← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Η Γραμμή της Υπόσχεσης: Η Σάρρα Αναπαύεται, Μια Νύφη Φέρεται Στο Σπίτι (Γένεση 23–24)

Γένεσις 23-24Ομιλίαι εις την Α΄ Επιστολήν Ιωάννου υπό του Μακαρίου Αυγουστίνου Ιππώνος21 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Μεταξύ της θυσίας του Ισαάκ και της ανάδυσης των γιων του, η Γένεση σταματά σε δύο ήσυχα πράγματα: έναν τάφο και έναν γάμο. Η Σάρρα πεθαίνει, και ο Αβραάμ — ο άνθρωπος στον οποίο υποσχέθηκε ολόκληρη γη — αγοράζει ένα μόνο χωράφι για να θάψει τη σύζυγό του, το πρώτο κομμάτι της υποσχεμένης κληρονομιάς που κατέχεται όχι με κατάκτηση αλλά με τάφο. Έπειτα στέλνεται ένας υπηρέτης σε μακρινό ταξίδι για να φέρει νύφη για τον Ισαάκ, και σε ένα πηγάδι μακριά βρίσκει τη Ρεβέκκα. Τα κεφάλαια είναι πιο ήσυχα από τη φωτιά της Γένεσης 22, και ο οδηγός μας, ο Μακάριος Αυγουστίνος Ιππώνος (354–430) — ο μέγας Πατέρας της Δύσεως τον οποίο η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά ως Μακάριο — τα πραγματεύεται πιο σύντομα· αλλά η γραμμή της υπόσχεσης διατρέχει ευθεία μέσα από αυτά. Ο σπόρος μέσω του οποίου θα ευλογηθούν όλα τα έθνη πρέπει να προχωρήσει, και έτσι η Εκκλησία, Ανατολή και Δύση, διαβάζει ακόμη και εδώ με τον Χριστό ενώπιον: η νύφη που ζητείται από μακριά και φέρεται στο σπίτι του αγαπημένου γιου είναι τύπος της Εκκλησίας που συγκεντρώνεται για τον Νυμφίο, και ο όρκος που δόθηκε «υπό τον μηρό» δείχνει προς τη σάρκα που ο Κύριος του ουρανού και της γης θα λάμβανε κάποτε από αυτήν ακριβώς τη γραμμή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωση Γένεση 23–24 — ο θάνατος της Σάρρας στη Χεβρών, και η αγορά από τον Αβραάμ του σπηλαίου της Μαχπελάχ ως τόπου ταφής, η πρώτη κατοχή στη γη της υπόσχεσης· έπειτα η αποστολή του πρεσβύτερου υπηρέτη του Αβραάμ, υπό επίσημο όρκο, πίσω στη Μεσοποταμία για να βρει σύζυγο για τον Ισαάκ μεταξύ των συγγενών του· η προσευχή του υπηρέτη στο πηγάδι του Ναχώρ· η καλοσύνη της Ρεβέκκας που ποτίζει τις καμήλες του· η ευλογία της οικογένειάς της — «γίνε μητέρα χιλιάδων εκατομμυρίων»· και η πρόθυμη πορεία της προς σύζυγο που δεν έχει δει ποτέ, και η παρηγοριά του Ισαάκ μετά τον θάνατο της μητέρας του.
Μελετήστε

Μελέτη

Πρώτα ο τάφος. Ο θάνατος της Σάρρας αφηγείται νηφάλια, και ο Μακάριος Αυγουστίνος απλώς σημειώνει τα χρόνια και την αγάπη πίσω από αυτά — Μετά από αυτά πέθανε η Σάρρα, στο εκατόν εικοστό έβδομο έτος της ζωής της, και στο εκατόν τριακοστό έβδομο του συζύγου της. Ωστόσο η Σάρρα δεν ανάγεται ποτέ σε απλή μητριάρχη της σάρκας. Νωρίτερα, ερμηνεύοντας την αποπομπή της Άγαρ, ο Μακάριος Αυγουστίνος είχε διδάξει ότι οι δύο γυναίκες φέρουν μυστήριο — αυτές οι δύο γυναίκες σημαίνουν την παλαιά και την καινή διαθήκη — με τη Σάρρα να αντιπροσωπεύει εκείνη της Ιερουσαλήμ που είναι άνω, δηλαδή την πόλη του Θεού. Η ελεύθερη γυναίκα της οποίας ο γιος ήταν το παιδί της υπόσχεσης είναι η ίδια σημείο της Εκκλησίας που είναι άνωθεν· και έτσι ακόμη και ο τάφος της στη γη της υπόσχεσης είναι ενέχυρο πόλεως ου χειροποιήτου. Η γραμμή που διατρέχει τη Σάρρα είναι η γραμμή που οδηγεί προς τον Χριστό — όχι τα τέκνα της σάρκας, αλλά, όπως επιμένει ο Μακάριος Αυγουστίνος με τον Απόστολο, τα τέκνα της υπόσχεσης.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Έπειτα ο γάμος. Όταν ο Αβραάμ κάνει τον υπηρέτη του να ορκιστεί να ζητήσει σύζυγο για τον Ισαάκ, τον προστάζει να βάλει το χέρι του «υπό τον μηρό του» — μια παράξενη χειρονομία που ο Μακάριος Αυγουστίνος αρνείται να αφήσει ως απλό έθιμο. Ρωτά τι άλλο υποδείκνυε αυτό, και απαντά ότι προεικόνιζε την ίδια την Ενσάρκωση: ο Κύριος, ο Θεός του ουρανού, και ο Κύριος της γης, επρόκειτο να έλθει εν σαρκί η οποία επρόκειτο να προέλθει από εκείνον τον μηρό. Ο όρκος δίδεται επί της ίδιας της γενεάς από την οποία ο Χριστός θα λάμβανε την ανθρωπότητά Του. Είναι αυτά μικρά σημεία της προφητευμένης αληθείας την οποία βλέπουμε να εκπληρώνεται εν Χριστώ — έτσι θαυμάζει ο Μακάριος Αυγουστίνος. Και ολόκληρο το σχήμα της ιστορίας ψάλλει το Ευαγγέλιο: ένας αγαπημένος γιος, ένας πιστός υπηρέτης απεσταλμένος μακριά, μια νύφη ελκυόμενη από τα λόγια του και πρόθυμη να αφήσει τα πάντα και να έλθει σε νυμφίο που δεν έχει ακόμη δει, και μια επιστροφή που μετατρέπει το πένθος σε παρηγοριά. Η Ανατολή έχει ακούσει από καιρό στη Ρεβέκκα-στο-πηγάδι τη νύφη που φέρεται στον Χριστό — την Εκκλησία που καλείται από μακρινή χώρα, αρραβωνιασμένη με τον Υιό. Ακόμη και την Κετούρα, που λήφθηκε μετά τον θάνατο της Σάρρας, ο Μακάριος Αυγουστίνος την ερμηνεύει ως τύπο, ρωτώντας γιατί να μην μπορούν και η Κετούρα και οι γιοι της να σημαίνουν τον λαό της σάρκας που νομίζει ότι ανήκει στην καινή διαθήκη. Κάθε νήμα υφαίνεται προς τον Χριστό.
Απαντήστε

Απόκριση

Αυτά είναι τα συνηθισμένα περάσματα μιας ζωής — μια ταφή, ένας αρραβώνας — και όμως η υπόσχεση του Θεού προχωρεί ακριβώς μέσα από αυτά. Υπάρχουν εποχές που η πίστη δεν ανεβαίνει βουνό φωτιάς αλλά απλώς θάβει τους νεκρούς της εν ελπίδι και στέλνει τους υπηρέτες της σε υπομονετικές αποστολές. Μην περιφρονείς τα ήσυχα κεφάλαια της δικής σου ζωής· η γραμμή της υπόσχεσης συχνά διατρέχει ένα μνήμα και ένα μακρινό ταξίδι παρά μέσα από θαύμα. Μάθε από τον Αβραάμ να κρατάς ακόμη και τη θλίψη μέσα στην υπόσχεση: θάβει τη Σάρρα, αλλά αγοράζει το χωράφι, στηρίζοντας τη λύπη του στη γη που ο Θεός ορκίστηκε να δώσει. Και μάθε από τη Ρεβέκκα να απαντάς στην κλήση Νυμφίου που δεν έχεις ακόμη δει — να αφήνεις τη μακρινή χώρα κατά τον λόγο Του και να στρέφεις το πρόσωπό σου προς τον οίκο Του. Ο Θεός που έφερε νύφη για τον Ισαάκ συγκεντρώνει νύφη για τον Υιό Του, και σε καλεί, σήμερα, να σηκωθείς και να ακολουθήσεις.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, ο Θεός του ουρανού και ο Κύριος της γης, ο οποίος δεν καταδέχθηκες να λάβεις τη σάρκα μας από τη γενεά του Αβραάμ: γίνε κοντά μου στις ήσυχες εποχές όπως και στις μεγάλες δοκιμασίες. Όταν πρέπει να θάψω ό,τι αγαπώ, δώσε μου την ελπίδα του Αβραάμ, ο οποίος ανέπαυσε τη Σάρρα αλλά κράτησε στερεά στην υπόσχεσή Σου. Όταν με καλείς να αφήσω τη μακρινή χώρα, δώσε μου την ετοιμότητα της Ρεβέκκας, η οποία σηκώθηκε και ακολούθησε τον λόγο του υπηρέτη προς νυμφίο που δεν είχε δει. Συγκέντρωσέ με, με όλους τους πιστούς Σου, στη νύφη που φέρνεις στο σπίτι του Υιού Σου· αρίθμησέ με μεταξύ των τέκνων της υπόσχεσης και όχι της σάρκας, και κάνε με πολίτη της Ιερουσαλήμ που είναι άνω. Σε Σένα, Ω Πάτερ, μετά του μονογενούς Σου Υιού και του Αγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ομιλίαι εις την Α΄ Επιστολήν Ιωάννου υπό του Μακαρίου Αυγουστίνου Ιππώνος · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →