Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 75-76 — με τον Μάθιου Χένρι
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Μάθιου Χένρι στους Ψαλμούς 75 και 76 προσφέρει σταθερή καθοδήγηση για τους πιστούς που παρακολουθούν τον Θεό να εργάζεται στην άνοδο και πτώση των εθνών. Ο Χένρι δείχνει πώς τα αρχαία τραγούδια γιορτάζουν την θεία κυριαρχία ενώ καλούν τον λαό του Θεού σε ταπεινή εμπιστοσύνη και πιστή υπηρεσία. Σε αυτούς τους δύο ψαλμούς ακούμε τόσο προειδοποίηση προς τους υπερήφανους όσο και παρηγοριά για τους ταπεινούς. Η μετρημένη ερμηνεία του μας βοηθά να διαβάζουμε τις ειδήσεις οποιασδήποτε εποχής με μάτια πίστης. Καθώς ξεκινάμε αυτό το μάθημα, προσκαλούμε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τους ψαλμούς να ανοίξει τις καρδιές μας στις γνώσεις του Χένρι και στον ζωντανό Λόγο που υπηρετούν.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε τους Ψαλμούς 75 και 76 από την αρχή μέχρι το τέλος. Ακούστε τις διπλές νότες της ευχαριστίας και του ιερού φόβου που διατρέχουν και τα δύο τραγούδια. Προσέξτε πώς ο ψαλμωδός μεταβαίνει από την προσωπική μαρτυρία στην οικουμενική αλήθεια και έπειτα στην πρακτική απόφαση. Αφήστε τα λόγια να ηρεμήσουν πριν στραφούμε στις σκέψεις του Μάθιου Χένρι επάνω σε αυτά.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας τον έπαινο του ψαλμωδού.
Α. Ο ψαλμωδός αποδίδει στον Θεό τον έπαινο για την προαγωγή του σε τιμή και δύναμη, και τα άλλα μεγάλα πράγματα που έκανε για αυτόν και για τον λαό του Ισραήλ (εδ. 1): Σε σένα, Θεέ! αποδίδουμε ευχαριστίες για όλες τις ευεργεσίες που μας χάρισες· και πάλι, σε σένα αποδίδουμε ευχαριστίες· διότι οι ευχαριστίες μας πρέπει να επαναλαμβάνονται συχνά. Δεν προσευχόμασταν συχνά για έλεος όταν το επιδιώκαμε· και θα θεωρήσουμε αρκετό να ευχαριστήσουμε μία ή δύο φορές όταν το λάβαμε; Όχι μόνο εγώ αποδίδω ευχαριστίες, αλλά εμείς, και εγώ και όλοι οι φίλοι μου. Αν μοιραζόμαστε με άλλους τις ελεημοσύνες τους, πρέπει να ενωθούμε μαζί τους στους επαίνους τους. «Σε σένα, Θεέ! τον δημιουργό των ελεημοσυνών μας (και δεν θα αποδώσουμε αυτή τη δόξα στα όργανα που οφείλεται μόνο σε σένα), αποδίδουμε ευχαριστίες· διότι το όνομά σου είναι πλησίον (ότι η πλήρης εκπλήρωση της υπόσχεσης που δόθηκε στον Δαβίδ δεν απέχει πολύ) τα θαυμαστά έργα σου, τα οποία ήδη έκανες για αυτόν, δηλώνουν.» Σημείωσε, 1. Υπάρχουν πολλά έργα που ο Θεός κάνει για τον λαό του που μπορούν αληθινά να ονομαστούν θαυμαστά έργα, έξω από τη συνήθη πορεία της πρόνοιας και πέρα από την προσδοκία μας. 2. Αυτά τα θαυμαστά έργα δηλώνουν την εγγύτητα του ονόματός του· δείχνουν ότι ο ίδιος είναι πλησίον, κοντά μας σε ό,τι τον επικαλούμαστε, και ότι πρόκειται να κάνει μεγάλα πράγματα για τον λαό του, σύμφωνα με τον σκοπό και την υπόσχεσή του. 3. Όταν τα θαυμαστά έργα του Θεού δηλώνουν την εγγύτητα του ονόματός του, είναι καθήκον μας να του αποδίδουμε ευχαριστίες, ξανά και ξανά να του αποδίδουμε ευχαριστίες.Ο Χένρι εκθέτει στη συνέχεια την πρώτη μεγάλη αλήθεια σχετικά με την πηγή της δύναμης.
1. Ότι από τον Θεό μόνο οι βασιλείς λαμβάνουν τη δύναμή τους (εδ. 6, 7), και επομένως μόνο στον Θεό ο Δαβίδ θα απέδιδε τον έπαινο της προαγωγής του· έχοντας τη δύναμή του από τον Θεό θα τη χρησιμοποιούσε για αυτόν, και επομένως εκείνοι ήταν ανόητοι που σήκωσαν το κέρας εναντίον του. Βλέπουμε παράξενες επαναστάσεις σε κράτη και βασίλεια, και εκπλησσόμαστε από την ξαφνική ατίμωση κάποιων και την εξύψωση άλλων· είμαστε όλοι γεμάτοι από τέτοιες αλλαγές, όταν συμβαίνουν· αλλά εδώ μας καθοδηγούν να κοιτάξουμε τον δημιουργό τους, και μας διδάσκουν πού βρίσκεται η αρχή της δύναμης, και από πού έρχεται η προαγωγή. Από πού έρχεται η προτίμηση σε βασίλεια, στην κυριαρχία τους; Και από πού έρχονται οι προτιμήσεις σε βασίλεια, σε θέσεις δύναμης και εμπιστοσύνης σε αυτά; Το πρώτο δεν εξαρτάται από τη θέληση του λαού, ούτε το δεύτερο από τη θέληση του ηγεμόνα, αλλά και τα δύο από τη θέληση του Θεού, που έχει όλες τις καρδιές στα χέρια του· σε αυτόν επομένως πρέπει να κοιτάξουν εκείνοι που επιδιώκουν προτίμηση, και τότε αρχίζουν σωστά. Μας λέγεται εδώ, (1.) Αρνητικά, προς ποια κατεύθυνση δεν πρέπει να κοιτάξουμε για την πηγή της δύναμης: Η προαγωγή δεν έρχεται από την ανατολή, ούτε από τη δύση, ούτε από την έρημο, δηλαδή ούτε από την έρημο βόρεια της Ιερουσαλήμ ούτε από εκείνη νότια· έτσι ώστε η ευνοϊκή πνοή της προτίμησης δεν αναμένεται να πνεύσει από κανένα σημείο της πυξίδας, αλλά μόνο από πάνω, απευθείας από εκεί. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να κερδίσουν προτίμηση ούτε από τη σοφία ή τον πλούτο των τέκνων της ανατολής, ούτε από τις πολυάριθμες δυνάμεις των νησιών των εθνών, που βρίσκονταν δυτικά, ούτε εκείνες της Αιγύπτου ή της Αραβίας, που βρίσκονταν νότια· κανένα συμπίπτον χαμόγελο δευτερευουσών αιτιών δεν θα ανεβάσει ανθρώπους σε προτίμηση χωρίς την πρώτη αιτία. Ο λόγιος επίσκοπος Λόιντ (Ομιλία στο σημείο) δίνει αυτή την ερμηνεία: «Όλοι οι άνθρωποι θεωρούσαν την αρχή της δύναμης από τον ουρανό, αλλά από ποιον πολλοί δεν γνώριζαν· τα ανατολικά έθνη, που ήταν γενικά δοσμένα στην αστρολογία, θεωρούσαν ότι έρχεται από τα άστρα τους, ιδιαίτερα τον ήλιο, τον θεό τους. Όχι, λέει ο Δαβίδ, δεν έρχεται ούτε από την ανατολή ούτε από τη δύση, ούτε από την ανατολή ούτε από τη δύση ενός τέτοιου πλανήτη, ή ενός τέτοιου αστερισμού, ούτε από τον νότο, ούτε από την έξαρση του ήλιου ή οποιουδήποτε άστρου στον μεσαίο ουρανό.» Δεν αναφέρει τον βορρά, επειδή κανείς δεν υποθέτει ότι έρχεται από εκεί· ή επειδή η ίδια λέξη που σημαίνει τον βορρά σημαίνει τον κρυφό τόπο, και από το μυστικό της βουλής του Θεού έρχεται, ή από το χρησμό στη Σιών, που βρισκόταν στη βόρεια πλευρά της Ιερουσαλήμ. Σημείωσε, Κανένας άνεμος δεν είναι τόσο καλός ώστε να φυσά προτίμηση, παρά μόνο όπως κατευθύνει εκείνος που έχει τους ανέμους στις γροθιές του. (2.) Θετικά: Ο Θεός είναι ο κριτής, ο κυβερνήτης ή ο διαιτητής. Όταν τα μέρη διαφωνούν για το βραβείο, κατεβάζει έναν και ανεβάζει έναν άλλον όπως κρίνει κατάλληλο, ώστε να υπηρετήσει τους δικούς του σκοπούς και να φέρει σε πέρας τις δικές του βουλές. Σε αυτό ενεργεί με προνόμιο, και δεν είναι υπόλογος σε εμάς για κανένα από αυτά τα θέματα· ούτε είναι ζημιά, κίνδυνος ή ατίμωση ότι αυτός, που είναι άπειρα σοφός, άγιος και αγαθός, έχει αυθαίρετη και δεσποτική εξουσία να ανεβάζει και να κατεβάζει όποιον, πότε και πώς ευαρεστείται. Αυτός είναι καλός λόγος γιατί οι άρχοντες πρέπει να κυβερνούν για τον Θεό ως εκείνοι που πρέπει να δώσουν λογαριασμό σε αυτόν, επειδή είναι από αυτόν που οι βασιλείς βασιλεύουν.Ο Χένρι συνεχίζει με τη δεύτερη αλήθεια σχετικά με το ποτήρι της κρίσεως.
2. Ότι από τον Θεό μόνο όλοι πρέπει να λάβουν την κρίση τους (εδ. 8): Στο χέρι του Κυρίου υπάρχει ένα ποτήρι, το οποίο βάζει στα χέρια των τέκνων των ανθρώπων, ένα ποτήρι πρόνοιας, αναμεμειγμένο (όπως αυτός κρίνει κατάλληλο) από πολλά συστατικά, ένα ποτήρι θλίψης. Τα παθήματα του Χριστού ονομάζονται ποτήρι, Ματθ. κ. 22· Ιω. ιη. 11. Οι κρίσεις του Θεού επί των αμαρτωλών είναι το ποτήρι του δεξιού χεριού του Κυρίου, Αβ. β. 16. Το κρασί είναι κόκκινο, δηλώνοντας την οργή του Θεού, η οποία εγχέεται στις κρίσεις που εκτελούνται επί των αμαρτωλών, και είναι η αψιθιά και η χολή στη θλίψη και τη δυστυχία. Διαβάζεται ως φωτιά, κόκκινο σαν αίμα, διότι καίει, σκοτώνει. Είναι γεμάτο μείγμα, προετοιμασμένο με σοφία, ώστε να απαντά στον σκοπό. Υπάρχουν μείγματα ελέους και χάριτος στο ποτήρι της θλίψης όταν τίθεται στα χέρια του ίδιου του λαού του Θεού, μείγματα της κατάρας όταν τίθεται στα χέρια των ασεβών· είναι κρασί αναμεμειγμένο με χολή. Αυτές οι φιάλες, (1.) Χύνονται επάνω σε όλους· δες Αποκ. ιε. 7· ιστ. 1· όπου διαβάζουμε για τους αγγέλους που χύνουν τις φιάλες της οργής του Θεού επάνω στη γη. Μερικές σταγόνες αυτής της οργής μπορεί να πέσουν σε καλούς ανθρώπους· όταν οι κρίσεις του Θεού είναι έξω, έχουν το μερίδιό τους στις κοινές συμφορές· αλλά, (2.) Τα κατακάθια του ποτηριού φυλάσσονται για τους ασεβείς. Η ίδια η συμφορά είναι μόνο το όχημα στο οποίο εγχέεται η οργή και η κατάρα, η κορυφή του οποίου έχει λίγο από την έγχυση· αλλά το ίζημα είναι καθαρή οργή, και αυτό θα πέσει στο μερίδιο των αμαρτωλών· έχουν τα κατακάθια του ποτηριού τώρα στους τρόμους της συνειδήσεως, και στο εξής στα βασανιστήρια της κολάσεως. Θα τα στραγγίξουν, ώστε να μην μείνει ούτε σταγόνα της οργής πίσω, και θα τα πιουν, διότι η κατάρα θα εισέλθει στα σπλάγχνα τους σαν νερό και σαν λάδι στα οστά τους. Το ποτήρι της αγανακτήσεως του Κυρίου θα είναι γι’ αυτούς ποτήρι τρεμούλας, αιώνιας τρεμούλας, Αποκ. ιδ. 10. Το ποτήρι του ασεβούς ανθρώπου, ενώ ευημερεί στον κόσμο, είναι γεμάτο μείγμα, αλλά το χειρότερο είναι στον πάτο. Οι ασεβείς φυλάσσονται για την ημέρα της κρίσεως.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι εισάγει το πλαίσιο για τον Ψαλμό 76.
Αυτός ο ψαλμός φαίνεται να γράφτηκε με αφορμή κάποια μεγάλη νίκη που κέρδισε η εκκλησία εναντίον κάποιου απειλητικού εχθρού ή άλλου, και σχεδιάστηκε για να κοσμήσει τον θρίαμβο. Η Μετάφραση των Εβδομήκοντα τον ονομάζει «Άσμα επί των Ασσυρίων», από όπου πολλοί καλοί ερμηνευτές εικάζουν ότι γράφτηκε όταν ο στρατός του Σενναχειρείμ, που πολιορκούσε τότε την Ιερουσαλήμ, καταστράφηκε ολοκληρωτικά από έναν καταστροφικό άγγελο στην εποχή του Εζεκία· και αρκετά χωρία στον ψαλμό είναι πολύ εφαρμόσιμα σε αυτό το έργο θαύματος· αλλά υπήρξε θρησκευτικός θρίαμβος με αφορμή άλλη νίκη, στην εποχή του Ιωσαφάτ, που θα μπορούσε εξίσου καλά να είναι το θέμα αυτού του ψαλμού (Β' Χρον. κ΄ 28), και θα μπορούσε να ονομαστεί «άσμα του Ασάφ» επειδή ψαλλόταν πάντα από τους γιους του Ασάφ. Ή θα μπορούσε να γράφτηκε από τον Ασάφ που έζησε στην εποχή του Δαβίδ, με αφορμή τους πολλούς θριάμβους με τους οποίους ο Θεός ευαρεστήθηκε να τιμήσει εκείνη τη βασιλεία. Με αφορμή αυτή τη ένδοξη νίκη, όποια κι αν ήταν, Ι. Ο ψαλμωδός συγχαίρει την ευτυχία της εκκλησίας που έχει τον Θεό τόσο κοντά, εδ. 1-3. ΙΙ. Εξυμνεί τη δόξα της δύναμης του Θεού, της οποίας αυτό ήταν λαμπρό παράδειγμα, εδ. 4-6. ΙΙΙ. Συμπεραίνει από εδώ τι λόγο έχουν όλοι να φοβούνται ενώπιόν του, εδ. 7-9. Και, IV. Τι λόγο έχει ο λαός του να εμπιστεύεται σε αυτόν και να πληρώνει τις ευχές του σε αυτόν, εδ. 10-12. Είναι ψαλμός κατάλληλος για ημέρα ευχαριστίας, λόγω δημόσιων επιτυχιών, και όχι ακατάλληλος σε άλλες εποχές, επειδή ποτέ δεν είναι εκτός εποχής να δοξάζουμε τον Θεό για τα μεγάλα πράγματα που έκανε για την εκκλησία του παλαιότερα, ιδιαίτερα για τις νίκες του Λυτρωτή επί των δυνάμεων του σκότους, τις οποίες όλες αυτές οι νίκες της Παλαιάς Διαθήκης ήταν τύποι, τουλάχιστον εκείνες που εορτάζονται στους ψαλμούς.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική σας ζωή χρειάζεστε περισσότερο να θυμάστε ότι η προαγωγή έρχεται μόνο από τον Θεό; Πώς μπορεί η εικόνα του ποτηριού στο χέρι του Κυρίου να μεταμορφώσει τον τρόπο που βλέπετε τις τρέχουσες θλίψεις; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορείτε να κόψετε ένα «κέρας» υπερηφάνειας ή να υψώσετε ένα «κέρας» δικαιοσύνης σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, σὲ αἰνοῦμεν ὡς τὸν δίκαιον Κριτήν, ὁ ὁποῖος ὑψοῖ καὶ ταπεινοῖ κατὰ τὸ τέλειον θέλημά σου. Κράτησον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ νὰ ὑψώσωμεν τὰ ἴδια ἡμῶν κέρατα ἐν ὑπερηφανείᾳ καὶ χάρισόν μας χάριν διὰ τοῦ Πνεύματός σου νὰ δεχθῶμεν τὸ ποτήριον τὸ ὁποῖον ἐμέτρησας μὲ ταπεινὴν ἐμπιστοσύνην. Στήριξον τὴν ἐλπίδα ἡμῶν ἐπὶ τῆς νίκης τὴν ὁποίαν ἐνίκησας ἐν Χριστῷ, μέχρις ὅτου πᾶν γόνυ κλιθῇ ἔμπροσθεν αὐτοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →