Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 109-110 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Ψαλμούς 109 και 110 μας εισάγει στην καρδιά της μαρτυρίας της Γραφής για τα παθήματα και τη βασιλεία του Χριστού. Με προφητική διορατικότητα ο Χένρι δείχνει πώς οι κραυγές του Δαβίδ ενάντια σε προδοτικούς εχθρούς δείχνουν πέρα από τον ίδιο στον Μεσσία, ενώ ο Ψαλμός 110 αποκαλύπτει την τριπλή διακονία του Κυρίου ως προφήτη, ιερέα και βασιλιά. Καθώς ακούμε, ας διεγείρει το Πνεύμα την πίστη που εμπιστεύεται τη δικαιοσύνη του Θεού, αναπαύεται στο τελειωμένο έργο του Χριστού και χαίρεται για τη νίκη που έρχεται.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ησύχασε την καρδιά σου και διάβασε τους Ψαλμούς 109 και 110 αργά. Άσε τους ωμούς θρήνους του πρώτου ψαλμού να δώσουν τη θέση τους στις μεγαλειώδεις διακηρύξεις του δεύτερου. Παρατήρησε πώς και τα δύο κείμενα συγκλίνουν στο πρόσωπο του Χριστού, προσκαλώντας σε να φέρεις κάθε θλίψη και κάθε ελπίδα σε Εκείνον που κάθεται στα δεξιά του Πατρός.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά σκιαγραφώντας το αβέβαιο ιστορικό πλαίσιο του Ψαλμού 109 ενώ στερεώνει το προφητικό του βλέμμα στον Χριστό.
Είναι αβέβαιο αν ο Δαβίδ συνέταξε αυτόν τον ψαλμό όταν διωκόταν από τον Σαούλ, ή όταν ο γιος του Αβεσσαλώμ επαναστάτησε εναντίον του, ή με αφορμή κάποια άλλη θλίψη που του προκάλεσαν, και αν ο συγκεκριμένος εχθρός εναντίον του οποίου προσεύχεται ήταν ο Σαούλ, ή ο Δωήκ, ή ο Αχιτόφελ, ή κάποιος άλλος που δεν αναφέρεται στην ιστορία, δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε· αλλά είναι βέβαιο ότι κατά τη σύνταξή του είχε το βλέμμα του στον Χριστό, στα παθήματά Του και στους διώκτες Του, διότι η κατάρα (εδ. 8) εφαρμόζεται στον Ιούδα, Πράξ. α' 20. Οι υπόλοιπες προσευχές εδώ εναντίον των εχθρών του ήταν εκφράσεις όχι πάθους, αλλά του Πνεύματος της προφητείας. Ι. Καταθέτει παράπονο στο ουράνιο δικαστήριο για την κακία και την άχαρη αχαριστία των εχθρών του και μαζί μ' αυτό μια έκκληση στον δίκαιο Θεό, εδ. 1-5. ΙΙ. Προσεύχεται εναντίον των εχθρών του και τους αφιερώνει σε καταστροφή, εδ. 6-20. ΙΙΙ. Προσεύχεται για τον εαυτό του, ώστε ο Θεός να τον βοηθήσει και να τον στηρίξει στη χαμηλή του κατάσταση, εδ. 21-29. IV. Ολοκληρώνει με χαρούμενη προσδοκία ότι ο Θεός θα εμφανιστεί υπέρ αυτού, εδ. 30, 31. Κατά την ψαλμωδία αυτού του ψαλμού πρέπει να παρηγορούμαστε με την πιστή πρόβλεψη της βέβαιης καταστροφής όλων των εχθρών του Χριστού και της Εκκλησίας Του, και της βέβαιης σωτηρίας όλων εκείνων που εμπιστεύονται τον Θεό και μένουν κοντά Του.Ο Χένρι στρέφεται έπειτα στον Ψαλμό 110, διακηρύσσοντας ότι είναι καθαρό ευαγγέλιο που αφορά μόνο τον Χριστό.
Αυτός ο ψαλμός είναι καθαρό ευαγγέλιο· αφορά μόνο και εξ ολοκλήρου τον Χριστό, τον Μεσσία που υποσχέθηκε στους πατέρες και τον προσδοκούσαν. Είναι σαφές ότι οι Ιουδαίοι παλαιότερα, ακόμη και οι χειρότεροι απ' αυτούς, τον κατανοούσαν έτσι, αν και οι σύγχρονοι Ιουδαίοι προσπάθησαν να τον διαστρέψουν και να μας τον αφαιρέσουν· διότι όταν ο Κύριος Ιησούς πρότεινε μια ερώτηση στους Φαρισαίους πάνω στα πρώτα λόγια αυτού του ψαλμού, όπου θεωρεί δεδομένο ότι ο Δαβίδ, εν Πνεύματι, αποκαλεί τον Χριστό Κύριό του αν και ήταν Υιός του, εκείνοι προτίμησαν να μην πουν τίποτα και να ομολογήσουν ότι αμηχάνουν, παρά να θέσουν ζήτημα αν ο Δαβίδ μιλά πράγματι για τον Μεσσία ή όχι· διότι παραδέχονται ελεύθερα μια τόσο σαφή αλήθεια, αν και προβλέπουν ότι θα στραφεί προς ατιμία τους, Ματθ. κβ' 41 κ.ε. Γι' Αυτόν λοιπόν, χωρίς αμφιβολία, μιλά ο προφήτης εδώ, γι' Αυτόν και για κανέναν άλλον άνθρωπο. Ο Χριστός, ως Λυτρωτής μας, εκτελεί το αξίωμα του προφήτη, του ιερέα και του βασιλιά, αναφορικά τόσο με την ταπείνωσή Του όσο και με την εξύψωσή Του· και για καθένα από αυτά έχουμε εδώ μια περιγραφή. Ι. Το προφητικό Του αξίωμα, εδ. 2. ΙΙ. Το ιερατικό Του αξίωμα, εδ. 4. ΙΙΙ. Το βασιλικό Του αξίωμα, εδ. 1, 3, 5, 6. IV. Οι καταστάσεις της ταπείνωσης και της εξύψωσής Του, εδ. 7. Κατά την ψαλμωδία αυτού του ψαλμού πρέπει να ενεργούμε πίστη στον Χριστό, να υποτασσόμαστε ολοκληρωτικά σ' Αυτόν, στη χάρη και τη διακυβέρνησή Του, και να θριαμβεύουμε σ' Αυτόν ως προφήτη, ιερέα και βασιλιά μας, δι' ου ελπίζουμε να κυβερνηθούμε, να διδαχθούμε και να σωθούμε για πάντα, και ως προφήτη, ιερέα και βασιλιά ολοκλήρου της Εκκλησίας, ο οποίος θα βασιλεύσει έως ότου καταργήσει κάθε αντίθετη αρχή, εξουσία και δύναμη, και παραδώσει τη βασιλεία στον Θεό Πατέρα.Εστιάζοντας στις κατάρες, ο Χένρι ταυτοποιεί τον αρχηγό εχθρό ως τύπο του Ιούδα.
Ο Δαβίδ εδώ προσκολλάται σε κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο που ήταν χειρότερο από τους υπόλοιπους εχθρούς του και αρχηγός τους, και με ευλαβικό και ευσεβή τρόπο, όχι από αρχή κακίας και εκδίκησης, αλλά με άγιο ζήλο για τον Θεό και κατά της αμαρτίας και με το βλέμμα στους εχθρούς του Χριστού, ιδιαίτερα στον Ιούδα που Τον πρόδωσε, του οποίου η αμαρτία ήταν μεγαλύτερη από του Πιλάτου που Τον καταδίκασε (Ιω. ιθ' 11), καταριέται και προλέγει την καταστροφή του, προβλέπει και κηρύττει ότι είναι εντελώς άθλιος, και τέτοιος που ο Σωτήρας μας τον αποκαλεί, Υιός της απωλείας. Ο Καλβίνος μιλά γι' αυτό ως αποτρόπαιο κομμάτι ιεροσυλίας, συνηθισμένο στον καιρό του μεταξύ Φραγκισκανών μοναχών και άλλων μοναχών, ότι αν κάποιος είχε κακία εναντίον γείτονα μπορούσε να προσλάβει μερικούς απ' αυτούς να τον καταριούνται κάθε μέρα, κάτι που θα έκαναν με τα λόγια αυτών των εδαφίων· και ιδιαίτερα αναφέρει μια κυρία στη Γαλλία η οποία, όντας σε διχόνοια με τον ίδιο και μοναδικό της γιο, προσέλαβε μια ομάδα μοναχών να τον καταριούνται με αυτά τα λόγια. Μεγαλύτερη ασέβεια δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς από το να εκφράζει κανείς διαβολικό πάθος με τη γλώσσα της ιερής Γραφής, να ανάβει έριδα με κάρβουνα αρπαγμένα από το θυσιαστήριο του Θεού, και να ζητά φωτιά από τον ουρανό με γλώσσα πυρωμένη από την κόλαση.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει την έκθεση του Ψαλμού 109 δείχνοντας στη χαρούμενη βεβαιότητα της θείας απελευθέρωσης.
Τέλος, ολοκληρώνει τον ψαλμό με χαρά, τη χαρά της πίστης, χαρά με τη βεβαιότητα ότι οι παρούσες συγκρούσεις του θα κατέληγαν σε θριάμβους. 1. Υπόσχεται στον Θεό ότι θα Τον αινέσει (εδ. 30): 'Θα αινέσω μεγάλως τον Κύριο, όχι μόνο με την καρδιά μου, αλλά με το στόμα μου· θα Τον αινέσω, όχι μόνο κρυφά, αλλά ανάμεσα στο πλήθος.' 2. Υπόσχεται στον εαυτό του ότι θα έχει αφορμή να αινέσει τον Θεό (εδ. 31): Θα σταθεί στα δεξιά του πτωχού, κοντά του, παρών βοηθός· θα σταθεί στα δεξιά του ως προστάτης και συνήγορός του για να υπερασπιστεί την υπόθεσή του εναντίον των κατηγόρων του και να τον αθωώσει, για να σώσει την ψυχή του από εκείνους που καταδικάζουν την ψυχή του και θα εκτελούσαν την ποινή τους αν μπορούσαν. Ο Θεός ήταν προστάτης του Δαβίδ στα παθήματά του, και ήταν παρών επίσης με τον Κύριο Ιησού στα δικά Του, στάθηκε στα δεξιά Του, ώστε να μην κλονιστεί (Ψαλμ. ιστ' 8), έσωσε την ψυχή Του από εκείνους που προσποιούνταν ότι είναι οι κριτές της, και την παρέλαβε στα χέρια Του. Ας παραδώσουν όλοι εκείνοι που πάσχουν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού τη φύλαξη των ψυχών τους σ' Αυτόν.Σε θεματικό συμπέρασμα ο Χένρι αποκαλεί τον Ψαλμό 110 το πιστεύω του Δαβίδ, που περιέχει τα κύρια άρθρα της χριστιανικής πίστης.
Κάποιοι έχουν αποκαλέσει αυτόν τον ψαλμό το πιστεύω του Δαβίδ, σχεδόν όλα τα άρθρα της χριστιανικής πίστης ευρισκόμενα σ' αυτόν· ο τίτλος τον αποκαλεί ψαλμό του Δαβίδ, διότι με την πιστή πρόβλεψη του Μεσσία αίνεσε τον Θεό και παρηγορήθηκε, πολύ περισσότερο μπορούμε εμείς, ψάλλοντάς τον, για τους οποίους εκείνο που εδώ προλέγεται έχει εκπληρωθεί, και επομένως αποκαλυφθεί πιο καθαρά. Ένδοξα πράγματα λέγονται εδώ για τον Χριστό, και τέτοια που μας υποχρεώνουν να στοχαστούμε πόσο μεγάλος είναι.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Σε ποιο σημείο της ζωής σου χρειάζεσαι περισσότερο να εμπιστευθείς ότι ο Θεός θα δικαιώσει τον λαό Του αντί να ανταποδώσει κακό με κακό;
2. Πώς η αιώνια ιερωσύνη του Χριστού κατά την τάξη Μελχισεδέκ σε παρηγορεί όταν αισθάνεσαι κατηγορημένος ή καταδικασμένος;
3. Ποιο πρακτικό βήμα μπορείς να κάνεις σήμερα για να υποταχθείς πληρέστερα στον Χριστό ως προφήτη, ιερέα και βασιλιά σου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, Προφήτη, Ιερέα και Βασιλιά μας, Σε ευχαριστούμε που κάθε λόγος που λέγεται εναντίον των δικαίων είναι γνωστός σε Σένα. Δίδαξέ μας να παραδώσουμε την υπόθεσή μας στον Πατέρα όπως έκανε ο Δαβίδ και όπως έκανες Εσύ στον σταυρό. Φύλαξέ μας από πικρία ενώ περιμένουμε τη δικαιοσύνη Σου. Ένδυσέ μας με τη δικαιοσύνη Σου ώστε ντροπή να καλύψει μόνο εκείνους που αρνούνται το έλεός Σου. Ας είναι ο λαός Σου πρόθυμος την ημέρα της δυνάμεώς Σου, υπηρετώντας Σε στην ωραιότητα της αγιότητας. Στάσου στα δεξιά μας, υπεράσπισε τις ψυχές μας, και φέρε μας τελικά στον τόπο όπου κάθε εχθρός γίνεται το υποπόδιό Σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →