Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 15 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το κεφάλαιο δεκαπέντε του Λουκά εκθέτει την κυρίαρχη πρωτοβουλία του Θεού στην ανάκτηση εκείνων που ανήκουν σε αυτόν αλλά έχουν αποπλανηθεί. Η περίσταση προκύπτει από το παράπονο των Φαρισαίων και των γραμματέων ότι ο Χριστός δέχεται αμαρτωλούς και τρώγει μαζί τους. Σε απάντηση ο Κύριος παραδίδει τρεις παραβολές που παρουσιάζουν μία συνεπή αλήθεια: ο Πατέρας, ο Υιός και το Πνεύμα ενεργούν με αδιαίρετο σκοπό για να αποκαταστήσουν τους χαμένους. Αυτές οι παραβολές δεν απεικονίζουν μια γενική θεία καλοσύνη που εκτείνεται αδιακρίτως· αποκαλύπτουν το ιδιαίτερο έλεος με το οποίο ο Θεός της διαθήκης αναζητά και φέρνει στο σπίτι εκείνους που έχει εκλέξει. Η χαρά που εορτάζεται στον ουρανό δεν είναι η χαρά των ανθρώπων που συγχαίρουν τον εαυτό τους για τη δική τους δικαιοσύνη, αλλά η χαρά του τριαδικού Θεού για τη μετάνοια που ο ίδιος χορηγεί. Το κεφάλαιο επομένως αντιμετωπίζει κάθε ακροατή με την αναγκαιότητα να αναγνωρίσει ότι η σωτηρία προέρχεται εξ ολοκλήρου από το θέλημα και το έργο του Θεού, όχι από οποιαδήποτε αξία ή απόφαση του πλάσματος.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε ολόκληρο το δεκαπέντε κεφάλαιο του Λουκά σε μία συνεδρία. Παρατηρήστε πώς κάθε παραβολή μετακινείται από την απώλεια στην ανάκτηση και από την ανάκτηση στην ουράνια χαρά. Σημειώστε την επαναλαμβανόμενη έμφαση στον αναζητητή που πηγαίνει πίσω από αυτό που χάθηκε αντί για τον χαμένο να βρίσκει τον δικό του δρόμο. Σημειώστε την αντίθεση που γίνεται μεταξύ του ενός που αποκαταστάθηκε και των ενενήντα εννέα που δεν χρειάζονταν μετάνοια. Προσέξτε επίσης την απεικόνιση της τελικής παραβολής σχετικά με την πρωτοβουλία του πατέρα, την επιστροφή του γιου και την άρνηση του μεγαλύτερου αδελφού. Αυτά τα στοιχεία μαζί αποκαλύπτουν τον τρόπο με τον οποίο η θεία κυριαρχία διατάσσει τόσο την περιπλάνηση όσο και την αποκατάσταση εκείνων που είναι αληθινά δικοί του.
Μελετήστε
Μελέτη
Η πρώτη παραβολή παρουσιάζει έναν άνθρωπο που κατέχει εκατό πρόβατα και χάνει ένα. Αφήνει τα ενενήντα εννέα και ψάχνει μέχρι να βρει το αποπλανημένο. Μόλις το βρει το μεταφέρει στο σπίτι στους ώμους του και καλεί τους γείτονές του να χαρούν μαζί του. Ο Κύριος δηλώνει ότι ομοίως υπάρχει χαρά στον ουρανό για έναν αμαρτωλό που μετανοεί. Η έμφαση δεν βρίσκεται στην προσπάθεια του προβάτου αλλά στην εσκεμμένη επιδίωξη του ποιμένα. Η δεύτερη παραβολή ακολουθεί το ίδιο πρότυπο με μια γυναίκα που κατέχει δέκα αργύρια, χάνει ένα, ανάβει λάμπα, σκουπίζει το σπίτι και ψάχνει επιμελώς μέχρι να το ανακτήσει. Και πάλι η χαρά ακολουθεί την ανάκτηση. Και οι δύο παραβολές καθιερώνουν ότι ο Θεός δεν περιμένει παθητικά τους χαμένους να επιστρέψουν· αναζητά ενεργά εκείνους που είναι δικοί του. Η τρίτη παραβολή διευρύνει την ίδια αλήθεια. Ένας πατέρας έχει δύο γιους. Ο νεότερος απαιτεί το μερίδιό του, αναχωρεί, σπαταλά την περιουσία του και πέφτει σε ακραία ανάγκη. Όταν έρχεται στον εαυτό του αποφασίζει να επιστρέψει, όχι ως γιος αλλά ως μισθωτός. Ωστόσο ενώ είναι ακόμη μακριά ο πατέρας τον βλέπει, συγκινείται από συμπόνια, τρέχει, πέφτει στον λαιμό του και τον φιλά. Ο πατέρας τον αποκαθιστά πλήρως στη θέση της υιοθεσίας και καλεί σε γιορτή. Ο μεγαλύτερος γιος, ακούγοντας τον εορτασμό, αρνείται να εισέλθει. Ο πατέρας βγαίνει και σε αυτόν επίσης, όμως ο μεγαλύτερος παραμένει έξω. Σε κάθε περίπτωση η πρωτοβουλία ανήκει σε αυτόν που αναζητά και αποκαθιστά. Η μετάνοια χορηγείται, δεν επιτυγχάνεται. Η χαρά που εκφράζεται είναι η χαρά του ουρανού, όχι η χαρά της ανθρώπινης επίτευξης. Οι παραβολές επομένως εκθέτουν το σφάλμα εκείνων που υποθέτουν ότι η εύνοια του Θεού μετριέται από την εξωτερική συμμόρφωση ενώ οι ίδιοι παραμένουν ξένοι προς τη χάρη που μόνη παράγει αληθινή μετάνοια.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η ίδια κυρίαρχη αναζήτηση εμφανίζεται σε όλο τον κανόνα. Ο Ιεζεκιήλ καταγράφει την υπόσχεση του Κυρίου να ψάξει για τα πρόβατά του και να τα ελευθερώσει από όλους τους τόπους όπου έχουν διασκορπιστεί. Ο Ησαΐας μιλά για τον βραχίονα του Κυρίου που φέρνει σωτηρία. Οι επιστολές δηλώνουν ότι ενώ ήμασταν ακόμη αμαρτωλοί ο Χριστός πέθανε για εμάς και ότι ο Καλός Ποιμένας δίνει τη ζωή του για τα πρόβατα που του δόθηκαν από τον Πατέρα. Η παράδοση έχει διαβάσει συνεπώς αυτές τις παραβολές ως μαρτυρία για την ιδιαίτερη απολύτρωση και την αποτελεσματική κλήση αντί για μια καθολική προσφορά που εξαρτάται από την ανθρώπινη απόκριση. Η χαρά στον ουρανό είναι η χαρά του Θεού της διαθήκης που βλέπει τον μόχθο της ψυχής του και ικανοποιείται. Το παράπονο του μεγαλύτερου αδελφού αντικατοπτρίζει την αντίρρηση που εγείρεται κατά του ευαγγελίου σε κάθε εποχή: ότι η χάρη που δείχνεται στους ανάξιους μειώνει κάπως τη θέση εκείνων που έχουν τηρήσει τις εξωτερικές μορφές της θρησκείας. Το κεφάλαιο επομένως υπηρετεί την εκκλησία ως μόνιμη υπενθύμιση ότι η εκλογή δεν κερδίζεται από προηγούμενη δικαιοσύνη αλλά είναι η μοναδική βάση οποιασδήποτε επιστροφής στον Θεό.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πρώτον, εξετάστε αν η δική σας αίσθηση αποδοχής ενώπιον του Θεού στηρίζεται στο τετελεσμένο έργο του Χριστού ή σε κάποια εναπομείνασα εμπιστοσύνη στην προσωπική ορθότητα. Δεύτερον, σκεφτείτε πώς η πρακτική της εκκλησίας να δέχεται μετανοούντες αμαρτωλούς αντανακλά ή αντιφάσκει με τη χαρά που δηλώνεται σε αυτές τις παραβολές. Τρίτον, ρωτήστε αν οποιαδήποτε παρούσα αποξένωση από έναν αδελφό ή αδελφή προκύπτει από το ίδιο πνεύμα που κράτησε τον μεγαλύτερο γιο έξω από τη γιορτή.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ της διαθήκης, που έχεις προορίσει από την αιωνιότητα να αναζητήσεις και να σώσεις εκείνους που έδωσες στον Υιό σου, χάρισέ μας να δούμε σε αυτές τις παραβολές την ασφαλή απόδειξη της εκλεκτικής σου αγάπης. Δεν περιμένεις τους ανθρώπους να επιστρέψουν από μόνοι τους· αποστέλλεις το Πνεύμα σου για να ζωογονήσει και να ελκύσει. Φύλαξέ μας από το υπερήφανο παράπονο εκείνων που δεν γνώρισαν ποτέ το βάθος της δικής τους ανάγκης. Κάνε μας μάλλον να χαιρόμαστε με τους αγγέλους όποτε ένας αμαρτωλός φέρεται στο σπίτι. Διατήρησε την εκκλησία σου από το να περιφρονεί τους χαμένους και από το να φθονεί τη χάρη που δείχνεται σε αυτούς. Ας κινήσει εμάς η ίδια συμπόνια που κίνησε τον ποιμένα, τη γυναίκα και τον πατέρα να αναζητήσουμε εκείνους που ακόμη περιπλανώνται, ώστε το όνομά σου να δοξαστεί στην αποκατάστασή τους. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.