Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 12 — Eterniseed (Καθολική με δευτεροκανονικά)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το κεφάλαιο δώδεκα του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου ανοίγει την τελική πορεία του Ευαγγελίου προς την ώρα του Σταυρού, όπου το άρωμα του πολυτίμου νάρδου που χύθηκε στη Βηθανία παραμένει ως σημείο της μυστηριακής ζωής της Εκκλησίας. Στην καθολική παράδοση αυτό το απόσπασμα διαβάζεται κατά τις ημέρες που προετοιμάζουν τους πιστούς για την Αγία Εβδομάδα, όταν η Εκκλησία συγκεντρώνεται για να θυμηθεί την προσέγγιση του Κυρίου προς τα Ιεροσόλυμα. Η αφήγηση συνδέει την ανάσταση του Λαζάρου, τη χρίση από τη Μαρία, την ακρόαση των πλήθων και την πρώτη σαφή ανακοίνωση ότι ο Υιός του Ανθρώπου πρέπει να υψωθεί. Κάθε σκηνή καλεί τον πιστό να δει το μυστήριο του θανάτου και της ζωής ήδη ενεργό στη σάρκα του Χριστού. Το κεφάλαιο λοιπόν στέκεται ως κατώφλι μεταξύ της δημόσιας διακονίας και του πάθους, ένας τόπος όπου η λειτουργία της Εκκλησίας ακόμη παύει για να αναπνεύσει τον ίδιο αέρα προσδοκίας που γέμιζε το σπίτι στη Βηθανία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διάβασε ολόκληρο το κατά Ιωάννην κεφάλαιο δώδεκα αργά, επιτρέποντας στις σκηνές να ξεδιπλωθούν διαδοχικά. Παρατήρησε πώς η χρίση στη Βηθανία δίνει τη θέση της στην είσοδο στα Ιεροσόλυμα, πώς το αίτημα των Ελλήνων οδηγεί στην παραβολή του κόκκου του σίτου και πώς η φωνή από τον ουρανό απαντάται από την υπόσχεση ότι ο υψωμένος Υιός θα ελκύσει όλους προς τον εαυτό του. Πρόσεξε τις επαναλαμβανόμενες αναφορές στη δόξα, στην ώρα και στην εκπλήρωση προηγούμενης προφητείας. Άφησε το κείμενο να σου δείξει τόσο τη δημόσια ακρόαση όσο και την κρυφή απιστία που διατρέχει από κάτω, ώστε το κεφάλαιο να προετοιμάσει την καρδιά για το πασχάλιο μυστήριο που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο αρχίζει στο σπίτι όπου ο Λάζαρος κάθεται στο τραπέζι, ζωντανό σημείο ότι ο θάνατος έχει ήδη νικηθεί. Η πράξη της Μαρίας να χύσει τον νάρδο στα πόδια του Ιησού και να τα σκουπίσει με τα μαλλιά της γίνεται δεκτή από τον Κύριο ως προανάκρουσμα της ταφής του· η Εκκλησία πάντα διάβασε αυτή τη χειρονομία ως την πρώτη μυστηριακή χρίση που αργότερα θα ολοκληρωθεί στο χρίσμα του βαπτίσματος και στο έλαιο των ασθενών. Το άρωμα που γεμίζει το σπίτι γίνεται, στην παράδοση, εικόνα της χάριτος που υπερχειλίζει από κάθε μυστήριο όταν οι πιστοί προσφέρουν την πολυτίμη αφοσίωσή τους στον Χριστό. Όταν το πλήθος έξω ακροάζει τον Ιησού ως τον Βασιλιά που έρχεται στο όνομα του Κυρίου, η λειτουργία ακούει το ίδιο Ωσαννά που ψάλλεται σε κάθε Θεία Λειτουργία πριν από την ευχαριστιακή προσευχή, συνδέοντας την είσοδο στα Ιεροσόλυμα με την είσοδο του αναστημένου Κυρίου στις καρδιές των πιστών μέσω του μυστηρίου του θυσιαστηρίου. Ο Ιησούς τότε μιλά για τον κόκκο του σίτου που πρέπει να πέσει στη γη και να πεθάνει. Η παράδοση βλέπει εδώ το πρότυπο όλης της χριστιανικής ζωής: το κένωμα του εαυτού που μόνο παράγει καρπό. Η ίδια αρχή διέπει τη Θεία Ευχαριστία, όπου ο άρτος σπάζεται ώστε πολλοί να τραφούν. Όταν οι Έλληνες ζητούν να δουν τον Ιησού, ο Κύριος απαντά ότι η ώρα του έχει έρθει, η ώρα στην οποία θα δοξαστεί με το να υψωθεί από τη γη. Η έλξη όλων των λαών προς τον Σταυρό δεν είναι λοιπόν μεταγενέστερη σκέψη αλλά ο ίδιος ο σκοπός της ενανθρώπησης. Η φωνή από τον ουρανό επιβεβαιώνει ότι ο Πατέρας έχει ήδη δοξάσει τον Υιό και θα τον δοξάσει πάλι, προγεύση της ανάστασης που η Εκκλησία εορτάζει κάθε Κυριακή. Ωστόσο το κεφάλαιο καταγράφει επίσης την απιστία που εκπληρώνει τον λόγο που ειπώθηκε από τον Ησαΐα, δείχνοντας ότι το φως λάμπει στο σκοτάδι και το σκοτάδι δεν το κατανοεί. Οι άρχοντες που πιστεύουν αλλά φοβούνται να ομολογήσουν υπενθυμίζουν στους πιστούς ότι η διανοητική συγκατάθεση δεν αρκεί· η παράδοση επιμένει στη δημόσια μαρτυρία που πηγάζει από τη μυστηριακή ενσωμάτωση στον θάνατο και την ανάσταση του Χριστού.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Το κατά Ιωάννην δώδεκα στέκεται σε σκόπιμη συνομιλία με τα άσματα του δούλου του Ησαΐα και με τη σοφιολογική γραμματεία που στοχάζεται το μυστήριο του καρποφόρου πάθους. Το ίδιο πρότυπο του κρυφού θανάτου που αποδίδει άφθονη ζωή εμφανίζεται πάλι στις επιστολές του Παύλου και στην Αποκάλυψη, όπου ο Αμνός που σφαγιάστηκε λαμβάνει την προσκύνηση κάθε έθνους. Μέσα στον εκκλησιαστικό χρόνο αυτό το κεφάλαιο ακούγεται τη Δευτέρα της Αγίας Εβδομάδας, ώστε οι πιστοί να μεταφέρουν το άρωμά του στο Ιερό Τριήμερο. Η χρίση στη Βηθανία αντηχεί κάθε φορά που η Εκκλησία χρίει τους ασθενείς ή καθαγιάζει το χρίσμα στη Λειτουργία του Χρίσματος, ενώ η ύψωση του Υιού διακηρύσσεται κάθε φορά που το σταυρό προσκυνείται τη Μεγάλη Παρασκευή. Η παράδοση λοιπόν διαβάζει το κεφάλαιο όχι ως μακρινή αφήγηση αλλά ως το ζωντανό πρότυπο με το οποίο τα μυστήρια συνεχίζουν να καθιστούν παρούσα την ώρα του Χριστού.
Απαντήστε
Απόκριση
Με ποιον κρυφό ή πολυτίμη τρόπο σε προσκαλεί ο Κύριος να χύσεις τη ζωή σου αυτή την εβδομάδα ώστε άλλοι να λάβουν το άρωμα της χάριτός του; Όταν ενώσεσαι με την ακρόαση της Εκκλησίας προς τον Χριστό ως Βασιλιά στη Θεία Λειτουργία, πώς η μνήμη της υψώσεώς του στον Σταυρό διαμορφώνει τον τρόπο που φέρεις τους δικούς σου καθημερινούς σταυρούς; Πού στη ζωή σου αισθάνεσαι την ένταση μεταξύ κρυφής πίστης και δημόσιας μαρτυρίας, και ποια μυστηριακή χάρη μπορεί να σε ενισχύσει να ομολογήσεις τον Χριστό ανοιχτά;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Ιησού, που εισήλθες στα Ιεροσόλυμα για να υψωθείς υπέρ της ζωής του κόσμου, δέξου την προσφορά που φέρουμε σε ένωση με την Υπεραγία Παρθένο Μαρία και όλους τους αγίους. Ας γεμίσει το άρωμα του Σταυρού σου τα σπίτια και τις καρδιές μας, ώστε να πεθάνουμε μαζί σου και να καρποφορήσουμε για τη ζωή πολλών. Μέσα από τα μυστήρια της Εκκλησίας σου έλκυσέ μας καθημερινά στην ώρα της δόξας σου, ώστε κάθε έθνος να δει τη σωτηρία σου και ο Πατέρας να δοξαστεί στον Υιό, που ζει και βασιλεύει μαζί με τον ίδιο Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, έναν Θεό, εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.