← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ

Ιεζεκιήλ 9-10 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ιεζεκιήλ 9-10Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στον Ιεζεκιήλ αποκαλύπτει την τρομερή αλλά οργανωμένη εκτέλεση της θείας κρίσης. Στα κεφάλαια 9 και 10 ο προφήτης βλέπει ένοπλους πράκτορες οργής να κινούνται μέσα από την Ιερουσαλήμ ενώ μια μοναδική μορφή σημαδεύει τους πιστούς για διατήρηση. Η προσεκτική έκθεση του Καλβίνου δείχνει πώς οι απειλές του Θεού δεν παραμένουν ποτέ κενές και πώς η δικαιοσύνη Του πάντα διακρίνει μεταξύ των δικαίων και των αδίκων. Τα λόγια του μας προσκαλούν να τρέμουμε μπροστά στην πραγματικότητα της κρίσης ενώ αναπαυόμαστε στη βεβαιότητα της εκλεκτικής φροντίδας του Θεού. Σήμερα ακούμε καθώς ο Καλβίνος μας καθοδηγεί μέσα από αυτό το σοβαρό όραμα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσεις τον Ιεζεκιήλ 9 και 10. Αυτά τα κεφάλαια απεικονίζουν τον Κύριο να συγκαλεί εκτελεστές στην Ιερουσαλήμ και να σημαδεύει εκείνους που θρηνούν για τα βδελύγματά της. Καθώς διαβάζεις, παρατήρησε την κίνηση της δόξας του Θεού και τον προσεκτικό διαχωρισμό μεταξύ των φειδομένων και των σφαγμένων. Άφησε το κείμενο να αφυπνίσει τόσο τον άγιο φόβο όσο και την ήσυχη εμπιστοσύνη στην κυρίαρχη προστασία του Κυρίου για τους δικούς Του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά περιγράφοντας τους έξι άνδρες που εμφανίζονται σε απάντηση στην εντολή του Θεού. Τώρα ο Προφήτης γράφει ότι η εντολή του Θεού δεν ήταν μάταιη ή κενή, επειδή το αποτέλεσμα εμφανίζεται απευθείας μέσω οράματος. Επομένως έξι άνδρες προσφέρθηκαν. Γιατί πάλι ονομάζει έξι, παρά περισσότερους ή λιγότερους, δεν έχω ανακαλύψει. Διότι μερικοί αναφέρουν το τριακοστό ένατο κεφάλαιο του Ιερεμία, όπου αναφέρονται οκτώ αρχηγοί που ήταν στον στρατό του Ναβουχοδονόσορ και είχαν την κύρια εξουσία· αλλά πρώτα διαφέρουν στον αριθμό, έπειτα στρεβλώνονται με πολλούς τρόπους. Αλλά δεν είμαι τόσο ανήσυχα περίεργος, ούτε μου φαίνεται ότι έχει καμία σημασία, εκτός ίσως αν ο Θεός ήθελε να δείξει στον υπηρέτη του ότι μια μικρή ομάδα ήταν αρκετή, και ότι δεν υπήρχε ανάγκη για μεγάλο στρατό· ή με έξι άνδρες σχεδίασε αόριστα ολόκληρο τον στρατό. Είναι βέβαιο πράγματι ότι ο Ναβουχοδονόσορ ήρθε περιτριγυρισμένος με μεγάλη δύναμη για να καταστρέψει την πόλη· αλλά εν τω μεταξύ ο Θεός ήθελε να καταστρέψει εκείνη την υπερηφάνεια και την αυθάδεια του λαού, αφού δείχνει μόνο στον υπηρέτη του έξι άνδρες που μπορούσαν να καταστρέψουν ολόκληρη την πόλη. Λέει επομένως ότι ήρθε από την πύλη, ή από τον δρόμο μιας υψηλής πύλης, ή υψηλότερης, η οποία ήταν προς τον βορρά, επειδή η Βαβυλώνα βρισκόταν προς εκείνη την περιοχή σε σχέση με την Ιερουσαλήμ. Φαίνεται επομένως ότι οι Χαλδαίοι υποδείχθηκαν εδώ, στους οποίους ο δρόμος ήταν άμεσος μέσω εκείνης της πύλης, αφού ανέβαινε από τον βορρά απέναντι από την Ιερουσαλήμ. Λέει ότι κάθε άνδρας είχε όργανο καταστροφής, ή σύνθλιψης. Αυτή η λέξη προέρχεται από το νφφ, νεφέτζ, που σημαίνει να καταστρέφω και να τρίβω σε κομμάτια· επομένως μπορεί να ληφθεί τόσο για το σφυρί όσο και για την ίδια την πράξη. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Προφήτης εννοούσε ότι η εντολή του Θεού δεν θα ήταν χωρίς άμεσο αποτέλεσμα· επειδή μόλις φώναξε, έξι άνδρες ήταν απευθείας παρόντες για να τον υπακούσουν, το οποίο εκφράζει αργότερα πιο καθαρά όταν λέει ότι στάθηκαν κοντά στο θυσιαστήριο. Διότι ήταν σημάδι της ετοιμότητάς τους να υπακούσουν στις εντολές του Θεού όταν τοποθετήθηκαν μπροστά στο θυσιαστήριο. Αλλά αυτό το χωρίο είναι άξιο προσοχής, επειδή μας δείχνει πόσο ανήσυχα πρέπει να προσέχουμε τις απειλές του Θεού, οι οποίες είναι ως επί το πλείστον στραμμένες εναντίον μας. Προκειμένου να μάθουμε να ξυπνάμε από την νάρκη μας, εδώ όπως σε καθρέφτη προτείνεται σε εμάς η σύνδεση της εκδίκησης του Θεού με τις απειλές του. Διότι μόλις μίλησε, βλέπουμε ότι υπήρχαν έξι άνδρες οπλισμένοι και παραταγμένοι για την καταστροφή της πόλης. Αλλά ο Θεός ήθελε να δείξει στον Προφήτη του αυτό το όραμα, επειδή η υπόθεσή του ήταν με έναν σκληρό και ανόητο λαό, όπως έχουμε ήδη δει. Η φωνή του Θεού ήταν σαν την τελική τους καταδίκη· ακριβώς όπως αν ηχήσει μια σάλπιγγα και αναγγείλει ότι δεν υπάρχει ελπίδα συγχώρεσης εκτός αν ο εχθρός παραδοθεί αμέσως. Έτσι λοιπόν ο Θεός φώναξε με δυνατή φωνή, αλλά αυτό δεν ήταν κενή αιτία φόβου, επειδή συνέδεσε απευθείας την εκτέλεσή του, όταν έξι άνδρες εμφανίστηκαν μπροστά από το θυσιαστήριο. Αλλά ονομάζει το θυσιαστήριο που είχε χτίσει ο Σολομών από τετράγωνες πέτρες χάλκινο· ακόμη και το χάλκινο θυσιαστήριο δεν ήταν αρκετό, αλλά κοιτάζει την πρώτη του προέλευση. Ο Καλβίνος στη συνέχεια διακρίνει τον έναν άνδρα ντυμένο με λινό ανάμεσα στους έξι. Τώρα λέει ότι υπήρχε ανάμεσά τους, [13]ένας άνδρας ντυμένος με λινό ένδυμα (Α΄ Βασιλειών 8:64). Δεν τοποθετείται ανάμεσα στο πλήθος, ως ένας ανάμεσα στους άλλους, αλλά διαχωρίζεται, επειδή η σημασία του είναι διακριτή. Αυτός ο άνδρας λοιπόν αναμφίβολα υποστήριξε τον χαρακτήρα αγγέλου, και είναι αρκετά σύνηθες στην Γραφή ότι οι άγγελοι, όταν παίρνουν ορατή μορφή, ονομάζονται άνδρες· όχι επειδή είναι πραγματικά άνδρες, αλλά επειδή ο Θεός τους περιβάλλει με τέτοιες μορφές όπως κρίνει κατάλληλες. Μερικοί, των οποίων τη γνώμη δεν απορρίπτω εντελώς, περιορίζουν αυτό στον Χριστό. Αλλά επειδή ο Προφήτης δεν προσθέτει αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά, θα προτιμούσα να το δεχτώ γενικά για οποιονδήποτε άγγελο. Λέει επομένως ότι υπήρχε ανάμεσα στους Χαλδαίους, οι οποίοι ήταν έτοιμοι να εκτελέσουν την εκδίκηση του Θεού, ένας άνδρας ντυμένος με λινό ένδυμα. Ένα διακριτό σημάδι δίνεται μερικές φορές στους αγγέλους που τους χωρίζει από τους άνδρες. Το λινό ένδυμα ήταν τότε ένα αξιοσημείωτο στολίδι. Και οι θυσιάζοντες Παπικοί, σαν να ήταν πίθηκοι, έχουν μιμηθεί εκείνο το έθιμο στα ενδύματά τους που ονομάζονται υπέρφυλλα. Αλλά επειδή οι ιερείς ήταν συνηθισμένοι να ντύνονται με λινά άμφια, εδώ ο άγγελος παρουσιάστηκε στον Προφήτη με αυτή την ενδυμασία. Τώρα ας προχωρήσουμε, επειδή στον επόμενο στίχο θα γίνει σαφές γιατί έγινε αναφορά σε εκείνον τον άγγελο. Ο Καλβίνος στη συνέχεια επεξεργάζεται τον προστατευτικό ρόλο του αγγέλου ανάμεσα στους Χαλδαίους. Τώρα ο Προφήτης δείχνει γιατί ο άγγελος προστέθηκε στους Χαλδαίους, δηλαδή για να βάλει χαλινάρι σε αυτούς, μήπως οργιστούν αδιακρίτως και χωρίς επιλογή εναντίον των εκλεκτών και των αποδοκιμασμένων. Αυτό είναι ένα αξιοσημείωτο χωρίο, επειδή από αυτό μαθαίνουμε, πρώτον, ότι ο Θεός απειλεί αποτελεσματικά τους ασεβείς, ώστε να έχει συνοδούς πάντα πρόχειρους για να τον υπακούουν· έπειτα, ότι ακόμη και οι άπιστοι πολεμούν υπό την καθοδήγηση του Θεού, και κυβερνώνται από τη ράβδο του, και δεν κάνουν τίποτα εκτός από το θέλημά του. Ούτε λέγεται ότι οι Χαλδαίοι ήρθαν στον ναό μάταια, και τοποθετήθηκαν μπροστά από το θυσιαστήριο του Θεού. Αυτό δεν σχετίζεται με τον έπαινό τους, σαν να υπάκουσαν τον Θεό αυθόρμητα, ή σαν να είχαν σκοπό να εκτελέσουν τις εντολές του, αλλά εδώ αντιμετωπίζεται η μυστική πρόνοια του Θεού. Αν και, επομένως, οι Χαλδαίοι έδωσαν το χαλινάρι στην αυτοβουλία τους, και δεν θεωρούσαν ότι κυβερνώνται θεϊκά· όμως ο Θεός εδώ διακηρύττει ότι ήταν υπό το χέρι του ακριβώς σαν ο Θεός να τους είχε ως μισθοφόρους στρατιώτες· όπως ο Σατανάς λέγεται ότι ενώθηκε με τους γιους του Θεού· αυτό δεν ήταν εθελούσια υπακοή, αλλά επειδή οι μηχανορραφίες του δεν μπορούσαν να επιτεθούν στον άγιο Ιώβ, εκτός από την εντολή του Θεού. (Ιώβ 1:6.) Οι γιοι του Θεού εμφανίζονται με πολύ διαφορετικό τρόπο, αφού προσφέρουν ελεύθερη υπακοή, και επιθυμούν μόνο αυτός να βασιλεύει. Αλλά όσο μεγάλη και αν είναι η διαφορά μεταξύ των γιων του Θεού και του Σατανά, και όλων των αποδοκιμασμένων, είναι εξίσου αληθές ότι ο Σατανάς και οι πονηροί υπακούουν στον Θεό. Αυτό, επομένως, πρέπει να μάθουμε στη δεύτερη θέση. Αλλά, τρίτον, διδασκόμαστε ότι ο Θεός ποτέ δεν εκτελεί απερίσκεπτα την εκδίκησή του χωρίς να φείδεται των εκλεκτών του. Για αυτόν τον λόγο στη σφαγή της Ιερουσαλήμ έχει έναν άγγελο, ο οποίος αντιτάσσει μια ασπίδα, ως ένα είδος, στους Χαλδαίους, μήπως η σκληρότητά τους τους βλάψει πέρα από την ευαρέσκεια του Θεού, όπως θα δούμε αμέσως μετά. Επομένως είπα ότι το χωρίο ήταν αξιοσημείωτο, επειδή όταν ο Θεός προβάλλει τα σημάδια της οργής του, ο ουρανός είναι, ως ένα είδος, συννεφιασμένος, και οι πιστοί όχι λιγότερο από τους απίστους φοβούνται, μάλιστα τρομοκρατούνται από φόβο. Διότι όσον αφορά την εξωτερική κατάσταση, δεν υπήρχε διαφορά μεταξύ τους. Επειδή επομένως οι γιοι του Θεού υπόκεινται σε εκείνον τον τρόμο που συσκοτίζει κάθε αίσθηση της εύνοιας του Θεού στην δυστυχία, έτσι αυτή η διδασκαλία πρέπει να κρατηθεί επιμελώς, δηλαδή όταν ο Θεός δίνει το χαλινάρι σε μανιασμένους άνδρες, ώστε να διασκορπίζουν, να ανατρέπουν και να καταστρέφουν τα πάντα, τότε οι άγγελοι είναι πάντα ενωμένοι, οι οποίοι συγκρατούν την ακράτειά τους με κρυφό χαλινάρι, αφού διαφορετικά δεν θα ήταν ποτέ μετριοπαθείς.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος ολοκληρώνει επιβεβαιώνοντας τη δικαιοσύνη του Θεού σε απάντηση στην ανησυχία του προφήτη. Εδώ ο Θεός απαντά έτσι στον Προφήτη Του, ώστε να συγκρατήσει υπερβολικό ζήλο, και ταυτόχρονα να διεκδικήσει τη δική Του δικαιοσύνη — διότι ο Προφήτης μπορεί να ωθηθεί προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση — μπορεί ακόμη και να αμφιβάλλει αν ο Θεός θα είναι πιστός στον λόγο Του. Ο Θεός μπορεί επίσης να κλονίσει την εμπιστοσύνη του με άλλο τρόπο, καθώς οργίζεται υπερβολικά εναντίον των αθώων· αφού επομένως μπορεί να ταραχθεί ανάμεσα σε εκείνα τα κύματα δοκιμασίας, αυτό που ο Θεός κάνει τώρα πρέπει να τον ηρεμήσει. Επομένως, όπως έχω ήδη πει, μετριάζει τα συναισθήματα του Προφήτη Του, και ταυτόχρονα διεκδικεί την ισότητα της κρίσης Του εναντίον όλων των ψευδών απόψεων που είναι πρόθυμες να εισχωρήσουν σε εμάς όταν οι κρίσεις του Θεού δεν ανταποκρίνονται στο θέλημά μας. Εν τω μεταξύ πρέπει να σημειωθεί, πώς ο Προφήτης παραπονιέται ταπεινά για τη σφαγή της πόλης, και αν και φαινόταν να διαμαρτύρεται στον Θεό, όμως υπέταξε όλες τις αισθήσεις του στην εντολή Του, και γι' αυτό δίνεται μια απάντηση που μπορεί να τον ηρεμήσει. Όποτε, επομένως, ο Θεός δεν φαίνεται να εργάζεται όπως η σαρκική μας λογική μας υπαγορεύει, μπορούμε να μάθουμε, από το παράδειγμα του Προφήτη, πώς να συγκρατούμε τον εαυτό μας, και να υποτάξουμε τη λογική μας στο θέλημα του Θεού, ώστε να μας αρκεί ότι Εκείνος θέλει ένα πράγμα έτσι, επειδή το θέλημά Του είναι ο πιο τέλειος κανόνας όλης της δικαιοσύνης. Βλέπουμε ότι οι Προφήτες μερικές φορές παραπονιούνται, και φαίνεται επίσης να επιτρέπουν στον εαυτό τους υπερβολική ελευθερία όταν διαμαρτύρονται στον Θεό, όπως είδαμε ένα αξιομνημόνευτο παράδειγμα στον Ιερεμία. (Ιερεμίας 12 και Ιερεμίας 20.) Τότε διαβάζουμε επίσης ένα παρόμοιο στον Αββακούμ. (Αββακούμ 1:2.) Πώς λοιπόν; Μήπως οι Προφήτες διαφωνούν με τον ίδιο τον Θεό; ναι, επιστρέφουν απευθείας στον εαυτό τους, και συγκεντρώνουν σε τάξη όλες εκείνες τις περιπλανώμενες απόψεις από τις οποίες αντιλαμβάνονται ότι ταράχθηκαν πολύ. Έτσι και ο Προφήτης μας, από τη μία πλευρά, θαυμάζει τη σφαγή της πόλης, και φωνάζει έντονα· ταυτόχρονα πέφτει στο πρόσωπό του, και με αυτόν τον τρόπο μαρτυρεί ότι θα είναι υπάκουος, μόλις ο Θεός του απαντήσει. Αυτός είναι ο λόγος, λοιπόν, για τον οποίο ο Θεός επιθυμεί επίσης να καθησυχάσει τον υπηρέτη Του· ούτε είναι αμφίβολο ότι θα βιώσουμε το ίδιο πράγμα, αν ταπεινά και νηφάλια μάθουμε να ρωτάμε όταν οι κρίσεις του Θεού δεν ανταποκρίνονται στις απόψεις μας. Αν, επομένως, προσεγγίσουμε τον Θεό με αυτόν τον τρόπο, Αυτός θα μας δείξει αναμφίβολα ότι αυτό που κάνει είναι σωστό, και έτσι θα μας προμηθεύσει υλικό για ανάπαυση. Εξ ου και συλλέγεται επίσης η ανεκτίμητη επιείκεια του Θεού προς τον λαό Του, επειδή συγκαταβαίνει έτσι ώστε να αποδώσει λόγο, σαν να ήθελε να τους ικανοποιήσει. Είναι βέβαιο ότι οι άνθρωποι παρασύρονται σε υπερβολική θρασύτητα, όποτε κάνουν ερωτήσεις στον Θεό· διότι ποιος θα τολμήσει να αντιταχθεί στις κρίσεις Του; και ποιος θα του απαντήσει; έτσι λέει ο Παύλος. (Ρωμαίους 9:20.) Αλλά ο Θεός στην εκπληκτική καλοσύνη Του, κατεβαίνει ακόμη και έτσι μακριά, ώστε να αποδώσει λόγο των πράξεών Του στους υπηρέτες Του, για να ηρεμήσει το μυαλό τους, όπως έχω πει.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σου αισθάνεσαι το βάρος της δίκαιης κρίσης του Θεού; Πώς η σήμανση των πιστών σε ενθαρρύνει να θρηνήσεις για την αμαρτία; Με ποιους τρόπους μπορείς να αναπαυθείς πληρέστερα στην υπόσχεση του Θεού να διατηρήσει τους δικούς Του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κυρίαρχε Κύριε, υποκλινόμαστε μπροστά στο όραμα της κρίσης Σου και ευχαριστούμε που ποτέ δεν ενεργείς χωρίς τέλεια δικαιοσύνη και έλεος. Φύλαξέ μας από την αυθάδεια και από την απόγνωση. Σημάδεψε τις καρδιές μας με τη σφραγίδα του Πνεύματός Σου ώστε να βρεθούμε ανάμεσα σε εκείνους που στενάζουν για τα βδελύγματα της εποχής μας. Δίδαξέ μας να εμπιστευόμαστε την κρυφή πρόνοιά Σου όταν η οργή φαίνεται να σαρώνει αδιακρίτως. Είθε το ίδιο χέρι που φειδάται τους δικαίους να μας ενδυναμώσει επίσης να περπατήσουμε πιστά μέχρι την ημέρα του τελικού διαχωρισμού. Διά του Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →