Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εκκλησιαστής
Εκκλησιαστής 9-10 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο Γουεσλεϋανό πνεύμα της ειλικρινούς αναζήτησης ενωμένης με την άγια ζωή, ανοίγουμε το Υπόμνημα του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη, στα κεφάλαια εννέα και δέκα του Εκκλησιαστή. Ο αδελφός Whedon μας καθοδηγεί στις ερευνητικές ερωτήσεις του Ιεροκήρυκα με ευθύτητα και Αρμινιανή σαφήνεια, αρνούμενος να αποφύγει το μυστήριο της αμεροληψίας του θανάτου, ενώ δείχνει πάντα προς τη χάρη που ανανεώνει τον άφρονα. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε αυτά τα αρχαία λόγια να ζωογονήσει το νου μας και να κατευθύνει τα βήματά μας σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές έτοιμες να δεχτούν τόσο προειδοποίηση όσο και παρηγοριά, ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια εννέα και δέκα του Εκκλησιαστή. Ακούστε προσευχόμενοι την ειλικρινή φωνή του Ιεροκήρυκα καθώς ζυγίζει τη ζωή, το θάνατο, τη σοφία και την τρέλα κάτω από τον ήλιο, και ζητήστε από τον Κύριο να μας δώσει διάκριση για τη ζωή αυτών των ημερών.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ανοίγει την ενότητα με:
Εισαγωγή. Η ευθύνη όλων των ανθρώπων, καλών και κακών, στην κοινή μοίρα, δηλώνεται τώρα και απεικονίζεται.Στη συνέχεια στρέφεται στο κεφάλαιο δέκα με:
Εισαγωγή. Η σχέση σοφίας και τρέλας συζητείται τώρα και απεικονίζεται υπό το φως πολλών παραδειγμάτων.Πιέζει το θέμα περαιτέρω με:
Εδάφιο 15. 15 . Ο κόπος του άφρονα κουράζει Όχι μόνο η ομιλία, αλλά και οι πράξεις του άφρονα. Όλα αυτά λειτουργούν προς βλάβη του. Ακόμη και οι συνηθισμένες υποθέσεις της ζωής είναι περισσότερες από όσες μπορεί να κάνει καλά, πολύ περισσότερο η πολιτική και διακριτική συμπεριφορά υπό έναν δεσποτικό ηγεμόνα. Ένας δρόμος προς την πόλη είναι σίγουρα απλός και καλά πατημένος, και έτσι είναι και τα κοινά καθήκοντα σαφή και καλά καθορισμένα, αλλά κάποιοι άνθρωποι θα κάνουν λάθη και στα δύο. Απορρίπτοντας τώρα τον χαρακτήρα του άφρονα, για τον οποίο αυτό το βιβλίο έχει πει τόσα πολλά, μπορεί να ειπωθεί ότι ο χώρος που του επιτρέπεται σε αυτό το σύντομο δοκίμιο δικαιολογείται από τη θλιβερή συχνότητα του ίδιου του χαρακτήρα. 'Υπάρχουν', λέει ο Carlyle, 'είκοσι επτά εκατομμύρια άνθρωποι σε αυτά τα νησιά, [Μεγάλη Βρετανία και Ιρλανδία,] οι περισσότεροι από αυτούς Άφρονες.' Ο άφρονας με τον Κοελέθ δεν στερείται τόσο πολύ διανοίας όσο είναι γεμάτος ηθική διαστροφή. Για αυτό, η αποκαλυφθείσα θεραπεία είναι η χάρη του Μεγάλου Ιατρού. Αυτή η χάρη, επηρεάζοντας την καρδιά, ανανεώνει σταδιακά ολόκληρη τη φύση, και ο άφρονας γίνεται ένας νέος άνθρωπος εν Χριστώ.
Σκεφτείτε
Τέλος, ο Whedon ζυγίζει την ιστορική ρύθμιση με:
Εδάφιο 20. 20 . Μην καταριέστε τον βασιλιά Έχοντας πει, σε επίπληξη του τυράννου, όλα όσα είναι συνετά, δίνεται και πάλι νουθεσία σύνεσης στον υπήκοο. Έχει παρατηρηθεί ότι η έλλειψη στην Εβραϊκή των μικρών λέξεων που ονομάζονται μόρια προκαλεί ακόμη και τον συνδεδεμένο λόγο να εμφανίζεται απομονωμένος, σαν να αποτελείται από ξεχωριστές και διακριτές προτάσεις. Μια μετάφραση στα Αγγλικά ή σε οποιαδήποτε σύγχρονη γλώσσα απαιτεί την εισαγωγή αυτών. Έτσι, αυτό το εδάφιο πρέπει να εισαχθεί με 'Όμως', 'Ακόμα', ή 'Ωστόσο'. 'Πλούσιος', πρέπει να είναι ο πρίγκιπας. Αναφορά γίνεται εδώ στο σύστημα κατασκοπείας που επικρατούσε σε μεγάλο βαθμό υπό τις ανατολικές κυβερνήσεις. Ήταν τόσο στενό και πολλαπλό που οι εικόνες που χρησιμοποιούνται σε αυτό το εδάφιο δεν είναι υπερβολικά ισχυρές για να εκφράσουν την επιδεξιότητα και την λεπτομέρειά του. Καθώς το γενικό θέμα της διακριτικής συμπεριφοράς στις δύσκολες εποχές που προκαλούνται από κακούς ηγεμόνες καταλαμβάνει τόσο μεγάλο μέρος αυτού του σύντομου βιβλίου, μπορούμε, απορρίπτοντάς το, να πούμε και πάλι ότι το ηθικό του βάρος έναντι της Σολομώντειας συγγραφής είναι πολύ σοβαρό. Τα βιβλία της Γραφής, αν και γράφτηκαν για όλους τους καιρούς, απέκτησαν την ειδική τους μορφή και ύλη από και για κάποια συγκεκριμένη εποχή. Τόσο μεγάλη προτροπή σε υπομονετική αντοχή υπό κακή διακυβέρνηση δεν θα μπορούσε να έχει εμπνευστεί από οτιδήποτε γνωστό ότι υπήρχε στη χρυσή εποχή του Σολομώντα. Αλλά δεν υπήρχε σχεδόν κανένα έτος στο διάστημα μεταξύ 450 π.Χ. και 330 π.Χ. που τέτοια σοφία του φιδιού και αθωότητα του περιστεριού να μην ήταν απαραίτητη σε σχεδόν κάθε επαρχία της Περσικής αυτοκρατορίας.
Απαντήστε
1. Πού στην καθημερινή μου πορεία χρειάζομαι περισσότερο τη ζωντανή ελπίδα που τονίζει ο Whedon; 2. Πώς η χάρη που κάνει τον άφρονα νέο άνθρωπο προσκαλεί σε νέα υπακοή σήμερα; 3. Σε ποια παρούσα περίσταση καλούμαι σε υπομονετική, συνετή πίστη υπό δοκιμασία;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Θεέ, Πατέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του δούλου σου Daniel Whedon. Χάρισέ μας, με το αγιαστικό σου Πνεύμα, τη σοφία να μετράμε σωστά τις ημέρες μας και το θάρρος να χρησιμοποιούμε τη δύναμή μας όσο είναι ημέρα. Όπου η ανοησία έχει αμαυρώσει τη μαρτυρία μας, εφάρμοσε ξανά την επουλωτική χάρη του Μεγάλου Ιατρού. Κράτησέ μας πιστούς σε δύσκολους καιρούς, υπομονετικούς υπό τους άρχοντες, και χαρούμενους στα ελέη που καθημερινά μας χορηγείς. Διά Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →