Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 77-78 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Οι Ψαλμοί 77 και 78 μαζί παρουσιάζουν την πορεία του πιστού από την πίεση της παρούσας θλίψης στην εδραιωμένη ανάμνηση των διαθηκικών ενεργειών του Θεού προς τον λαό του. Ο πρώτος ψαλμός καταγράφει την κραυγή της ψυχής υπό το βάρος της θείας σιωπής, ενώ ο δεύτερος ξεδιπλώνει μια συνεχή αφήγηση της ιστορίας του Ισραήλ υπό το ίδιο κυρίαρχο χέρι. Και στους δύο, η κυρίαρχη πεποίθηση είναι ότι ο Κύριος που κάποτε λύτρωσε τους δικούς του δεν θα εγκαταλείψει τη γραμμή της επαγγελίας, ακόμη και όταν η τιμωρία πέφτει στους παραβάτες της διαθήκης. Οι ψαλμοί επομένως δεν χρησιμεύουν κυρίως ως εκφράσεις ιδιωτικού συναισθήματος αλλά ως όργανα με τα οποία η εκκλησία μαθαίνει να ερμηνεύει τις δοκιμασίες της σύμφωνα με τους σταθερούς σκοπούς του Θεού. Ο αναγνώστης καλείται να παρακολουθήσει πώς η θλίψη δίνει τη θέση της στην ανάμνηση και πώς η ανάμνηση με τη σειρά της γίνεται διδασκαλία για τις γενεές που ακόμη δεν έχουν γεννηθεί.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Καθώς διαβάζονται τα κεφάλαια, προσέξτε την οργανωμένη πρόοδο από τον ατομικό θρήνο στην κοινή μνήμη. Σημειώστε την επανειλημμένη επίκληση των ημερών του παρελθόντος και την εσκεμμένη επανάληψη της Εξόδου, των περιπλανήσεων στην έρημο και της εγκατάστασης στη Χαναάν. Παρατηρήστε πώς κάθε επεισόδιο πλαισιώνεται από την εκλεκτή επιλογή του Κυρίου και την δίκαιη κρίση του πάνω στην απιστία. Σημειώστε τον ρητό σκοπό που δηλώνεται για την αφήγηση αυτών των γεγονότων: ώστε η ερχόμενη γενιά να θέσει την ελπίδα της στον Θεό και να τηρεί τις εντολές του. Το κείμενο προχωρεί σταθερά από την ταραγμένη αναζήτηση του ψαλμωδού στην εδραιωμένη μαρτυρία ότι ο Ύψιστος παραμένει ο άρχων του Ιακώβ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ψαλμός 77 ανοίγει με τη φωνή στραμμένη προς τον Θεό την ημέρα της θλίψης. Ο ψαλμωδός δηλώνει ότι το χέρι του ήταν απλωμένο αδιάκοπα, όμως η παρηγοριά παρέμενε απούσα. Αυτή η σιωπή δεν ερμηνεύεται ως θεία αδιαφορία αλλά ως αφορμή για βαθύτερη έρευνα στους τρόπους του Παντοδύναμου. Η ψυχή ρωτά αν ο Κύριος θα απορρίψει για πάντα και αν το έλεός του έχει τελειώσει. Τέτοια ερωτήματα προκύπτουν μέσα στη διαθήκη, όχι έξω από αυτήν· προϋποθέτουν ότι ο ίδιος Θεός που δεσμεύτηκε στον Αβραάμ συνεχίζει να κυβερνά τον λαό του σύμφωνα με έναν αμετάβλητο σκοπό. Το σημείο καμπής συμβαίνει όταν ο ψαλμωδός σκόπιμα ανακαλεί τα χρόνια της δεξιάς του Υψίστου. Ακολουθεί η περισυλλογή πάνω στην Έξοδο: τα ύδατα είδαν τον Θεό και έφυγαν, τα σύννεφα έχυσαν νερό, και η φωνή της βροντής ακούστηκε. Αυτά τα γεγονότα δεν παρουσιάζονται ως μεμονωμένα θαύματα αλλά ως αποδείξεις ότι ο Θεός που οδήγησε το Ισραήλ μέσω του Μωυσή και του Ααρών παραμένει ο ίδιος σε κάθε εποχή. Το επιχείρημα του ψαλμού είναι επομένως ότι η παρούσα θλίψη πρέπει να μετριέται έναντι του σταθερού προτύπου της λυτρωτικής ιστορίας και όχι έναντι της άμεσης αίσθησης. Ο Ψαλμός 78 συνεχίζει αυτή τη γραμμή διδασκαλίας θέτοντας ολόκληρη την ιστορία του Ισραήλ υπό την ίδια κυρίαρχη διακυβέρνηση. Ο ψαλμός ανοίγει με μια πρόσκληση να προσέξουμε τη διδασκαλία που θα ειπωθεί με παραβολές. Ο σκοπός είναι ρητά διδακτικός: οι πατέρες οφείλουν να αναγγέλλουν στα παιδιά τους τους αίνους του Κυρίου και τη δύναμή του. Η αφήγηση στη συνέχεια περιγράφει την επανειλημμένη επανάσταση του Εφραίμ, την άρνησή τους να περπατήσουν στον νόμο του Θεού, και τις επακόλουθες κρίσεις που έπεσαν επάνω τους στην έρημο. Ωστόσο η αφήγηση δεν τελειώνει σε απόγνωση. Ο Κύριος παρουσιάζεται να έχει εκλέξει τον Ιούδα, το Όρος Σιών και τον Δαβίδ τον δούλο του. Η επιλογή του Δαβίδ μετά την απόρριψη του Σαούλ υπογραμμίζει ότι η συνέχιση της διαθήκης δεν στηρίζεται στην ανθρώπινη αξία αλλά στο εκλεκτικό θέλημα του Θεού. Σε όλο τον ψαλμό εμφανίζεται το ίδιο πρότυπο: το Ισραήλ αμαρτάνει, ο Θεός τιμωρεί, όμως διατηρεί ένα υπόλοιπο σύμφωνα με την επαγγελία που δόθηκε στους πατέρες. Η κυριαρχία του Θεού εμφανίζεται εξίσου στη σκλήρυνση των επαναστατών και στη διατήρηση εκείνων που έχει ξεχωρίσει. Οι δύο ψαλμοί μαζί λειτουργούν επομένως ως μία ενιαία μαρτυρία ότι η ασφάλεια της εκκλησίας δεν βρίσκεται στη δική της σταθερότητα αλλά στο αμετάβλητο βούλημα του Κυρίου που θυμάται τη διαθήκη του για πάντα.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Το ερμηνευτικό ένστικτο που εμφανίζεται σε αυτούς τους ψαλμούς συμφωνεί με την ευρύτερη μαρτυρία της Γραφής ότι οι ενέργειες του Θεού προς τον λαό του είναι πάντοτε τακτοποιημένες από τη διαθήκη και κυβερνώνται από τη δική του δόξα. Η ίδια πορεία από τη θλίψη στην ανάμνηση εμφανίζεται στο άσμα του Μωυσή μετά την Ερυθρά Θάλασσα και στις προσευχές του Νεεμία και του Δανιήλ, όπου η εθνική συμφορά ερμηνεύεται με επίκληση της Εξόδου και των επαγγελιών που δόθηκαν στους πατριάρχες. Στην Καινή Διαθήκη το επιχείρημα προχωρεί όταν οι απόστολοι παρουσιάζουν τον Χριστό ως τον αληθινό σπόρο του Δαβίδ και την εκπλήρωση του προτύπου της Εξόδου. Η εκκλησία διδάσκεται έτσι να διαβάζει τις δικές της θλίψεις υπό το φως του τετελεσμένου έργου του Υιού, ο οποίος παραδόθηκε για τις αμαρτίες του λαού του και αναστήθηκε για τη δικαίωσή τους. Η έμφαση της Μεταρρύθμισης στην κυριαρχία του Θεού στην εκλογή βρίσκει σαφές προηγούμενο στην επιμονή του ψαλμωδού ότι η συνέχιση της γραμμής της διαθήκης εξαρτάται από την επιλογή του Κυρίου και όχι από την πιστότητα των πατέρων.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια παρούσα δοκιμασία πειράζεσαι να συμπεράνεις ότι ο Θεός έχει λησμονήσει τη διαθήκη του, και πώς το αρχείο των παρελθουσών ενεργειών του διορθώνει αυτό το συμπέρασμα; Πώς η εσκεμμένη διδασκαλία της επόμενης γενιάς, όπως παρουσιάζεται στον Ψαλμό 78, διαμορφώνει τον τρόπο που μιλάς για τις κρίσεις και τα ελέη του Θεού μέσα στο δικό σου σπίτι ή στην εκκλησία σου; Πού έχεις παρατηρήσει το πρότυπο της θείας τιμωρίας ακολουθούμενο από τη διατήρηση ενός υπολοίπου, και ποια βεβαιότητα παρέχει αυτό το πρότυπο σχετικά με την επιμονή των αγίων;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ των πατέρων μας, που ορκίστηκες με το ίδιο σου το όνομα ότι δεν θα απορρίψεις το σπέρμα του Ιακώβ, δώσε μας χάρη να ερμηνεύουμε τις παρούσες λύπες μας με το φως των προηγούμενων έργων σου. Οδήγησες το Ισραήλ μέσα από τη θάλασσα και μέσα από την έρημο σύμφωνα με τη βουλή του δικού σου θελήματος· κάνε το ίδιο και σήμερα για την πορεία της εκκλησίας σου. Όταν οι κραυγές μας φαίνεται να επιστρέφουν αναπάντητες, στρέψε τα μάτια μας στη δεξιά του Υψίστου, ώστε να θυμηθούμε τη δύναμή σου και την πιστότητά σου. Διατήρησε ανάμεσά μας μια γενιά που θα αναγγέλλει τους αίνους σου σε εκείνους που έρχονται μετά, μήπως τα παιδιά λησμονήσουν τη διαθήκη και περπατήσουν στα βήματα των επαναστατών πατέρων τους. Στήριξε τον μεγαλύτερο Υιό του δούλου σου Δαβίδ, και κάνε τη ράβδο της δύναμής του να εξέλθει από τη Σιών μέχρις ότου κάθε εχθρός υποταχθεί. Σε όλα μεγάλυνε το κυρίαρχο έλεός σου, και κράτα μας σταθερούς στην ελπίδα της αμετάβλητης επαγγελίας σου, διαμέσου του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.