← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αββακούμ

Κύριε, Άκουσα τον Λόγο Σου και Εφοβήθην: Το Άσμα του Προφήτη και η Χαρά στον Θεό Σωτήρα μας

Αββακούμ 3Υπόμνημα εις τους Δώδεκα Προφήτας του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed)24 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το τρίτο κεφάλαιο του Αββακούμ είναι μια προσευχή που μελοποιήθηκε — «Προσευχή του Αββακούμ του προφήτη επί Σιγιωνώθ» — και η Εκκλησία το έχει δεχθεί ως την Τέταρτη Ωδή του κανόνα, που ψάλλεται στον πρωινό της ύμνο. Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας ερμηνεύει ολόκληρο το άσμα ως τον έκπληκτο ύμνο του προφήτη στο μυστήριο του Χριστού. Αφού προφήτευσε την πτώση της Βαβυλώνας και την απελευθέρωση ενός αιχμάλωτου έθνους, ο προφήτης μεταφέρεται στην καθολική λύτρωση και, κατακλυσμένος από την οικονομία του Μονογενούς εν σαρκί, προσφέρει την προσευχή του κατά τρόπον άσματος. «Κύριε, άκουσα τον λόγον σου και εφοβήθην» — ο Κύριλλος ακούει τον προφήτη να τρέμει ενώπιον της αναγγελίας της Ενσαρκώσεως: ότι ο ίσος κατά πάντα προς τον Πατέρα θα εαυτού εκένωσε, έγινε άνθρωπος εκ γυναικός, έλαβε μορφή δούλου και υπήκουσε μέχρι θανάτου. «Ο Θεός ήλθεν εκ Θαιμάν και ο Άγιος εξ όρους Φαράν» — αναγινώσκεται περί του Χριστού που γεννήθηκε στη Βηθλεέμ προς νότον. «Έστη και εμέτρησε την γην» — τα περί αυτού συνέβησαν και εφάνη στους επί της γης. Και το άσμα που αρχίζει με ιερό φόβο τελειώνει με ιερά χαρά: «Εάν και η συκή ου καρποφορήσει… εγώ δε εν τω Κυρίω αγαλλιάσομαι, χαρήσομαι επί τω Θεώ τω σωτήρι μου». Ο Κύριλλος δίνει αυτόν τον τελευταίο λόγο στην ψυχή που δικαιώθηκε δια πίστεως, η οποία μπορεί να κάνει τα πάντα εν Χριστώ που την ενισχύει και τον κάνει αγαλλίαμά της.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωσε Αββακούμ 3 — «Κύριε, άκουσα τον λόγον σου και εφοβήθην· Κύριε, ανάστησον το έργον σου εν μέσω ετών, εν μέσω ετών γνώρισον· εν οργή μνήσθητι ελέους. Ο Θεός ήλθεν εκ Θαιμάν και ο Άγιος εξ όρους Φαράν. Διάψαλμα. Η δόξα αυτού εσκέπασε τους ουρανούς, και της αινέσεως αυτού επλήσθη η γη. Και το φέγγος αυτού ως φως· κέρατα εκ χειρός αυτού, και εκεί η απόκρυψις της δυνάμεως αυτού.» «Έστη και εμέτρησε την γην· είδε και διεσκόρπισε έθνη· και διεσπάρησαν όρη αιώνια, εκύφθησαν βουνοί αιώνιοι.» «Επορεύθης εν οργή κατά της γης, αλώνισας έθνη εν θυμώ. Εξήλθες εις σωτηρίαν λαού σου, εις σωτηρίαν μετά του χριστού σου.» «Ηκούσα και εταράχθη η κοιλία μου· ετρόμαξαν τα χείλη μου από φωνής· εισήλθεν σαπρία εις τα οστά μου, και εγώ εταράχθην εν εαυτώ, ίνα αναπαύσωμαι εν ημέρα θλίψεως.» «Εάν και η συκή ου καρποφορήσει, και ουκ έσται καρπός εν ταις αμπέλοις· ψεύσεται το έργον της ελαίας, και τα πεδία ου ποιήσουσι βρώσιν· εξέλιπεν από μάνδρας πρόβατα, και ουκ έσται βόες εν φάτναις· εγώ δε εν τω Κυρίω αγαλλιάσομαι, χαρήσομαι επί τω Θεώ τω σωτήρι μου.»
Μελετήστε

Μελέτη

Διατί ο προφήτης ακούει και τρέμει; Ο Κύριλλος ερμηνεύει τον φόβον ως δέος ενώπιον του μεγαλείου της Ενσαρκώσεως. Η «ακοή» είναι η αναγγελία και η αποκάλυψις περί του Υιού· και ο προφήτης απαριθμεί τα θαύματα που τον κατέπληξαν: εκήρυξας όρασιν τυφλοίς, εκήρυξας άφεσιν αιχμαλώτοις, ιάσω συντετριμμένους την καρδίαν, έγινες φως τοις εν σκότει, θύρα και οδός προς ζωήν. Αλλά το βαθύτερο θαύμα, και η αιτία του ιερού δέους, είναι τούτο: ότι ο ίδιος ο Αρχηγός της ζωής εισήλθε στον θάνατό μας. Ο Κύριλλος το ονομάζει σαφώς — ο πάσι ζωήν διδούς συνυπέμεινε την του σώματος νέκρωσιν, όμως έγινε πρωτότοκος εκ των νεκρών και απαρχή των αποκατασταθέντων εις αφθαρσίαν. Έπειτα ερμηνεύει «Ο Θεός ήξει εκ Θαιμάν» περί του τόπου της Γεννήσεως, διότι Θαιμάν είναι ο νότος, και η Βηθλεέμ κείται νοτίως της Ιουδαίας: ο μονογενής Λόγος του Θεού και Πατρός, ο κατά φύσιν και αληθώς Θεός, γενόμενος καθ’ ημάς, εγεννήθη εκ γυναικός εν Βηθλεέμ. Ο τρόμος του προφήτου, λοιπόν, δεν είναι φόβος κρίσεως αλλά το δέος εκείνου που είδε τον Θεό ενανθρωπήσαντα — τον Άγιον ερχόμενον εκ νότου, την Ζωήν που εγεύθη θάνατον, τον Λόγον σαρκωθέντα.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Το άσμα διατρέχει όλη την οικονομία: ο Κύριος εξέρχεται «εις σωτηρίαν λαού σου, εις σωτηρίαν μετά του χριστού σου», και ο Κύριλλος ερμηνεύει την έξοδον ως τον Χριστόν ερχόμενον ως βασιλέα κατά του εχθρού, σώζοντα τους δικαιωθέντας δια πίστεως και χρισθέντας υπό του Πνεύματος, ενώ οι απειθούντες καταναλίσκονται εν ταις αμαρτίαις αυτών. Και έπειτα, μετά τον σεισμόν των ορέων και το αλώνισμα των εθνών, το άσμα στρέφεται προς μίαν ψυχήν και μίαν απόφασιν. Ακόμη και αν πᾶν επίγειον αγαθόν αποτύχει — συκή άκαρπος, άμπελοι κεναί, ελαία αποτυγχάνουσα, ποίμνιον εκκοπέν — ο προφήτης δεν θα χάσει την χαράν του. Ο Κύριλλος δίνει τον στίχον την πληρεστάτην φωνήν εν τω πιστεύοντι: ανήκει, λέγει, εις εκείνους οι Χριστόν ποιοῦνται αγαλλίαμα και χαίρονται εν αυτώ, και αποδίδουν εις αυτόν την εν αυτοίς ισχύν, ομολογούντες ότι εν αυτώ δύνανται πάντα, καθάπερ και ο θείος Παύλος φησίν, «πάντα ισχύω εν τω ενδυναμούντι με Χριστώ». Ούτω η Ωδή που ψάλλει η Εκκλησία εν τη αυγή φέρει την ψυχήν από του τρόμου εις τον θρίαμβον: από του φόβου του Θεού ενανθρωπήσαντος, διά της σωτηρίας της ενεργηθείσης μετά του χριστού αυτού, εις την χαράν την οποίαν ουδεμία αποτυχία επιγείου καρπού δύναται να θίξει — διότι η χαρά στηρίζεται ουχί επί της συκής αλλά επί του Θεού της σωτηρίας ημών.
Απαντήστε

Απόκριση

Ας γίνει το άσμα του προφήτου ιδικόν σου άσμα. Άρχισε όπου εκείνος ήρχισε, εν ιερώ φόβω — ουχί τον δουλικόν τρόμον, αλλά το δέος εκείνου που ήκουσε την απίστευτον είδησιν ότι ο Θεός εγένετο άνθρωπος, ότι η Ζωή των πάντων υπέμεινε τον θάνατον ημών, ότι ο Άγιος ήλθεν εκ νότου γεννηθείς εν Βηθλεέμ. Όταν η αναγγελία παύσει να ηχεί θαυμαστή εις σε, ζήτησε από τον προφήτην του Κυρίλλου να σε κάμει να τρέμεις πάλιν. Έπειτα άφες το δέος να μεταβληθεί εις χαράν, καθώς το άσμα ποιεί. Παρατήρησε προσεκτικώς πού στηρίζεται η χαρά του προφήτου: ουχί εις εν μόνον πράγμα που δύναται να ιδή ή να ψηλαφήση. Η συκή δύναται να μη καρποφορήση, αι άμπελοι να είναι κεναί, το ποίμνιον εκκοπέν, το χωράφι γυμνόν — πᾶσα ορατή στήριξις δύναται να αποτύχη — και όμως λέγει, «αλλά εγώ εν τω Κυρίω αγαλλιάσομαι, χαρήσομαι επί τω Θεώ τω σωτήρι μου». Αύτη είναι η δωρεά την οποίαν ο Κύριλλος ονομάζει: να κάμης τον Χριστόν αγαλλίαμά σου, ώστε η χαρά σου να στηρίζεται επ’ αυτού μόνου και ουχί επί των περιστάσεών σου. Ούτω όταν η συγκομιδή της ζωής σου αποτύχη — όταν η εργασία, η υγεία και η παρηγορία αφαιρεθούν — μη αφής την χαράν σου να αφαιρεθή μετ’ αυτών. Αγάλλου εν τω Κυρίω· διότι εν αυτώ δύνασαι πάντα, και αυτός είναι ο Θεός της σωτηρίας σου τον οποίον ουδεμία άκαρπος περίοδος δύναται να αφαιρέση από σου. Ψάλλε αυτήν την Ωδήν μετά της Εκκλησίας εν τη αυγή, και άφες αυτήν να σε φέρη από του φόβου εις την αγαλλίασιν καθ’ εκάστην ημέραν.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, άκουσα τον λόγον σου και εφοβήθην — εφοβήθην μετά ιερού θαυμασμού επί του μυστηρίου του ελέους σου: ότι συ, ο Λόγος ίσος τω Πατρί, εαυτού εκένωσας και εγένου άνθρωπος εκ γυναικός, λαβών μορφήν δούλου· ότι συ, ο πάσι ζωήν διδούς, συνυπέμεινας μετά ημών την του σώματος νέκρωσιν, και ανέστης ως πρωτότοκος εκ των νεκρών. Προσκυνώ σε, Θεέ ο ελθών εκ Θαιμάν, ο Άγιος γεννηθείς εν Βηθλεέμ προς νότον, αληθής Θεός και αληθής άνθρωπος. Ανάστησον το έργον σου εν μέσω ετών· εν οργή μνήσθητι ελέους. Εξήλθες εις σωτηρίαν λαού σου, μετά του χριστού σου· αρίθμησόν με μετά των χριστών σου, αγιασθέντων υπό του Πνεύματός σου και δικαιωθέντων δια πίστεως. Και δίδαξόν με την τελευταίαν απόφασιν του προφήτου: ότι εάν και η συκή ου καρποφορήση, ουδέ καρπός εν ταις αμπέλοις, εάν πᾶν επίγειον αγαθόν αποτύχη, αλλ’ εγώ εν σοι αγαλλιάσομαι, Κύριε, και χαρήσομαι εν σοι, τω Θεώ της σωτηρίας μου. Γενού αγαλλίαμά μου και ισχύς μου, ίνα εν σοι δύναμαι πάντα. Σοι, Χριστέ ο Θεός ημών, μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Υπόμνημα εις τους Δώδεκα Προφήτας του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →