Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Θεσσαλονικείς
Ὁ Τιμόθεος Ἀπεστάλη — Στερεοὶ Ἐν Τῷ Κυρίῳ
Άνοιγμα
Ἄνοιγμα
Ἀποχωρισμένος ἀπὸ τοὺς ἀγαπημένους του Θεσσαλονικεῖς καὶ ἀδυνατώντας νὰ ἐπιστρέψῃ, ὁ Παῦλος πράττει τὸ μόνον ποὺ ἡ ἀγάπη του δύναται νὰ ὑποφέρῃ: ἀποστέλλει τὸν Τιμόθεον — τὸν πλέον ἀγαπητὸν σύντροφόν του, τὴν μόνην του παρηγορίαν — εἰς αὐτὸ τὸ μέσον τοῦ κινδύνου, «διὰ νὰ στερεώσῃ ὑμᾶς καὶ νὰ παρακαλέσῃ ὑμᾶς περὶ τῆς πίστεως ὑμῶν». Καὶ ὅταν ὁ Τιμόθεος ἐπιστρέφει μὲ εὐχάριστα νέα περὶ τῆς σταθερότητος καὶ τῆς ἀγάπης αὐτῶν, ὁ Παῦλος ἐκρήγνυται εἰς κραυγὴν ἀνακουφίσεως ἥτις ἐκπλήττει διὰ τῆς ἐντάσεως αὐτῆς: «νῦν ζῶμεν, ἐὰν ὑμεῖς στερεοὶ ἦτε ἐν Κυρίῳ». Ὁ Χρυσόστομος διατρίβει μετὰ θαυμασμοῦ ἐπὶ τῆς ἀγάπης ταύτης. Ἰδοὺ ἄνθρωπος ὅστις θεωρεῖ τὰς ἰδίας θλίψεις του ὡς οὐδέν, ἀλλὰ τρέμει διὰ τοὺς μαθητάς του· ὅστις λογίζεται τὴν στερέωσιν αὐτῶν ὡς αὐτὴν τὴν ζωήν του, καὶ τὴν πτῶσιν αὐτῶν ὡς εἶδος θανάτου. Τὸ κεφάλαιον εἶναι παράθυρον εἰς τὴν καρδίαν ἀληθοῦς πατρὸς ἐν τῇ πίστει, καὶ κλείει μὲ προσευχὴν ὅπως ἡ ἀγάπη αὐτῶν ὑπερεκχειλίσῃ καὶ καταστήσῃ τὰς καρδίας αὐτῶν ἀμέμπτους ἐν ἁγιότητι.
Διαβάστε
Ἀνάγνωσις
Ἀναγνῶτε Αʹ Θεσσαλονικεῖς 3 — πῶς ὁ Παῦλος, ὅταν οὐκέτι ἠδύνατο νὰ ὑποφέρῃ, ἠρκέσθη νὰ μείνῃ ἐν Ἀθήναις μόνος καὶ ἀπέστειλε τὸν Τιμόθεον, τὸν διάκονον τοῦ Θεοῦ καὶ συνεργάτην αὐτοῦ, διὰ νὰ στερεώσῃ καὶ παρακαλέσῃ αὐτοὺς ἐν τῇ πίστει αὐτῶν, ὥστε μηδεὶς νὰ σαλευθῇ ὑπὸ τῶν θλίψεων· διότι εἶχον ταχθῇ εἰς τοῦτο, καὶ ὁ Παῦλος εἶχε προειπεῖ τὰς θλίψεις αἵτινες συνέβησαν· πῶς ἀπέστειλεν ἐπειδὴ δὲν ἠδύνατο νὰ ὑποφέρῃ τὴν ἄγνοιαν τῆς πίστεως αὐτῶν, μήπως ὁ πειράζων ἐπείρασεν αὐτοὺς καὶ ὁ κόπος αὐτοῦ ἐγένετο μάταιος· πῶς ὁ Τιμόθεος ἔφερεν εὐχάριστα νέα περὶ τῆς πίστεως καὶ ἀγάπης αὐτῶν καὶ τῆς καλῆς μνήμης αὐτῶν· πῶς ὁ Παῦλος παρεκλήθη ἐν πάσῃ τῇ θλίψει αὐτοῦ — «νῦν ζῶμεν, ἐὰν ὑμεῖς στερεοὶ ἦτε ἐν Κυρίῳ»· ἡ ὑπερεκχειλίζουσα εὐχαριστία αὐτοῦ καὶ ἡ νυχθημερὸν προσευχὴ αὐτοῦ διὰ νὰ ἴδῃ τὸ πρόσωπον αὐτῶν· καὶ ἡ προσευχὴ αὐτοῦ ὅπως ὁ Κύριος αὐξήσῃ καὶ περισσεύσῃ αὐτοὺς ἐν ἀγάπῃ καὶ στερεώσῃ τὰς καρδίας αὐτῶν ἀμέμπτους ἐν ἁγιότητι ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ μετὰ πάντων τῶν ἁγίων αὐτοῦ.
Μελετήστε
Μελέτη
Διὰ τί ὁ Παῦλος, ὅστις εἶπεν σαφῶς «τεταγμένοι ἐσμὲν εἰς τοῦτο», ἀπέστειλεν ὅμως τὸν Τιμόθεον μετὰ ἀνησυχίας; Ὁ Χρυσόστομος ἀποκρίνεται ὅτι αὕτη εἶναι ἡ φύσις τῆς βαθείας ἀγάπης — φοβεῖται ἀκόμη καὶ ὅταν δὲν ὑπάρχῃ πραγματικὴ αἰτία:
Διότι οἱ ἀγαπῶντες ὑποπτεύονται καὶ τὰ ἀσφαλῆ, ἐκ τῆς ὑπερβαλλούσης θερμότητος.Καὶ τὸ βάθος τῆς ἀγάπης ταύτης φαίνεται μάλιστα ἐν τῇ ἀντιδράσει τοῦ Παύλου εἰς τὰ εὐχάριστα νέα. Δὲν λέγει «χαιρόμεθα», ἀλλὰ «νῦν ζῶμεν». Ὁ Χρυσόστομος ἐκπλήττεται:
Τί ὅμοιον πρὸς τὸν Παῦλον, ὅστις ἐνόμιζε τὴν σωτηρίαν τῶν πλησίον ὡς ἰδίαν, οὕτω διακείμενος πρὸς πάντας, ὡς πρὸς μέλη ἀληθῶς;Ἡ σταθερότης τῶν μαθητῶν δὲν ἦτο μόνον ἡ χαρὰ τοῦ Παύλου· ἦτο ἡ ζωὴ αὐτοῦ. Ἡ πτῶσις αὐτῶν θὰ ἦτο, δι' αὐτόν, θάνατος. Οὕτω ἡ καρδία ποιμένος συνδέεται μετὰ τῶν ψυχῶν ἃς ὑπηρετεῖ ὡς σῶμα πρὸς τὰ ἴδια αὐτοῦ μέλη.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Τὸ κεφάλαιον λήγει μὲ προσευχὴν ὅπως ἡ ἀγάπη τῶν Θεσσαλονικέων «αὐξηθῇ καὶ περισσεύσῃ», καὶ ὅπως ἡ ἀγάπη αὕτη στερεώσῃ τὰς καρδίας αὐτῶν «ἀμέμπτους ἐν ἁγιότητι». Ὁ Χρυσόστομος πιέζει τὴν σχέσιν μεταξὺ ἀγάπης καὶ καθαρότητος περαιτέρω ἢ θὰ ἀνεπέμπομεν. Ἀφηγεῖται συνομιλίαν καθ' ἣν τις ἀντέτεινεν ὅτι δύναταί τις νὰ ἀγαπᾷ καὶ ὅμως νὰ διαπράττῃ βαρὺ ἁμάρτημα· ὁ Χρυσόστομος ἀποκρίνεται ὅτι ἡ ἀληθὴς ἀγάπη, ὀρθῶς νοουμένη, εἶναι αὐτὴ ἡ μεγάλη καθάρτρια τῆς ψυχῆς, καὶ ἐκθέτει τὴν ἀρχὴν σαφῶς:
οὐκ ἔστιν ἁμάρτημα ὅπερ ἡ δύναμις τῆς ἀγάπης, ὡς πῦρ, οὐ δύναται καταναλῶσαι.Εἶναι εὐκολώτερον, λέγει, διὰ φαῦλον ξύλον νὰ ἀντιστῇ εἰς μέγαν σωρὸν πυρός, ἢ διὰ τὴν φύσιν τοῦ ἁμαρτήματος νὰ ἀντιστῇ εἰς τὴν δύναμιν τῆς ἀγάπης. Διὰ τοῦτο ὁ Παῦλος προσεύχεται δι' ἀγάπην ὑπερεκχειλίζουσαν ὡς ὁδὸν πρὸς ἀμέμπτους ἁγιότητα — ἡ ἀγάπη καὶ ἡ καθαρότης δὲν εἶναι ἀντίπαλοι ἀλλὰ σύντροφοι· τὸ πῦρ τῆς ἀγάπης κατακαίει τὸ ἁμάρτημα.
Απαντήστε
Ἀπόκρισις
Τίνος τὴν πίστιν φέρεις ἐπὶ τῆς καρδίας σου καθὼς ὁ Παῦλος ἔφερεν ἐκείνην τῶν Θεσσαλονικέων — ὡς ἐὰν ἡ στερέωσις αὐτῶν ἦτο αὐτὴ ἡ ζωή σου; Ἐὰν οὐδείς, ζήτησον παρὰ τοῦ Θεοῦ τὴν ἀγάπην ταύτην· διότι τὸ συνδέεσθαι μετ' ἄλλων ὡς πρὸς τὰ ἴδια σου μέλη δὲν εἶναι ἀσθένεια ἀλλὰ ἡ εἰκὼν τοῦ Χριστοῦ. Καὶ παρατήρησον τί προσεύχεται ὁ Παῦλος ὅταν δὲν δύναται νὰ παρῇ: οὐχὶ μόνον ὅπως οἱ φίλοι αὐτοῦ προστατευθοῦν, ἀλλ' ὅπως ἡ ἀγάπη αὐτῶν «αὐξηθῇ καὶ περισσεύσῃ». Ἐὰν μάχῃ πρὸς τι ἁμάρτημα ἐπίμονον, ὁ Χρυσόστομος δεικνύει εἰς σὲ ἀπροσδόκητον ὅπλον — οὐχὶ μόνον ἀντίστασιν καὶ πειθαρχίαν, ἀλλὰ τὴν ἀγάπην. Καρδία διευρυνομένη ἐν ἀγάπῃ πρὸς τὸν Θεὸν καὶ τὸν πλησίον εὑρίσκει τὸ καῦσιμον τοῦ ἁμαρτήματος καταναλισκόμενον, «ὡς φαῦλον ξύλον» πρὸ μεγάλου πυρός. Μὴ μάχου λοιπὸν τὰ ἁμαρτήματά σου μόνον διὰ τοῦ τριβομένου τῶν ὀδόντων σου κατ' αὐτῶν· μάχου αὐτὰ διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς ἀγάπης, διότι ἡ ἀγάπη καθιστᾷ τὴν καρδίαν «ἀμέμπτους ἐν ἁγιότητι». Καὶ καθὼς ὁ Παῦλος, ὅταν οἱ ἀγαπώμενοι ὑπὸ σοῦ στερεοὶ μένωσιν, ἔστω τοῦτο ἡ χαρὰ καὶ αὐτὴ ἡ ζωή σου.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὅστις ἔδωκας τῷ ἀποστόλῳ σου ἀγάπην τοσοῦτον βαθεῖαν ὥστε ἡ σταθερότης τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἦτο αὐτὴ ἡ ζωὴ αὐτοῦ: ἄναψον τοιαύτην ἀγάπην ἐν ἐμοί, ὥστε νὰ φέρω τὴν πίστιν ἄλλων ἐπὶ τῆς καρδίας μου ὡς τὰ ἴδια μου μέλη, χαιρόμενος ὅταν στερεοὶ μένωσι καὶ λυπούμενος ὅταν πίπτωσιν. Ποίησον τὴν ἀγάπην μου αὐξάνειν καὶ περισσεύειν πρὸς πάντας, καὶ ἄφες τὸ ἅγιον τοῦτο πῦρ καταναλῶσαι ἐν ἐμοὶ πᾶν ἁμάρτημα ὅπερ ἀνθίσταται αὐτῷ, ὥστε μηδὲν φαῦλον νὰ ἵσταται κατὰ τῆς φλογὸς αὐτοῦ. Στερέωσον τὴν καρδίαν μου, καὶ τὰς καρδίας ἐκείνων οὓς ἀγαπῶ, ἀμέμπτους ἐν ἁγιότητι ἐνώπιόν σου, τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἡμῶν, ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων τῶν ἁγίων αὐτοῦ. Σοὶ, ὦ Χριστέ, μετὰ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ δόξα νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →