Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 11-12 — Eterniseed (Καθολική με δευτεροκανονικά)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στις ήσυχες ώρες πριν την αυγή η Εκκλησία ακόμη ψάλλει αυτά τα αρχαία άσματα του Δαβίδ, αναγνωρίζοντας σε αυτά τη φωνή κάθε ψυχής που παρακολουθεί τα θεμέλια της δικαιοσύνης να τρέμουν. Οι Ψαλμοί 11 και 12 αναδύονται από την ίδια πληγωμένη εμπιστοσύνη που χαρακτηρίζει ολόκληρο το Ψαλτήρι: ο δίκαιος βλέπει το τόξο τεντωμένο και τη γλώσσα ακονισμένη, όμως αρνείται να φύγει οπουδήποτε αλλού παρά στον άγιο ναό του Κυρίου. Μέσα στην ζώσα Παράδοση αυτοί οι στίχοι πάντοτε ακούστηκαν ως η προσευχή του ίδιου του Χριστού και του Σώματός του, της Εκκλησίας, όταν οι υπερήφανοι και οι απατηλοί φαίνεται να κρατούν το πεδίο. Η μυστηριακή ζωή διατηρεί αυτή την εμπιστοσύνη ζωντανή· κάθε φορά που οι πιστοί συγκεντρώνονται γύρω από το θυσιαστήριο γεύονται ξανά τα καθαρά λόγια που ο Κύριος έχει καθαρίσει επτά φορές στη φωτιά. Έτσι οι ψαλμοί γίνονται όχι μόνο θρήνος αλλά και προγεύση της κρίσεως που θα θέσει τους πτωχούς και τους ενδεείς σε ύψος.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε αυτούς τους δύο ψαλμούς αργά, επιτρέποντας στην αντίθεση μεταξύ των ασεβών και του Κυρίου να ακουστεί καθαρά. Προσέξτε πώς η ψυχή πρώτα δηλώνει την πτήση της προς το όρος του Θεού, έπειτα κραυγάζει για την εξαφάνιση των πιστών. Προσέξτε ιδιαίτερα τις εικόνες του τόξου, των κολακευτικών χειλιών, του αργύρου καθαρισμένου στη φωτιά και της τελικής υπόσχεσης ότι ο Κύριος θα εγερθεί. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στον ρυθμό της καθημερινής ακολουθίας, όπου οι ίδιες ικεσίες ανυψώνονται κάθε πρωί και βράδυ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ψαλμός 11 ανοίγει με μια ερώτηση που κάθε γενιά της Εκκλησίας έχει επαναλάβει: όταν τα ίδια τα θεμέλια καταστρέφονται, τι μπορεί να κάνει ο δίκαιος; Η απάντηση δεν είναι στρατηγική αλλά καταφυγή. Η ψυχή φεύγει προς τον Κύριο ως πουλί προς το όρος, επειδή μόνο εκεί ο θρόνος είναι εδραιωμένος εν δικαιοσύνη. Οι ασεβείς μπορεί να τεντώνουν το τόξο εν κρυπτώ και να τοξεύουν τον ευθύ, όμως ο Κύριος βλέπει από τον άγιο ναό του και δοκιμάζει τα τέκνα των ανθρώπων. Η δοκιμασία δεν είναι σκληρή αλλά καθαρτική· αποκαλύπτει ποιος αληθώς αγαπά τη δικαιοσύνη και ποιος απλώς κολακεύει με τη γλώσσα. Ο Ψαλμός 12 συνεχίζει την ίδια κίνηση από το παράπονο στην εμπιστοσύνη. Ο ευσεβής άνθρωπος φαίνεται να εξαφανίζεται· οι πτωχοί λεηλατούνται από λόγια πιο λεία από το βούτυρο όμως κοφτερά σαν σπαθιά. Εδώ η Παράδοση ακούει τον αιώνιο αγώνα μεταξύ αληθείας και του ψεύδους που επιδιώκει να αναπλάσει την πραγματικότητα σύμφωνα με την ανθρώπινη υπερηφάνεια. Η απάντηση του Κυρίου είναι αποφασιστική: «Τώρα θα εγερθώ». Αυτή η έγερση είναι και κρίση και σωτηρία. Τα λόγια του Κυρίου διακηρύσσονται ως καθαρός άργυρος καθαρισμένος επτά φορές, ανέγγιχτα από τη σκουριά της απάτης. Στην μυστηριακή οικονομία αυτά τα καθαρά λόγια λαμβάνονται ξανά στην κήρυξη του Ευαγγελίου και στην Ευχαριστία, όπου οι πιστοί τρέφονται με την ίδια την αλήθεια που δεν μπορεί να ανατραπεί. Οι πτωχοί και ενδεείς, εκείνοι που δεν έχουν άλλον συνήγορο, τοποθετούνται σε ασφάλεια επειδή ο Κύριος τους φυλάττει ως την κόρη του οφθαλμού του. Έτσι οι δύο ψαλμοί μαζί σχηματίζουν ένα ενιαίο τόξο: ο δίκαιος αναγνωρίζει τον φαινομενικό θρίαμβο της ασεβείας, καταφεύγει στον δοκιμασμένο λόγο του Κυρίου και περιμένει την θεία έγερση που θα δικαιώσει τους ταπεινούς.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Αυτοί οι ψαλμοί στέκονται σε ζώσα συνομιλία με το σύνολο της Γραφής. Η κραυγή «Εγέρθητι, Κύριε» απηχεί την προσευχή του Μωυσή όταν η κιβωτός ξεκινούσε και προλαμβάνει την ανάσταση με την οποία ο Χριστός καταπατεί κάθε απατηλή δύναμη. Η εικόνα του καθαρισμένου αργύρου επανεμφανίζεται στη σοφιολογική γραμματεία ως περιγραφή της δοκιμασμένης καρδιάς, ενώ η εξαφάνιση των πιστών βρίσκει το αντίστοιχό της στη θεολογία του λειψάνου των προφητών. Μέσα στη λειτουργία της Εκκλησίας οι ίδιοι στίχοι προσεύχονται στους Όρθρους και τους Εσπερινούς, διατηρώντας τη μνήμη των πτωχών πάντοτε ενώπιον του θυσιαστηρίου. Η Παράδοση πάντοτε είδε στην προστασία που υποσχέθηκε στους ενδεείς μια προεικόνιση των Μακαρισμών και του Μεγαλυνάριου της Μαρίας, όπου οι υπερήφανοι διασκορπίζονται και οι ταπεινοί υψώνονται. Κατ’ αυτόν τον τρόπο οι ψαλμοί γίνονται γέφυρα μεταξύ της παλαιάς διαθήκης και της μυστηριακής ζωής της νέας, όπου οι πιστοί ακόμη καταφεύγουν στο όρος που δεν μπορεί να μετακινηθεί.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού στην καθημερινή σας ζωή αισθάνεστε τα θεμέλια να τρέμουν, και πώς η υπόσχεση καταφυγής στον Κύριο σας προσκαλεί να ανταποκριθείτε διαφορετικά; Όταν τα λόγια γύρω σας φαίνονται λεία όμως πληγωτικά, ποια πρακτική σιωπής ή μυστηριακής υποδοχής μπορεί να σας βοηθήσει να προσκολληθείτε στον καθαρό άργυρο του λόγου του Θεού; Πώς μπορεί η υπόσχεση του Κυρίου να εγερθεί για τους πτωχούς να διαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο παρατηρείτε και υπηρετείτε εκείνους που παραβλέπονται στη δική σας κοινότητα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που μόνος είσαι ενθρονισμένος πάνω από τα τρέμοντα θεμέλια αυτού του κόσμου, δέξου την προσευχή της Εκκλησίας σου καθώς υψώνει τα μάτια της προς τον άγιο ναό σου. Καθάρισε τα χείλη μας με τη φωτιά του λόγου σου, ώστε να ομιλούμε μόνο ό,τι είναι αληθινό και να υπερασπιζόμαστε τους πτωχούς που έχεις θέσει υπό το βλέμμα σου. Εγέρθητι, Σωτήρ, και θέσε τους μικρούς σου σε ασφάλεια· φύλαξέ τους ως την κόρη του οφθαλμού σου μέχρι την ημέρα που κάθε κολακευτική γλώσσα θα σιωπήσει και η δικαιοσύνη σου θα σταθεί αποκαλυμμένη. Διά της μεσιτείας της Υπεραγίας Παρθένου και πάντων των αγίων, χάρισε μας τη χάρη να καταφύγουμε σε σένα μόνο, μέχρι να θεωρήσουμε το πρόσωπό σου στον αιώνιο ναό όπου καμία απάτη δεν μπορεί να εισέλθει. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.