Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Ρωμαίους 9 — με τον Clarke
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Υπόμνημα του Adam Clarke σε Ολόκληρη την Αγία Γραφή. Στην ανάλυσή του για το κεφάλαιο 9 της προς Ρωμαίους, ο Clarke φέρνει την βαθιά ποιμαντική καρδιά και την προσεκτική συλλογιστική του αποστόλου σε σαφή θέα για κάθε πιστό. Τα λόγια του ανοίγουν τον δρόμο για να ανιχνεύσουμε το κυρίαρχο έλεος του Θεού χωρίς φόβο, και να αναπαυθούμε στην απλή μαρτυρία της Γραφής. Ας ακούσουμε μαζί με δεκτικές καρδιές.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρέψτε τώρα στην προς Ρωμαίους κεφάλαιο 9 και διαβάστε το απόσπασμα αργά. Αφήστε τα λόγια του αποστόλου να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας πριν στραφούμε στην έκθεση του Clarke. Παρατηρήστε τη θλίψη, τις ερωτήσεις, και την σταθερή αποκάλυψη του εκλεκτικού σκοπού του Θεού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Clarke ξεκινά παρουσιάζοντας μια συνετή περίληψη από τον Δρ. Taylor.
Σε αυτό και στο δέκατο κεφάλαιο, ο Δρ. Taylor έχει προτάξει την ακόλουθη συνετή περίληψη:- Ο απόστολος έχει αποδείξει εκτενώς στα προηγούμενα κεφάλαια, ότι η χάρη του Θεού εκτείνεται στους Εθνικούς καθώς και στους Ιουδαίους· και ότι η διανομή του ελέους του Θεού ήταν απολύτως, και καθ' εαυτήν, ελεύθερη σε όλους όσους πιστεύουν, είτε Ιουδαίους είτε Εθνικούς, σε αντίθεση με την αξία οποιωνδήποτε έργων, ή της συμμόρφωσης με οποιονδήποτε νόμο· και ότι οι Εθνικοί έχουν, μέσω της πίστης, ένα καλό δικαίωμα στις ευλογίες της διαθήκης του Θεού, στις οποίες ευλογίες οι Ιουδαίοι δεν μπορούν να έχουν δικαίωμα με κανέναν άλλο τρόπο.Ο Clarke συνεχίζει εξηγώντας την αλλαγή στην προοπτική σχετικά με την απόρριψη των Ιουδαίων.
Μέχρι τώρα ο απόστολος δεν είχε θεωρήσει τους Ιουδαίους ως απορριφθέντες, εκτός από έναν έμμεσο τρόπο, αλλά ότι είχαν τη δυνατότητα να παραμείνουν στην Εκκλησία, από την είσοδο στην οποία δεν έπρεπε να προσπαθήσουν να εμποδίσουν τους Εθνικούς, αλλά να τους επιτρέψουν να είναι μέτοχοι των ελέων του Θεού· και εξ ου η γλώσσα του είναι εν συνόλω αυτή: Γιατί να μην γίνουν δεκτοί, να συγχωρεθούν και να σωθούν οι πιστοί Εθνικοί, όπως και εσείς; Αλλά σε αυτό το κεφάλαιο, και στα δύο επόμενα, ο απόστολος εξετάζει την υποδοχή των Εθνικών στο βασίλειο και τη διαθήκη του Θεού υπό την έννοια της κλήσης ή πρόσκλησης, και της εκλογής ή επιλογής: πράγμα που δείχνει ότι βλέπει τα δύο μέρη υπό ένα διαφορετικό φως από αυτό στο οποίο τα είχε τοποθετήσει προηγουμένως.Ο Clarke συνεχίζει περιγράφοντας τη δομή και τον σκοπό του κεφαλαίου.
Είχε αγγίξει ελαφρώς αυτό το θέμα στην αρχή του τρίτου κεφαλαίου· αλλά θα είχε διακόψει υπερβολικά τη ροή του λόγου του για να συνεχίσει το επιχείρημα εκεί, για τον λόγο αυτό φαίνεται να το έχει φυλάξει για αυτό το σημείο, όπου (1) δηλώνει επίσημα την τρυφερότερη αγάπη του για τους συμπατριώτες του, και την πραγματική του θλίψη καρδιάς για την απιστία τους και την επακόλουθη απόρριψη, Ρωμαίους 9:1-5· (2) Απαντά σε αντιρρήσεις κατά αυτής της απόρριψης, Ρωμαίους 9:6-23· (3) Αποδεικνύει την κλήση των Εθνικών από τις δικές τους Γραφές, Ρωμαίους 9:24-30· (4) Δίνει την αληθινή κατάσταση και τους λόγους της απόρριψης των Ιουδαίων και της κλήσης των Εθνικών, Ρωμαίους 9:30 έως Ρωμαίους 10:14· (5) Αποδεικνύει την αναγκαιότητα της αποστολικής αποστολής στους Εθνικούς για τη σωτηρία τους, Ρωμαίους 10:14-21.
Σκεφτείτε
Ο Clarke τονίζει τον εθνικό χαρακτήρα της εκλογής.
Οι Ιουδαίοι απορρίφθηκαν και αποδοκιμάστηκαν· οι Εθνικοί επιλέχθηκαν και κλήθηκαν, ή εκλέχθηκαν. Καθώς αυτό είναι προφανέστατα το νόημα του αποστόλου, είναι περίεργο που κάποιοι εφαρμόζουν τη διδασκαλία του στην ιδιαίτερη και άνευ όρων αποδοκιμασία και εκλογή ατόμων. Σε αυτή την απόρριψη των Ιουδαίων στηρίζεται η κλήση και η εκλογή των Εθνικών. Εάν οι Ιουδαίοι δεν απορριφθούν, αλλά εξακολουθούν να είναι η ορατή Εκκλησία και το βασίλειο του Θεού, τότε οι Εθνικοί, σύμφωνα με την πιο ορθή εξαγωγή συμπεράσματος από τη διδασκαλία του αποστόλου, δεν έχουν δικαίωμα στις ευλογίες του βασιλείου.Ο Clarke καταλήγει υπογραμμίζοντας τη διάκριση μεταξύ προσώπων και εθνών.
Ο Ιακώβ, αντιθέτως, ήταν μάλλον υποτελής στον Ησαύ, και τον φοβόταν πολύ· και, πρώτα, μέσω των αγγελιοφόρων του, και αργότερα προσωπικά, αναγνώρισε τον αδελφό του ως κύριό του, και τον εαυτό του ως υπηρέτη του· βλέπε Γένεση 32:4· Γένεση 33:8, Γένεση 33:13. Και εξ αυτού φαίνεται ότι ούτε ο Ησαύ ούτε ο Ιακώβ, ούτε καν οι απόγονοί τους, δεν αναφέρονται εδώ από τον απόστολο ως παραδείγματα οποιασδήποτε προσωπικής αποδοκιμασίας από την αιωνιότητα: διότι, είναι πολύ βέβαιο ότι πάρα πολλοί, αν όχι η συντριπτική πλειοψηφία, των απογόνων του Ιακώβ ήταν ασεβείς, και απορρίφθηκαν από τον Θεό· και δεν είναι λιγότερο βέβαιο ότι κάποιοι από τους απογόνους του Ησαύ ήταν μέτοχοι της πίστης του πατέρα τους Αβραάμ.
Απαντήστε
1. Πού αισθάνεστε ότι το Πνεύμα σας καλεί να εμπιστευτείτε το εκλεκτικό έλεος του Θεού πιο απλά σήμερα;
2. Πώς η προσεκτική διαχείριση του Clarke σχετικά με την εθνική και προσωπική εκλογή μπορεί να προστατεύσει την καρδιά σας από αγχώδεις εικασίες;
3. Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορείτε να εκδηλώσετε την ίδια αγάπη που ένιωθε ο Παύλος προς αυτούς που εξακολουθούν να βρίσκονται εκτός της διαθήκης;
Προσευχηθείτε
Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του Adam Clarke και για το φως που ρίχνει το υπόμνημά του στον άγιο Λόγο σου. Χάρισέ μας την ίδια τρυφερή καρδιά προς αυτούς που δεν έχουν ακόμη πιστέψει, και την ίδια σταθερή εμπιστοσύνη στην κυρίαρχη χάρη σου. Κράτησέ μας από την υπερηφάνεια και από την απελπισία, ώστε να περπατάμε σε πρακτική αγιότητα και να επεκτείνουμε το καλωσόρισμά σου σε όλους. Μέσω του Χριστού του Κυρίου μας, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →