Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Απολογία της Ομολογίας της Άουγκσμπουργκ
Απολογία — Περί Εξομολόγησης — Βιβλίο της Συμφωνίας
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε στην Απολογία της Ομολογίας της Αουγκσμπουργκ, συγκεκριμένα στην πραγματεία της Περί Εξομολόγησης. Αυτό το τμήμα των Λουθηρανικών Ομολογιών υπερασπίζεται την παρηγοριά της αφέσεως ενώ διευκρινίζει τι απαιτεί πραγματικά η Γραφή για τη συγχώρηση των αμαρτιών. Απευθύνεται άμεσα σε ταραγμένες συνειδήσεις και φυλάττει την ευαγγελική υπόσχεση ότι η άφεση λαμβάνεται με την πίστη στον Χριστό μόνο. Σε αυτές τις παραγράφους η Απολογία δείχνει γιατί η ορθή κατανόηση της εξομολόγησης έχει σημασία για την καθημερινή ζωή της πίστης στην Εκκλησία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το άρθρο της Απολογίας Περί Εξομολόγησης στο σύνολό του. Καθώς διαβάζετε, παρατηρήστε πώς το κείμενο στηρίζεται σε χωρία όπως η Προς Κορινθίους Α' 11 και ο Ψαλμός 19 για να διακρίνει τη θεία εντολή από την ανθρώπινη ρύθμιση. Αφήστε την ίδια την Ομολογία να καθοδηγήσει τον στοχασμό σας για το όφελος της αφέσεως και την ελευθερία του Ευαγγελίου.
Μελετήστε
Μελέτη
Η Ομολογία μιλά πρώτα για την παρηγοριά που πολλοί έχουν λάβει μέσω της δυνάμεως των κλειδιών.
Είναι γνωστό ότι έχουμε τόσο διασαφηνίσει και εξυμνήσει [ότι έχουμε κηρύξει, γράψει και διδάξει με τρόπο τόσο χριστιανικό, ορθό και καθαρό] το όφελος της αφέσεως και τη δύναμη των κλειδιών ώστε πολλές ταραγμένες συνειδήσεις έχουν αντλήσει παρηγοριά από τη διδασκαλία μας· αφού άκουσαν ότι είναι εντολή του Θεού, μάλλον η ίδια η φωνή του Ευαγγελίου, να πιστεύουμε την άφεση και να τη θεωρούμε βέβαιη ότι η άφεση των αμαρτιών μας χορηγείται δωρεάν για χάρη του Χριστού· και να πιστεύουμε ότι με αυτή την πίστη είμαστε αληθώς συμφιλιωμένοι με τον Θεό [σαν να ακούγαμε φωνή από τον ουρανό].Στη συνέχεια υπενθυμίζει τον έπαινο που έφερε αυτή η διδασκαλία στην αρχή της Μεταρρύθμισης.
Αυτή η πίστη ενθάρρυνε πολλές ευσεβείς ψυχές και, στην αρχή, έφερε στον Λούθηρο τον υψηλότερο έπαινο από όλους τους καλούς ανθρώπους, αφού δείχνει στις συνειδήσεις σίγουρη και σταθερή παρηγοριά· διότι προηγουμένως ολόκληρη η δύναμη της αφέσεως [όλη η αναγκαία διδασκαλία της μετανοίας] είχε κατασταλεί από διδασκαλίες περί έργων, αφού οι σοφιστές και οι μοναχοί δεν δίδασκαν τίποτε για την πίστη και την ελεύθερη άφεση [αλλά κατηύθυναν τους ανθρώπους στα δικά τους έργα, από τα οποία τίποτε άλλο δεν εισέρχεται στις ταραγμένες συνειδήσεις παρά η απελπισία].Η Ομολογία στη συνέχεια πραγματεύεται το ζήτημα της απαρίθμησης των αμαρτιών στην εξομολόγηση.
Περί της απαρίθμησης των αμαρτιών στην εξομολόγηση, οι άνθρωποι διδάσκονται με τέτοιον τρόπο ώστε να μην παγιδεύουν τις συνειδήσεις τους. Αν και είναι ωφέλιμο να συνηθίζουν οι άπειροι άνθρωποι να απαριθμούν μερικά πράγματα [που τους ανησυχούν], ώστε να διδάσκονται ευκολότερα, όμως τώρα συζητούμε τι είναι αναγκαίο κατά τον θείο Νόμο. Επομένως, οι αντίπαλοι δεν πρέπει να μας παραθέτουν τη ρύθμιση Omnis Utriusque, η οποία δεν μας είναι άγνωστη, αλλά πρέπει να δείξουν από τον θείο Νόμο ότι η απαρίθμηση των αμαρτιών είναι αναγκαία για την απόκτηση της αφέσεώς τους. Ολόκληρη η Εκκλησία, σε όλη την Ευρώπη, γνωρίζει τι είδους παγίδες έχει ρίξει αυτό το σημείο της ρύθμισης, που διατάζει να εξομολογούνται όλες οι αμαρτίες, στις συνειδήσεις. Ούτε το κείμενο από μόνο του έχει τόση βλάβη όση προστέθηκε αργότερα από τους Summists, που συλλέγουν τις περιστάσεις των αμαρτιών. Τι λαβύρινθοι υπήρχαν! Πόσο μεγάλο βασανιστήριο για τις καλύτερες ψυχές! Διότι οι ασελγείς και βέβηλοι δεν συγκινούνταν καθόλου από αυτά τα όργανα τρόμου.Συνεχίζει εξετάζοντας τα αποτελέσματα της απαίτησης πλήρους απαρίθμησης των αμαρτιών.
Αργότερα, τι τραγωδίες [τι ζήλεια και μίσος] προκάλεσαν τα ερωτήματα περί του ιδίου ιερέως μεταξύ των ποιμένων και των αδελφών [μοναχών διαφόρων ταγμάτων], οι οποίοι τότε δεν ήταν καθόλου αδελφοί όταν πολεμούσαν για τη δικαιοδοσία των εξομολογήσεων! [Διότι κάθε αδελφοσύνη, κάθε φιλία, έπαυσε όταν το ζήτημα αφορούσε την εξουσία και τα τέλη του εξομολογητή.] Εμείς, λοιπόν, πιστεύουμε ότι, κατά τον θείο Νόμο, η απαρίθμηση των αμαρτιών δεν είναι αναγκαία. Αυτό αρέσει επίσης στον Panormitanus και σε πολλούς άλλους λόγιους νομικούς. Ούτε επιθυμούμε να επιβάλουμε αναγκαιότητα στις συνειδήσεις του λαού μας με τη ρύθμιση Omnis Utriusque, την οποία κρίνουμε, όπως και τις άλλες ανθρώπινες παραδόσεις, ότι δεν είναι πράξεις λατρείας αναγκαίες για τη δικαίωση. Και αυτή η ρύθμιση διατάζει ένα αδύνατο πράγμα, να εξομολογούμαστε όλες τις αμαρτίες. Είναι φανερό, όμως, ότι τις περισσότερες αμαρτίες ούτε τις θυμόμαστε ούτε τις κατανοούμε [ούτε βλέπουμε πράγματι τις μεγαλύτερες αμαρτίες], κατά τον Ψαλμό 19:13: Ποιος μπορεί να κατανοήσει τα σφάλματά του;
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η Ομολογία κλείνει αυτό το τμήμα απορρίπτοντας κάθε ισχυρισμό ότι η απαρίθμηση των αμαρτιών είναι αναγκαία από θείο νόμο.
Αργότερα, τι τραγωδίες [τι ζήλεια και μίσος] προκάλεσαν τα ερωτήματα περί του ιδίου ιερέως μεταξύ των ποιμένων και των αδελφών [μοναχών διαφόρων ταγμάτων], οι οποίοι τότε δεν ήταν καθόλου αδελφοί όταν πολεμούσαν για τη δικαιοδοσία των εξομολογήσεων! [Διότι κάθε αδελφοσύνη, κάθε φιλία, έπαυσε όταν το ζήτημα αφορούσε την εξουσία και τα τέλη του εξομολογητή.] Εμείς, λοιπόν, πιστεύουμε ότι, κατά τον θείο Νόμο, η απαρίθμηση των αμαρτιών δεν είναι αναγκαία. Αυτό αρέσει επίσης στον Panormitanus και σε πολλούς άλλους λόγιους νομικούς. Ούτε επιθυμούμε να επιβάλουμε αναγκαιότητα στις συνειδήσεις του λαού μας με τη ρύθμιση Omnis Utriusque, την οποία κρίνουμε, όπως και τις άλλες ανθρώπινες παραδόσεις, ότι δεν είναι πράξεις λατρείας αναγκαίες για τη δικαίωση. Και αυτή η ρύθμιση διατάζει ένα αδύνατο πράγμα, να εξομολογούμαστε όλες τις αμαρτίες. Είναι φανερό, όμως, ότι τις περισσότερες αμαρτίες ούτε τις θυμόμαστε ούτε τις κατανοούμε [ούτε βλέπουμε πράγματι τις μεγαλύτερες αμαρτίες], κατά τον Ψαλμό 19:13: Ποιος μπορεί να κατανοήσει τα σφάλματά του;
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς ενισχύει η υπόσχεση της αφέσεως τη δική σας συνείδηση σήμερα; Πού έχουν επιβαρύνει ανθρώπινες ρυθμίσεις την προσέγγισή σας στην εξομολόγηση αντί του Ευαγγελίου; Ποια ελευθερία αποκαθιστά η Απολογία όταν κατευθύνει την πίστη στον Χριστό μόνο για τη συγχώρηση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, Σε ευχαριστούμε για τη σαφή μαρτυρία της Απολογίας σχετικά με την άφεση. Δώσε μας καρδιές που δέχονται τον Λόγο Σου ως την ίδια τη φωνή του Ευαγγελίου και εμπιστεύονται ότι οι αμαρτίες μας συγχωρούνται για χάρη του Χριστού. Φύλαξέ μας από κάθε βάρος που θα μετέτρεπε την εξομολόγηση σε έργο δικής μας κατασκευής. Ενίσχυσε τους πιστούς ποιμένες να μιλούν την άφεσή Σου με βεβαιότητα και δώσε στις ταραγμένες συνειδήσεις την ανάπαυση που μόνο η υπόσχεσή Σου μπορεί να φέρει. Διά του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →