζυγό του νόμου με την ελευθερία του ευαγγελίου.
ΙV. Ο τελευταίος στίχος φαίνεται να αναφέρεται σε ολόκληρο αυτό το βιβλίο του οποίου είναι το συμπέρασμα· Αυτές είναι οι εντολές που ο Κύριος πρόσταξε στον Μωυσή, για τους υιούς Ισραήλ. Πολλές από αυτές τις εντολές είναι ηθικές, και αιώνιας υποχρέωσης· άλλες από αυτές, που ήταν τελετουργικές και ιδιαίτερες στην ιουδαϊκή οικονομία, έχουν παρ' όλα αυτά πνευματική σημασία, και είναι διδακτικές για εμάς που είμαστε εφοδιασμένοι με κλειδί για να μας εισαγάγει στα μυστήρια που περιέχονται σε αυτές· διότι σε εμάς, μέσω αυτών των θεσμών, κηρύττεται το ευαγγέλιο όπως και σε εκείνους, Προς Εβραίους δ' 2. Στο σύνολο του θέματος, μπορούμε να δούμε αιτία να ευλογούμε τον Θεό που δεν έχουμε έρθει στο όρος Σινά, Προς Εβραίους ιβ' 18. 1. Ότι δεν είμαστε υπό τις σκοτεινές σκιές του νόμου, αλλά απολαμβάνουμε το καθαρό φως του ευαγγελίου, που μας δείχνει τον Χριστό το τέλος του νόμου για δικαιοσύνη, Προς Ρωμαίους ι' 4. Η διδασκαλία της συμφιλίωσής μας με τον Θεό μέσω Μεσίτη δεν σκεπάζεται με τον καπνό των καιόμενων θυσιών, αλλά καθαρίζεται με τη γνώση του Χριστού και αυτού εσταυρωμένου. 2. Ότι δεν είμαστε υπό τον βαρύ ζυγό του νόμου, και τις σαρκικές διατάξεις του (όπως τις ονομάζει ο απόστολος, Προς Εβραίους θ' 10), επιβαλλόμενες μέχρι τον καιρό της μεταρρύθμισης, ζυγό που ούτε αυτοί ούτε οι πατέρες τους μπόρεσαν να βαστάξουν (Πράξεις ιε' 10), αλλά υπό τους γλυκούς και εύκολους θεσμούς του ευαγγελίου, που ανακηρύττει εκείνους αληθινούς προσκυνητές που προσκυνούν τον Πατέρα εν πνεύματι και αληθεία, μόνο δια του Χριστού, και εν ονόματί του, ο οποίος είναι ο ιερέας μας, ναός, θυσιαστήριο, θυσία, καθαρισμός, και όλα. Ας μην νομίσουμε λοιπόν ότι επειδή δεν είμαστε δεμένοι με τους τελετουργικούς καθαρισμούς, εορτές, και προσφορές, λίγη φροντίδα, χρόνος, και έξοδα θα αρκέσουν για να τιμήσουμε τον Θεό. Όχι, αλλά μάλλον ας έχουμε τις καρδιές μας περισσότερο διευρυμένες με εκούσιες προσφορές προς τον έπαινό του, περισσότερο φλεγόμενες με άγια αγάπη και χαρά, και περισσότερο δεσμευμένες σε σοβαρότητα σκέψης και ειλικρίνεια προθέσεως. Έχοντας παρρησία να εισέλθουμε στα άγια δια του αίματος του Ιησού, ας πλησιάσουμε με αληθινή καρδιά, και πλήρη πεποίθηση πίστεως, προσκυνώντας τον Θεό με τόσο περισσότερη ευθυμία και ταπεινή εμπιστοσύνη, λέγοντας ακόμη, Ευλογητός ο Θεός για τον Ιησού Χριστό!
Απαντήστε
Απόκριση
Ποιος ιδιαίτερος όρκος ή πράξη ευσέβειας μπορεί να σε προσκαλεί ο Κύριος να σκεφτείς αυτή την περίοδο; Πώς διαμορφώνει η αρχή της εξαγοράς σε αυτό το κεφάλαιο την κατανόησή σου για τη χάρη όταν οι δεσμεύσεις φαίνονται δαπανηρές; Σε ποια περιοχή της ζωής καλείσαι να τιμήσεις τον Θεό με μεγαλύτερη σταθερότητα παρά με δεύτερες σκέψεις;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Θεέ τῆς χάριτος, ἐν τῷ φωτὶ τοῦ Λόγου Σου ἐν Λευϊτικῷ κζ΄, δίδαξον ἡμᾶς νὰ προσφέρωμεν τὰς εὐχάς μας καὶ τὰς προσφοράς μας μετὰ ἁγίας εὐλαβείας, ἐκτιμῶντες τὰ Σά σύμφωνα μὲ τὰ ἴδια Σου πρότυπα. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἐνδυνάμωσον ἡμᾶς νὰ τηρῶμεν πᾶσαν δέσμευσιν τὴν ὁποίαν ἀναλαμβάνομεν, ἀναπαυόμενοι εἰς τὴν λύτρωσιν τὴν πηγάζουσαν ἐκ τοῦ τετελεσμένου ἔργου τοῦ Χριστοῦ καὶ οὐχὶ εἰς τὴν ἰδίαν ἡμῶν δύναμιν. Δημιούργησον ἐν ἡμῖν γενναιόδωρους καρδίας, αἱ ὁποῖαι εὐφραίνονται νὰ Σοὶ ἐπιστρέφουν ὅ,τι ἤδη Σοὶ ἀνήκει, κινούμεναι μόνον ὑπὸ εὐγνωμοσύνης. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →