Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Βασιλείς
Α' Βασιλειών 15-16 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στις Α' Βασιλειών 15–16 προσφέρει ένα σαφές παράθυρο στις αντιθετικές βασιλείες των βασιλέων του Ιούδα και του Ισραήλ. Οι στοχασμοί του τονίζουν πώς η πιστότητα στον Κύριο φέρνει σταθερότητα ενώ η επανάσταση προσκαλεί ταχεία κρίση. Καθώς ακολουθούμε τις παρατηρήσεις του εδάφιο προς εδάφιο, βλέπουμε το σταθερό χέρι της θείας πρόνοιας που καθοδηγεί και τα δύο βασίλεια. Ο ποιμαντικός τόνος του Χένρι μας προσκαλεί να μετρήσουμε τις δικές μας ζωές με τα παραδείγματα που τίθενται ενώπιόν μας. Το σημερινό μάθημα αντλεί απευθείας από τις γνώσεις του για να μας βοηθήσει να περπατήσουμε πιο πιστά με τον Θεό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τις Α' Βασιλειών κεφάλαια 15 και 16 στην προτιμώμενη μετάφρασή σας. Προσέξτε την ταχεία διαδοχή των ηγεμόνων στο Ισραήλ και τη μακρύτερη, σταθερότερη βασιλεία του Ασά στον Ιούδα. Δώστε προσοχή στα επαναλαμβανόμενα πρότυπα αμαρτίας και μεταρρύθμισης. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πριν στραφείτε στο σχόλιο του Χένρι. Επιστρέψτε όταν είστε έτοιμοι να μελετήσετε τις παρατηρήσεις του μαζί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας τη σύντομη και ταραγμένη βασιλεία του Αβιάμ.
Έχουμε εδώ μια σύντομη περιγραφή της σύντομης βασιλείας του Αβιάμ γιου του Ροβοάμ βασιλέα του Ιούδα. Κάνει καλύτερη εμφάνιση, Β' Παραλειπομένων ιγ', όπου έχουμε περιγραφή του πολέμου του με τον Ιεροβοάμ, του λόγου που εκφώνησε πριν εμπλακούν οι στρατοί, και της θαυμαστής νίκης που απέκτησε με τη βοήθεια του Θεού. Εκεί ονομάζεται Αβιά—Ο πατέρας μου είναι ο Κύριος, επειδή καμία ανομία δεν του καταλογίζεται εκεί. Αλλά εδώ, όπου μας λέγονται τα σφάλματά του, το Ιάχ, το όνομα του Θεού, αφαιρείται από το όνομά του προς ατιμία του, και ονομάζεται Αβιάμ. Βλέπε Ιερ. κβ' 24.Ο Χένρι στη συνέχεια τονίζει τον γενικό χαρακτήρα της μακράς βασιλείας του Ασά.
ΙΙ. Ο γενικός καλός χαρακτήρας της (εδ. 11): Ο Ασά έκανε το ορθό ενώπιον του Κυρίου, και αυτό είναι ορθό πράγματι που είναι έτσι στα μάτια του Θεού· εκείνοι εγκρίνονται που αυτός επαινεί. Έκανε όπως ο Δαβίδ ο πατέρας του, παρέμεινε κοντά στον Θεό και στη θεσπισμένη λατρεία του, ήταν ειλικρινής και ζηλωτής γι' αυτήν, που του έδωσε αυτόν τον έντιμο χαρακτήρα, ότι ήταν όμοιος με τον Δαβίδ, αν και δεν ήταν προφήτης ή ψαλμωδός όπως ο Δαβίδ. Αν φτάσουμε στις χάρες εκείνων που προηγήθηκαν μας, αυτό θα είναι ο έπαινός μας ενώπιον του Θεού, αν και υστερούμε στα χαρίσματά τους. Ο Ασά ήταν όμοιος με τον Δαβίδ, αν και δεν ήταν ούτε τόσο κατακτητής ούτε τόσο συγγραφέας· γιατί η καρδιά του ήταν τέλεια με τον Κύριο όλες τις ημέρες του (εδ. 14), δηλαδή ήταν και εγκάρδιος και σταθερός στη θρησκεία του. Ό,τι έκανε για τον Θεό το έκανε με ειλικρίνεια, σταθερά και ομοιόμορφα, και το έκανε από καλή αρχή, με μοναδικό σκοπό τη δόξα του Θεού.Ο Χένρι στη συνέχεια λεπτομερεί τις συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις που πραγματοποίησε ο Ασά στον Ιούδα.
1. Αφαίρεσε αυτό που ήταν κακό. Εκεί αρχίζει η μεταρρύθμιση· και πολύ έργο αυτού του είδους βρήκε το χέρι του να κάνει. Διότι, αν και ήταν μόλις είκοσι χρόνια μετά τον θάνατο του Σολομώντα που άρχισε να βασιλεύει, ωστόσο πολύ χονδροειδής διαφθορά είχε εξαπλωθεί μακριά και είχε ριζώσει βαθιά. Πρώτα χτύπησε την ανηθικότητα: Αφαίρεσε τους σοδομίτες από τη γη, κατέστειλε τους οίκους ανοχής· γιατί πώς μπορούν είτε άρχοντας είτε λαός να ευημερήσουν ενώ αυτά τα κλουβιά ακάθαρτων και βρώμικων πουλιών, πιο επικίνδυνα από νοσοκομεία, επιτρέπεται να παραμένουν; Έπειτα προχώρησε κατά της ειδωλολατρίας: Αφαίρεσε όλα τα είδωλα, ακόμη και εκείνα που ο πατέρας του είχε φτιάξει, εδ. 12. Ο πατέρας του τα είχε φτιάξει, γι' αυτό ανησυχούσε περισσότερο να τα αφαιρέσει, ώστε να κόψει την κληρονομιά της κατάρας, και να αποτρέψει την επίσκεψη αυτής της ανομίας σε αυτόν και τους δικούς του. Μάλιστα (που προσθέτει πολύ στην τιμή του, και δείχνει ότι η καρδιά του ήταν τέλεια με τον Θεό), όταν βρήκε ειδωλολατρία στην αυλή, την ξερίζωσε από εκεί, εδ. 13. Όταν φάνηκε ότι η Μααχά η μητέρα του, ή μάλλον η γιαγιά του (αλλά ονομαζόταν μητέρα του επειδή τον είχε αναθρέψει στην παιδική του ηλικία), είχε ένα είδωλο σε άλσος, αν και ήταν η μητέρα του, η γιαγιά του,—αν και είναι πιθανό να είχε ιδιαίτερη αγάπη γι' αυτό,—αν και, όντας γριά, δεν μπορούσε να ζήσει πολύ για να το προστατεύσει,—αν και το κρατούσε μόνο για δική της χρήση, ωστόσο δεν θα συναινούσε με κανέναν τρόπο στην ειδωλολατρία της. Η μεταρρύθμιση πρέπει να αρχίσει από το σπίτι. Κακές πρακτικές δεν θα κατασταλούν ποτέ στην ύπαιθρο ενώ υποστηρίζονται στην αυλή. Ο Ασά, σε όλα τα άλλα, θα τιμά και θα σέβεται τη μητέρα του· την αγαπά πολύ, αλλά αγαπά τον Θεό περισσότερο, και (όπως ο Λευίτης, Δευτ. λγ' 9) εύκολα ξεχνά τη συγγένεια όταν έρχεται σε σύγκρουση με το καθήκον του. Αν είναι ειδωλολάτρης, (1.) Το είδωλό της θα καταστραφεί, θα εκτεθεί δημόσια σε περιφρόνηση, θα παραμορφωθεί και θα καεί σε στάχτη από τον χείμαρρο Κεδρών, στον οποίο, είναι πιθανό, σκόρπισε τις στάχτες, σε μίμηση του Μωυσή (Εξ. λβ' 20) και σε ένδειξη της αποστροφής του για την ειδωλολατρία και της αγανάκτησής του γι' αυτήν όπου τη βρήκε. Ας μην εμφανιστούν υπολείμματα ειδώλου της αυλής. (2.) Θα εκθρονιστεί, Αφαίρεσε αυτήν από το να είναι βασίλισσα, ή από τη βασίλισσα, δηλαδή από τη συναναστροφή με τη σύζυγό του· την εξόρισε από την αυλή, και την περιόρισε σε αφανή και ιδιωτική ζωή. Εκείνοι που έχουν εξουσία είναι ευτυχείς όταν έτσι έχουν καρδιές να τη χρησιμοποιούν καλά.Ο Χένρι συνεχίζει σημειώνοντας τις ελλείψεις που παρέμειναν στις μεταρρυθμίσεις του Ασά.
Ε. Τα σφάλματα της βασιλείας του. Και στα δύο πράγματα για τα οποία επαινέθηκε βρέθηκε ελλιπής. Οι ωραιότεροι χαρακτήρες δεν είναι χωρίς κάποιο ελάττωμα σε αυτούς. 1. Αφαίρεσε τα είδωλα; Αυτό ήταν καλό· αλλά οι υψηλοί τόποι δεν αφαιρέθηκαν (εδ. 14)· εκεί η μεταρρύθμισή του υστερούσε. Αφαίρεσε όλες τις εικόνες που ήταν αντίζηλες με τον αληθινό Θεό ή ψευδείς αναπαραστάσεις του· αλλά τα θυσιαστήρια που είχαν στηθεί σε υψηλούς τόπους, και στα οποία προσφέρονταν εκείνες οι θυσίες που έπρεπε να προσφερθούν στο θυσιαστήριο στον ναό, αυτά τα άφησε να στέκονται, νομίζοντας ότι δεν υπήρχε μεγάλο κακό σε αυτά, αφού είχαν χρησιμοποιηθεί από καλούς άνδρες πριν χτιστεί ο ναός, και διστάζοντας να δυσαρεστήσει τον λαό, που είχε στοργή γι' αυτά και ήταν προσκολλημένος σε αυτά τόσο από συνήθεια όσο και από ευκολία· ενώ στον Ιούδα και τον Βενιαμίν, τις μόνες φυλές υπό την κυβέρνηση του Ασά που βρίσκονταν τόσο κοντά στην Ιερουσαλήμ και τα θυσιαστήρια εκεί, υπήρχε λιγότερη πρόφαση γι' αυτά από ό,τι σε εκείνες τις φυλές που βρίσκονταν πιο απομακρυσμένες. Ήταν κατά του νόμου, που τους υποχρέωνε να λατρεύουν σε ένα μέρος, Δευτ. ιβ' 11. Μείωναν την εκτίμηση των ανθρώπων για τον ναό και τα θυσιαστήρια εκεί, και ήταν ένα ανοιχτό χάσμα για την είσοδο της ειδωλολατρίας, ενώ ο λαός ήταν τόσο προσκολλημένος σε αυτήν. Δεν ήταν καλό που ο Ασά, όταν το χέρι του ήταν μέσα, δεν αφαίρεσε αυτά. Παρ' όλα αυτά η καρδιά του ήταν τέλεια με τον Κύριο. Αυτό μας παρέχει μια παρήγορη σημείωση, Ότι εκείνοι μπορεί να βρεθούν έντιμοι και ευθείς με τον Θεό, και να γίνουν δεκτοί από αυτόν, οι οποίοι όμως, σε ορισμένες περιπτώσεις, υστερούν στο να κάνουν το καλό που θα μπορούσαν και θα έπρεπε να κάνουν. Η τελειότητα που γίνεται η απαραίτητη προϋπόθεση της νέας διαθήκης δεν πρέπει να νοηθεί ως αναμαρτησία (τότε όλοι θα ήμασταν χαμένοι), αλλά ως ειλικρίνεια. 2. Έφερε τα αφιερωμένα πράγματα; Αυτό ήταν καλό· αλλά αργότερα αλλοτρίωσε τα αφιερωμένα πράγματα, όταν πήρε το χρυσό και το ασήμι από τον οίκο του Θεού και τα έστειλε ως δωροδοκία στον Βεν-Αδάδ, για να τον προσλάβει να σπάσει τη συμμαχία του με τον Βαασά, και, κάνοντας εισβολή στη χώρα του, να του δώσει απόσπαση από την οικοδόμηση της Ραμά, εδ. 18, 19. Εδώ αμάρτησε, (1.) Στο να πειράξει τον Βεν-Αδάδ να σπάσει τη συμμαχία του, και έτσι να παραβιάσει τη δημόσια πίστη. Αν έκανε λάθος κάνοντας το, όπως σίγουρα έκανε, ο Ασά έκανε λάθος πείθοντάς τον να το κάνει. (2.) Στο ότι δεν μπορούσε να εμπιστευτεί τον Θεό, που είχε κάνει τόσα για αυτόν, να τον ελευθερώσει από αυτό το στενό, χωρίς να χρησιμοποιήσει τέτοια έμμεσα μέσα για να βοηθήσει τον εαυτό του. (3.) Στο να πάρει τον χρυσό από το θησαυροφυλάκιο του ναού, που δεν έπρεπε να χρησιμοποιηθεί παρά μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις. Το σχέδιο πέτυχε. Ο Βεν-Αδάδ έκανε κάθοδο στη γη του Ισραήλ, που υποχρέωσε τον Βαασά να αποσυρθεί με όλη του τη δύναμη από τη Ραμά (εδ. 20, 21), που έδωσε στον Ασά μια καλή ευκαιρία να κατεδαφίσει τα έργα του εκεί, και τα ξύλα και οι πέτρες του χρησίμευσαν για την οικοδόμηση μερικών πόλεων δικών του, εδ. 22. Αλλά, αν και το σχέδιο ευδοκίμησε, διαπιστώνουμε ότι ήταν δυσάρεστο στον Θεό· και αν και ο Ασά υπερηφανευόταν για την πολιτική του, και υποσχόταν στον εαυτό του ότι θα εξασφάλιζε αποτελεσματικά την ειρήνη του, του ειπώθηκε από τον προφήτη ότι είχε ενεργήσει ανόητα, και ότι από τότε και στο εξής θα είχε πολέμους· βλέπε Β' Παραλειπομένων ιστ' 7-9.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Αναλογιζόμενος την αστάθεια του Ισραήλ, ο Χένρι παρατηρεί τους επαναλαμβανόμενους κύκλους κρίσης.
Πρέπει τώρα να ρίξουμε μια ματιά στην άθλια κατάσταση του Ισραήλ, ενώ το βασίλειο του Ιούδα ήταν ευτυχισμένο υπό την καλή διακυβέρνηση του Ασά. Απειλήθηκε ότι θα ήταν σαν καλάμι που κουνιέται στο νερό (κεφ. ιδ' 15), και έτσι ήταν, όταν, κατά τη διάρκεια της μοναδικής βασιλείας του Ασά, η διακυβέρνηση του βασιλείου τους ήταν σε έξι ή επτά διαφορετικά χέρια, όπως βρίσκουμε σε αυτό και το επόμενο κεφάλαιο. Ο Ιεροβοάμ ήταν στον θρόνο στην αρχή της βασιλείας του και ο Αχαάβ στο τέλος της, και ανάμεσά τους ήταν ο Ναδάβ, ο Βαασά, ο Ελά, ο Ζιμρί, ο Τιβνί και ο Ομρί, υπονομεύοντας και καταστρέφοντας ο ένας τον άλλον. Αυτό απέκτησαν εγκαταλείποντας τον οίκο τόσο του Θεού όσο και του Δαβίδ. Εδώ έχουμε, 1. Την καταστροφή και την εξάλειψη της οικογένειας του Ιεροβοάμ, σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου από τον Αχιά. Ο γιος του Ναδάβ τον διαδέχθηκε. Αν ο θάνατος του αδελφού του Αβιά είχε ασκήσει τη δέουσα επιρροή πάνω του για να τον κάνει θρησκευόμενο, και η τιμή που του αποδόθηκε στον θάνατό του τον είχε δεσμεύσει να ακολουθήσει το καλό παράδειγμά του, η βασιλεία του θα μπορούσε να ήταν μακρά και ένδοξη· αλλά περπάτησε στον δρόμο του πατέρα του (εδ. 26), διατήρησε τη λατρεία των μοσχαριών του, και απαγόρευσε στους υπηκόους του να ανέβουν στην Ιερουσαλήμ για να λατρεύσουν, αμάρτησε και έκανε τον Ισραήλ να αμαρτήσει, και γι' αυτό ο Θεός έφερε καταστροφή πάνω του γρήγορα, στο δεύτερο έτος της βασιλείας του. Πολιορκούσε τη Γιββεθών, μια πόλη που οι Φιλισταίοι είχαν πάρει από τους Δανίτες, και προσπαθούσε να την ξαναπάρει· και εκεί, στη μέση του στρατού του, ο Βαασά, με άλλους, συνωμότησε εναντίον του και τον σκότωσε, (εδ. 27), και τόσο λίγο ενδιαφέρον είχε στις στοργές του λαού του που ο στρατός του όχι μόνο δεν εκδικήθηκε τον θάνατό του, αλλά επέλεξε τον δολοφόνο του για διάδοχό του. Είτε ο Βαασά το έκανε από προσωπική έχθρα κατά του Ναδάβ, είτε για να εκδικηθεί την οικογένεια του Ιεροβοάμ για κάποια προσβολή που έλαβε από αυτούς, είτε υπό το πρόσχημα της απελευθέρωσης της χώρας του από την τυραννία ενός κακού άρχοντα, είτε απλώς από αρχή φιλοδοξίας, για να ανοίξει δρόμο για τον εαυτό του στον θρόνο, δεν φαίνεται· αλλά τον σκότωσε και βασίλευσε στη θέση του, εδ. 28. Και το πρώτο πράγμα που έκανε όταν ανέβηκε στον θρόνο ήταν να αποκόψει όλη την οικογένεια του Ιεροβοάμ, ώστε να εξασφαλίσει καλύτερα τον εαυτό του και την δική του σφετερισμένη κυβέρνηση. Δεν θεώρησε αρκετό να τους φυλακίσει ή να τους εξορίσει, αλλά τους κατέστρεψε, δεν άφησε όχι μόνο αρσενικά (όπως προφητεύτηκε, κεφ. ιδ' 10), αλλά κανέναν που ανέπνεε. Σε αυτό ήταν βάρβαρος, αλλά ο Θεός ήταν δίκαιος. Η αμαρτία του Ιεροβοάμ τιμωρήθηκε (εδ. 30)· γιατί εκείνοι που προκαλούν τον Θεό το κάνουν προς δική τους σύγχυση· βλέπε Ιερ. ζ' 19. Η προφητεία του Αχιά εκπληρώθηκε (εδ. 29)· γιατί κανένας λόγος του Θεού δεν θα πέσει στο έδαφος. Οι θείες απειλές δεν είναι φαντάσματα. 2. Η ανύψωση του Βαασά. Θα δοκιμαστεί για λίγο, όπως ο Ιεροβοάμ. Είκοσι τέσσερα χρόνια βασίλευσε (εδ. 33), αλλά έδειξε ότι δεν ήταν από καμία απέχθεια προς την αμαρτία του Ιεροβοάμ που κατέστρεψε την οικογένειά του, αλλά από κακία και φιλοδοξία· γιατί, όταν ξερίζωσε τον αμαρτωλό, ο ίδιος προσκολλήθηκε στην αμαρτία, και περπάτησε στον δρόμο του Ιεροβοάμ (εδ. 34), αν και είχε δει το τέλος αυτού του δρόμου· έτσι παράξενα η καρδιά του σκληρύνθηκε με την απάτη της αμαρτίας.Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα ερευνώντας τις ταχείες βασιλικές ανατροπές που καταγράφονται στο κεφάλαιο 16.
Αυτό το κεφάλαιο αναφέρεται εξ ολοκλήρου στο βασίλειο του Ισραήλ, και τις επαναστάσεις αυτού του βασιλείου—πολλές σε λίγο χρόνο. Την απόλυτη καταστροφή της οικογένειας του Ιεροβοάμ, αφού ήταν είκοσι τέσσερα χρόνια βασιλική οικογένεια, τη διαβάσαμε στο προηγούμενο κεφάλαιο. Σε αυτό το κεφάλαιο έχουμε, Ι. Την καταστροφή της οικογένειας του Βαασά, αφού ήταν μόνο είκοσι έξι χρόνια βασιλική οικογένεια, προφητευμένη από προφήτη (εδ. 1-7), και εκτελεσμένη από τον Ζιμρί, έναν από τους καπετάνιους του, εδ. 8-14. ΙΙ. Τη βασιλεία των επτά ημερών του Ζιμρί, και την ξαφνική πτώση του, εδ. 15-20. ΙΙΙ. Τον αγώνα μεταξύ του Ομρί και του Τιβνί, και την επικράτηση του Ομρί, και τη βασιλεία του, εδ. 21-28. IV. Την αρχή της βασιλείας του Αχαάβ, για τον οποίο θα διαβάσουμε πολλά αργότερα, εδ. 29-33. V. Την ανοικοδόμηση της Ιεριχώ, εδ. 34. Όλο αυτό το διάστημα, στον Ιούδα, τα πράγματα πήγαιναν καλά.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου ανέχομαι μερικές μεταρρυθμίσεις όπως τους υψηλούς τόπους του Ασά; Πώς η ταχεία πτώση των βασιλέων του Ισραήλ με προειδοποιεί κατά της επίμονης ανυπακοής; Με ποιους τρόπους βασίζομαι στην παρελθούσα πιστότητα του Θεού αντί στη δική μου παρούσα υπακοή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, διά τοῦ Πνεύματός Σου ἐνδυνάμωσον ἡμᾶς νὰ περιπατῶμεν ὁλοψύχως ἐνώπιόν Σου, ἀφαιρῶν κάθε κρυφό εἴδωλο καὶ κάθε ἀνεκτὸ συμβιβασμό ποὺ ἀποδυναμώνει τὴν ἀφοσίωσίν μας. Φύλαξον τὰς καρδίας μας ἀπὸ τὴν ἀνήσυχη φιλοδοξία ποὺ κατέστρεψε τοὺς οἴκους τοῦ Ἱεροβοάμ καὶ τοῦ Βαασά, καὶ στερέωσον ἡμᾶς ἐν εἰλικρινείᾳ διὰ τῆς χάριτος τοῦ Χριστοῦ, ὥστε νὰ τερματίσωμεν καλῶς. Εἴθε αἱ ζωαί μας νὰ ὁδηγοῦν ἄλλους πρὸς τὸν ἀληθινὸν Βασιλέα. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →