← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Χρονικών

Άνδρες που Κατανόησαν τους Καιρούς και την Ευλάβεια Οφειλόμενη στα Άγια

Α' Χρονικών 12-14Τα Ζητήματα επί της Οκτατεύχου και των Βιβλίων των Βασιλειών και των Χρονικών του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed)22 λεπ
Άνοιγμα
Μεταξύ των πολεμιστών που ήρθαν στον Δαβίδ στη Χεβρών, ο Χρονικογράφος ξεχωρίζει μια ομάδα διαφορετική από τις άλλες — τους γιους του Ισσαχάρ, «άνδρες που είχαν κατανόηση των καιρών, για να γνωρίζουν τι έπρεπε να κάνει ο Ισραήλ». Ο Μακάριος Θεοδώρητος Κύρου σταματά σε αυτόν τον έπαινο και μας λέει γιατί αυτοί οι άνδρες θαυμάστηκαν: όχι για δύναμη βραχίονα αλλά για σοφία, για το σπάνιο χάρισμα να αντιλαμβάνονται τι απαιτούσε η στιγμή και να συμβουλεύουν ορθά τον λαό — όχι με προφητεία, όπως προσεκτικά λέει, αλλά με φρόνηση. Έπειτα το κεφάλαιο στρέφεται από την κατανόηση στην ευλάβεια, και το μάθημα γίνεται οξύ. Ο Δαβίδ ξεκινά να φέρει την κιβωτό του Θεού στην Ιερουσαλήμ πάνω σε νέο άρμα, και όταν τα βόδια παραπατούν, ο Οζά απλώνει το χέρι του για να την στηρίξει και πλήττεται θανάσιμα. Ο Θεοδώρητος ερμηνεύει τη φοβερή στιγμή νηφάλια: ο Οζά ήταν Λευίτης και όχι ιερέας, και τόλμησε να αγγίξει αυτό που μόνο οι ιερείς μπορούσαν να φέρουν στους ώμους τους. Η κιβωτός αφήνεται στο σπίτι του Οβεδ-εδώμ του Γεθθαίου, ενός ξένου — και ο Θεός, που δεν κοιτάζει αν ο άνθρωπος είναι Ισραηλίτης ή ξένος αλλά τιμά μόνο την ευσέβεια, γεμίζει εκείνο το σπίτι με ευλογία. Μαθαίνοντας επιτέλους την αιτία του θανάτου του Οζά, ο Δαβίδ φέρνει την κιβωτό τη δεύτερη φορά όπως πρόσταζε ο Νόμος, φερόμενη στους ώμους των ιερέων. Δύο χάριτες πλαισιώνουν τότε το κεφάλαιο: η διάκριση να γνωρίζουν τους καιρούς, και η ευλάβεια να χειρίζονται τα άγια πράγματα όπως ο Θεός ορίζει. Και πάνω από την άνοδο του ίδιου του Δαβίδ ο Χρονικογράφος θέτει ένα λόγο που ο Θεοδώρητος ακούει ως ομολογία ολόκληρης της Τριάδος — ότι ο Κύριος Παντοδύναμος, το Πανάγιο Πνεύμα, ήταν μαζί του.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωσε 1 Χρονικών 12–14. Οι πολεμιστές συγκεντρώνονται στον Δαβίδ στη Χεβρών, και μεταξύ αυτών «οι γιοι του Ισσαχάρ, άνδρες που είχαν κατανόηση των καιρών, για να γνωρίζουν τι έπρεπε να κάνει ο Ισραήλ· οι αρχηγοί τους ήταν διακόσιοι· και όλοι οι αδελφοί τους ήταν υπό την εντολή τους». Έρχονται «με τέλεια καρδιά… για να καταστήσουν τον Δαβίδ βασιλιά πάνω σε όλο τον Ισραήλ». Ο Δαβίδ αποφασίζει να φέρει την κιβωτό, «και μετέφεραν την κιβωτό του Θεού σε νέο άρμα από τον οίκο του Αβιναδάβ». Αλλά «όταν έφτασαν στο αλώνι… ο Οζά άπλωσε το χέρι του για να κρατήσει την κιβωτό· διότι τα βόδια παραπάτησαν. Και η οργή του Κυρίου άναψε εναντίον του Οζά, και τον πάταξε, επειδή άπλωσε το χέρι του στην κιβωτό». Φοβισμένος, ο Δαβίδ στρέφει την κιβωτό «στο σπίτι του Οβεδ-εδώμ του Γεθθαίου. Και η κιβωτός του Θεού έμεινε με την οικογένεια του Οβεδ-εδώμ στο σπίτι του τρεις μήνες. Και ο Κύριος ευλόγησε τον οίκο του Οβεδ-εδώμ, και όλα όσα είχε». Ο Δαβίδ μεγαλύνεται — «και ο Κύριος έφερε τον φόβο του επάνω σε όλα τα έθνη» — και ο Κύριος του δίνει νίκη επί των Φιλισταίων.
Μελετήστε

Μελέτη

Γιατί οι γιοι του Ισσαχάρ επαινούνται πάνω από τους άλλους πολεμιστές; Ο Θεοδώρητος απαντά ότι το χάρισμά τους ήταν η σοφία, όχι τα όπλα — η διάκριση να διαβάζουν την ώρα και να συμβουλεύουν το έθνος, κερδισμένη με φρόνηση παρά με προφητεία: Αυτούς θαύμασε για σοφία, ως ικανούς και έμπειρους τόσο να αντιλαμβάνονται τι πρέπει να γίνει όσο και, όχι με προφητεία αλλά με φρόνηση, να προβλέπουν μελλοντικά γεγονότα και να συμβουλεύουν το συμφέρον. Από τους άνδρες που ήξεραν τι να κάνουν το κεφάλαιο στρέφεται σε έναν άνδρα που έκανε αυτό που δεν έπρεπε, και ο Θεοδώρητος εξηγεί την αυστηρότητα που έπληξε τον Οζά: ήταν Λευίτης αλλά όχι ιερέας, και άγγιξε αυτό που ο Θεός είχε επιφυλάξει μόνο για τους ιερείς: εντούτοις τιμωρήθηκε, καθότι ήταν Λευίτης και όχι ιερέας, επειδή τόλμησε να πλησιάσει σε αυτήν. Διότι μόνο στους ιερείς ανήκε να τη φέρουν στους ώμους τους. Ο Δαβίδ παίρνει το μάθημα στην καρδιά, και όταν φέρνει την κιβωτό τη δεύτερη φορά το κάνει σύμφωνα με τον κανόνα του Νόμου — όχι σε άρμα αλλά στους ώμους των ιερέων: Είχε μάθει την αιτία της τιμωρίας του Οζά· γι’ αυτό την έκανε να μεταφερθεί όχι με άρμα αλλά από τους ιερείς. Η διάκριση και η ευλάβεια στέκονται πλάι πλάι σε αυτά τα κεφάλαια: η σοφία να γνωρίζουν τους καιρούς, και ο ιερός φόβος να χειρίζονται τα πράγματα του Θεού μόνο όπως ο Θεός έχει ορίσει.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Μεταξύ του θανάτου του Οζά και της δεύτερης μεταφοράς της κιβωτού, ο Θεοδώρητος σημειώνει τους μήνες στο σπίτι του Οβεδ-εδώμ — και βρίσκει εκεί την αμερόληπτη γενναιοδωρία του Θεού. Η κιβωτός αναπαύθηκε στο σπίτι ενός ξένου, όμως εκείνο το σπίτι γέμισε ευλογία, διότι ο Θεός μετρά τον άνθρωπο όχι από το έθνος του αλλά από την ευσέβειά του: Ο Θεός, που δεν κοιτάζει αν ο άνθρωπος είναι Ισραηλίτης ή ξένος, αλλά τιμά μόνο την ευσέβεια, ανταπέδωσε στον οίκο του ξένου με πολλαπλές ευλογίες. Ο ίδιος Θεός που πάταξε τον αυθάδη Λευίτη ευλόγησε τον ευλαβή εθνικό — προγεύση της ημέρας που, εν Χριστώ, «δεν υπάρχει ούτε Έλληνας ούτε Ιουδαίος», αλλά ο Θεός δέχεται σε κάθε έθνος αυτόν που τον φοβάται. Και πάνω από την άνοδο του Δαβίδ ο Θεοδώρητος ακούει μια ομολογία βαθύτερη από την ιστορία, διότι το κείμενο λέει «ο Κύριος Παντοδύναμος ήταν μαζί του», και ο τίτλος ανήκει στο Πνεύμα: Αυτό δηλώνει την αξιοπρέπεια του Παναγίου Πνεύματος. Έτσι το κεφάλαιο που μας προειδοποιεί πόσο άγια είναι η κιβωτός, και πώς ο Θεός τιμά την ευσέβεια ακόμη και ενός ξένου, ομολογεί επίσης τη θεία μεγαλειότητα του Πνεύματος. Η Αντιοχειανή νηφαλιότητα ανοίγεται στην βαθύτερη ευλάβεια: η κιβωτός φερόμενη σε ιερατικούς ώμους προτυπώνει τα άγια πράγματα της Εκκλησίας, τα οποία αγγίζουμε μόνο όπως ο Θεός ορίζει· ο ευλαβής ξένος προτυπώνει τα έθνη που συγκεντρώνονται· και ο Κύριος Παντοδύναμος που ήταν με τον Δαβίδ είναι το ίδιο Πανάγιο Πνεύμα που μένει με την Εκκλησία και με κάθε ψυχή που χειρίζεται τα πράγματα του Θεού με φόβο και αγάπη.
Απαντήστε

Απόκριση

Προσευχήσου για τις δύο χάριτες που αυτά τα κεφάλαια θέτουν ενώπιόν σου. Προσευχήσου πρώτα για την κατανόηση των γιων του Ισσαχάρ — να γνωρίζεις τους καιρούς, να αντιλαμβάνεσαι τι οφείλει να κάνει ο λαός του Θεού, να διαβάζεις την ώρα σου με φρόνηση και να συμβουλεύεις άλλους προς το καλό. Αυτό δεν είναι χάρισμα προφητείας αλλά το ταπεινότερο, δυσκολότερο χάρισμα της σοφίας: να βλέπεις καθαρά τι χρειάζεται και να έχεις το θάρρος να το πεις. Ζήτα το από τον Θεό, διότι «αν κάποιος από εσάς στερείται σοφίας, ας ζητήσει από τον Θεό». Έπειτα προσευχήσου για την ευλάβεια που έλειπε από τον Οζά. Η πρόθεσή του φαινόταν καλή — άπλωσε το χέρι για να στηρίξει την κιβωτό — όμως χειρίστηκε το άγιο πράγμα όπως ο Θεός δεν είχε ορίσει, και του κόστισε τη ζωή του. Το μάθημα δεν είναι ότι ο Θεός είναι σκληρός αλλά ότι είναι άγιος, και ότι τα άγια πράγματα πρέπει να προσεγγίζονται μόνο με τον τρόπο που Αυτός προστάζει. Μην αφήνεις την οικειότητα να γεννά αυθάδεια. Όταν πλησιάζεις τα μυστήρια του Θεού — τις Γραφές Του, το θυσιαστήριό Του, το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου — έλα όπως ήρθε ο Δαβίδ τη δεύτερη φορά: κατά τον ορισμό του Θεού, με τον φόβο που αρμόζει στο άγιο. Και πάρ’ θάρρος από τον Οβεδ-εδώμ: ο Θεός δεν ζυγίζει την καταγωγή σου αλλά την ευσέβειά σου· την ευλαβή καρδιά, οποιουδήποτε έθνους ή θέσης, την γεμίζει με ευλογία. Γνώρισε τους καιρούς όπως οι άνδρες του Ισσαχάρ· σεβάσου το άγιο όπως οι ιερείς που έφεραν την κιβωτό· και ο Κύριος Παντοδύναμος, το Πανάγιο Πνεύμα, θα είναι μαζί σου όπως ήταν με τον Δαβίδ.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Θεέ, που έδωσες στους γιους του Ισσαχάρ κατανόηση των καιρών για να γνωρίζουν τι ο λαός Σου όφειλε να κάνει: δώσε μου και εμένα τη σοφία να διαβάζω την ώρα μου ορθά, να αντιλαμβάνομαι τι είναι αναγκαίο, και να συμβουλεύω προς το καλό — όχι με αυθάδεια αλλά με φρόνηση, ώστε να υπηρετώ καλά τον λαό Σου. Δίδαξέ με την ευλάβεια που έλειπε από τον Οζά, ο οποίος άπλωσε το χέρι στην άγια κιβωτό όπως δεν είχες ορίσει και καταβλήθηκε· ας μη χειρίζομαι ποτέ τα άγια πράγματά Σου με αμέλεια ή αυθάδεια, αλλά ας πλησιάζω τις Γραφές Σου και το θυσιαστήριό Σου και το Σώμα και το Αίμα του Χριστού Σου μόνο όπως προστάζεις, με θεοσεβή φόβο. Εσύ που δεν κοιτάζεις το έθνος του ανθρώπου αλλά την ευσέβειά του, και γέμισες τον οίκο του ξένου Οβεδ-εδώμ με ευλογία: μην κοιτάς την αναξιότητά μου αλλά καρδιά που θέλει να σε φοβάται, και ευλόγησέ με ομοίως. Και όπως ο Κύριος Παντοδύναμος, το Πανάγιο Πνεύμα, ήταν με τον Δαβίδ στην άνοδό του, έτσι μείνε και εσύ μαζί μου. Σε Σένα, Χριστέ Θεέ μας, με τον Πατέρα και το Πανάγιο Πνεύμα, δόξα τώρα και αεί, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Τα Ζητήματα επί της Οκτατεύχου και των Βιβλίων των Βασιλειών και των Χρονικών του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →