Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 43-44 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Οι Ψαλμοί 43 και 44 παρουσιάζουν τον λαό της διαθήκης να απευθύνεται στον ζωντανό Θεό μέσα σε περιστάσεις που φαίνεται να αντιφάσκουν με την υποσχεμένη πιστότητά του. Η ατομική φωνή στον πρώτο ψαλμό ζητά θεία δικαίωση και αποκατάσταση στο αγιαστήριο, ενώ η κοινοτική φωνή στον δεύτερο επαναλαμβάνει τις προηγούμενες πράξεις απελευθέρωσης του Κυρίου μόνο για να αντιμετωπίσει την παρούσα ταπείνωση. Και τα δύο τμήματα λειτουργούν μέσα στην ακλόνητη πεποίθηση ότι κάθε γεγονός, είτε απελευθέρωση είτε θλίψη, προέρχεται από το κυρίαρχο διάταγμα του ίδιου Κυρίου που συνήψε τη διαθήκη με τον λαό του. Το κείμενο επομένως δεν προσκαλεί σε εικασίες για τα θεία κίνητρα αλλά κατευθύνει την προσοχή στην ορθή στάση του δούλου της διαθήκης: μια έκκληση βασισμένη στον ίδιο τον χαρακτήρα του Θεού και στα προηγούμενα έργα του και όχι σε οποιαδήποτε αξίωση ανθρώπινης αξίας. Αυτή η πλαισίωση διατηρεί την εστίαση στον αμετάβλητο σκοπό του Κυρίου προς εκείνους που έχει καλέσει, ακόμη και όταν τα εξωτερικά σημεία υποδηλώνουν εγκατάλειψη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τους Ψαλμούς 43 και 44 διαδοχικά. Παρατηρήστε πώς η ικεσία για δικαίωση στο κεφάλαιο 43 στηρίζεται στον ρόλο του Θεού ως υπερασπιστή της υπόθεσης της διαθήκης, και πώς το κεφάλαιο 44 μεταβαίνει από την απαρίθμηση των παλαιών εθνικών απελευθερώσεων στην παρούσα εμπειρία ήττας και ονειδισμού. Σημειώστε την επαναλαμβανόμενη επιμονή ότι ο ίδιος ο Κύριος έχει πωλήσει τον λαό του και τον έχει καλύψει με ντροπή, όμως η έκκληση παραμένει απευθυνόμενη στον ίδιο κυρίαρχο που ενήργησε υπέρ αυτών σε προηγούμενες γενεές. Προσέξτε την απουσία οποιασδήποτε διακήρυξης αθωότητας ως βάσης για αξίωση και τη σταθερή αναφορά στο όνομα και τη διαθήκη του Θεού ως τη μοναδική βάση ελπίδας.
Μελετήστε
Μελέτη
Το επιχείρημα του Ψαλμού 43 αρχίζει με μια έκκληση προς τον Θεό να αναλάβει την υπόθεση του δούλου του εναντίον ενός ασεβούς έθνους. Αυτό το αίτημα για κρίση δεν είναι απαίτηση προσωπικής εκδίκησης αλλά ικεσία ο Κύριος να διακρίνει δημόσια μεταξύ των δικαίων και των ασεβών σύμφωνα με το δικό του πρότυπο της διαθήκης. Ο ψαλμωδός στη συνέχεια εκφράζει τη θλίψη του για τον αποκλεισμό από το θυσιαστήριο και τον τόπο όπου εκδηλώνεται η παρουσία του Θεού, δείχνοντας ότι η βαθύτερη θλίψη δεν έγκειται στην εξωτερική καταπίεση αλλά στη διακοπή της ορισμένης λατρείας. Η ελπίδα τοποθετείται στο φως και την αλήθεια του Θεού ως τα μέσα με τα οποία ο δούλος θα οδηγηθεί πάλι στο αγιαστήριο. Η επωδός ότι ο Θεός είναι η σωτηρία του προσώπου υπογραμμίζει ότι κάθε αποκατάσταση εξαρτάται εξ ολοκλήρου από τη θεία πρωτοβουλία και όχι από ανθρώπινη προσπάθεια. Ο Ψαλμός 44 επεκτείνει την ίδια αρχή σε ολόκληρη την κοινότητα. Το εναρκτήριο τμήμα επαναλαμβάνει τις κυρίαρχες πράξεις του Κυρίου στην εκδίωξη των εθνών και τη φύτευση του Ισραήλ, αποδίδοντας κάθε νίκη αποκλειστικά στον βραχίονα του Θεού και όχι στο ξίφος του λαού. Αυτή η ιστορική απαρίθμηση χρησιμεύει για να καταδείξει ότι η παρούσα συμφορά δεν μπορεί να εξηγηθεί από καμία αλλαγή στη δύναμη ή τη δέσμευση της διαθήκης του Κυρίου. Το κεντρικό τμήμα επομένως δηλώνει χωρίς επιφύλαξη ότι ο Θεός έχει απορρίψει τον λαό, τον έχει ντροπιάσει και τον έχει κάνει παροιμία μεταξύ των εθνών. Η αιτία εντοπίζεται στο ίδιο το διάταγμα του Κυρίου, όχι σε κάποια διαπιστωμένη εθνική παράβαση πέρα από ό,τι η ίδια η διαθήκη ήδη αντιμετωπίζει. Η τελική έκκληση επιστρέφει στον ίδιο Κύριο, παροτρύνοντάς τον να εγερθεί και να λυτρώσει για χάρη της σταθερής αγάπης του, αναγνωρίζοντας έτσι ότι μόνο εκείνος που όρισε τη θλίψη μπορεί να την αντιστρέψει. Σε όλη τη διάρκεια και των δύο ψαλμών το κείμενο διατηρεί ότι η σχέση της διαθήκης δεν απαλλάσσει τον λαό από κυρίαρχη παιδεία ή από το μυστήριο της θείας άδειας για πάθηση, όμως κατευθύνει συνεχώς κάθε ικεσία πίσω στον χαρακτήρα και τις προηγούμενες πράξεις του ίδιου αμετάβλητου Θεού.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Αυτοί οι ψαλμοί βρίσκονται σε συνέχεια με άλλα βιβλικά χωρία που τοποθετούν τόσο την ευλογία όσο και τη θλίψη μέσα στο ενιαίο κυρίαρχο θέλημα του Θεού προς τον λαό της διαθήκης του. Η απαρίθμηση των προηγούμενων απελευθερώσεων απηχεί το πρότυπο που βρίσκεται στο Δευτερονόμιο και στον Ιησού του Ναυή, όπου ο Κύριος μόνος λαμβάνει την πίστωση για την κατάκτηση. Η αναγνώριση ότι ο Θεός έχει πωλήσει τον λαό του προλαμβάνει τις προφητικές αναγγελίες της εξορίας ως θεία κρίση που εκτελείται από το χέρι του ίδιου Κυρίου που προηγουμένως εξήγαγε τον λαό από την Αίγυπτο. Στην Καινή Διαθήκη η ίδια αρχή εμφανίζεται στη διδασκαλία των αποστόλων ότι οι εκλεκτοί δεν απαλλάσσονται από θλίψη αλλά στηρίζονται από τον αμετάβλητο σκοπό του Θεού που δικαιώνει. Η ερμηνευτική παράδοση που κατέρχεται από τη Μεταρρύθμιση έχει διαβάσει σταθερά τέτοια θρηνήματα ως ασκήσεις διαθηκικού συλλογισμού και όχι ως εκφράσεις αυτόνομης παραπόνου, κατευθύνοντας την εκκλησία να στηρίζει τις ικεσίες της στον αποκαλυμμένο χαρακτήρα του Θεού και όχι στις περιστάσεις ή στα προσωπικά συναισθήματα.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Με ποιους τρόπους η θεμελίωση της ικεσίας του ψαλμωδού στις προηγούμενες πράξεις της διαθήκης του Θεού διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο οι πιστοί σήμερα μπορούν να φέρουν τις δικές τους δοκιμασίες ενώπιον του Κυρίου; Πώς επηρεάζει η αναγνώριση ότι τόσο οι παλαιές νίκες όσο και οι παρούσες θλίψεις προέρχονται από το ίδιο κυρίαρχο χέρι τον τρόπο με τον οποίο μια εκκλησία ερμηνεύει περιόδους κοινοτικής δυσκολίας; Τι διαφορά κάνει η προσέγγιση της φαινομενικής θείας σιωπής όχι ως διακοπής της φροντίδας του Θεού αλλά ως έκφρασης του σταθερού σκοπού του προς εκείνους που έχει καλέσει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ των πατέρων μας, που διέταξες τόσο τις απελευθερώσεις όσο και τις παιδείες του λαού της διαθήκης σου σύμφωνα με την αιώνια βουλή σου, χάρισε μας χάρη να σε προσφωνούμε σε κάθε κατάσταση με την ίδια έκκληση στο όνομά σου και στα προηγούμενα έργα σου. Αναγνωρίζουμε ότι κανένα γεγονός δεν συμβαίνει στην εκκλησία σου χωρίς το κυρίαρχο διάταγμά σου, και σε ικετεύουμε να δικαιώσεις την υπόθεσή σου μεταξύ των εθνών ακόμη και όταν τα εξωτερικά σημεία δεν δίνουν ενθάρρυνση. Φύλαξέ μας από το να αναζητούμε οποιαδήποτε βάση εμπιστοσύνης έξω από τη διαθήκη που εσύ καθιέρωσες, και φέρε μας πάλι στα ορισμένα μέσα της παρουσίας σου σύμφωνα με την καλή σου ευαρέσκεια. Στήριξε τον λαό σου με την ίδια δύναμη που κάποτε εξεδίωξε τα έθνη, και ας είναι η σταθερή αγάπη σου η μοναδική ικεσία πάνω στην οποία στηρίζουμε την ελπίδα μας, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.