← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις

Πράξεις 15 — με τον Ματθαίο Χένρι

Πράξεις 15Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στις Πράξεις 15 μας προσκαλεί στη πρώτη μεγάλη οικογενειακή συζήτηση της πρώιμης εκκλησίας. Με ποιμαντική σαφήνεια δείχνει πώς η χαρά για τις μεταστροφές των Εθνικών γρήγορα συνάντησε την τριβή διαφορετικών πεποιθήσεων. Ο μετρημένος τόνος του μας υπενθυμίζει ότι η διαφωνία δεν χρειάζεται να καταστρέψει την κοινωνία όταν οι ηγέτες αναζητούν το Πνεύμα μαζί. Στα επόμενα λίγα λεπτά θα ακούσουμε τον Χένρι να ανιχνεύει τόσο την ένταση όσο και την επίλυση που προέκυψε στην Ιερουσαλήμ. Τα λόγια του ακόμα μας σταθεροποιούν όταν η ενότητα φαίνεται εύθραυστη σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στις Πράξεις 15 και διαβάστε το κεφάλαιο αργά. Προσέξτε τη χαρά που υποδέχεται τα νέα της πίστης των Εθνικών και το οξύ ερώτημα που ακολουθεί. Αφήστε το κείμενο να στήσει τη σκηνή πριν στραφούμε στις σκέψεις του Χένρι για το πώς η εκκλησία αναζήτησε σοφία μαζί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει τη μελέτη προειδοποιώντας την εκκλησία να μην υποθέτει αδιάσπαστη ειρήνη. Ακόμα και όταν τα πράγματα προχωρούν πολύ ομαλά και ευχάριστα σε ένα κράτος ή σε μια εκκλησία, είναι ανοησία να είμαστε ασφαλείς και να νομίζουμε ότι το βουνό στέκεται γερό και δεν μπορεί να μετακινηθεί. κάποια δυσφορία ή άλλη θα προκύψει, η οποία δεν προβλέπεται, δεν μπορεί να προληφθεί, αλλά πρέπει να προετοιμαστούμε γι' αυτήν. Αν υπήρξε ποτέ παράδεισος πάνω στη γη, σίγουρα ήταν στην εκκλησία της Αντιόχειας αυτή τη στιγμή, όταν υπήρχαν τόσοι εξαιρετικοί λειτουργοί εκεί, και ο ευλογημένος Παύλος ανάμεσά τους, οικοδομώντας αυτή την εκκλησία στην πιο αγία πίστη της. Αλλά εδώ έχουμε την ειρήνη τους διαταραγμένη και διαφορές που προκύπτουν. Εδώ είναι, Στη συνέχεια εισάγει τη νέα διδασκαλία που διατάραξε την Αντιόχεια. Ι. Μια νέα διδασκαλία ξεκίνησε ανάμεσά τους, η οποία προκάλεσε αυτή τη διαίρεση, υποχρεώνοντας τους Εθνικούς προσήλυτους να υποταχθούν στην περιτομή και τον τελετουργικό νόμο, εδ. 1. Πολλοί που είχαν γίνει προσήλυτοι στην ιουδαϊκή θρησκεία έγιναν χριστιανοί. και θα ήθελαν όσοι προσηλυτίστηκαν στη χριστιανική θρησκεία να γίνουν Ιουδαίοι. Στη συνέχεια ο Χένρι καταγράφει την έντονη στάση που πήραν ο Παύλος και ο Βαρνάβας. ΙΙ. Η αντίθεση που έδωσαν ο Παύλος και ο Βαρνάβας σε αυτή τη σχισματική ιδέα, η οποία σφετερίστηκε τη σωτηρία στους Ιουδαίους, τώρα που ο Χριστός άνοιξε την πόρτα της σωτηρίας στους Εθνικούς (εδ. 2): Δεν είχαν μικρή διαφωνία και συζήτηση μαζί τους. Δεν θα υποχωρούσαν με κανέναν τρόπο σε αυτή τη διδασκαλία, αλλά εμφανίστηκαν και υποστήριξαν δημόσια εναντίον της. 1. Ως πιστοί υπηρέτες του Χριστού, δεν θα έβλεπαν τις αλήθειες του προδομένες. Γνώριζαν ότι ο Χριστός ήρθε για να μας ελευθερώσει από τον ζυγό του τελετουργικού νόμου, και να γκρεμίσει αυτό το τείχος διαχωρισμού μεταξύ Ιουδαίων και Εθνικών και να τους ενώσει και τους δύο στον εαυτό του. και επομένως δεν μπορούσαν να αντέξουν να ακούσουν για την περιτομή των Εθνικών προσήλυτων, όταν οι οδηγίες τους ήταν μόνο να τους βαπτίσουν. Οι Ιουδαίοι θα ενώνονταν με τους Εθνικούς, δηλαδή θα ήθελαν να συμμορφωθούν σε όλα με τα έθιμά τους, και τότε, και όχι πριν, θα τους θεωρούν αδελφούς τους. και καμία ευγνωμοσύνη σε αυτούς. Αλλά, αυτός δεν είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Χριστός σχεδίασε να τους ενώσει, δεν πρέπει να γίνει δεκτό. 2. Ως πνευματικοί πατέρες στους Εθνικούς προσήλυτους, δεν θα έβλεπαν τις ελευθερίες τους να παραβιάζονται. Είχαν πει στους Εθνικούς ότι αν πίστευαν στον Ιησού Χριστό θα σωθούν. και τώρα να τους λένε ότι αυτό δεν ήταν αρκετό για να τους σώσει, εκτός αν περιτμηθούν και τηρήσουν τον νόμο του Μωυσή, αυτό ήταν τέτοια αποθάρρυνση για αυτούς στην αρχή, και θα ήταν τέτοιο εμπόδιο στον δρόμο τους, που θα μπορούσε σχεδόν να τους δελεάσει να σκεφτούν να επιστρέψουν στην Αίγυπτο ξανά. και επομένως οι απόστολοι στράφηκαν εναντίον του. Τέλος δείχνει πώς οι ηγέτες της Ιερουσαλήμ ζύγισαν το θέμα με προσοχή. Έχουμε εδώ μια σύνοδο που συγκαλείται, όχι με διάταγμα, αλλά με συναίνεση, για αυτή την περίσταση (εδ. 6): Οι απόστολοι και οι πρεσβύτεροι συγκεντρώθηκαν, για να εξετάσουν αυτό το θέμα. Δεν έδωσαν την κρίση τους χωριστά, αλλά συγκεντρώθηκαν για να το κάνουν, ώστε να ακούσουν ο ένας την άποψη του άλλου σε αυτό το θέμα. γιατί στο πλήθος των συμβούλων υπάρχει ασφάλεια και ικανοποίηση. Δεν έδωσαν την κρίση τους βιαστικά, αλλά εξέτασαν αυτό το θέμα. Αν και ήταν σαφείς σχετικά με αυτό στο μυαλό τους, ωστόσο θα έπαιρναν χρόνο για να το εξετάσουν, και να ακούσουν τι μπορεί να ειπωθεί από την αντίθετη πλευρά. Ούτε οι απόστολοι έδωσαν την κρίση τους σχετικά με αυτό χωρίς τους πρεσβυτέρους, τους κατώτερους λειτουργούς, στους οποίους έτσι συγκατένευσαν, και στους οποίους έτσι απέδωσαν τιμή. Εκείνοι που είναι πιο εξέχοντες σε χαρίσματα και χάρες, και βρίσκονται στις πιο υψηλές θέσεις στην εκκλησία, οφείλουν να δείχνουν σεβασμό στους νεότερους και κατώτερους. γιατί, αν και οι ημέρες πρέπει να μιλούν, όμως υπάρχει πνεύμα στον άνθρωπο, Ιώβ λβ΄. 7, 8. Εδώ είναι μια οδηγία προς τους ποιμένες των εκκλησιών, όταν προκύπτουν δυσκολίες, να συγκεντρώνονται σε επίσημες συναντήσεις για αμοιβαία συμβουλή και ενθάρρυνση, ώστε να γνωρίζουν ο ένας το μυαλό του άλλου, και να ενισχύουν ο ένας τα χέρια του άλλου, και να ενεργούν από κοινού. Τώρα εδώ έχουμε,
Σκεφτείτε

Εξέταση

Ο Χένρι κλείνει την ενότητα επιστρέφοντας στη μοναδική βάση της σωτηρίας. 4. Ενώ οι Ιουδαίοι διδάσκαλοι είχαν επιμείνει ότι η περιτομή ήταν απαραίτητη για τη σωτηρία ο Πέτρος δείχνει ότι ήταν τόσο μακριά από το να είναι έτσι ώστε και οι Ιουδαίοι και οι Εθνικοί έπρεπε να σωθούν καθαρά μέσω της χάριτος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και με κανέναν άλλο τρόπο (εδ. 11): Πιστεύουμε να σωθούμε μόνο μέσω αυτής της χάριτος· πιστεύομεν σωθῆναι—Ελπίζουμε να σωθούμε· ή Πιστεύουμε προς σωτηρία με τον ίδιο τρόπο όπως εκείνοι—καθ' ον τρόπον κακείνοι. «Εμείς που είμαστε περιτετμημένοι πιστεύουμε προς σωτηρία και το ίδιο κάνουν και εκείνοι που δεν είναι περιτετμημένοι· και όπως η περιτομή μας δεν θα είναι κανένα πλεονέκτημα για εμάς έτσι η ακροβυστία τους δεν θα είναι κανένα μειονέκτημα για εκείνους· γιατί πρέπει να εξαρτώμεθα από τη χάρη του Χριστού για σωτηρία και πρέπει να εφαρμόζουμε αυτή τη χάρη με πίστη όπως και εκείνοι. Δεν υπάρχει ένας τρόπος σωτηρίας για τους Ιουδαίους και άλλος για τους Εθνικούς· ούτε η περιτομή ωφελεί τίποτα ούτε η ακροβυστία (δηλαδή ούτε εδώ ούτε εκεί) αλλά η πίστη που ενεργείται μέσω αγάπης Γαλ. εδ. 6. Γιατί να τους φορτώσουμε με τον νόμο του Μωυσή ως απαραίτητο για τη σωτηρία τους όταν δεν είναι αυτό αλλά το ευαγγέλιο του Χριστού που είναι απαραίτητο τόσο για τη σωτηρία μας όσο και για τη δική τους;»
Απαντήστε

Απόκριση

Πού μπορεί να υποθέτουμε ειρήνη που στην πραγματικότητα χρειάζεται ειλικρινή συζήτηση; Πώς κρατάμε δευτερεύουσες πρακτικές από το να γίνουν δοκιμασίες κοινωνίας; Σε ποια τρέχουσα διαφωνία είμαστε πρόθυμοι να αναζητήσουμε συμβουλή πέρα από τον δικό μας κύκλο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το αρχείο του πώς η πρώιμη εκκλησία σου αντιμετώπισε οξέα ερωτήματα χωρίς να χάσει το κέντρο της στον Χριστό. Δώσε μας την ίδια ταπεινοφροσύνη που έστειλε ηγέτες στην Ιερουσαλήμ και το ίδιο θάρρος που αρνήθηκε να φορτώσει νέους πιστούς. Φύλαξέ μας από το να μετατρέψουμε την ευαγγελική ελευθερία είτε σε ασωτία είτε σε νομικισμό. Ένωσέ μας γύρω από τη χάρη που σώζει τόσο τον Ιουδαίο όσο και τον Εθνικό. Ας αντανακλούν οι συζητήσεις μας σήμερα το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τους αποστόλους. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →