Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 109-110 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα αντλούμε από τις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς στην Αγία Γραφή για να καθοδηγήσουμε τον διαλογισμό μας στους Ψαλμούς 109 και 110. Αυτά τα αρχαία άσματα του Δαβίδ αποκαλύπτουν τόσο την αγωνία της άδικης ταλαιπωρίας όσο και τη βέβαιη νίκη του Μεσσία. Η προσεκτική ερμηνεία του Μπάρνς μας βοηθά να ακούσουμε τη φωνή του ψαλμωδού ενώ μας δείχνει προς τον Χριστό. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχθούμε τον λόγο με ευλάβεια και πίστη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ήσυχες καρδιές ας διαβάσουμε τώρα τους Ψαλμούς 109 και 110, ακούγοντας την κραυγή του δίκαιου πάσχοντος και την υπόσχεση του υψωμένου Βασιλιά. Ζητήστε από τον Κύριο να κάνει τον λόγο του ζωντανό και ενεργό καθώς προσέχετε κάθε στίχο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ξεκινά εξετάζοντας την πατρότητα και το ιστορικό πλαίσιο του Ψαλμού 109.
Εισαγωγή. Αυτός ο ψαλμός αποδίδεται στον Δαβίδ, και δεν υπάρχει τίποτε στον ψαλμό που να μας κάνει να αμφιβάλουμε για την ορθότητα του τίτλου. Ο Κίμχι υποθέτει ότι αναφέρεται στους εχθρούς του Δαβίδ κατά την εποχή του Σαούλ. Ο Γκρότιους και ο Κναπ υποθέτουν ότι αναφέρεται στον Αχιτόφελ· ο Ντάθε στον Σιμεΐ· ο ΝτεΒέττε ότι αναφέρεται σε εθνικούς εχθρούς σε μεταγενέστερη περίοδο από την εποχή του Δαβίδ. Είναι αδύνατο τώρα να διαπιστωθεί η περίσταση κατά την οποία συντέθηκε. Φαίνεται να ήταν μία από τις πιο δοκιμαστικές στη ζωή του Δαβίδ, όταν οι εχθροί του ήταν πιο πικροί εναντίον του. Είναι ένας από τους 'καταρατικούς' ψαλμούς, και ένας που είναι εξίσου δύσκολο να συμφιλιωθεί με πνεύμα καλοσύνης και συγχώρεσης όσο οποιοσδήποτε άλλος στο βιβλίο. Στην Καινή Διαθήκη Πράξεις 1:20 ένα μέρος του ψαλμού εφαρμόζεται στον Ιούδα τον προδότη, χωρίς να είναι απαραίτητο να συμπεράνουμε ότι είχε κάποια αρχική αναφορά σε αυτόν.Στη συνέχεια ανιχνεύει την τριμερή δομή του ψαλμού και τη φύση των καταρών του.
Η συμπεριφορά του Ιούδα ήταν όμοια με τη συμπεριφορά του εχθρού του Δαβίδ· η γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε στη μία περίπτωση μπορούσε να χρησιμοποιηθεί κατάλληλα στην άλλη. Ο ψαλμός αποτελείται από τρία μέρη: Ι. Μια περιγραφή των εχθρών του ψαλμωδού Ψαλμοί 109:1-5, ως (α) απατηλοί και ψεύτες· (β) ως χρησιμοποιούντες λόγια μίσους· (γ) ως πολεμούντες εναντίον του χωρίς αιτία· (δ) ως ανταποδίδοντες κακό αντί καλού, και μίσος αντί αγάπης. Από αυτό φαίνεται ότι τα πρόσωπα στα οποία αναφέρεται ήταν κάποιοι που είχαν συνδεθεί στενά με τον συγγραφέα· που είχαν λάβει σημαντικές ωφέλειες από αυτόν· που είχαν αποτελέσει αντικείμενα της προσευχής του· και που τον καταδίωκαν από καθαρή κακία. ΙΙ. Μια προσευχή για την τιμωρία εκείνων που τον είχαν αδικήσει έτσι — αναφερόμενη ιδιαίτερα σε κάποιο πρόσωπο που ήταν εξέχον, ή που είχε παρακινήσει άλλους, ικετεύοντας την επιβολή δίκαιης τιμωρίας σε αυτόν σαν να ήταν μόνος υπεύθυνος, Ψαλμοί 109:6-20.Ο Μπάρνς εισάγει στη συνέχεια τον Ψαλμό 110 και την πατρότητα του Δαβίδ.
Εισαγωγή. Αυτός ο ψαλμός φέρει τον τίτλο 'Ψαλμός του Δαβίδ'. Αποδίδεται επίσης στον Δαβίδ από τον Σωτήρα Ματθαίος 22:43· και από τον Πέτρο Πράξεις 2:34· και δεν υπάρχει λόγος να αμφιβάλουμε για την ορθότητα του τίτλου. Δεν υπάρχει τίποτε, όμως, στον τίτλο, ή στον ψαλμό, που να καθορίζει σε ποια περίοδο της ζωής του Δαβίδ, ή με ποια περίσταση γράφτηκε. Ο Άμπεν Έζρα υποθέτει ότι ήταν την εποχή που αναφέρεται στο Β' Βασιλειών 21:15-17· και άλλοι έχουν επιλέξει άλλες περιστάσεις στη ζωή του Δαβίδ. Αλλά όλα αυτά είναι εικασίες. Ο ψαλμός δεν έχει ιδιαίτερη αναφορά σε κάτι από την ιστορία του, και καθώς είναι ολότελα προφητικός για τον Μεσσία, θα μπορούσε να έχει συντεθεί σε οποιαδήποτε περίοδο της ζωής του.Κλείνει την εισαγωγή σημειώνοντας την άμεση εφαρμογή του ψαλμού στην Καινή Διαθήκη στον Μεσσία.
Η εφαρμογή του ψαλμού στην Καινή Διαθήκη στον Μεσσία είναι τόσο σαφής και αδιαμφισβήτητη, ώστε είμαστε υποχρεωμένοι να υπερασπιστούμε τη γνώμη ότι 'σχεδιάστηκε' να αναφέρεται σε αυτόν· και ο τρόπος με τον οποίο παρατίθεται δείχνει ότι δεν ήταν με δευτερεύουσα έννοια, και όχι με τρόπο 'προσαρμογής', αλλά ότι είχε αρχική και αποκλειστική εφαρμογή σε αυτόν. Κάθε αρχή ειλικρίνειας στην ερμηνεία το απαιτεί αυτό. Μπορεί να υπάρχουν δυσκολίες στην ίδια την ερμηνεία, αλλά το γεγονός ότι αναφέρεται στον Μεσσία δεν περιλαμβάνει καμία δυσκολία, αν γίνει δεκτό ότι υπάρχει κάτι σαν προφητεία γενικά, και ότι 'οποιοδήποτε' μέρος της Παλαιάς Διαθήκης έχει αναφορά σε Μεσσία.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνς τονίζει το βάρος της τελικής εμπιστοσύνης του ψαλμωδού στη θεία δικαίωση.
Στίχος 31. Διότι θα σταθεί στα δεξιά του πτωχού — Θα δείξει έτσι ότι φίλος είναι των πτωχών και των αβοήθητων. Για να τον σώσει από εκείνους που καταδικάζουν την ψυχή του — — Περιθώριο, 'από τους κριτές της ψυχής του'. Το εβραϊκό είναι, 'από εκείνους που κρίνουν την ψυχή του'. Το νόημα είναι, από εκείνους που εκφέρουν σκληρή ή άδικη κρίση· από εκείνους που καταδικάζουν τον αθώο.Για τον προφητικό χαρακτήρα του ψαλμού υπογραμμίζει την αποκλειστική αναφορά του στον Χριστό.
Η εφαρμογή του ψαλμού στην Καινή Διαθήκη στον Μεσσία είναι τόσο σαφής και αδιαμφισβήτητη, ώστε είμαστε υποχρεωμένοι να υπερασπιστούμε τη γνώμη ότι 'σχεδιάστηκε' να αναφέρεται σε αυτόν· και ο τρόπος με τον οποίο παρατίθεται δείχνει ότι δεν ήταν με δευτερεύουσα έννοια, και όχι με τρόπο 'προσαρμογής', αλλά ότι είχε αρχική και αποκλειστική εφαρμογή σε αυτόν. Κάθε αρχή ειλικρίνειας στην ερμηνεία το απαιτεί αυτό. Μπορεί να υπάρχουν δυσκολίες στην ίδια την ερμηνεία, αλλά το γεγονός ότι αναφέρεται στον Μεσσία δεν περιλαμβάνει καμία δυσκολία, αν γίνει δεκτό ότι υπάρχει κάτι σαν προφητεία γενικά, και ότι 'οποιοδήποτε' μέρος της Παλαιάς Διαθήκης έχει αναφορά σε Μεσσία.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς διαμορφώνει η εμπιστοσύνη του ψαλμωδού στη δικαιοσύνη του Θεού την απόκρισή σας στην προσωπική αδικία; Με ποιους τρόπους η εξύψωση του Χριστού στον Ψαλμό 110 ενισχύει την ελπίδα σας σήμερα; Πού μπορεί ο Κύριος να σας καλεί σε μεγαλύτερη εξάρτηση από το έλεός του παρά από τη δική σας υπεράσπιση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, καθὼς συλλογιζόμεθα τοὺς ψαλμοὺς τούτους, χάρισον ἡμῖν τὴν ἀκλόνητον ἐμπιστοσύνην ἣν ἔδειξεν ὁ Δαβὶδ ἐν μέσῳ πικρῶν ἐχθρῶν, ἀναθέτων πᾶσαν ὑπόθεσιν εἰς τὴν δικαίαν σου κρίσιν. Ὕψωσον τὸν Υἱόν σου ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν ἡμῶν ὡς Ἱερέα καὶ Βασιλέα, πληροῦντα τὰς καρδίας ἡμῶν μετὰ θάρρους καὶ αἰνέσεως, ἐνῷ φυλάττεις ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς ἐκδικητικοῦ πνεύματος. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου διατήρησον ἡμᾶς ἐξηρτημένους ἐκ σοῦ μόνου, ἕως ἐκείνης τῆς ἡμέρας ὅτε πᾶς ἐχθρὸς θὰ τεθῇ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →