Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ
Β' Σαμουήλ 15-16 — με τον Coke
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της πρώιμης Μεθοδιστικής αφοσίωσης, στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό της Αγίας Γραφής του Thomas Coke. Ως έμπιστος συνεργάτης του Wesley και ο πρώτος Μεθοδιστής επίσκοπος, ο Coke καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσω της Γραφής με θερμή ποιμαντική διορατικότητα και προσεκτική έκθεση. Η προσέγγισή του στο Β' Σαμουήλ 15-16 μας καλεί να περπατήσουμε με τον Δαβίδ μέσα από την προδοσία, τη φυγή και την υπομονετική εμπιστοσύνη στον Θεό. Ακούμε με ευλάβεια, επιτρέποντας στον Λόγο και στις πιστές σημειώσεις του Coke να διαμορφώσουν τις καρδιές μας για ταπεινή υπομονή και ανανεωμένη εξάρτηση από τη θεία πρόνοια.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 15 και 16 του Β' Σαμουήλ, προσέχοντας την εξέγερση του Αβεσσαλώμ, τη θλιβερή φυγή του Δαβίδ από την Ιερουσαλήμ και τις δοκιμασίες που τον συναντούν στην πορεία. Καθώς ακούμε το ιερό κείμενο, είθε το Άγιο Πνεύμα να προετοιμάσει το νου μας να δεχθεί το φως που ρίχνει ο Coke σε αυτά τα γεγονότα και να βρει σε αυτά νέα ενθάρρυνση για τον δικό μας περίπατο πίστης.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Coke ξεκινά με σκέψεις σχετικά με την αποκατασταθείσα εύνοια του Αβεσσαλώμ και τα επακόλουθα σχέδιά του.
Τέτοιες προσδοκίες εύκολα βυθίστηκαν σε ανυποψίαστα μυαλά, και τους κολάκευαν με ήρεμες μέρες υπό τη διακυβέρνησή του: και η οικειότητα και η συγκατάβασή του προς τους κατώτερους ανθρώπους κέρδισαν γρήγορα τις καρδιές τους· διότι τους έσφιγγε το χέρι, τους αγκάλιαζε σαν φίλος ή αδελφός, και δεν δίσταζε να σκύψει, όσο χαμηλά κι αν ήταν, για να ανέβει στον θρόνο. Σημείωση: (1.) Ο ζήλος για το δημόσιο καλό, και η αποκατάσταση των αδικιών, είναι συχνά η σκόνη που ρίχνεται στα μάτια του λαού για να κρύψει τα σχέδια της φιλοδοξίας. (2.) Οι καλύτεροι βασιλιάδες, και η πιο έντιμη διακυβέρνηση, δεν πρέπει ποτέ να περιμένουν να ξεφύγουν από τις κακόβουλες συκοφαντίες μιας δυσαρεστημένης φατρίας. (3.) Αυτοί που είναι πιο πρόθυμοι να μπουν στην έδρα της κρίσης, είναι συχνά οι λιγότερο κατάλληλοι για την εμπιστοσύνη: οι άξιοι γνωρίζουν τη δυσκολία, και με μετριοφροσύνη την αρνούνται. (4.)Στη συνέχεια εξετάζει την ευλαβική απόφαση του Δαβίδ σχετικά με την κιβωτό του Θεού.
Εδάφια 25-27. Β' Σαμουήλ 15:25-27. Ο βασιλιάς είπε,—Επιστρέψτε την κιβωτό του Θεού— Ο Δαβίδ έστειλε πίσω τους αρχιερείς, γνωρίζοντας ότι ο χαρακτήρας τους ήταν πολύ ιερός για να υποστεί οποιαδήποτε βία από τον σφετεριστή, αν και γνώριζε την πίστη τους σε αυτόν· και για τα υπόλοιπα, υποτάχθηκε πλήρως στη θεία διάθεση. Παρακάλεσε τον Θεό, όπως ο Αλέξανδρος Σεβήρος είπε στους στρατιώτες του ότι ένας γενναιόδωρος και σοφός άνθρωπος πρέπει, προσευχόμενος για τα καλύτερα πράγματα, και υπομένοντας ό,τι συμβεί. Ο Δαβίδ είδε καθαρά ότι ο Θεός είχε εγείρει αυτόν τον πόλεμο εναντίον του ως τιμωρία για την ενοχή του· ότι ο Θεός είχε εγείρει αυτό το κακό σε αυτόν από το ίδιο του το σπίτι: και φαντάζομαι ότι τώρα τον ακούω να εκφράζει τον ίδιο θρήνο που αργότερα έκανε ο Αλφόνσος ο Σοφός, βασιλιάς της Αραγωνίας, σε παρόμοια περίσταση: 'Δεν εκπλήσσομαι τόσο για την αχαριστία του λαού μου προς εμένα, όσο για τη δική μου προς τον ΘΕΟ.'Ο Coke στη συνέχεια αναπτύσσει τη σκληρή δοκιμασία της κατάρας του Σιμεΐ.
Εδάφια 5-22. Β' Σαμουήλ 16:5-12. Όταν ο βασιλιάς Δαβίδ έφτασε στη Βαουρίμ, ιδού, από εκεί βγήκε—ο Σιμεΐ—και καταράστηκε. — Αυτή η άθλια και συκοφαντική μεταχείριση του Σιμεΐ ήταν μία από τις σκληρότερες δοκιμασίες υπομονής που υπέμεινε ποτέ η ανθρώπινη μεγαλοψυχία. Η κατηγορία, Β' Σαμ 16:8, ήταν πασιφανώς ψευδής, και ο βασιλιάς γι' αυτόν τον λόγο μπορούσε να την υπομείνει καλύτερα. Αλλά οι υπηρέτες του δεν την είδαν υπό το πρίσμα της αταραξίας του κυρίου τους, αλλά της αυθάδειας του εχθρού του. Ο Αβισαΐ, ανιψιός του Δαβίδ, δεν μπορούσε να την υπομείνει, αλλά ζήτησε την άδεια του βασιλιά να αποκεφαλίσει τον προδότη που την εκστόμισε, Β' Σαμ 16:9, την οποία ο Δαβίδ αρνήθηκε κατηγορηματικά· προσθέτοντας μια επίπληξη στην άρνησή του, Β' Σαμουήλ 16:10. Τι έχω να κάνω με εσάς, κ.λπ.;— Ας καταραστεί λοιπόν, διότι ο Κύριος του είπε, Καταράσου τον Δαβίδ. Εδώ έχουμε, με λίγα λόγια, ένα σαφές σχόλιο για όλες τις κατάρες σε όλους τους Ψαλμούς του Δαβίδ. Είναι προφητικές καταγγελίες θείας εκδίκησης.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Coke κλείνει ανιχνεύοντας την υπομονετική αντοχή του Δαβίδ ως σύμβολο του Χριστού.
Ο Δαβίδ τα υπέμεινε όλα: όταν τον έβριζαν, δεν ανταπέδιδε την ύβρη: όταν υπέφερε, δεν απειλούσε· αλλά εμπιστεύτηκε την υπόθεσή του σε ΕΚΕΙΝΟΝ που κρίνει δίκαια. Α' Πέτρου 2:23. Πόσο μακριά ήταν σε αυτή την περίπτωση ένα σύμβολο του πάσχοντος ΥΙΟΥ ΤΟΥ, δεν είναι, υποθέτω, δύσκολο να διακρίνει κανείς, ή τολμηρό να ισχυριστεί.
Απαντήστε
Απάντησε
1. Σε ποιο σημείο της ζωής μου μπαίνω στον πειρασμό να επιδιώξω δημοτικότητα ή θέση εις βάρος της ακεραιότητας; 2. Πόσο εύκολα εμπιστεύομαι την υπόθεσή μου στον Θεό όταν κατηγορούμαι ψευδώς ή παρεξηγούμαι; 3. Σε ποια παρούσα δοκιμασία με καλεί ο Κύριος σε βαθύτερη υπομονή και ταπεινή υποταγή;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του Thomas Coke και για το φως που ρίχνει ο σχολιασμός του στον άγιο Λόγο σου. Όπως ο Δαβίδ έφυγε και υπέφερε, δίδαξέ μας ομοίως να εμπιστευόμαστε τον δρόμο μας σε εσένα. Όταν η υπερηφάνεια ή η φιλοδοξία αναδεύεται μέσα μας, συγκράτησέ μας· όταν η συκοφαντία ή ο χλευασμός μας επιτίθεται, κράτησέ μας υπομονετικούς. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ενδυνάμωσε τον Δαβίδ να μας ενδυναμώσει να υπομένουμε την μομφή χωρίς δυσαρέσκεια και να εμπιστευόμαστε την δίκαιη κρίση σου σε όλα. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →