← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 5 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεστάντης)

Ιωάννης 5Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το πέμπτο κεφάλαιο του Ιωάννη παρουσιάζει τον Κύριο Χριστό να εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα κατά τη διάρκεια μιας καθορισμένης εορτής των Ιουδαίων και να συναντά έναν άνθρωπο που ήταν από καιρό ανάπηρος στην κολυμβήθρα που ονομάζεται Βηθεσδά. Η αφήγηση καταγράφει ότι αυτός ο άνθρωπος είχε υπομείνει τριάντα οκτώ χρόνια αναπηρίας, μια διάρκεια που τοποθετεί την περίπτωση πέρα από τη συνηθισμένη ανθρώπινη θεραπεία και στρέφει την προσοχή στην κυρίαρχη πρωτοβουλία του Υιού. Ο Ευαγγελιστής δεν καταγράφει καμία προηγούμενη αξία ή προετοιμασία στον πάσχοντα· αντίθετα, η θεραπεία προέρχεται μόνο από τον λόγο του Χριστού. Αυτή η αφήγηση βρίσκεται μέσα στη μεγαλύτερη μαρτυρία του Ευαγγελίου ότι ο Πατέρας έχει αναθέσει όλη την κρίση στον Υιό, ώστε τα έργα που επιτελούνται να αποκαλύπτουν την αιώνια σχέση μεταξύ Πατέρα και Υιού. Η επακόλουθη διαμάχη για το Σάββατο αποκαλύπτει περαιτέρω ότι η διαθήκη της δημιουργίας και της απολύτρωσης διατηρείται και εκπληρώνεται στο πρόσωπο του Χριστού και δεν ανατρέπεται από αυτόν. Οι αναγνώστες επομένως καλούνται να προσέξουν τους ακριβείς ισχυρισμούς που προβάλλει ο Κύριος σχετικά με την εξουσία του, τους μάρτυρες που επιβεβαιώνουν αυτούς τους ισχυρισμούς και τη διαίρεση που προκύπτει όταν οι άνθρωποι αρνούνται τη μαρτυρία που δόθηκε.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Διαβάστε ολόκληρο το πέμπτο κεφάλαιο του Ιωάννη χωρίς διακοπή. Παρατηρήστε την ακολουθία: την περιγραφή της κολυμβήθρας και του πλήθους των πασχόντων, την ιδιαίτερη αναφορά στην μακρά κατάσταση ενός ανθρώπου, την άμεση προσφώνηση και εντολή του Ιησού, το άμεσο αποτέλεσμα αυτού του λόγου, την ένσταση που προβλήθηκε για το Σάββατο και τον εκτεταμένο λόγο στον οποίο ο Ιησούς εκθέτει τη σχέση του με τον Πατέρα, τους μάρτυρες που πιστοποιούν την αποστολή του και τις συνέπειες της αποδοχής ή της απόρριψης των Γραφών. Σημειώστε ιδιαίτερα πώς η θεραπεία δεν λειτουργεί ως μεμονωμένο θαύμα αλλά ως η αφορμή για να δηλωθεί ότι ο Υιός κάνει ό,τι κάνει ο Πατέρας και ότι όλοι πρέπει να τιμούν τον Υιό όπως τιμούν τον Πατέρα.
Μελετήστε

Μελέτη

Το κεφάλαιο ανοίγει με τον Χριστό παρόντα στα Ιεροσόλυμα κατά τη διάρκεια μιας εορτής. Ο Ευαγγελιστής καταγράφει ότι ένας μεγάλος αριθμός ανήμπορων ανθρώπων βρισκόταν στην κολυμβήθρα. Μεταξύ αυτών ήταν ένας του οποίου η αναπηρία είχε διαρκέσει τριάντα οκτώ χρόνια. Όταν ο Ιησούς τον είδε και γνώριζε ότι βρισκόταν σε αυτή την κατάσταση για τόσο καιρό, ρώτησε αν επιθυμούσε να γίνει ολόκληρος. Η απάντηση του ανθρώπου αποκάλυψε τόσο την αδυναμία του όσο και την απουσία οποιουδήποτε ανθρώπινου βοηθού. Τότε ο Χριστός μίλησε: «Σήκω, πάρε το κρεβάτι σου και περπάτα». Ο άνθρωπος θεραπεύτηκε αμέσως και πήρε το κρεβάτι του. Οι Ιουδαίοι λοιπόν τον κατηγόρησαν ότι παραβίαζε το Σάββατο. Ο θεραπευμένος άνθρωπος απάντησε ότι αυτός που τον έκανε ολόκληρο το είχε διατάξει. Αργότερα ο Ιησούς τον βρήκε στον ναό και τον προειδοποίησε να μην αμαρτάνει πλέον μήπως συμβεί κάτι χειρότερο. Ο άνθρωπος τότε αποκάλυψε τον Ιησού στους Ιουδαίους, οι οποίοι γι' αυτό τον καταδίωξαν επειδή είχε κάνει αυτά τα πράγματα το Σάββατο. Ο Ιησούς απάντησε ότι ο Πατέρας του εργάζεται μέχρι τώρα και αυτός εργάζεται. Αυτή η δήλωση ενίσχυσε την επιθυμία τους να τον θανατώσουν, γιατί όχι μόνο παραβίαζε το Σάββατο αλλά και αποκαλούσε τον Θεό δικό του Πατέρα, κάνοντας τον εαυτό του ίσο με τον Θεό. Στον λόγο που ακολουθεί, ο Ιησούς δηλώνει ότι ο Υιός δεν μπορεί να κάνει τίποτα από μόνος του αλλά μόνο ό,τι βλέπει να κάνει ο Πατέρας· ό,τι κάνει ο Πατέρας, το κάνει και ο Υιός. Ο Πατέρας αγαπά τον Υιό και του δείχνει όλα όσα ο ίδιος κάνει, και μεγαλύτερα έργα θα δειχθούν ώστε οι ακροατές να θαυμάσουν. Όπως ο Πατέρας εγείρει τους νεκρούς και τους ζωοποιεί, έτσι και ο Υιός ζωοποιεί όποιον θέλει. Ο Πατέρας δεν κρίνει κανέναν άνθρωπο αλλά έχει αναθέσει όλη την κρίση στον Υιό, ώστε όλοι να τιμούν τον Υιό όπως τιμούν τον Πατέρα. Αυτός που δεν τιμά τον Υιό δεν τιμά τον Πατέρα που τον απέστειλε. Ο λόγος στρέφεται στη συνέχεια στην παρούσα ζωή και τη μελλοντική ανάσταση: έρχεται η ώρα κατά την οποία οι νεκροί θα ακούσουν τη φωνή του Υιού του Θεού και όσοι ακούσουν θα ζήσουν. Ο Πατέρας έχει δώσει στον Υιό εξουσία να εκτελεί κρίση επειδή είναι Υιός του ανθρώπου. Ο Ιησούς δηλώνει ότι δεν λαμβάνει μαρτυρία από ανθρώπους, όμως αναφέρει τη μαρτυρία του Ιωάννη, την οποία οι Ιουδαίοι είχαν δεχθεί για ένα διάστημα. Τα έργα που ο Πατέρας του έχει δώσει να ολοκληρώσει μαρτυρούν ότι ο Πατέρας τον απέστειλε. Ο ίδιος ο Πατέρας έχει δώσει μαρτυρία, αν και οι Ιουδαίοι ούτε τη φωνή του άκουσαν ούτε το σχήμα του είδαν. Οι Γραφές επίσης μαρτυρούν γι' αυτόν, όμως οι Ιουδαίοι αρνούνται να έρθουν σε αυτόν για να έχουν ζωή. Ο Ιησούς σημειώνει ότι δεν λαμβάνει τιμή από ανθρώπους, αλλά γνωρίζει ότι τους λείπει η αγάπη του Θεού μέσα τους. Ήρθε στο όνομα του Πατέρα του και δεν τον δέχθηκαν· άλλος θα έρθει στο δικό του όνομα και θα τον δεχθούν. Ο Μωυσής, στον οποίο εμπιστεύονται, θα τους κατηγορήσει, γιατί αν πίστευαν στον Μωυσή θα πίστευαν στον Χριστό, αφού ο Μωυσής έγραψε γι' αυτόν. Το κεφάλαιο επομένως εκθέτει τόσο την κυρίαρχη πράξη της θεραπείας όσο και την δογματική έκθεση της εξουσίας του Χριστού που βασίζεται στη μαρτυρία του Πατέρα.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Το ίδιο πρότυπο κυρίαρχης πρωτοβουλίας και αυθεντικού λόγου εμφανίζεται στην ανάσταση του Λαζάρου και στη θεραπεία του εκ γενετής τυφλού, όπου τα έργα λειτουργούν ως πιστοποίηση και όχι απλή συμπόνια. Ο ισχυρισμός ότι ο Υιός κάνει ό,τι κάνει ο Πατέρας απηχεί την αφήγηση της δημιουργίας στην οποία ο Θεός εργάζεται και αναπαύεται, τώρα εκπληρωμένη στο συνεχές έργο του Υιού. Η αναφορά στον Μωυσή που γράφει για τον Χριστό στρέφει την προσοχή στο Δευτερονόμιο 18 και την υπόσχεση του προφήτη όμοιου με τον Μωυσή, του οποίου ο λόγος πρέπει να ακουστεί. Η προειδοποίηση ότι άλλος θα έρθει στο δικό του όνομα προλαμβάνει μεταγενέστερους ψευδείς διεκδικητές και υπογραμμίζει την αναγκαιότητα να δεχθούμε αυτόν που πιστοποιείται από τα έργα του Πατέρα και τις Γραφές. Μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο της διαθήκης, η διαμάχη για το Σάββατο αποκαλύπτει ότι η ανάπαυση της ημέρας δεν παραβιάζεται αλλά ερμηνεύεται από αυτόν που είναι Κύριος του Σαββάτου, σύμφωνα με τις προηγούμενες διαμάχες που καταγράφονται στα Συνοπτικά Ευαγγέλια.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Με ποιον τρόπο η διάρκεια των τριάντα οκτώ ετών της κατάστασης του ανθρώπου στρέφει την προσοχή μακριά από την ανθρώπινη προετοιμασία και προς τον κυρίαρχο χρόνο του λόγου του Χριστού; Πώς διαμορφώνει η απαίτηση να τιμούμε τον Υιό όπως τιμάται ο Πατέρας τον τρόπο με τον οποίο η εκκλησία δέχεται και υποτάσσεται στις γραπτές Γραφές που μαρτυρούν γι' αυτόν; Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους εκδηλώνεται η παρούσα απόρριψη ή αποδοχή της εξουσίας του Χριστού στα συνηθισμένα καθήκοντα της ζωής της διαθήκης υπό τον κηρυττόμενο λόγο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Θεέ, που ανέθεσες όλη την κρίση στον Υιό σου και έδωσες μαρτυρία γι' αυτόν με έργα, με προφήτες και με τις Γραφές, χάρισε να δεχθούμε τη μαρτυρία που έδωσες και να τιμούμε τον Υιό όπως σε τιμούμε. Φύλαξέ μας από την απιστία που αρνείται αυτόν που στάλθηκε στο όνομα του Πατέρα, και στήριξέ μας στη διαθήκη στην οποία ο Μωυσής και οι προφήτες έγραψαν για τον Χριστό. Όπως μίλησες και ο ανήμπορος άνθρωπος σηκώθηκε, έτσι μίλα πάλι με το Πνεύμα σου ώστε να περπατήσουμε στην υπακοή που πηγάζει από τη ζωή που δόθηκε από τον Υιό. Διαφύλαξε την εκκλησία σου από το να δεχθεί άλλον που έρχεται στο δικό του όνομα, και κάνε μας να μείνουμε στον λόγο που θα μας κρίνει την έσχατη ημέρα. Διά του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.