Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί
Αριθμοί 10-12 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου στους Αριθμούς μας προσκαλεί να δούμε την οργανωμένη παρουσία του Θεού να καθοδηγεί κάθε βήμα του ταξιδιού του Ισραήλ. Μέσα από την ερμηνεία του στίχο προς στίχο των κεφαλαίων 10 έως 12, ο Καλβίνος τονίζει πώς ο Κύριος κατευθύνει τον λαό του με ορατά σημεία και προφορικές εντολές. Το υπόμνημά του υπογραμμίζει τον ρόλο των ιερέων στο να συγκαλούν συνάξεις και να αναγγέλλουν τόσο τον πόλεμο όσο και τη λατρεία. Ο Καλβίνος επίσης παρακολουθεί την πρώιμη υπακοή του λαού που δίνει τη θέση της σε παράπονα και την μετρημένη απάντηση του Κυρίου. Καθώς ακολουθούμε τις γνώσεις του, οδηγούμαστε να σκεφτούμε πώς η θεία τάξη διαμορφώνει ακόμη σήμερα τη ζωή της πίστης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 10 έως 12 των Αριθμών. Ακούστε τον ήχο των αργυρών σαλπίγγων, την οργανωμένη πορεία των φυλών και τις πρώτες κινήσεις δυσαρέσκειας ανάμεσα στον λαό. Προσέξτε πώς η κιβωτός προχωρά μπροστά και πώς ο Μωυσής μεσιτεύει όταν πέφτει η κρίση. Αφήστε το κείμενο να στήσει τη σκηνή για τους στοχασμούς του Καλβίνου σχετικά με την καθοδήγηση του Θεού και την αντίσταση της ανθρώπινης καρδιάς.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά περιγράφοντας λεπτομερώς τον διορισμό των ιερέων ως σαλπιγκτών.
2 Κάνε δύο αργυρές σάλπιγγες. Αυτό το χωρίο σχετικά με τις αργυρές σάλπιγγες, που έδιναν το σύνθημα συγκέντρωσης, ώστε ο λαός να είναι πάντα προσεκτικός στη φωνή και το θέλημα του Θεού, συνδέεται σωστά με την Πρώτη Εντολή. Διότι ο Θεός ήθελε οι Ισραηλίτες να κινούνται με τον ήχο τους, όπου και αν επρόκειτο να πάνε, ώστε να μην τολμούν να ξεκινήσουν τίποτα ούτε στον πόλεμο ούτε στην ειρήνη, παρά μόνο υπό την καθοδήγηση και την αιγίδα Του. Η χρήση τους όμως ήταν τριπλή, δηλαδή να συγκεντρώνουν τον λαό ή τους άρχοντες σε δημόσιες συνάξεις, να τους οπλίζουν εναντίον των εχθρών τους, και τρίτον, να αναγγέλλουν τις θυσίες και τις εορτές. Μπορεί να φαινόταν παράλογο και κάπως απρεπές να διοριστούν οι ιερείς σαλπιγκτές, αφού δεν υπήρχε καμία λαμπρότητα ή αξιοπρέπεια σε αυτό το αξίωμα, αλλά ο Θεός με αυτόν τον τρόπο θα ξυπνούσε μεγαλύτερη ευλάβεια στις καρδιές του λαού, ώστε η εξουσία των ιερέων να προηγείται όλων των πράξεών τους. Διότι αυτό το αξίωμα, στο οποίο διορίστηκαν, δεν ήταν δουλικό, ώστε να σαλπίζουν με εντολή άλλων, αλλά μάλλον ο Θεός τους έθεσε έτσι πάνω από τις δημόσιες υποθέσεις, ώστε ο λαός να μην συγκαλεί τις συνάξεις του με θόρυβο μέσα στην τύφλωση και την προπέτεια του πάθους, αλλά μάλλον να τηρείται η σεμνότητα, η σοβαρότητα και η μετριοπάθεια σε αυτές. Γνωρίζουμε πόσο συχνά στις επίγειες υποθέσεις ο Θεός δεν λαμβάνεται υπόψη, αλλά οι αποφάσεις συζητούνται με αυτοπεποίθηση χωρίς αναφορά στον λόγο Του. Μαρτύρησε λοιπόν με αυτή την απασχόληση των ιερέων, ότι όλες οι συνάξεις, εκτός από εκείνες στις οποίες θα προέδρευε Εκείνος, ήταν καταραμένες. Και τα ειδωλολατρικά έθνη είχαν τις τελετουργίες τους, όπως οι οιωνοί, οι ικεσίες, οι μαντείες, τα θύματα, επειδή ο φυσικός λόγος υπαγόρευε ότι τίποτα δεν μπορούσε να αναληφθεί με επιτυχία χωρίς τη θεία βοήθεια, αλλά ο Θεός ήθελε ο λαός Του να δεσμεύεται σε Αυτόν με άλλον τρόπο, ώστε, όταν καλούνταν από τον ήχο των ιερών σαλπίγγων σαν από φωνή ουρανού, να συγκεντρώνονται σε ιερές και ευλαβείς συζητήσεις. Η περίσταση του τόπου έχει επίσης τον ίδιο σκοπό. Η πόρτα της Σκηνής ήταν γι' αυτούς σαν να τοποθετούνταν ενώπιον του Θεού. Θα μιλήσουμε για τη λέξη μωέντ αλλού. Αν και σημαίνει καθορισμένο χρόνο ή τόπο, και επίσης σύναξη του λαού, προτιμώ να τη μεταφράσω ως σύναξη, επειδή ο Θεός εκεί με επίσημο τρόπο, σαν ενώπιον του ιερού Του δικαστηρίου, καλούσε τον λαό να μαρτυρήσει, ή, σύμφωνα με τον διορισμό, προχωρούσε να κάνει διαθήκη μαζί τους.Ο Καλβίνος συνεχίζει εξετάζοντας τα σήματα που δίνονταν από τις σάλπιγγες.
Δεν ήθελε επίσης οι πόλεμοι να αναλαμβάνονται βιαστικά ή με επιθυμία εκδίκησης, αλλά οι ιερείς να εκτελούν το έργο των κηρύκων, ώστε να είναι ο ίδιος ο εμπνευστής τους. Ήταν όμως τιμητικό για τους ιερείς να είναι οι διαγγελείς των εορτών και να καλούν τον λαό στο ιερό. Τώρα, αφού κατανοούμε την πρόθεση του Νομοθέτη, ας αγγίξουμε σύντομα τα λόγια. Έχουμε πει ότι οι ιερείς, όταν σάλπιζαν, ήταν σαν τα όργανα ή οι ερμηνευτές του Θεού, ώστε οι Ισραηλίτες να εξαρτώνται από τη φωνή και την εντολή Του. Αν επρόκειτο να κληθούν μόνο οι άρχοντες ή οι αρχηγοί χιλιάδων, σάλπιζαν μόνο μία φορά, αν ήταν σύγκληση όλου του λαού, διπλασίαζαν τον ήχο. Παρόμοια διάκριση τηρούνταν στον πόλεμο, ώστε να δίνεται διαφορετικό σήμα, ανάλογα με το αν τα στρατόπεδα της μιας ή της άλλης πλευράς επρόκειτο να προχωρήσουν. Μερικοί χρησιμοποιούν τη φανταστική λέξη ταρατάνταρα, αντί για αυτό που έχω μεταφράσει ως 'με αγαλλίαση': είναι πιθανό ότι ήταν πιο δυνατός και πιο παρατεταμένος ήχος, αλλά φυσαλισμένος με διαλείμματα. Πρέπει όμως να παρατηρήσουμε την υπόσχεση, που παρεμβάλλεται, ότι οι Ισραηλίτες 'θα μνημονεύονταν ενώπιον του Κυρίου', ώστε Εκείνος να θέσει τους εχθρούς τους σε φυγή, όχι σαν η ασφάλεια ή η απελευθέρωση του λαού να συνδεόταν με τις σάλπιγγες, αλλά επειδή δεν πήγαιναν στη μάχη παρά μόνο βασιζόμενοι στη βοήθεια του Θεού. Διότι η ίδια η πραγματικότητα συνδέεται με το εξωτερικό σύμβολο, δηλαδή ότι έπρεπε να πολεμούν υπό τον Θεό, να Τον ακολουθούν ως Αρχηγό τους, και να θεωρούν όλη τη δύναμή τους στη χάρη Του. Και ότι όλοι οι άγιοι καθοδηγούνταν από αυτόν τον κανόνα φαίνεται από τον Ψαλμό 20:7,Ο Καλβίνος στρέφεται στη συνέχεια στο σάλπισμα των σαλπίγγων σε ημέρες χαράς και επίσημες ημέρες.
10. Επίσης την ημέρα της χαράς σας. Αυτό ήταν σαν ο Θεός να καθιστούσε φανερό ότι δεν ενέκρινε καμία εορτή, και ότι καμία θυσία δεν Τον ευχαριστούσε, εκτός αν η εντολή Του προηγούνταν, διότι δεν ήταν νόμιμο για τον λαό να επιλέγει αυτή ή εκείνη την ημέρα, αλλά η εξουσία για τον καθορισμό τους ήταν στα χέρια των λειτουργών των ιερών πραγμάτων. Και πράγματι ο Θεός ο Ίδιος είχε ορίσει τις Νεομηνίες και τις άλλες εορτές, αλλά, για να μην συμβεί καμία αλλαγή, αφού οι άνθρωποι είναι πάντα τολμηροί στις καινοτομίες τους, ήθελε η νόμιμη τήρησή τους να επικυρώνεται από τον ήχο των σαλπίγγων, σαν, από το στόμα των ιερέων, ο Ίδιος να δημοσίευε τις ιερές συνάξεις. Τις θυσίες, τις οποίες άλλοι έχουν μεταφράσει 'των ειρηνικών σας προσφορών', τις μεταφράζω, και όχι χωρίς λόγο, 'των ευημεριών σας'. Διότι αυτό σημαίνει σωστά το σλαμέχεμ, και αυτό το όνομα έδιναν στις ικεσίες και τις μαρτυρίες ευχαριστίας τους, όταν είχαν απελευθερωθεί από κάποιο μεγάλο κίνδυνο, ή τους επισκεπτόταν κάποια εξαιρετική ευλογία από τον Θεό. Αλλά ο Μωυσής λέει ότι οι σάλπιγγες έπρεπε να είναι 'για μνημόσυνο ενώπιον του Θεού τους', επειδή όταν θα είχαν συγκεντρωθεί με την εντολή Του, Εκείνος θα τους έβλεπε και θα τους τιμούσε με την πατρική Του εύνοια.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος συνδέει την κίνηση της κιβωτού με την ανάγκη για θεία ηγεσία στη μάχη.
35. Και συνέβη, όταν η κιβωτός προχωρούσε. Αφού το ταξίδι τους δεν ήταν καθόλου ειρηνικό, αλλά η επίθεση εχθρών έπρεπε συνεχώς να φοβούνται, ήταν απαραίτητο να παρακαλέσουν τον Θεό να προχωρήσει σαν προετοιμασμένος για μάχη. Έτσι επίσης ο Μωυσής στήριζε το θάρρος τους, μήπως κάποια πιο άμεση αιτία τρόμου τους κάνει νωθρούς και αδρανείς. Είναι λοιπόν σαν να είχε προσευχηθεί έτσι: Κύριε, όχι μόνο δείξε μας τον δρόμο, αλλά άνοιξέ τον σε εμάς επίσης με τη δύναμη του χεριού Σου στην καταστροφή των εχθρών. Δεν τους αποκαλεί εχθρούς του λαού αλλά του Θεού, ώστε οι Ισραηλίτες να είναι βέβαιοι ότι πολεμούσαν υπό την αιγίδα Του, διότι έτσι θα μπορούσε να αναμένεται πιο βέβαιη νίκη, αφού ο δίκαιος Θεός, που εκδικείται την αδικία, υπερασπιζόταν τη δική Του υπόθεση, και επίσης, δεν ήταν μικρό ζήτημα παρηγοριάς και χαράς, όταν ο λαός άκουγε, ότι όποιος σηκωνόταν για να τους παρενοχλήσει άδικα ήταν επίσης εχθρός του Θεού, αφού Εκείνος θα προστάτευε τον λαό Του σαν την κόρη του οφθαλμού Του. Γι' αυτό ο Προφήτης δανείστηκε αυτό το χωρίο, για να οπλίσει την Εκκλησία με εμπιστοσύνη, και να τη διατηρήσει σε ευθυμία κάτω από τις βίαιες επιθέσεις των εχθρών της. (Ψαλμός 68:1.) Περαιτέρω, πρέπει να παρατηρηθεί η αναλογία και η ομοιότητα μεταξύ του ορατού σημείου και του πράγματος που σημαίνεται, διότι ο Μωυσής δεν ήταν τόσο ανόητος ώστε να απευθύνεται στην Κιβωτό με αυτά τα λόγια, ζητούσε μόνο από τον Θεό να αποδείξει αποτελεσματικά ότι η Κιβωτός ήταν ζωντανή εικόνα της δύναμης και της δόξας Του.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πώς η οργανωμένη χρήση των σαλπίγγων αμφισβητεί τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζετε τις αποφάσεις στην καθημερινή ζωή;
2. Με ποιους τρόπους μπορεί να πειραχθείτε να αντισταθείτε στην ορισμένη ηγεσία του Θεού όπως έκανε ο Ισραήλ;
3. Πού βλέπετε το έλεος του Θεού να εργάζεται ακόμη όταν απαιτείται διόρθωση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Παντοκράτορ, ὁδηγήσας τὸν Ἰσραὴλ διὰ τῆς νεφέλης τῆς παρουσίας Σου καὶ προσκαλέσας αὐτοὺς διὰ σάλπιγγος νὰ κινηθοῦν μόνον κατὰ τὴν ἐντολήν Σου, δώρησον ἡμῖν χάριν νὰ ἀκολουθοῦμεν τὴν διαθήκην Σου ἄνευ γογγυσμοῦ ἢ ἀναβολῆς. Ὑπόταξον ἐν ἡμῖν τὴν ἀπιστίαν τὴν προκαλοῦσαν τὴν δικαίαν Σου ἀγανάκτησιν, καὶ στήριξον ἡμᾶς διὰ τῆς μεσιτείας τοῦ Υἱοῦ Σου ὅταν ἀπειλῇ ἡ κρίσις. Διεύθυνον τὰ βήματά μας ἐν ὑπομονετικῇ ἐμπιστοσύνῃ ἕως ὅτου εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἀνάπαυσιν τὴν ὁποίαν ὑπέσχου.
Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →