← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Προς Εβραίους 10 — με τον Συμεών

Εβραίους 10Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Ομιλητικές Ώρες του Καρόλου Συμεών πάνω στο δέκατο κεφάλαιο της Προς Εβραίους. Η υπομονετική έκθεση του Συμεών για τις ετήσιες αναμνήσεις υπό τον νόμο και για την εφάπαξ προσφορά του Χριστού ανοίγει για εμάς έναν δρόμο ταπεινής μετανοίας και σταθερής ελπίδας. Τα λόγια του προσκαλούν την Εκκλησία να ανακτήσει την αρχαία πειθαρχία της τακτικής αυτοεξέτασης ενώ στρέφει κάθε βλέμμα στην επαρκή θυσία του Υιού. Ο ίδιος Πνεύμα που καθοδήγησε τον απόστολο και τον ιεροκήρυκα ας καθοδηγήσει την ακρόασή μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας ακούσουμε τώρα το δέκατο κεφάλαιο της Επιστολής προς Εβραίους, προσέχοντας ιδιαίτερα εκείνα τα εδάφια που δηλώνουν τόσο την επαναλαμβανόμενη ανάμνηση των αμαρτιών υπό τον νόμο όσο και την μοναδική, τέλεια προσφορά του Ιησού Χριστού. Αναγνώστε αργά, επιτρέποντας στην αντίθεση μεταξύ σκιάς και ουσίας να αναπαυθεί στην καρδιά.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Συμεών ανοίγει εξετάζοντας τον πρώτο σκοπό για τον οποίο επιβλήθηκαν εκείνες οι ετήσιες αναμνήσεις. Για ποιον σκοπό επιβλήθηκαν εκείνες οι ετήσιες αναμνήσεις των αμαρτιών — Αναμφίβολα προορίζονταν, όπως και ολόκληρο το μωσαϊκό τυπικό, να χωρίσουν τον ιουδαϊκό λαό πιο ολοκληρωτικά από όλα τα έθνη του κόσμου. Αλλά σχεδιάστηκαν πιο ιδιαίτερα, 1. Για να τους κάνουν να αισθανθούν την ανάγκη ενός Σωτήρα — [Κάθε προσφορά είχε αυτή την τάση: κανείς δεν μπορούσε να δει το θύμα του να αιμορραγεί, χωρίς να δει και να αναγνωρίσει ποια ήταν η δική του μοίρα ενώπιον του Θεού. Αλλά, αν δεν είχε οριστεί ημέρα ετήσιας εξιλέωσης, ο λαός θα ήταν έτοιμος να φανταστεί ότι κάθε προσφορά που είχαν παρουσιάσει στον Θεό είχε πράγματι αφαιρέσει την αμαρτία για την οποία είχε προσφερθεί. Για να προφυλαχθούν από αυτό το μοιραίο λάθος, ορίστηκε ετήσια ημέρα για πιο ειδική ανάμνηση των αμαρτιών τους, και για βαθύτερη ταπείνωση των ψυχών τους ενώπιον του Θεού εξαιτίας αυτών. Στη συνέχεια δείχνει την ανεπάρκεια των νομικών θυσιών καθαυτές. Και, αλήθεια, αυτή η διάταξη ήταν καλά υπολογισμένη να προκαλέσει σε αυτούς τη βαθύτερη ταπείνωση: διότι, έχοντας αφορμή κάθε χρόνο να αναθεωρήσουν τη ζωή τους κατά το παρελθόν έτος· και να προσθέσουν, κατά κάποιον τρόπο, το άθροισμα των πρόσφατων ανομιών τους στο ανυπολόγιστο χρέος που ήταν εναντίον τους συνεπεία προηγούμενων παραβάσεων· και ενώ ήταν ταυτόχρονα αναγκασμένοι να δουν ότι τίποτε από όσα είχαν κάνει ή μπορούσαν να κάνουν δεν μπορούσε να ακυρώσει το μικρότερο μέρος του χρέους τους· θα οδηγούνταν αναγκαστικά να κραυγάσουν για έλεος με τη βαθύτερη συντριβή, και να αναγνωρίσουν την ανάγκη εκείνου του Σωτήρα τον οποίο διδάσκονταν να προσδοκούν.] 2. Για να δείξει, λοιπόν, την ανεπάρκεια των νομικών θυσιών — [Τίποτε δεν μπορούσε να φέρει ισχυρότερη πεποίθηση από αυτήν την ιδιαίτερη διάταξη: διότι, αν οι προηγούμενες θυσίες είχαν επικρατήσει, γιατί έπρεπε να επαναλαμβάνονται; Τι ανάγκη υπήρχε για τις ετήσιες προσφορές, αν οι περιστασιακές είχαν εκπληρώσει πλήρως τον σκοπό τους; Ο Συμεών στη συνέχεια ξεδιπλώνει το καλό που μπορεί να αναμένεται από τις τακτικές αναμνήσεις αμαρτιών μεταξύ μας, ξεκινώντας από την εμβάθυνση της μετάνοιας. Ωστόσο, αν ορίζαμε τακτικές περιόδους για τον εαυτό μας — περιόδους για αναθεώρηση της παρελθούσας ζωής μας, και για ειδική ταπείνωση των ψυχών μας ενώπιον του Θεού — είμαι πεπεισμένος ότι θα το βρίσκαμε ιδιαίτερα ωφέλιμο για την πνευματική μας ευημερία. Τέτοιες περίοδοι θα ήταν χρήσιμες, 1. Για την εμβάθυνση της μετάνοιάς μας — [Είμαστε επιρρεπείς να χάνουμε, πολύ γρήγορα, τις πεποιθήσεις που η αμαρτία έχει στερεώσει στον νου μας. Στην αρχή, ίσως, είναι οξείες, και προκαλούν σημαντική οδύνη· αλλά σε λίγο καιρό η εντύπωση φθείρεται, και σχεδόν ξεχνούμε ότι αμαρτήσαμε καθόλου. Αλλά αν είχαμε τακτικές περιόδους για να καλούμε τις οδούς μας σε ανάμνηση, οι παρελθούσες πεποιθήσεις μας θα αναζωογονούνταν, και η ταπείνωσή μας ενώπιον του Θεού θα προωθούνταν πολύ. Οι αμαρτίες της πρώιμης ζωής, καθώς τίθενται έτσι κατά καιρούς ενώπιόν μας, και εκείνες της καθημερινής εισβολής προστιθέμενες σε αυτές, θα είχαμε δικαιότερες απόψεις για την ακραία αναξιότητά μας.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Συμεών αντλεί το πρώτο πρακτικό συμπέρασμα σχετικά με τη χρήση που πρέπει να γίνει της παρούσας περιόδου. Θα έχει δει, ιδιαίτερα, πώς προδόθηκε, από την απροσεξία, σε αμαρτίες προς τις οποίες δεν είχε φυσική ροπή· και ότι δεν υπάρχει κακό στην ανθρώπινη καρδιά εναντίον του οποίου δεν έχει λόγο να αγρυπνεί και να προσεύχεται. Με μια λέξη, θα αισθανθεί την ανάγκη να παραδώσει ολοκληρωτικά τον εαυτό του στην καθοδήγηση του Θεού του, και να κραυγάζει συνεχώς, 'Κράτα με, και θα είμαι ασφαλής'.] Από αυτό το θέμα, λοιπόν, μπορούμε να μάθουμε, 1. Τι χρήση να κάνουμε της παρούσας περιόδου [Σημείωση: Θα ήταν κατάλληλο θέμα για την Ημέρα της Πρωτοχρονιάς ή της Σαρακοστής, ή Ημέρα Νηστείας, ή Ημέρα Γενεθλίων.] — [Υπάρχουν περίοδοι που φαίνεται να απαιτούν κάτι περισσότερο από συνηθισμένη προσοχή. Η έναρξη ενός νέου έτους, ή η επιστροφή της ημέρας γεννήσεώς μας, μπορεί κάλλιστα να μας οδηγήσει σε αναθεώρηση του παρελθόντος έτους, και κατά συνέπεια ολόκληρης της ζωής μας: και, αν βελτιωνόταν έτσι, πόσο πιο ωφέλιμη θα βρίσκαμε την περίοδο, παρά αν ξοδευόταν σε σαρκική χαρά! Κλείνει περιγράφοντας την κατάσταση του νου που χαρακτηρίζει τον προχωρημένο χριστιανό. Ναι· αν και συγχωρημένη, ποτέ ούτε στιγμή δεν ξεχνά τι είναι, ή τι της αξίζει: και ολόκληρη η ψυχή της είναι πεσμένη ενώπιον του Θεού και των ανθρώπων, ακόμη και εν μέσω των αγαπημένων της τρυφεροτήτων ή των υψηλότερων χαρών της. Εδώ είναι ο χριστιανικός χαρακτήρας: εδώ είναι ο χαρακτήρας που εύχομαι να αποκτήσετε όλοι. Μην κάνετε λάθος· δεν χρειάζεται να ορμήσετε σε χονδροειδείς αμαρτίες για να έχετε θεμέλιο γι' αυτό: οι μοιχείες του καθενός σας είναι αρκετά φανερές, χωρίς νέες ανομίες: χρειάζεται μόνο να δείτε πώς έχετε φερθεί στον θείο σας Σύζυγο, και τι βάναυσες επιθυμίες έχετε φιλοξενήσει στους κόλπους σας, από τη νεότητά σας μέχρι τώρα, και θα δείτε ότι έχετε ανάγκη να 'περιπατείτε ταπεινά ενώπιον του Θεού όλες τις ημέρες σας', και να 'σας αηδιάζετε ενώπιόν του με σκόνη και στάχτη'. Αυτό είναι το 'περιπατώ ταπεινά με τον Θεό'. Αυτό δεν θα μειώσει ούτε την εμπιστοσύνη σας ούτε τη χαρά σας: αλλά θα μετριάσει την πρώτη με φόβο, και την άλλη με συντριβή.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην παρούσα πρακτική μου μπορεί μια τακτική περίοδος μετάνοιας να αποκατασταθεί πιο ωφέλιμα; Πώς η εφάπαξ προσφορά του Χριστού εμβαθύνει τη συντριβή και σταθεροποιεί την ελπίδα μου; Σε ποια συγκεκριμένη επίμονη αμαρτία μου έδειξε πρόσφατα η αυτοεξέταση την ανάγκη για νέα επαγρύπνηση;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που ετοίμασες για εμάς εν Χριστώ σώμα και θυσία εφάπαξ, χάρισε ώστε η ανάμνηση των αμαρτιών μας να μην μας διώχνει ποτέ από σένα αλλά να μας οδηγεί πάντα σε εκείνη την μία προσφορά. Βάθυνε σε εμάς μια νηφάλια μετάνοια ώστε να μας αηδιάζουμε με σκόνη και στάχτη, όμως να χαιρόμαστε με τρόμο στο έλεος που μας βρήκε. Έτσι μετρίασε την εμπιστοσύνη μας με άγιο φόβο και τον φόβο μας με λατρευτική αγάπη ώστε να περιπατούμε ταπεινά μαζί σου όλες τις ημέρες μας, δια του Ιησού Χριστού του μόνου Μεσίτη και Παρακλήτου μας. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →