Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί
Αριθμοί 35-36 — με τον Ουέσλεϊ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Οι Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Ιωάννη Ουέσλεϊ προσφέρουν συνοπτικές, γεμάτες Γραφή γνώσεις που έχουν καθοδηγήσει τους Μεθοδιστές αναγνώστες για γενιές. Σήμερα στρεφόμαστε στα σύντομα αλλά διεισδυτικά σχόλιά του στους Αριθμούς 35–36, όπου τα θέματα του καταφυγίου, της δικαιοσύνης και της κληρονομιάς της διαθήκης συγκλίνουν. Οι παρατηρήσεις του Ουέσλεϊ στίχο προς στίχο φωτίζουν πώς ο νόμος του Θεού προστατεύει τη ζωή και διατηρεί την ταυτότητα των φυλών, ενώ ταυτόχρονα δείχνει προς βαθύτερες ευαγγελικές πραγματικότητες. Καθώς ακούμε τα λόγια του, καλούμαστε να δεχθούμε την ίδια προσεκτική προσοχή στη Γραφή που διαμόρφωσε τον πρώιμο Μεθοδισμό και συνεχίζει να τρέφει μαθητές που επιδιώκουν να ζουν υπό τον άγιο Λόγο του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε αργά τα κεφάλαια 35 και 36 των Αριθμών. Προσέξτε τις προσεκτικές διατάξεις για τις Λευιτικές πόλεις, την ίδρυση έξι πόλεων καταφυγίου και τις τελικές οδηγίες που διασφαλίζουν την κληρονομιά κάθε φυλής. Αφήστε την έγνοια του κειμένου για δικαιοσύνη, έλεος και συνέχεια της διαθήκης να διαμορφώσει την ακρόασή σας. Μετά την ανάγνωση, επιστρέψτε για να εξετάσετε πώς οι σημειώσεις του Ουέσλεϊ ανοίγουν αυτά τα κεφάλαια για βαθύτερο στοχασμό.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ουέσλεϊ ξεκινά την πραγματεία του για τις Λευιτικές πόλεις στρεφόμενος στις έξι πόλεις καταφυγίου.
Στίχος 6. Και μεταξύ των πόλεων που θα δώσετε στους Λευίτες θα υπάρχουν έξι πόλεις για καταφύγιο, τις οποίες θα ορίσετε για τον ανθρωποκτόνο, ώστε να καταφύγει εκεί: και σε αυτές θα προσθέσετε σαράντα δύο πόλεις. Πόλεις για καταφύγιο — Ή, διαφυγής για ανθρωποκτόνους: Και αυτές οι πόλεις ανατίθενται μεταξύ των Λευιτών, εν μέρει επειδή μπορούσαν να θεωρηθούν οι πλέον κατάλληλοι και αμερόληπτοι κριτές μεταξύ ανθρωποκτόνων και εκούσιων φονέων, εν μέρει επειδή η παρουσία και η αυθεντία τους θα συγκρατούσαν πιο αποτελεσματικά τα πάθη του εκδικητή του αίματος που θα μπορούσε να τον καταδιώξει εκεί, και ίσως για να δείξει ότι μόνο εν Χριστώ (τον οποίο αντιπροσώπευαν οι Λευιτικοί ιερείς) βρίσκουν οι αμαρτωλοί καταφύγιο και ασφάλεια από τον καταστροφέα. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Στη συνέχεια ασχολείται με τον ρόλο του εκδικητή και την απαιτούμενη κρίση ενώπιον της συνάξεως.
Στίχος 12. Και θα είναι για εσάς πόλεις καταφυγίου από τον εκδικητή, ώστε ο ανθρωποκτόνος να μην αποθάνει, έως ότου σταθεί ενώπιον της συνάξεως για κρίση. Από τον εκδικητή — Εβρ. από τον λυτρωτή, ή από τον εγγύτερο συγγενή, στον οποίο κατά τον νόμο ανήκε το δικαίωμα λύτρωσης των γαιών και εκδίκησης της αδικίας που έγινε στο πρόσωπο του αποθανόντος. Να μην αποθάνει — Να μην σκοτωθεί από τον εκδικητή που τον συναντά σε άλλο τόπο. Ενώπιον της συνάξεως — Ενώπιον των κριτών ή πρεσβυτέρων που είχαν οριστεί σε κάθε πόλη για την απόφαση ποινικών υποθέσεων, οι οποίοι έπρεπε να εξετάσουν, και μάλιστα δημοσίως ενώπιον του λαού, αν ο φόνος ήταν εκούσιος ή τυχαίος. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Έπειτα εξετάζει τους όρους υπό τους οποίους ο ανθρωποκτόνος πρέπει να παραμείνει στην πόλη καταφυγίου.
Στίχος 26. Αλλά αν ο φονέας έρθει κάποτε έξω από τα όρια της πόλης του καταφυγίου του, όπου είχε καταφύγει, οφείλει να παραμείνει σε αυτήν — Να περιοριστεί σε αυτήν, εν μέρει για να δείξει το μίσος του φόνου ενώπιον του Θεού με τόσο αυστηρή τιμωρία, επιβαλλόμενη ακόμη και στην εμφάνισή του, και εν μέρει για την ασφάλεια του ανθρωποκτόνου, μήπως η παρουσία ενός τέτοιου προσώπου και η συναναστροφή του μεταξύ των συγγενών του αποθανόντος προκαλέσουν όνειδος και αιματοχυσία. Ο θάνατος του αρχιερέα — Ίσως για να δείξει ότι ο θάνατος του Χριστού (του αληθινού Αρχιερέα, τον οποίο αντιπροσώπευαν οι άλλοι) είναι το μόνο μέσο με το οποίο συγχωρούνται οι αμαρτίες και απελευθερώνονται οι αμαρτωλοί. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Ουέσλεϊ ολοκληρώνει με στοχασμό στους κανονισμούς κληρονομιάς και τον ευρύτερο σκοπό τους.
Στίχος 8. Και κάθε θυγατέρα που κατέχει κληρονομιά σε οποιαδήποτε φυλή των υιών Ισραήλ, ας γίνει σύζυγος ενός από την οικογένεια της φυλής του πατέρα της, ώστε οι υιοί Ισραήλ να απολαμβάνει έκαστος την κληρονομιά των πατέρων του. Την κληρονομιά των πατέρων του — Αυτός ο νόμος δεν ήταν γενικός για να απαγορεύει σε κάθε γυναίκα να παντρεύεται σε άλλη φυλή, όπως μπορεί εύλογα να συναχθεί από την πρακτική τόσων πατριαρχών, βασιλέων, ιερέων και άλλων αγίων ανδρών, που παντρεύτηκαν γυναίκες άλλων φυλών, ακόμη και άλλων εθνών, αλλά περιοριζόταν στις κληρονόμους ή σε όσες ήταν πιθανό να γίνουν. Αλλά αν είχαν αδελφούς, ήταν ελεύθερες να παντρευτούν σε οποιαδήποτε φυλή, όμως έτσι ώστε, αν οι αδελφοί τους πέθαιναν, η κληρονομιά να περνούσε από αυτές στον επόμενο συγγενή της φυλής και οικογένειας του πατέρα τους. Και ο κύριος λόγος για τον οποίο ο Θεός φρόντιζε να διατηρήσει τις φυλές και τις οικογένειες αμιγείς ήταν, ώστε η φυλή και η οικογένεια από τις οποίες επρόκειτο να έλθει ο Μεσσίας, και με τις οποίες θα γινόταν γνωστός, να είναι εμφανείς και αναμφισβήτητες. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού χρειάζεστε περισσότερο το είδος του καταφυγίου που παρείχε ο Θεός στον αρχαίο Ισραήλ;
2. Πώς η προσεκτική διατήρηση της κληρονομιάς των φυλών προκαλεί την άποψή σας για την κληρονομιά και τη δικαιοσύνη σήμερα;
3. Με ποιον τρόπο αυτά τα κεφάλαια μπορεί να σας προσκαλούν να εμπιστευθείτε βαθύτερα στον Χριστό ως τον απόλυτο τόπο ασφάλειας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Θεὲ ἐλεήμων, σὺ ἔθου ἔμπροσθεν ἡμῶν πόλεις καταφυγῆς καὶ τὴν βεβαίαν κληρονομίαν τοῦ λαοῦ σου, ἵνα δικαιοσύνη καὶ ἔλεος συνοικῶσιν καὶ ἡ ζωὴ ᾖ ἱερὰ ἐνώπιόν σου. Διὰ τῆς ἁγιαστικῆς σου χάριτος καθάρισον τὰς καρδίας ἡμῶν, ἵνα προσφεύγωμεν εἰς καταφυγὴν μόνῳ τῷ Χριστῷ καὶ κατέχωμεν τὴν μερίδα ἡμῶν ἐν σοὶ ὡς τὸν κύριον θησαυρὸν ἡμῶν. Ποίησον ἡμᾶς ἁγίους ἐν ἀγάπῃ, ἵνα περιπατῶμεν ἀξίως τῆς κληρονομίας ἣν ὑπέσχου τοῖς σοῖς. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →