Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο
Δευτ 1-3 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις βαθιές γνώσεις του Ματθαίου Χένρι καθώς ερμηνεύει τα αρχικά κεφάλαια του Δευτερονομίου. Το σχόλιο του Χένρι φωτίζει την αποχαιρετιστήρια ομιλία του Μωυσή, καθοδηγώντας μας μέσα από θέματα ανάμνησης, υπακοής και θείας πιστότητας. Καθώς εξερευνούμε αυτά τα αρχαία λόγια, ας διεγερθούν οι καρδιές μας να στοχαστούμε τις διαρκείς υποσχέσεις του Θεού και την ανταπόκρισή μας σε αυτές. Θα διανύσουμε μαζί επιλεγμένα τμήματα της ερμηνείας του, επιτρέποντας στο Πνεύμα να εφαρμόσει αυτές τις αλήθειες εκ νέου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πριν στραφούμε στο σχόλιο, αφιερώστε χρόνο για να διαβάσετε τα κεφάλαια 1 έως 3 του Δευτερονομίου στο σύνολό τους. Αυτοί οι στίχοι περιέχουν την επανάληψη του Μωυσή για το ταξίδι του Ισραήλ στην έρημο, τον διορισμό ηγετών, την τραγική απιστία στην Καδής Βαρνέα και τις πρώτες κατακτήσεις. Διαβάστε αργά και προσευχητικά, ζητώντας από τον Κύριο να ανοίξει την κατανόησή σας τόσο στην ιστορία όσο και στην παρούσα εφαρμογή της.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά καθορίζοντας την ημερομηνία και το πλαίσιο του κηρύγματος του Μωυσή.
Έχουμε εδώ, Ι. Την ημερομηνία αυτού του κηρύγματος που κήρυξε ο Μωυσής στον λαό του Ισραήλ. Είχε μεγάλο ακροατήριο, αναμφίβολα, όσους μπορούσαν να στριμωχτούν για να ακούσουν, και ιδιαίτερα όλους τους πρεσβυτέρους και τους αξιωματούχους, τους αντιπροσώπους του λαού· και, πιθανώς, ήταν την ημέρα του Σαββάτου που το παρέδωσε σε αυτούς. 1. Ο τόπος όπου ήταν τώρα στρατοπεδευμένοι ήταν στην πεδιάδα, στη γη του Μωάβ (εδ. 1, 5), όπου ήταν έτοιμοι να εισέλθουν στη Χαναάν και να εμπλακούν σε πόλεμο με τους Χαναναίους. Ωστόσο, δεν τους ομιλεί για στρατιωτικές υποθέσεις, τις τέχνες και τις στρατηγικές του πολέμου, αλλά για το καθήκον τους προς τον Θεό· διότι, αν διατηρούσαν τον εαυτό τους στον φόβο και την εύνοιά του, θα εξασφάλιζε σε αυτούς την κατάκτηση της γης: η θρησκεία τους θα ήταν η καλύτερη πολιτική τους. 2. Ο χρόνος ήταν κοντά στο τέλος του τεσσαρακοστού έτους από τότε που βγήκαν από την Αίγυπτο. Τόσο καιρό ο Θεός είχε υπομείνει τους τρόπους τους, και αυτοί είχαν υπομείνει την ανομία τους (Αρ. ιδ΄ 34), και τώρα που επρόκειτο να εισαχθεί μια νέα και πιο ευχάριστη σκηνή, ως σημείο για το καλό, ο Μωυσής επαναλαμβάνει τον νόμο σε αυτούς. Έτσι, μετά τη διαμάχη του Θεού μαζί τους εξαιτίας του χρυσού μοσχαριού, το πρώτο και βέβαιο σημείο ότι ο Θεός είχε συμφιλιωθεί μαζί τους ήταν η ανανέωση των πινάκων. Δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη και εγγύηση της εύνοιας του Θεού από το να βάλει τον νόμο του στις καρδιές μας, Ψαλμ. ρμζ΄ 19, 20.Ο Χένρι στη συνέχεια τονίζει την ταπεινοφροσύνη του Μωυσή στο να μοιραστεί το βάρος της ηγεσίας.
ΙΙ. Ότι δεν ήταν φιλόδοξος να μονοπωλήσει την τιμή της διακυβέρνησης και να τους κυβερνά ο ίδιος μόνος, ως απόλυτος μονάρχης, εδ. 9. Αν και ήταν άνθρωπος άξιος αυτής της τιμής, και κατάλληλος για το έργο όσο ποτέ άλλος άνθρωπος, όμως επιθυμούσε να συμπεριληφθούν και άλλοι ως βοηθοί του στο έργο και συνεπώς συμμέτοχοι μαζί του στην τιμή: Δεν μπορώ μόνος μου να φέρω το βάρος, εδ. 12. Η αρχή είναι βάρος. Ο Μωυσής ο ίδιος, αν και προικισμένος εξαιρετικά γι' αυτό, βρήκε ότι βάραινε πολύ στους ώμους του· μάλιστα, οι καλύτεροι άρχοντες παραπονιούνται περισσότερο για το βάρος, και επιθυμούν περισσότερο βοήθεια, και φοβούνται περισσότερο να αναλάβουν περισσότερα από όσα μπορούν να εκτελέσουν.Ο Χένρι προχωρά κατηγορώντας τον λαό για την ανυπακοή και την απιστία τους.
ΣΤ. Τους κατηγορεί για την αμαρτία που διέπραξαν σε αυτή την περίσταση. Αν και αυτοί στους οποίους μιλούσε τώρα ήταν μια νέα γενιά, όμως το φορτώνει σε αυτούς: Εσείς επαναστατήσατε, και εσείς γογγύσατε· διότι πολλοί από αυτούς υπήρχαν τότε, αν και κάτω των είκοσι ετών, και ίσως συμμετείχαν στην ταραχή· και οι υπόλοιποι κληρονόμησαν τις κακίες των πατέρων τους, και τιμωρήθηκαν γι' αυτές. Παρατηρήστε τι τους καταλογίζει. 1. Ανυπακοή και επανάσταση κατά του νόμου του Θεού: Δεν θελήσατε να ανεβείτε, αλλά επαναστατήσατε, εδ. 26. Η απόρριψη των ευεργεσιών του Θεού είναι πραγματικά επανάσταση κατά της εξουσίας του. 2. Φθονερές αντανακλάσεις στην αγαθότητα του Θεού. Υπέβαλλαν βάναυσα: Επειδή ο Κύριος μας μίσησε, μας έβγαλε από την Αίγυπτο, εδ. 27. Τι θα μπορούσε να είναι πιο παράλογο, πιο άχαρο και πιο υβριστικό προς τον Θεό; 3. Μια άπιστη καρδιά στη βάση όλου αυτού: Δεν πιστέψατε τον Κύριο τον Θεό σας, εδ. 32. Όλη η ανυπακοή σας στους νόμους του Θεού, και η δυσπιστία σας στη δύναμη και την αγαθότητά του, πηγάζουν από την απιστία στον λόγο του. Έχει φτάσει σε θλιβερή κατάσταση μαζί μας όταν ο Θεός της αιώνιας αλήθειας δεν μπορεί να πιστευθεί.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι καταλήγει στοχάζοντας την ποινή της κρίσης που επιβλήθηκε για την απιστία.
Ζ. Επαναλαμβάνει την ποινή που επιβλήθηκε σε αυτούς για αυτή την αμαρτία, την οποία τώρα είχαν δει να εκτελείται. 1. Όλοι καταδικάστηκαν να πεθάνουν στην έρημο, και κανείς από αυτούς δεν έπρεπε να επιτραπεί να εισέλθει στη Χαναάν εκτός από τον Χάλεβ και τον Ιησού, εδ. 34-38. Τόσο καιρό έπρεπε να συνεχίσουν τις περιπλανήσεις τους στην έρημο ώστε οι περισσότεροι από αυτούς θα έπεφταν φυσικά, και ο νεότερος από αυτούς θα αποκοπτόταν. Έτσι δεν μπορούσαν να εισέλθουν εξαιτίας απιστίας. Δεν ήταν η παράβαση καμίας από τις εντολές του νόμου που τους απέκλεισε από τη Χαναάν, όχι, ούτε το χρυσό μοσχάρι, αλλά η απιστία τους σε αυτή την υπόσχεση που ήταν τυπική της ευαγγελικής χάριτος, για να σημάνει ότι καμία αμαρτία δεν θα μας καταστρέψει παρά η απιστία, η οποία είναι αμαρτία κατά του φαρμάκου. 2. Ο Μωυσής ο ίδιος αργότερα έπεσε υπό τη δυσαρέσκεια του Θεού για ένα βιαστικό λόγι που τον προκάλεσαν να πει: Ο Κύριος οργίστηκε εναντίον μου για χάρη σας, εδ. 37. Επειδή όλο το παλιό απόθεμα έπρεπε να φύγει, ο Μωυσής ο ίδιος δεν έπρεπε να μείνει πίσω. Η απιστία τους άφησε τον θάνατο στο στρατόπεδο, και, αφού εισήλθε, ακόμη και ο Μωυσής πέφτει εντός της αρμοδιότητάς του. 3. Ωστόσο εδώ υπάρχει έλεος αναμεμειγμένο με οργή. (1.) Ότι, αν και ο Μωυσής δεν μπορούσε να τους φέρει στη Χαναάν, ο Ιησούς θα το έκανε (εδ. 38): Ενθάρρυνέ τον· διότι θα αποθαρρυνόταν να αναλάβει μια διακυβέρνηση την οποία έβλεπε τον Μωυσή τον ίδιο να πέφτει κάτω από το βάρος της· αλλά ας είναι βέβαιος ότι θα ολοκληρώσει αυτό για το οποίο έχει αναστηθεί: Αυτός θα κάνει τον Ισραήλ να το κληρονομήσει. Έτσι, αυτό που δεν μπορούσε να κάνει ο νόμος, επειδή ήταν αδύναμος, ο Ιησούς, ο Ιησούς μας, το κάνει φέρνοντας την καλύτερη ελπίδα. (2.) Ότι, αν και αυτή η γενιά δεν έπρεπε να εισέλθει στη Χαναάν, η επόμενη έπρεπε, εδ. 39. Όπως είχαν εκλεγεί για χάρη των πατέρων τους, έτσι τα παιδιά τους θα μπορούσαν δικαίως να απορριφθούν για χάρη τους. Αλλά το έλεος χαίρεται κατά της κρίσεως.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
1. Πού στην προσωπική σας ιστορία έχει πει ο Θεός, 'Έχετε κατοικήσει αρκετά σε αυτόν τον τόπο';
2. Πώς θα μπορούσατε να καλλιεργήσετε την ίδια ταπεινοφροσύνη που έδειξε ο Μωυσής όταν μοιράστηκε την ηγεσία;
3. Σε ποια περιοχή σας προσκαλεί ο Κύριος να πιστέψετε στην υπόσχεσή του αντί στην αναφορά του φόβου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὴν πιστὴν καταγραφὴν τῶν παντοδυνάμων ἔργων σου ἐν τῷ Δευτερονομίῳ, καλῶν ἡμᾶς νὰ ἐμπιστευθῶμεν τὸν λόγον σου καὶ νὰ προχωρήσωμεν ἐν ταπεινῇ ὑπακοῇ ἀντὶ νὰ περιπλανώμεθα ἐν ἀπιστίᾳ. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, συγχώρησον τὸν φόβον ἡμῶν, ἐνίσχυσον τὰς καρδίας ἡμῶν νὰ κατέχωμεν πᾶσαν ὑπόσχεσιν τὴν ὁποίαν ἔθεσας ἔμπροσθεν ἡμῶν, καὶ γράψον τὸν νόμον σου ἐν ἡμῖν, ὥστε ἡ παρουσία σου νὰ πορεύηται μεθ' ἡμῶν πάσας τὰς ἡμέρας ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →