← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Βασιλείς

Β' Βασιλειών 17-18 — με τον Μπάρνς

Β' Βασιλείς 17-18Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στην σαφή ερμηνευτική παράδοση της αμερικανικής πρεσβυτεριανής υποτροφίας, οι Σημειώσεις επί της Αγίας Γραφής του Άλμπερτ Μπάρνς προσφέρουν στίχο προς στίχο έκθεση που συνδυάζει ιστορική ακρίβεια με ευλαβική προσοχή στον λόγο του Θεού. Σήμερα στρεφόμαστε προς Β' Βασιλειών 17-18, όπου η πτώση του βόρειου βασιλείου και οι πρώτες μεταρρυθμίσεις του Εζεκία τίθενται ενώπιόν μας. Ο Μπάρνς καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από τα αίτια της εξορίας του Ισραήλ και την αντίθετη πιστότητα που αρχίζει να εμφανίζεται στον Ιούδα. Τα σχόλιά του βοηθούν την εκκλησία να δει τόσο τη δικαιοσύνη της θείας κρίσεως όσο και το έλεος που διαφυλάττει ένα υπόλοιπο. Ας ακούσουμε προσεκτικά καθώς οι σημειώσεις του ξεδιπλώνουν την ιερή ιστορία.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές προετοιμασμένες διά προσευχής, ας αναγνώσουμε Β' Βασιλειών 17 και 18 σε μία μόνο συνεδρία. Αυτά τα κεφάλαια καταγράφουν το τέλος της μοναρχίας του Ισραήλ και τα πρώτα βήματα της βασιλείας του Εζεκία στον Ιούδα. Προσέξτε τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις που αγνοήθηκαν, την ειδωλολατρία που τελικά έφερε την αιχμαλωσία, και τα πρώτα σημάδια μεταρρύθμισης υπό τον νέο βασιλέα. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στην αφήγηση να σας εντυπώσει τόσο τη σφοδρότητα της αγιότητας του Θεού όσο και την ελπίδα που παραμένει για όσους τον ζητούν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνς ανοίγει δηλώνοντας τους λόγους για τους οποίους ο Θεός επέτρεψε την απομάκρυνση του Ισραήλ από τη γη. Στίχος 7. Οι λόγοι για τους οποίους ο Θεός επέτρεψε στους Ισραηλίτες να στερηθούν τη γη τους και να μεταφερθούν στην αιχμαλωσία ήταν: 1. οι ειδωλολατρίες τους· 2. η απόρριψη του Νόμου· 3. η αδιαφορία τους για τις προειδοποιητικές φωνές προφητών και ορώντων. Στη συνέχεια στρέφεται προς το νότιο βασίλειο και καταγράφει τον χαρακτήρα των αρχικών μεταρρυθμίσεων του Εζεκία. Στίχος 3. Έπραξε το ορθό ... - Αυτό λέγεται χωρίς επιφύλαξη μόνο για τρεις βασιλείς του Ιούδα, τον Ασά Α' Βασιλειών 15:11, τον Εζεκία και τον Ιωσία Β' Βασιλειών 22:2. Δείτε μερικές λεπτομέρειες των πράξεων του Εζεκία στην αρχή της βασιλείας του στο Β' Χρονικών 29:0 κ.ε. Θεωρείται ότι η μεταρρύθμισή του προηγήθηκε, και ίσως προκλήθηκε, από την προφητεία του Μιχαία που καταγράφεται στο Ιερεμίας 26:18· Μιχαίας 3:12. Ο Μπάρνς στη συνέχεια δείχνει πώς ο Εζεκίας αντιμετώπισε τους μακροχρόνια ανεκτούς υψηλούς τόπους και το χάλκινο φίδι. Στίχος 4. Αφαίρεσε τους υψηλούς τόπους - Αυτή η θρησκευτική μεταρρύθμιση πραγματοποιήθηκε με βίαιο και ταραχώδη τρόπο (περιθωριακή αναφορά). Οι «υψηλοί τόποι», αν και απαγορευμένοι στον Νόμο (Δευτερονόμιον 12:2-4, Δευτερονόμιον 12:11-14· συγκρίνετε Λευιτικόν 26:30), είχαν πρακτικά λάβει την έγκριση του Σαμουήλ Α' Σαμουήλ 7:10· Α' Σαμουήλ 9:12-14, του Δαβίδ Β' Σαμουήλ 15:32, του Σολομώντα Α' Βασιλειών 3:4 και άλλων, και υπήρξαν για πολύ καιρό τα αγαπημένα καταφύγια του μεγαλύτερου μέρους του λαού (βλ. Α' Βασιλειών 3:2 σημείωση). Ήταν τα αγροτικά κέντρα για τη λατρεία του Κυρίου, που στέκονταν στη θέση της μεταγενέστερης συναγωγής, και μέχρι τότε είχαν γίνει ανεκτά, ή μάλλον θεωρούνταν νόμιμοι, ακόμη και από τους καλύτερους βασιλείς.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μπάρνς κλείνει την ενότητα αντανακλώντας στη διαρκή διασπορά των δέκα φυλών και τη συνεχιζόμενη μικτή λατρεία στη Σαμάρεια. Στίχος 23. Όπως είχε πει διά πάντων των δούλων αυτού των προφητών - Ο συγγραφέας αναφέρεται όχι μόνο στις υφιστάμενες προφητείες του Μωυσέως (Λευιτικόν 26:33· Δευτερονόμιον 4:26-27· Δευτερονόμιον 28:36 κ.ε.), του Αχιά του Σηλωνίτου (περιθωριακή αναφορά), του Ωσηέ Ωσηέ 9:3, Ωσηέ 9:17 και του Αμώς Αμώς 7:17, αλλά και σε ολόκληρη τη σειρά προειδοποιήσεων και προβλέψεων που προφήτης μετά προφήτη σε μακρά αδιάσπαστη διαδοχή είχαν απευθύνει στους απειθείς Ισραηλίτες Β' Βασιλειών 17:13 για την αποστασία τους, αφήνοντάς τους έτσι εντελώς «χωρίς δικαιολογία» (βλ. τη σημείωση Β' Βασιλειών 17:13). Έως της ημέρας ταύτης - Οι λέξεις, λαμβανόμενες σε συνδυασμό με το υπόλοιπο του κεφαλαίου, δείχνουν σαφώς ότι οι Ισραηλίτες δεν είχαν επιστρέψει στη γη τους κατά τον χρόνο της συγγραφής των Βιβλίων των Βασιλειών. Δεν δείχνουν τίποτε σχετικά με την τελική τους μοίρα. Αλλά, στο σύνολο, φαίνεται πιθανό: (1) ότι οι δέκα φυλές δεν σχημάτισαν ποτέ κοινότητα στην εξορία τους, αλλά διασκορπίστηκαν από την αρχή· και (2) ότι οι απόγονοί τους είτε αναμίχθηκαν με τους εθνικούς και απορροφήθηκαν, είτε επέστρεψαν στην Παλαιστίνη με τον Ζοροβάβελ και τον Έσδρα, είτε ενώθηκαν αδιαχώριστα με τους διεσπαρμένους Ιουδαίους στη Μεσοποταμία και τις γειτονικές χώρες. Καμία ανακάλυψη, επομένως, των δέκα φυλών δεν πρέπει να αναμένεται, ούτε έργα γραμμένα για να αποδείξουν την ταυτότητά τους με οποιαδήποτε υπάρχουσα φυλή ή ομάδα προσώπων μπορούν να θεωρηθούν τίποτε περισσότερο από ευφυείς ασκήσεις. Καταλήγει με μια τελική παρατήρηση για την αντοχή αυτού του συγκρητισμού μέχρι τον χρόνο της συγγραφής του βιβλίου. Στίχος 41. Τα γλυπτά τους είδωλα - Οι Βαβυλώνιοι φαίνεται να έκαναν πολύ φειδωλή χρήση ζωικών μορφών μεταξύ των θρησκευτικών εμβλημάτων τους. Παρίσταναν τον αρσενικό Ήλιο, τον Σαμάς, με έναν κύκλο, απλό ή σταυρωτό· τον θηλυκό Ήλιο, την Ανουνίτ, με ένα εξάκτινο ή οκτάκτινο άστρο· τον Νεβώ με μία μόνο σφήνα ή αιχμή βέλους, το θεμελιώδες στοιχείο της γραφής τους· τον θεό της ατμόσφαιρας με διπλή ή τριπλή αστραπή. Οι θεοί γενικά παρίσταντο υπό ανθρώπινες μορφές. Λίγοι από αυτούς είχαν, επιπλέον, ζωικά εμβλήματα - τον λέοντα, τον ταύρο, τον αετό ή τον όφι· αλλά αυτά δεν φαίνεται να στήθηκαν ποτέ για λατρεία σε ναούς. Δεν υπήρχε τίποτε σκόπιμα γκροτέσκο στη βαβυλωνιακή θρησκεία, όπως υπήρχε στην αιγυπτιακή και τη φοινικική. Έτσι πράττουν έως της ημέρας ταύτης - Η μικτή λατρεία, η ένωση ομολογημένης ευλάβειας προς τον Κύριο με την χονδροειδέστερη ειδωλολατρία, συνεχίστηκε μέχρι τον χρόνο της συγγραφής αυτού του βιβλίου, που πρέπει να ήταν τόσο αργά όσο το 561 π.Χ., ή, εν πάση περιπτώσει, τόσο αργά όσο το 580 π.Χ. Β' Βασιλειών 25:27. Δεν συνεχίστηκε όμως πολύ περισσότερο. Όταν οι Σαμαρείτες επιθυμούσαν να ενωθούν με τους Ιουδαίους στην ανοικοδόμηση του ναού (περί το 537 π.Χ.), έδειξαν αυτή την τάση να πλησιάσουν περισσότερο προς την ιουδαϊκή λατρεία που από τότε σημάδεψε τη θρησκευτική τους πρόοδο. Πολύ πριν από την ανέγερση ναού προς τον Κύριο στο όρος Γεριζίμ (409 π.Χ.) είχαν αποβάλει όλες τις ειδωλολατρικές τους τελετουργίες και, δεχόμενοι την δεσμευτική αυθεντία του Πεντατεύχου, είχαν αναλάβει την τήρηση ολόκληρου του Νόμου.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη δική μου ζωή έχω συνεχίσει πρακτικές που προηγούμενες γενιές ανέχονταν αλλά που τώρα απαιτούν απομάκρυνση; 2. Πώς η υπομονή του Θεού προς την επίμονη αμαρτία με παρηγορεί και με νηφαλιώνει; 3. Ποια βήματα μεταρρύθμισης με καλεί ο Κύριος να αρχίσω σήμερα, όσο δαπανηρά κι αν φαίνονται;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε φιλάνθρωπε, καθώς είδαμε την κρίσιν Σου επί του Ισραήλ διά τα είδωλά του και τας μεταρρυθμίσεις που ήρχισας εν Ιούδα, χάρισον εις ημάς καρδίας που τρέμουσι εις τον λόγον Σου. Διά του Πνεύματός Σου αφαίρεσον παν ψεύδος που επί μακρόν ανεχθήκαμεν και δώρησον εις ημάς θάρρος να περιπατώμεν εν τη οδώ της πιστότητος. Διατήρησον την εκκλησίαν Σου από πάσαν ανάμιξιν αληθείας και πλάνης, και φύλαξον ημάς σταθερούς εν τω ευαγγελίω του Υιού Σου. Αμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →