← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν

Λευιτικόν 11-12 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Λευιτικόν 11-12Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στην προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου στα κεφάλαια 11 και 12 του Λευιτικού. Ο Καλβίνος δείχνει πώς οι αρχαίες διατροφικές οδηγίες υπηρέτησαν για να σημαδέψουν τον λαό του Θεού ως διακριτό και να κατευθύνουν τις καρδιές τους προς την αληθινή αγιότητα. Το σχόλιό του φυλάττει ενάντια τόσο στην νομικιστική υπερβολή όσο και στην αμελή απόρριψη του τελετουργικού νόμου. Μέσα από τα λόγια του βλέπουμε τη σοφία που προετοίμασε τον Ισραήλ για την πληρέστερη αποκάλυψη εν Χριστώ. Ας ακούσουμε προσεκτικά καθώς ο Καλβίνος ξεδιπλώνει τον σκοπό πίσω από αυτούς τους κανονισμούς.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοιμαστείτε να διαβάσετε τα κεφάλαια 11 και 12 του Λευιτικού αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τους λεπτομερείς καταλόγους καθαρών και ακάθαρτων ζώων, τις επαναλαμβανόμενες κλήσεις προς αγιότητα και τις οδηγίες σχετικά με τον τοκετό. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει την καρδιά σας στα βαθύτερα πνευματικά μαθήματα που περιέχουν αυτά τα κεφάλαια. Αφιερώστε χρόνο για να στοχαστείτε πώς αυτές οι αρχαίες εντολές δείχνουν πέρα από τον εαυτό τους προς την καθαρότητα που επιθυμεί ο Θεός στον λαό Του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει υπενθυμίζοντας τη γνώση των αγίων πατέρων πριν από τον Μωυσή. 2. Αυτά είναι τα θηρία τα οποία θα φάτε. Οι άγιοι πατέρες, πριν από τη γέννηση του Μωυσή, γνώριζαν ποια ζώα ήταν ακάθαρτα· γεγονός για το οποίο ο Νώε παρέσχε σαφή απόδειξη, όταν, με εντολή του Θεού, πήρε στην κιβωτό επτά ζεύγη από τα καθαρά ζώα, και πρόσφερε από αυτά τη θυσία ευχαριστίας του προς τον Θεό. Βεβαίως δεν θα μπορούσε να υπακούσει στην εντολή του Θεού, εκτός αν είχε διδαχθεί με μυστική έμπνευση, ή εκτός αν αυτή η παράδοση είχε κατέλθει σε αυτόν από τους προγόνους του. Αλλά δεν υπάρχει τίποτε παράλογο στην ιδέα ότι ο Θεός, επιθυμώντας να επιβεβαιώσει την παραδοσιακή διάκριση, όρισε ορισμένα σημάδια διαφοράς με τα οποία η τήρησή της θα μπορούσε να παρακολουθείται πιο σχολαστικά, και μήπως κάποια παράβασή της εισχωρήσει από άγνοια. Διότι ο Θεός επίσης καθιέρωσε το Σάββατο για τον εαυτό του από τη δημιουργία του κόσμου, και επιθυμούσε να τηρείται από τον λαό πριν από τη δημοσίευση του Νόμου· και όμως αργότερα η ιδιαίτερη αγιότητα της ημέρας εκφράστηκε πιο σαφώς. Εκτός αυτού, τα καθαρά ζώα διακρίνονται εδώ από τα ακάθαρτα, με όνομα καθώς και με σημάδια. Τα κύρια ονόματα, που απαριθμούνται, είναι ελάχιστα χρήσιμα για εμάς σήμερα· επειδή πολλά είδη που είναι κοινά στην Ανατολή, είναι άγνωστα αλλού· και επομένως ήταν εύκολο για Ιουδαίους που γεννήθηκαν και είχαν ζήσει σε μακρινές χώρες, να πέσουν σε λάθος σχετικά με αυτά· ενώ, από την άλλη πλευρά, όσο πιο τολμηροί είναι στις εικασίες τους, τόσο λιγότερο είναι άξιοι εμπιστοσύνης. Ως προς πολλά από αυτά, παραδέχομαι ότι δεν υπάρχει αμφισημία, ιδιαίτερα ως προς τα ήμερα ζώα, ή εκείνα που βρίσκονται παντού, ή που έχουν σαφείς περιγραφές τους δοθείσες στη Βίβλο. Μια θετική γνώση λοιπόν μπορεί να αναζητηθεί μόνο από τα σημάδια που τίθενται εδώ· δηλαδή, ότι τα ζώα που έχουν σχιστές οπλές, και που μηρυκάζουν, είναι καθαρά· και ότι είναι ακάθαρτα εκείνα στα οποία λείπει είτε από αυτά τα δύο πράγματα· ότι είτε ψάρια θαλάσσης είτε ποταμού, που έχουν πτερύγια και λέπια, είναι καθαρά. Καμία τέτοια διάκριση ως προς τα πτηνά δεν δίνεται, αλλά μόνο τα ακάθαρτα ονομάζονται, των οποίων η βρώση ήταν αμαρτωλή. Τέλος, γίνεται μνεία ερπετών. Ως προς τις λεπτομέρειες, αν υπάρχει κάτι άξιο παρατήρησης, ο τόπος για να τα εξετάσουμε θα είναι πιο πέρα· ας θυμηθούμε τώρα, γενικά, ό,τι έχω θίξει προηγουμένως, δηλαδή, ότι ενώ οι εθνικοί μπορούσαν να φάνε κάθε είδος τροφής, πολλά απαγορεύονταν στους Ιουδαίους, ώστε να μάθουν στην ίδια τους την τροφή να καλλιεργούν καθαρότητα· και αυτός ήταν ο σκοπός του χωρισμού τους από τα συνήθη έθιμα. Εξ αυτού προέκυψε ότι χρησιμοποιούν τη λέξη χλλ, χαλάλ και για το «κάνω κοινό», και για το «μολύνω»· και η λέξη, χβλ, χολ, σημαίνει «μολυσμένος», επειδή αντιτίθεται σε οτιδήποτε άγιο ή ξεχωρισμένο. Είναι αληθές, βεβαίως, ότι οι εθνικοί, από φυσικό ένστικτο, έχουν θεωρήσει με τον έσχατο τρόμο την κατανάλωση μερικών από τα ζώα που απαγορεύονται εδώ· παρ’ όλα αυτά, ο Θεός θα περιέβαλλε τον λαό του με φραγμούς, που πρέπει να τον χωρίζουν από τους γείτονές του. Ο Καλβίνος έπειτα απορρίπτει την ιδέα ότι αυτοί οι νόμοι αφορούσαν κυρίως τη σωματική υγεία. Εκείνοι που φαντάζονται ότι ο Θεός εδώ είχε μέριμνα για την υγεία τους, σαν να εκτελούσε το έργο ιατρού, διαστρέφουν με την μάταιη θεωρία τους όλη τη δύναμη και τη χρησιμότητα αυτού του νόμου. Επιτρέπω, βεβαίως, ότι τα κρέατα που ο Θεός επιτρέπει να τρώγονται είναι υγιεινά, και καταλληλότερα για τροφή· αλλά, τόσο από τον πρόλογο, — στον οποίο ο Θεός υπενθύμισε ότι η αγιότητα έπρεπε να καλλιεργείται από τον λαό τον οποίο είχε εκλέξει, — καθώς και από την (επακόλουθη) κατάργηση αυτού του νόμου, είναι αρκετά σαφές ότι αυτή η διάκριση των κρεάτων ήταν μέρος εκείνης της στοιχειώδους διδασκαλίας υπό την οποία ο Θεός κρατούσε τον αρχαίο λαό του. Σχετικά με τα σημάδια που δόθηκαν για τα καθαρά ζώα, ο Καλβίνος στη συνέχεια σταθμίζει πιθανές αλληγορικές αναγνώσεις. 3 Ό,τι χωρίζει την οπλή. Ενώ φοβάμαι ότι πολύ λίγη εμπιστοσύνη μπορεί να δοθεί στις αλληγορίες, στις οποίες πολλοί ευχαριστήθηκαν· έτσι δεν βρίσκω κανένα σφάλμα, ούτε καν αρνούμαι εκείνο που έχει παραδοθεί από τους αρχαίους, δηλαδή, ότι με το σχίσιμο της οπλής σημαίνεται η φρόνηση στη διάκριση των μυστηρίων της Γραφής, και με τη μηρυκαστική μάσηση η σοβαρή μελέτη των ουράνιων διδασκαλιών της· αν και δεν μπορώ να εγκρίνω τη λεπτότητα που προσθέτουν, δηλαδή, ότι εκείνοι «ορθώς διαιρούν τον λόγον» οι οποίοι έχουν μάθει να εξάγουν μυστικές έννοιες από το γράμμα του· επειδή εξ αυτού συνέβη να επιτρέψουν στον εαυτό τους κάθε είδους φαντασιώσεις. Επομένως ασπάζομαι την απλούστερη έννοια, ότι εκείνοι που έχουν μόνο γεύση για την σαρκική έννοια, δεν χωρίζουν την οπλή· διότι, όπως λέει ο Παύλος, μόνο «ο πνευματικός διακρίνει τα πάντα». (Α' Κορινθίους 2:15, περιθώριο.) Η μηρυκαστική μάσηση πρέπει να ακολουθήσει, για να προετοιμάσει και να χωνέψει δεόντως την πνευματική τροφή· διότι πολλοί καταπίνουν τη Γραφή χωρίς όφελος, επειδή ούτε ειλικρινά επιθυμούν να ωφεληθούν από αυτήν, ούτε ζητούν να αναζωογονήσουν τις ψυχές τους με αυτήν, ως τροφή τους· αλλά ικανοποιημένοι με τις κενές απολαύσεις της γνώσης, δεν καταβάλλουν προσπάθειες να συμμορφώσουν τη ζωή τους με αυτήν. Στην πρώτη πρόταση, λοιπόν, καταδικάζεται η κτηνώδης βλακεία· στην άλλη, η φιλοδοξία και η ελαφρότητα των περίεργων ανθρώπων. Ο Θεός, βεβαίως, έθεσε ενώπιον του Πέτρου, στο όραμα, ακάθαρτα ζώα ως εικόνες και μορφές των εθνικών, (Πράξεις 10:12·) και επομένως είναι νόμιμο, με πιθανή αναλογία, να μεταφερθεί στους ανθρώπους ό,τι λέγεται για τα ζώα. Αλλά γιατί ο Θεός θα έπρεπε να έχει ορίσει την σχιστή οπλή και τη μηρυκαστική μάσηση ως σημάδια, δεν είναι πιο σαφές σε εμένα από το γιατί θα έπρεπε να έχει απαγορεύσει την κατανάλωση χοιρινού κρέατος· εκτός αν, ίσως, επειδή η στερεά οπλή είναι σημάδι αγριότητας· ενώ τα ζώα που δεν μηρυκάζουν τρέφονται ως επί το πλείστον με βρομιά και περιττώματα. Γνωρίζουμε ότι σε αυτό το σημείο υπήρξε πολλή διαμάχη αμέσως μετά τη δημοσίευση του Ευαγγελίου, επειδή μερικοί από τους Ιουδαίους, στην υπερβολική αφοσίωσή τους στον Νόμο, και θεωρώντας ότι η διάκριση των κρεάτων δεν έπρεπε να λογίζεται μεταξύ των τελετουργικών διατάξεων, επιθυμούσαν η νέα Εκκλησία να δεσμεύεται από τα ίδια δεσμά που είχαν επιβληθεί στον αρχαίο λαό. Τελικά, με το διάταγμα των Αποστόλων, δόθηκε άδεια στους εθνικούς να τρώνε κάθε είδος κρέατος, εκτός μόνο αίματος και πνιγμένων, και αυτό μόνο για ένα διάστημα, χάριν αποφυγής σκανδάλου, αφού οι Ιουδαίοι δεν θα ειρηνεύονταν διαφορετικά. Τώρα, αφού ό,τι ο ίδιος ο Θεός είχε διατάξει σχετικά με τη διάκριση των κρεάτων είχε καταργηθεί, ήταν πράξη διαβολικής αυθαιρεσίας να δεσμεύει τις συνειδήσεις των ανθρώπων με ανθρώπινους νόμους, και να τους εμποδίζει να απολαύσουν την ελευθερία που αποκτήθηκε από τον Χριστό.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος ολοκληρώνει το τμήμα κατευθύνοντας την προσοχή στην αγιότητα του ίδιου του Θεού. 43 Δεν θα κάνετε τον εαυτό σας βδελυκτό. Δεν τους προσκαλεί να φροντίσουν την υγεία τους, ούτε τους προειδοποιεί για τον κίνδυνο να προσβληθούν από ασθένειες, αλλά τους διατάζει να προσέξουν να μην μολύνουν τον εαυτό τους. Και μια σαφέστερη εξήγηση προστίθεται, 'Διότι εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας· επομένως θα αγιάσετε τον εαυτό σας· διότι εγώ είμαι άγιος.' Μήπως φανταστούν ότι το κύριο μέρος της θρησκείας περιεχόταν σε εξωτερικές τελετές, έπρεπε να εξετάσουν τη φύση του Θεού· διότι, εφόσον είναι Πνεύμα, θα λατρευόταν μόνο πνευματικά. Έτσι η αγιότητα συνδέεται μόνο οργανικά με τη διάκριση των κρεάτων· αφού η αποχή τους δεν είχε άλλο σκοπό από το να αφιερωθούν στον Θεό. Επομένως η δεισιδαιμονία των Ιουδαίων ήταν ασυγχώρητη, όταν ικανοποιούνταν με ασήμαντες παρατηρήσεις· σαν να μάθαινε κάποιος τα γράμματα του αλφαβήτου χωρίς να τα εφαρμόζει στη χρήση τους, και να διαβάζει ό,τι είναι γραμμένο. Από το παράδειγμά τους αντιλαμβανόμαστε πόσο πρόθυμα οι άνθρωποι αρπάζουν οτιδήποτε μπορούν για να τους στηρίξει στην υποκρισία τους, διότι όχι μόνο διαστρέβλωσαν προς τις γήινες αντιλήψεις τους τα πράγματα που ήταν ωφέλιμα στην επιδίωξη της αληθινής ακεραιότητας της καρδιάς· αλλά, μη ικανοποιημένοι με αυτό, συσσώρευσαν στον εαυτό τους πολλές υπεράριθμες τελετές· εξ ου και το νερό του εξαγνισμού, ή ο καθαρμός πάντα σε χρήση, ακόμη και όταν δεν είχαν συνείδηση καμίας μόλυνσης· εξ ου και ο ανήσυχος κόπος τους στο πλύσιμο ποτηριών και πιάτων, ώστε να φαίνεται εύκολα πόσο συνεχώς η διαστροφή του ανθρώπου καταχράται ό,τι ο Θεός έχει ορίσει για τους καλύτερους λόγους.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς επηρεάζει η απόρριψη από τον Καλβίνο μιας απλώς ιατρικής ανάγνωσης αυτών των νόμων τον τρόπο που βλέπετε τις εντολές του Θεού σήμερα; Σε ποιους τομείς της ζωής μπορεί να πειραστείτε να αρκεστείτε σε μερική αντί για ολόψυχη υπακοή; Ποιο πρακτικό βήμα μπορείτε να κάνετε αυτή την εβδομάδα για να επιδιώξετε την εσωτερική αγιότητα που τονίζει ο Καλβίνος;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Παντοκράτορ, ὁ ἀφορίσας λαὸν διὰ σαυτὸν καὶ ἐντειλάμενος ἡμῖν ἁγίους εἶναι καθὼς σὺ εἶ ἅγιος, καθάρισον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ πάσης μολύνσεως διὰ τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ καὶ χάρισαι ἡμῖν χάριν τοῦ περιπατεῖν ἐν τῇ ἐλευθερίᾳ ἣν ἐκεῖνος ἐξησφάλισεν. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, μόρφωσον ἐν ἡμῖν εἰλικρινῆ ἀγάπην πρὸς τὰς δικαίας σου διακρίσεις, ἵνα ζῶμεν ὡς οἱ λελυτρωμένοι ἀπὸ τῆς ἀκαθαρσίας τοῦ κόσμου καὶ τετηρημένοι ἐν τῇ διαθηκικῇ πιστότητι. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →