← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εκκλησιαστής

Εκκλησιαστής 11-12 — με τον Σάιμεον

Εκκλησιαστής 11-12Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, οι Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Σάιμεον ανοίγουν τα τελευταία κεφάλαια του Εκκλησιαστή με ποιμαντική σοβαρότητα. Σε λόγους για τη γενναιοδωρία, την ευθύνη της νεότητας και την πρόσκληση να θυμηθούμε τον Δημιουργό, ο Σάιμεον αφήνει την επείγουσα ανάγκη του Ιεροκήρυκα να διαμορφώσει τη συνείδηση του ακροατή. Η μέθοδός του παραμένει πάντα η ίδια: η Γραφή ερμηνεύεται, τα κίνητρα ερευνώνται και ο Χριστός παρουσιάζεται ως το τέλος κάθε συμβουλής. Το σημερινό μάθημα τον ακολουθεί μέσα από αυτές τις τελικές προτροπές, επιτρέποντας στο βάρος της αιώνιας κρίσης και του παρόντος ελέους να αναπαυθεί στην ψυχή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας προσέξει τώρα ο αναγνώστης τα ενδέκατο και δωδέκατο κεφάλαια του Εκκλησιαστή. Σε αυτούς τους στίχους ο Ιεροκήρυκας απευθύνεται τόσο στην γενναιόδωρη καρδιά όσο και στον απρόσεκτο νέο, πιέζοντας τον καθένα με τη βεβαιότητα της μελλοντικής απολογίας και το παρόν καθήκον της ιερής ανάμνησης. Δεχθείτε τα λόγια με την ευλάβεια που αρμόζει στην εμπνευσμένη συμβουλή και προετοιμαστείτε να ιχνηλατήσετε την εφαρμογή τους μέσα από την έκθεση του Σάιμεον.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σάιμεον στη συνέχεια ξεδιπλώνει τις ενθαρρύνσεις που παρέχει η Γραφή για τη γενναιοδωρία. Όσο για τους Μακεδόνες, που προτάθηκαν ως παράδειγμα στους Κορινθίους, η γενναιοδωρία τους ξεπερνούσε κάθε πίστη: διότι ενώ βρίσκονταν σε μεγάλη θλίψη και σε κατάσταση βαθιάς πενίας, αφθονούσαν στον πλούτο της γενναιοδωρίας και από μόνοι τους, χωρίς καμία παράκληση από μέρους του Αποστόλου, τον ικέτευαν με πολλή παράκληση να αναλάβει τη διανομή των ελεημοσυνών τους [Σημείωση: Β΄ Κορινθίους 8:1-4]. Τίποτε δεν μπορεί να μας δώσει υψηλότερη ιδέα για την αρετή της ελεημοσύνης από αυτό.] 3. Κατά τρόπο ενθάρρυνσης— [Ο Θεός μας διαβεβαιώνει ότι «ό,τι δίνουμε στους πτωχούς, το δανείζουμε στον Κύριο και ότι θα μας ανταποδώσει με κάποιον τρόπο πάλι [Σημείωση: Παροιμίες 19:17].» Θα μας ανταποδώσει, ακόμη και κατά τρόπο προσωρινής ευημερίας: διότι η προσφορά «των πρώτων καρπών όλου του αυξημένου μας στους πτωχούς είναι ο τρόπος, όχι να αδειάσουμε τους αχυρώνες μας, αλλά να τους γεμίσουμε με αφθονία και να κάνουμε τα πατητήριά μας να ξεχυθούν με νέο οίνο [Σημείωση: Παροιμίες 3:9-10].» Ο Σάιμεον στη συνέχεια απευθύνεται στους νέους με οξεία επίπληξη. Στίχος 9. ΟΜΙΛΙΑ: 845 ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΝΕΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΛΛΟΥΣΑ ΚΡΙΣΗ Εκκλησιαστής 11:9. Ευφραίνου, νεανίσκε, εν τη νεότητί σου και ευφραινέτω σε η καρδία σου εν ταις ημέραις της νεότητός σου και περιπάτει εν ταις οδοίς της καρδίας σου και εν τη οράσει των οφθαλμών σου αλλά γίνωσκε ότι υπέρ πάντων τούτων ο Θεός σε άξει εις κρίσιν. Η επίγεια ηδονή είναι αναμφίβολα ευχάριστη στη σάρκα και το αίμα: γι' αυτό αποτελεί λίγο ή πολύ αντικείμενο επιθυμίας για όλους: αλλά υπάρχουν δύο σκέψεις που μπορούν κάλλιστα να μειώσουν τον ζήλο μας στην επιδίωξη, δηλαδή ότι οι απολαύσεις της θα τελειώσουν σύντομα και ότι υπάρχει μια επερχόμενη κρίση, στην οποία πρέπει να δώσουμε λογαριασμό για όλα όσα έχουμε κάνει ποτέ στο σώμα και να λάβουμε από το στόμα του Θεού μια απόφαση αντίστοιχη με τον χαρακτήρα της παρελθούσας ζωής μας. Για την επερχόμενη κρίση πιέζει την επίσημη προειδοποίηση. Αληθώς, «αν φρονούμε τα επίγεια, είμαστε εχθροί του σταυρού του Χριστού και το τέλος μας θα είναι απώλεια [Σημείωση: Φιλιππησίους 3:18-19]» διότι, ό,τι και αν λέγεται ή νοείται αντίθετα, «το να φρονεί κανείς τα σαρκικά είναι θάνατος [Σημείωση: Ρωμαίους 8:6].»] Σε αυτό προστίθεται, ΙΙ. Μια επίσημη προειδοποίηση— Υπάρχει μια ημέρα κρίσεως που πλησιάζει γρήγορα— [Ο Θεός θα κρίνει ασφαλώς «τον κόσμο εν δικαιοσύνη διά του ανθρώπου τον οποίον διώρισε, δηλαδή διά του Υιού αυτού Ιησού Χριστού.» Ενώπιον του βήματός του πρέπει να εμφανιστούμε όλοι: οι νέοι, όπως και οι γέροι, θα δώσουν τότε λογαριασμό σ' αυτόν και τα πράγματα που κάναμε στο πρώιμο μέρος της ζωής θα προσαχθούν για κρίση, όπως και εκείνα που έγιναν σε πιο προχωρημένη ηλικία. Ο Σάιμεον στρέφεται τελικά στην στοργική πρόσκληση να θυμηθούμε τον Δημιουργό. Στίχος 1. ΟΜΙΛΙΑ: 846 ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΗ ΝΕΟΤΗΤΑ ΜΑΣ Εκκλησιαστής 12:1. Μνήσθητι του Δημιουργού σου εν ταις ημέραις της νεότητός σου, πριν έλθωσιν αι ημέραι της κακώσεως και φθάσωσιν τα έτη καθ' α θα ειπής, Δεν έχω ευαρέσκειαν εν αυτοίς. Η διδασκαλία μπορεί να δοθεί ωφέλιμα με ποικίλους τρόπους: πράγματι, για να είναι αποτελεσματική, πρέπει να προσαρμοστεί κάπως στις διαθέσεις και τις συνήθειες των προσώπων που απευθύνεται. Σε κάποιον που είναι ιδιότροπος και αυτάρεσκος, η οξύτητα της ειρωνείας μπορεί να εφαρμοστεί καλά ενώ με τον ευπειθή και διδακτικό, ο πιο απλός και άμεσος τρόπος της στοργικής προτροπής μπορεί να είναι πιο ωφέλιμος. Και οι δύο αυτές μέθοδοι υιοθετούνται από τον Σολομώντα στο χωρίο ενώπιόν μας.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Σάιμεον καταλήγει αντιπαραβάλλοντας τους δύο δρόμους που είναι ανοιχτοί στη νεότητα. Είπε αν δεν βρήκες καλύτερο να «νεκρώσεις τα μέλη σου επί της γης» παρά να τα επιτρέπεις και να ζεις για τον Θεό, παρά να ζεις για τον εαυτό σου; Η χαρά που έχεις τώρα είναι νόμιμη: είναι τέτοια που είχαν οι προφήτες και οι απόστολοι πριν από σένα και τέτοια που ο Θεός έχει παραχωρήσει ελεύθερα σε σένα, μέχρι το έσχατο όριο όλων των επιθυμιών σου: «Ας ευφραίνονται τα τέκνα της Σιών εν τω Βασιλεί αυτών.» Πράγματι οι παρούσες χαρές σου είναι δώρο του Θεού στην ψυχή σου. Συνέχισε λοιπόν «ευφραινόμενος εν τω Κυρίω πάντοτε»: ναι, ευφραίνου, αν είναι δυνατόν, «με χαράν ανεκλάλητον και δεδοξασμένην.» Αυτές οι χαρές δεν θα κάνουν ποτέ την μελλοντική κρίση τρομερή αντίθετα, θα βοηθήσουν να σε προετοιμάσουν γι' αυτήν, καθόσον είναι οι ίδιες αρραβώνας της αιώνιας κληρονομιάς σου. Στην τελική ομιλία σφραγίζει το όλο με τη βεβαιότητα της θείας κρίσεως. Σε εκείνους που πεθαίνουν πριν αποκτήσουν τη γνώση του καλού και του κακού, δεν αμφιβάλλουμε ότι το έλεος του Θεού θα επεκταθεί: αλλά σε εκείνους που έχουν ζήσει μέχρι την ηλικία σου, κρίση ή έλεος θα αποδοθούν ανάλογα με το αν θυμήθηκες ή ξέχασες τον Θεό. Πιο φοβερή είναι εκείνη η δήλωση του Ψαλμωδού, «Οι ασεβείς θα στραφούν εις τον άδην και πάντα τα έθνη τα λησμονήσαντα τον Θεόν [Σημείωση: Ψαλμοί 9:17].» Αν ξέχασες την εξουσία του επάνω σου και ιδιαίτερα την εντολή του να πιστέψεις στον Υιό αυτού Ιησού Χριστό αν ξέχασες ότι το μάτι του ήταν πάντα επάνω σου, ερευνώντας τις πιο μυστικές σκέψεις σου και σημειώνοντάς τες για τη μελλοντική κρίση του και αν έζησες χωρίς καμία μέριμνα για την απόφαση που θα εκδοθεί τότε επάνω σου θα είναι πράγματι μια φοβερή ημέρα για σένα, μια αρχή τέτοιας δυστυχίας που κανένα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν, καμία φαντασία δεν μπορεί να συλλάβει.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη σημερινή σου ζωή η πρόσκληση να ρίξεις ψωμί επί των υδάτων συναντά αντίσταση ή πρόθυμη υπακοή; Πώς η προοπτική να δώσεις λογαριασμό για τις ημέρες της νεότητας αναδιατάσσει τις παρούσες επιλογές σου; Σε ποια συγκεκριμένη πρακτική αυτή την εβδομάδα θα θυμηθείς τον Δημιουργό σου πριν πλησιάσουν οι ημέρες της κακώσεως;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που μας έδωσες όλα τα πράγματα πλούσια για απόλαυση, χάρισε να τα κρατούμε με χαλαρό χέρι και να τα ξοδεύουμε για τη δόξα σου. Φύλαξέ μας από το να περιπατούμε κατά την όραση των ιδίων οφθαλμών μας και στήριξε τις καρδιές μας στην ημέρα που κάθε κρυφό πράγμα θα προσαχθεί σε κρίση. Το πρωί της ζωής και στο εσπέρας της, δίδαξέ μας να σε θυμούμαστε, τον Δημιουργό και Λυτρωτή μας. Είθε ο σπόρος που ρίχνουμε επί των υδάτων να επιστρέψει εν καιρώ για την ανακούφιση των πτωχών, την διδασκαλία των νέων και τον έπαινο του αγίου Ονόματός σου διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →