← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιουδίθ

Ιουδίθ 13-14 — Eterniseed (Καθολική με δευτεροκανονικά)

Ιουδίθ 13-14Eterniseed Original — Φωνή Καθολική22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το δέκατο τρίτο κεφάλαιο της Ιουδίθ είναι το κεφάλαιο για το οποίο ολόκληρο το βιβλίο έχει προετοιμαστεί. Ο Ολοφέρνης, μεθυσμένος πάνω στον κλινάσκα του στον εσωτερικό θάλαμο της σκηνής, κείται αναίσθητος. Η χήρα της Βαιτυλούα στέκεται στο προσκέφαλο του κρεβατιού, σηκώνει το ίδιο του το ξίφος από πάνω του, προσεύχεται μια τελική επίκληση ώστε ο Κύριος του Ισραήλ να την ενισχύσει αυτή την ώρα, και με δύο χτυπήματα κόβει το κεφάλι του. Η Εκκλησία δέχεται αυτή τη σκηνή με τη σοβαρότητα που αρμόζει στην κεντρική εικόνα του βιβλίου και στον βαθύ τυπολογικό αντίλαλο που πάντα έφερε. Από τον Ιερώνυμο και μετά η Ιουδίθ έχει αναγνωστεί στην Εκκλησία ως φωτεινή μορφή της Υπεραγίας Θεοτόκου Μαρίας, η οποία με το «γένοιτό μοι» και τον Υιό της συνέθλιψε το κεφάλι του αρχαίου όφεως σύμφωνα με το πρωτευαγγέλιο της Γενέσεως 3,15. Το μεσαιωνικό λατινικό αντίφωνο χαιρετίζει τη Μαρία με λόγια παρμένα από τον έπαινο της Ιουδίθ: μακαρία συ υπέρ πάσας τας γυναίκας επί της γης, η οποία απέκοψες το κεφάλι του άρχοντος των εχθρών ημών. Η καθολική τέχνη από την πρώιμη Αναγέννηση και μετά απεικόνιζε την Ιουδίθ με το κεφάλι του Ολοφέρνους ως την παλαιοδιαθηκική αντίστοιχη της Μαρίας που πατά τον όφη. Το δέκατο τέταρτο κεφάλαιο περιγράφει στη συνέχεια την επιστροφή της Ιουδίθ στη Βαιτυλούα με το κεφάλι, τη μεταστροφή του Αχιώρ του Αμμωνίτη, τον πανικό των ανακαλυφθέντων Ασσυρίων και την αρχή της τροπής. Η Εκκλησία διαβάζει σε αυτή την ακολουθία ολόκληρο το πρότυπο της λύτρωσης: το κεφάλι του άρχοντος του σκότους αποκόπηκε από τη γυναίκα, η μεταστροφή των εθνών τέθηκε σε κίνηση, ο πανικός των δυνάμεων αυτού του κόσμου ενώπιον του σταυρωμένου και αναστάντος Χριστού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε τα κεφάλαια 13 και 14 της Ιουδίθ με την ευλάβεια που απαιτεί η σκηνή. Στο δέκατο τρίτο κεφάλαιο, προσέξτε τη στιγμή που η Ιουδίθ βρίσκεται μόνη με τον αναίσθητο Ολοφέρνη: την προσευχή της ώστε ο Θεός του Ισραήλ να επιβλέψει επάνω της αυτή την ώρα και να ενισχύσει το χέρι της για την εξύψωση της Ιερουσαλήμ· τα δύο χτυπήματα στον λαιμό του· την αφαίρεση του κεφαλιού· την τοποθέτηση του κεφαλιού στον σάκο που έφερε η υπηρέτριά της. Σημειώστε την ήρεμη έξοδό της από τη σκηνή και την έξοδό της από το στρατόπεδο με το πρόσχημα της συνήθους νυχτερινής προσευχής της. Στο δέκατο τέταρτο κεφάλαιο, προσέξτε την άφιξή της στην πύλη της Βαιτυλούα βαθιά τη νύχτα, την κλήση των πρεσβυτέρων, την αποκάλυψη του κεφαλιού, την εντολή της να φέρουν τον Αχιώρ για να επαληθεύσει την ταυτότητα του νεκρού στρατηγού, τη λιποθυμία του και την επακόλουθη ομολογία πίστεως στον Θεό του Ισραήλ και το αίτημά του για περιτομή και ενσωμάτωση στον λαό του Θεού. Κρατήστε στο νου την αυγή που ακολουθεί: τα ασσυριακά στρατεύματα που ανακαλύπτουν τον ακέφαλο διοικητή τους, τον πανικό που διατρέχει το στρατόπεδο, τη φυγή που ακολουθεί και την καταδίωξη από τους άνδρες της Βαιτυλούα και του Ισραήλ.
Μελετήστε

Μελέτη

Η Εκκλησία διαβάζει τον αποκεφαλισμό του Ολοφέρνους με τη συνείδηση ότι η σκηνή είναι τόσο ιστορική αφήγηση κατά τη σειρά του βιβλίου όσο και φωτεινή τυπολογία κατά τη σειρά της λύτρωσης. Η ιστορική έννοια τιμά το θάρρος μιας χήρας που με κίνδυνο της ίδιας της ζωής της επέτυχε ένα έργο που ολόκληρο το συμβούλιο των πρεσβυτέρων της πόλης της δεν μπορούσε να διανοηθεί. Η τυπολογική έννοια διαβάζει προς τα εμπρός στη μορφή που ολοκληρώνει την προσμονή της Ιουδίθ. Το πρωτευαγγέλιο της Γενέσεως 3,15 θέτει μεταξύ του όφεως και της γυναικός την έχθρα που διατρέχει ολόκληρη την ιστορία της σωτηρίας και αναγγέλλει ότι το σπέρμα της γυναικός θα συνθλίψει το κεφάλι του όφεως ενώ ο όφις θα πλήξει τη φτέρνα του. Οι Πατέρες από τον δεύτερο αιώνα έχουν διαβάσει αυτό το εδάφιο χριστολογικά, με τη Μαρία ως τη γυναίκα και τον Χριστό ως το σπέρμα της, και η μεγάλη καθολική παράδοση έχει κρατήσει και τα δύο: το κεφάλι του αρχαίου εχθρού συνθλίβεται από τον Χριστό επί του ξύλου του σταυρού, και η Μαρία συνδέεται με αυτή τη νίκη με το «γένοιτό μοι» στον Ευαγγελισμό, την επιμονή της στον Γολγοθά και την ανάληψή της στους ουρανούς. Η Ιουδίθ της Βαιτυλούα, που σηκώνει το ίδιο το ξίφος του Ολοφέρνους πάνω από τον λαιμό του, γίνεται για την Εκκλησία η πιο εντυπωσιακή παλαιοδιαθηκική προεικόνιση αυτής της νίκης. Τα δύο χτυπήματα του ξίφους της διαβάζονται από μερικούς Πατέρες ως τυπολογική λεπτομέρεια που θυμίζει τις δύο φύσεις ενωμένες στον ένα Χριστό, με τις οποίες το κεφάλι του άρχοντος αυτού του κόσμου αποκόπτεται από την κυριαρχία του επί της πεσμένης ανθρωπότητας. Ο σάκος στον οποίο κρύβεται το κεφάλι προεικονίζει τη σιωπή του Αγίου Σαββάτου, όταν η κάθοδος στον άδη λαμβάνει χώρα στη φαινομενική σιωπή του τάφου. Η αυγή που ακολουθεί προεικονίζει το πρωί της αναστάσεως, όταν ο πανικός των δυνάμεων αυτού του κόσμου αποκαλύπτεται στον κόσμο γενικά. Η καθολική λειτουργία πάντα αισθάνθηκε το βάθος αυτής της τυπολογίας. Τα εδάφια της Ιουδίθ 15,9 και 10 — συ εί η έπαρσις της Ιερουσαλήμ, η μεγάλη δόξα του Ισραήλ, η μεγάλη καύχησις του γένους ημών — αναγινώσκονται στην ακολουθία των εορτών της Θεοτόκου και εφαρμόζονται στην Υπεραγία Θεοτόκο. Τα εδάφια της Ιουδίθ 13,18 και 20 — μακαρία συ θύγατερ υπό του Υψίστου Θεού υπέρ πάσας τας γυναίκας επί της γης, και ευλογητός Κύριος ο Θεός ο ποιήσας τον ουρανόν και την γην — ελήφθησαν από τον άγιο Ελισάβετ στα χείλη της σκηνής της Μεγαλυνάριας στο Λουκά 1,42, όπου χαιρετίζει τη Μαρία με τα λόγια μακαρία συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου. Η Εκκλησία αναγνωρίζει σε αυτή τη μεταφορά τη σκόπιμη επιλογή του εμπνευσμένου συγγραφέα του Λουκά να θέσει στα χείλη του Ελισάβετ την ίδια την επευφημία που κάποτε χαιρέτισε την Ιουδίθ, ώστε ο αναγνώστης να δει στη Μαρία την εκπλήρωση κάθε παλαιοδιαθηκικής μορφής της γυναικός της οποίας η ταπεινότητα γίνεται το όργανο της νίκης του Θεού. Το δέκατο τέταρτο κεφάλαιο στη συνέχεια πραγματοποιεί τις συνέπειες του έργου. Η πρώτη συνέπεια είναι η μεταστροφή του Αχιώρ. Βλέπει το κεφάλι του Ολοφέρνους τον οποίο είχε περιγράψει ημέρες νωρίτερα ως θεό ενσαρκωμένο, αναγνωρίζει την αλήθεια του δικού του λόγου ενώπιον εκείνου του στρατηγού και ομολογεί πίστη στον Θεό του Ισραήλ και ζητά να περιτμηθεί. Η Εκκλησία διαβάζει σε αυτή την ομολογία την πρώτη μεγάλη μεταστροφή εθνικού στο βιβλίο της Ιουδίθ και μια προεικόνιση της μεταστροφής των εθνών που ο σταυρός του Χριστού θα θέσει σε κίνηση. Η δεύτερη συνέπεια είναι ο πανικός του ασσυριακού στρατού, ο οποίος ανακαλύπτει την αυγή ότι ο διοικητής του έχει σκοτωθεί στο κρεβάτι του από μια γυναίκα της πολιορκημένης πόλης. Το κείμενο περιγράφει το σχίσιμο των ενδυμάτων τους, την αδυναμία τους να οργανώσουν άμυνα, την ταχεία φυγή τους και την καταδίωξη από τους άνδρες του Ισραήλ που κατέβηκαν από την ορεινή χώρα για να ολοκληρώσουν την τροπή. Η Εκκλησία διαβάζει σε αυτόν τον πανικό την αιώνια απόκριση των δυνάμεων αυτού του κόσμου στην είδηση της αναστάσεως: δεν μπορούν να την εξηγήσουν, δεν μπορούν να οργανωθούν εναντίον της και φεύγουν σε αταξία ενώπιον της μαρτυρίας της Εκκλησίας που κηρύττει τον κενό τάφο.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Στοχαστείτε την τυπολογία της Ιουδίθ προς τη Μαρία με τη σοβαρότητα που της δίνει η Εκκλησία. Η εικόνα της Μαρίας που συνθλίβει το κεφάλι του όφεως, παρμένη από τη Γένεση 3,15 και την μακρά πατερική παράδοση, δεν είναι συναισθηματική προσθήκη της μεσαιωνικής τέχνης αλλά δομικό στοιχείο της καθολικής θεολογίας. Το «γένοιτό μοι» της Μαρίας στον Ευαγγελισμό, η επιμονή της στον Γολγοθά και η σωματική της ανάληψη είναι το αντίστοιχο της νέας διαθήκης προς την προσευχή της Ιουδίθ, την κάθοδό της στο στρατόπεδο και την επιστροφή της με το κεφάλι. Η Εκκλησία κρατά ότι η νίκη του Χριστού μεσολαβείται στην ιστορία μέσω της συνεργασίας της μητέρας του, και η Ιουδίθ της Βαιτυλούα είναι μία από τις μεγάλες παλαιοδιαθηκικές εικόνες με τις οποίες αυτή η συνεργασία διδάσκεται. Στοχαστείτε πού στη δική σας ευσέβεια η Μαρία λειτούργησε ως η Ιουδίθ της εσωτερικής σας ζωής. Της επιτράπηκε να εισέλθει στον θάλαμο του υπερήφανου Ολοφέρνους μέσα σας και να αφαιρέσει το κεφάλι του; Της δόθηκε ο χώρος στην πνευματική σας ζωή που η συνεργασία της στο έργο της λύτρωσης δικαιολογεί; Στοχαστείτε επίσης τη μεταστροφή του Αχιώρ. Ο εθνικός που είχε μιλήσει ειλικρινά για τον Θεό του Ισραήλ βλέπει τώρα την απόδειξη αυτής της απελευθέρωσης του Θεού και ζητά ενσωμάτωση στον λαό του. Η Εκκλησία δέχεται κάθε κατηχούμενο με την ίδια σοβαρότητα που η Βαιτυλούα δέχθηκε τον Αχιώρ. Συμμετείχατε στην υποδοχή κατηχουμένων στην ενορία σας, ή το έργο της ευαγγελισμού φάνηκε μακρινό από την καθημερινή σας ζωή; Στοχαστείτε τέλος τον πανικό των Ασσυρίων. Οι δυνάμεις αυτού του κόσμου δεν είναι ανίκητες. Φαίνονται έτσι μόνο μέχρι το κεφάλι της αξίωσής τους να αποκοπεί από το θάρρος της αφιερωμένης γυναίκας και την πρόνοια του Θεού. Πού συνεχίζετε να φοβάστε δυνάμεις που έχουν ήδη ηττηθεί κατά την τάξη της χάριτος;
Απαντήστε

Απόκριση

Προσευχηθείτε ολόκληρο το Ροζάριο αυτή την εβδομάδα με σκόπιμη πρόθεση για τη μαρινολογική νίκη της Γενέσεως 3,15 και της Ιουδίθ 13,18. Καθώς προσεύχεστε κάθε Χαίρε Μαρία, κρατήστε ενώπιον του εσωτερικού σας οφθαλμού μία συγκεκριμένη δύναμη στη δική σας ζωή, οικογένεια, ενορία ή έθνος που χρειάζεται να τεθεί υπό το χέρι της γυναικός την οποία ο Θεός διόρισε να συνθλίψει το κεφάλι του εχθρού. Ας είναι η προσευχή συγκεκριμένη και όχι γενική, και ας σας κοστίσει τον χρόνο που απαιτεί.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Παντοδύναμε και αιώνιε Θεέ, ο οποίος διά της χειρός της Ιουδίθ της Βαιτυλούας ανέτρεψες τον υπερήφανο Ολοφέρνη και ελευθέρωσες τον λαό της διαθήκης σου από το στρατόπεδο του ασσυριακού στρατεύματος, και ο οποίος διά του «γένοιτό μοι» της Υπεραγίας Θεοτόκου Μαρίας ολοκλήρωσες στη νέα διαθήκη ό,τι είχες μόνο προεικονίσει στην παλαιά, χάρισε στην Εκκλησία σου την ίδια εμπιστοσύνη στη νίκη που είναι ήδη εξασφαλισμένη για εμάς στα τραύματα του Υιού σου. Διά των προσευχών της Ιουδίθ που σήκωσε το ξίφος πάνω από τον αναίσθητο στρατηγό, και πολύ περισσότερο διά της μεσιτείας της Μαρίας της νέας Εύας η οποία συνθλίβει τον αρχαίο όφη κάτω από τη φτέρνα της, δώσε μας το θάρρος να αναγνωρίσουμε στη δική μας εποχή τις δυνάμεις των οποίων οι αξιώσεις έχουν ήδη αναιρεθεί κατά την τάξη της χάριτος. Διά Χριστού του Κυρίου ημών, ο οποίος ζει και βασιλεύει μετά σου εν τη ενότητι του Αγίου Πνεύματος, εις Θεός, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Eterniseed Original — Φωνή Καθολική · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.