← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Σαμουήλ

Α' Σαμ 27-28 — με τον Ματθαίο Χένρι

Α' Σαμουήλ 27-28Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Ματθαίος Χένρι μας καθοδηγεί στις τελευταίες ημέρες της βασιλείας του Σαούλ και στον χρόνο του Δαβίδ μεταξύ των Φιλισταίων στις Α' Σαμουήλ 27-28. Το σχόλιό του αναδεικνύει την αντίθεση μεταξύ ενός ανθρώπου κατά την καρδιά του Θεού που παραπαίει και ενός βασιλιά που έχει ήδη απομακρυνθεί από τον Κύριο. Βλέπουμε φόβο, συμβιβασμό και απεγνωσμένα μέτρα να ξεδιπλώνονται με φόντο την επερχόμενη μάχη. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι μας προσκαλεί να εξετάσουμε πώς η απιστία και η ανυπακοή διαμορφώνουν τις επιλογές ακόμη και οικείων βιβλικών προσώπων. Καθώς ακολουθούμε τις σκέψεις του, υπενθυμιζόμαστε ότι κάθε απόφαση φέρει διαρκείς συνέπειες για εμάς και για εκείνους που καθοδηγούμε.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 27 και 28 της Α' Σαμουήλ στην προτιμώμενη μετάφρασή σας. Προσέξτε την απόφαση του Δαβίδ να ζητήσει καταφύγιο μεταξύ των Φιλισταίων και την αφήγηση της τελευταίας νύχτας του Σαούλ πριν από τη μάχη. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, δίνοντας προσοχή στα κίνητρα και τους φόβους που εκφράζονται από κάθε ηγέτη. Επιστρέψτε όταν είστε έτοιμοι να μελετήσετε τις γνώσεις του Χένρι μαζί με το κείμενο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά ανιχνεύοντας την αδυναμία της πίστης που κατέλαβε τον Δαβίδ. Εδώ είναι, Ι. Η επικράτηση του φόβου του Δαβίδ, που ήταν αποτέλεσμα της αδυναμίας της πίστης του (εδ. 1): Είπε στην καρδιά του (έτσι μπορεί να διαβαστεί), στις συνομιλίες του με αυτήν σχετικά με την παρούσα κατάστασή του, Θα χαθώ τώρα μια μέρα από το χέρι του Σαούλ. Παρουσίασε στον εαυτό του την αδιάκοπη οργή και κακία του Σαούλ (που δεν μπορούσε να οδηγηθεί σε συμφιλίωση) και την προδοσία των συμπατριωτών του, μάρτυρας αυτής των Ζιφαίων, για μία και πάλι φορά· κοίταξε τις δικές του δυνάμεις, και παρατήρησε πόσο λίγες ήταν, και ότι δεν είχαν έρθει ενισχύσεις σε αυτόν για μεγάλο διάστημα, ούτε μπορούσε να αντιληφθεί ότι κέρδιζε έδαφος· και από εκεί, σε μια μελαγχολική διάθεση, βγάζει αυτό το σκοτεινό συμπέρασμα: Θα χαθώ μια μέρα από το χέρι του Σαούλ. Αλλά, ω εσύ ολιγόπιστε! γιατί αμφιβάλλεις; Δεν είχε χριστεί για να γίνει βασιλιάς; Δεν υπονοούσε αυτό μια διαβεβαίωση ότι θα διαφυλασσόταν για τη βασιλεία; Αν και δεν είχε λόγο να εμπιστευτεί τις υποσχέσεις του Σαούλ, δεν είχε όλους τους λόγους του κόσμου να εμπιστευτεί τις υποσχέσεις του Θεού; Η εμπειρία του για την ιδιαίτερη φροντίδα της Πρόνοιας γι' αυτόν έπρεπε να τον ενθαρρύνει. Αυτός που έχει ελευθερώσει κάνει και θα κάνει. Αλλά η απιστία είναι αμαρτία που εύκολα περιβάλλει ακόμη και καλούς ανθρώπους. Όταν έξω είναι μάχες, μέσα είναι φόβοι, και είναι δύσκολο να τους ξεπεράσει κανείς. Κύριε, αύξησε την πίστη μας! Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια τις συναλλαγές του Δαβίδ με τον Αχίς λεπτομερώς. Εδώ είναι μια αφήγηση των ενεργειών του Δαβίδ ενώ βρισκόταν στη γη των Φιλισταίων, μια σφοδρή επίθεση που έκανε σε κάποια απομεινάρια των καταδικασμένων εθνών, η επιτυχία του σε αυτήν, και η αναπαράσταση που έδωσε γι' αυτήν στον Αχίς. 1. Μπορούμε να τον απαλλάξουμε από αδικία και σκληρότητα σε αυτή την ενέργεια επειδή εκείνοι οι λαοί που εξολόθρευσε ήταν τέτοιοι που ο ουρανός είχε από καιρό καταδικάσει σε καταστροφή, και αυτός που το έκανε ήταν ένας που ο ουρανός είχε ορίσει για κυριαρχία· έτσι ώστε το πράγμα ήταν πολύ κατάλληλο να γίνει, και αυτός ήταν πολύ κατάλληλος να το κάνει. Δεν ήταν για αυτόν που είχε χριστεί να πολεμά τις μάχες του Κυρίου να κάθεται αδρανής σε οκνηρία, όσο και αν θεωρούσε σκόπιμο, από μετριοφροσύνη, να αποσυρθεί. Επιθυμούσε να είναι ασφαλής από τον Σαούλ μόνο για να μπορέσει να εκτεθεί για τον Ισραήλ. Εκδικήθηκε μια παλιά διαμάχη που ο Θεός είχε με αυτά τα έθνη, και ταυτόχρονα εξασφάλισε προμήθειες για τον εαυτό του και τον στρατό του, γιατί με τα ξίφη τους έπρεπε να ζήσουν. Οι Αμαληκίτες έπρεπε να εξολοθρευτούν όλοι. Πιθανώς οι Γεσουρίτες και οι Γεζρίτες ήταν κλάδοι των Αμαληκιτών. Ο Σαούλ απορρίφθηκε επειδή τους λυπήθηκε, ο Δαβίδ συμπληρώνει την έλλειψη της υπακοής του πριν τον διαδεχθεί. Τους χτύπησε, και δεν άφησε κανέναν ζωντανό, εδ. 8, 9. Η υπηρεσία πλήρωσε τον εαυτό της, γιατί μετέφεραν άφθονα λάφυρα, που χρησίμευσαν για τη συντήρηση των δυνάμεων του Δαβίδ. 2. Ωστόσο δεν μπορούμε να τον απαλλάξουμε από υποκρισία προς τον Αχίς στην αφήγηση που του έδωσε για αυτή την εκστρατεία. (1.) Ο Δαβίδ, φαίνεται, δεν ήθελε να μάθει την αλήθεια, και γι' αυτό δεν άφησε κανέναν να μεταφέρει ειδήσεις στη Γαθ (εδ. 11), όχι επειδή ντρεπόταν για ό,τι είχε κάνει ως κακό πράγμα, αλλά επειδή φοβόταν, αν το μάθαιναν οι Φιλισταίοι, θα ανησυχούσαν για κίνδυνο στον εαυτό τους ή στους συμμάχους τους φιλοξενώντας τον μεταξύ τους και θα τον έδιωχναν από τις ακτές τους. Θα ήταν εύκολο να συμπεράνει κανείς, Αν έκανε έτσι, έτσι θα είναι ο τρόπος του, και γι' αυτό το αποκρύπτει επιμελώς από αυτούς, κάτι που, φαίνεται, μπορούσε να κάνει βάζοντάς τους όλους στο ξίφος, γιατί κανένας από τους γείτονές τους δεν θα τον κατηγορούσε, ούτε ίσως θα μάθαινε σύντομα τι έγινε, καθώς οι πληροφορίες δεν μεταδίδονταν τότε τόσο εύκολα όσο τώρα. (2.) Το έκρυψε από τον Αχίς με μια υπεκφυγή που δεν άρμοζε καθόλου στον χαρακτήρα του. Όταν ρωτήθηκε προς ποια κατεύθυνση είχε κάνει την έξοδό του, απάντησε, Κατά του νότου της Ιούδα, εδ. 13. Ήταν αλήθεια ότι είχε εισβάλει σε εκείνες τις χώρες που βρίσκονταν νότια της Ιούδα, αλλά έκανε τον Αχίς να πιστέψει ότι είχε εισβάλει σε εκείνες που βρίσκονταν νότια στην Ιούδα, τους Ζιφαίους για παράδειγμα, που τον είχαν προδώσει για μία και πάλι φορά· έτσι τον κατάλαβε ο Αχίς, και από εκεί συμπέρανε ότι είχε κάνει τον λαό του Ισραήλ να τον απεχθάνεται, και έτσι τον εδραίωσε στο συμφέρον του Αχίς. Η πιστότητα του Αχίς προς αυτόν, η καλή γνώμη του γι' αυτόν, και η εμπιστοσύνη που έθεσε σε αυτόν, επιβαρύνουν την αμαρτία του στο να τον εξαπατήσει έτσι, την οποία, μαζί με μερικές άλλες τέτοιες περιπτώσεις, ο Δαβίδ φαίνεται να αναλογίζεται μετανοημένα όταν προσεύχεται, Αφαίρεσε από εμένα τον δρόμο του ψεύδους. Ο Χένρι στρέφεται στη συνέχεια στην απόφαση του Σαούλ να αναζητήσει μια μέντιουμ. Εδώ, Ι. Ο Σαούλ αναζητά μια μάγισσα, εδ. 7. Όταν ο Θεός δεν του απάντησε, αν είχε ταπεινωθεί με μετάνοια και επιμείνει στην αναζήτηση του Θεού, ποιος ξέρει αν τελικά θα είχε εισακουστεί γι' αυτόν; αλλά, αφού δεν μπορεί να διακρίνει καμία παρηγοριά ούτε από τον ουρανό ούτε από τη γη (Ησ. η'. 21, 22), αποφασίζει να χτυπήσει τις πύλες της κόλασης, και να δει αν κάποιος εκεί θα τον βοηθήσει και θα του δώσει συμβουλή: Ζήτησέ μου μια γυναίκα που έχει πνεύμα μαντείας, εδ. 7. Και οι υπηρέτες του ήταν υπερβολικά πρόθυμοι να τον υπηρετήσουν σε αυτή την κακή υπόθεση· συνέστησαν αμέσως μία σε αυτόν στην Ενδώρ (μια πόλη όχι μακριά) που είχε διαφύγει την εκτέλεση του διατάγματος του Σαούλ. Σε αυτήν αποφασίζει να απευθυνθεί. Σε αυτό είναι υπεύθυνος, 1. Με περιφρόνηση του Θεού του Ισραήλ· σαν να μπορούσε οποιοδήποτε πλάσμα να του κάνει μια καλοσύνη όταν ο Θεός τον είχε εγκαταλείψει και συνοφρυωθεί εναντίον του. 2. Με αντίφαση προς τον εαυτό του. Γνώριζε τη σοβαρότητα της αμαρτίας της μαγείας, αλλιώς δεν θα είχε εξολοθρεύσει εκείνους που είχαν πνεύματα μαντείας· όμως τώρα κατέφυγε σε αυτό ως μαντείο που είχε προηγουμένως καταδικάσει ως βδέλυγμα. Είναι συνηθισμένο για τους ανθρώπους να καταγγέλλουν αυστηρά εκείνες τις αμαρτίες στις οποίες δεν είναι σε πειρασμό, αλλά αργότερα να νικηθούν από αυτές. Αν κάποιος έλεγε στον Σαούλ, όταν κατέστρεφε τις μάγισσες, ότι ο ίδιος θα συμβουλευόταν σύντομα μία, θα είχε πει, όπως ο Αζαήλ, Τι; Είναι ο δούλος σου σκύλος; Αλλά ποιος ξέρει σε ποιες συμφορές θα τρέξουν εκείνοι που εγκαταλείπουν τον Θεό και εγκαταλείπονται από αυτόν;
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα πλαισιώνοντας την ευρύτερη κίνηση της αφήγησης. Γίνονται εδώ προετοιμασίες για εκείνον τον πόλεμο που θα θέσει τέλος στη ζωή και τη βασιλεία του Σαούλ, και έτσι θα ανοίξει τον δρόμο για τον Δαβίδ στον θρόνο. Σε αυτόν τον πόλεμο, Ι. Οι Φιλισταίοι είναι οι επιτιθέμενοι και ο Αχίς ο βασιλιάς τους κάνει τον Δαβίδ έμπιστό του, εδ. 1, 2. ΙΙ. Οι Ισραηλίτες προετοιμάζονται να τους δεχτούν, και ο Σαούλ ο βασιλιάς τους κάνει τον διάβολο σύμβουλό του, και έτσι γεμίζει το μέτρο της ανομίας του. Παρατηρήστε, 1. Την απελπισμένη κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο Σαούλ, εδ. 3-6. 2. Την προσέγγιση που έκανε σε μια μάγισσα, για να φέρει τον Σαμουήλ, εδ. 7-14. 3. Τη συνομιλία του με το φάντασμα, εδ. 15-19. Την κατάπληξη που του προκάλεσε, εδ. 20-25.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στις τρέχουσες συνθήκες σας μπορεί ο φόβος να σας ωθεί να βγείτε έξω από την ξεκάθαρη κατεύθυνση του Θεού; Πώς αντιδράτε όταν αισθάνεστε ότι ο Κύριος έχει γίνει σιωπηλός απέναντί σας; Με ποιους τρόπους μπορείτε να προστατευθείτε από το είδος του συμβιβασμού που ξεκινά με μικρές αποκρύψεις;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, σε ευχαριστούμε για την ειλικρινή καταγραφή των αποτυχιών των υπηρετών σου που διατηρήθηκε για την καθοδήγησή μας. Φύλαξέ μας από την απιστία που οδήγησε τον Δαβίδ να αναζητήσει ασφάλεια έξω από τον διορισμένο τόπο σου και από την σκληρυμένη καρδιά που ώθησε τον Σαούλ σε απαγορευμένη συμβουλή. Ενίσχυσε την πίστη μας όταν οι απαντήσεις φαίνονται καθυστερημένες και διαφύλαξέ μας από κάθε μορφή συμβιβασμού που ξεκινά από φόβο. Ας περπατήσουμε ανοιχτά ενώπιόν σου, εμπιστευόμενοι τις υποσχέσεις σου ακόμη και όταν το μονοπάτι φαίνεται αβέβαιο. Δώσε μας την ταπεινοφροσύνη να μετανοήσουμε γρήγορα και το θάρρος να παραμείνουμε εκεί όπου μας έχεις τοποθετήσει μέχρι να ανοίξεις την επόμενη πόρτα. Στο όνομα του Χριστού προσευχόμαστε.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →