Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί
Αριθμοί 10-12 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Αριθμούς κεφάλαια 10 έως 12 μας καθοδηγεί στα πρώτα βήματα του Ισραήλ μακριά από το Σινά. Η προσεκτική του ερμηνεία τονίζει τόσο τις πρακτικές οδηγίες που έδωσε ο Θεός όσο και τις πνευματικές πραγματικότητες που αποκαλύπτουν αυτές οι οδηγίες. Καθώς ακολουθούμε τις σκέψεις του Χένρι, βλέπουμε πώς κάθε λεπτομέρεια της τάξης και της κίνησης του στρατοπέδου δείχνει βαθύτερη εξάρτηση από τον Κύριο. Οι γνώσεις του μας προσκαλούν να σκεφτούμε πώς ο Θεός ακόμη οδηγεί τον λαό του σήμερα μέσω του λόγου και της παρουσίας του. Ας ενισχύσει αυτή η μελέτη την εμπιστοσύνη μας σε Εκείνον που προπορεύεται.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στους Αριθμούς κεφάλαια 10 έως 12. Ακούστε τον ήχο των αργυρών σαλπίγγων, την οργανωμένη πορεία των φυλών και τις πρώτες αναταραχές παραπόνων που ακολουθούν σύντομα. Ας δείξει το κείμενο τόσο την ομορφιά της καθοδήγησης του Θεού όσο και την αδυναμία των ανθρώπινων καρδιών. Διαβάστε αργά, ζητώντας από το Πνεύμα να ανοίξει τα αυτιά σας σε κάθε προειδοποίηση και υπόσχεση που περιέχεται σε αυτά τα κεφάλαια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά εξηγώντας την κατασκευή και τη χρήση των αργυρών σαλπίγγων.
Έχουμε εδώ οδηγίες σχετικά με τις δημόσιες ειδοποιήσεις που έπρεπε να δίνονται στον λαό σε διάφορες περιστάσεις με τον ήχο της σάλπιγγας. Σε ένα τέτοιο θέμα, θα νόμιζε κανείς ότι ο Μωυσής δεν χρειαζόταν να διδαχθεί από τον Θεό: ο ίδιος ο λόγος του θα μπορούσε να του διδάξει την καταλληλότητα των σαλπίγγων· αλλά το πολίτευμα του Ισραήλ έπρεπε να είναι σε όλα θείο, και επομένως ακόμη και σε αυτό το θέμα, μικρό καθώς φαίνεται. Ο Μωυσής καθοδηγείται εδώ, 1. Σχετικά με την κατασκευή τους. Πρέπει να γίνουν από άργυρο· όχι χυτές αλλά από σφυρήλατο έργο (όπως το διαβάζουν μερικοί), η ύλη και το σχήμα, χωρίς αμφιβολία, πολύ κατάλληλα για τον σκοπό. Του διατάχθηκε τώρα να φτιάξει μόνο δύο, επειδή υπήρχαν μόνο δύο ιερείς για να τις χρησιμοποιήσουν. Αλλά στον καιρό του Σολομώντα διαβάζουμε για 120 ιερείς που ηχούσαν με σάλπιγγες, Β' Χρονικών 5:12. Το σχήμα αυτών των σαλπίγγων υποτίθεται ότι ήταν πολύ παρόμοιο με τις δικές μας σήμερα. 2. Ποιοι έπρεπε να τις χρησιμοποιήσουν· όχι κάποιος κατώτερος, αλλά οι ίδιοι οι ιερείς, οι γιοι του Ααρών, εδ. 8. Όσο μεγάλοι και αν ήταν, δεν έπρεπε να θεωρήσουν υποτιμητικό για αυτούς να είναι σαλπιγκτές στον οίκο του Θεού· το πιο ταπεινό αξίωμα εκεί ήταν έντιμο. Αυτό σήμαινε ότι οι λειτουργοί του Κυρίου έπρεπε να υψώνουν τη φωνή τους σαν σάλπιγγα, για να δείξουν στον λαό τις αμαρτίες του (Ησαΐας 58:1), για να τον καλέσουν στον Χριστό, Ησαΐας 27:13. 3. Σε ποιες περιστάσεις έπρεπε να ηχούν οι σάλπιγγες. (1.) Για τη σύγκληση συνάξεων, εδ. 2. Έτσι τους λέγεται να ηχήσουν τη σάλπιγγα στη Σιών για τη σύγκληση μιας επίσημης συνάξεως, για να αγιάσουν νηστεία, Ιωήλ 2:15. Δημόσια ειδοποίηση πρέπει να δίνεται για τον χρόνο και τον τόπο των θρησκευτικών συνάξεων· γιατί η πρόσκληση στο όφελος των διαταγμάτων είναι γενική: όποιος θέλει, ας έρθει. η σοφία κράζει στους κύριους τόπους συνάθροισης. Αλλά, για να μην δώσει η σάλπιγγα αβέβαιο ήχο, καθοδηγούνται, αν μόνο οι άρχοντες και οι πρεσβύτεροι έπρεπε να συναντηθούν, να ηχήσουν μόνο μία από τις σάλπιγγες· λιγότερο θα αρκούσε για να τους καλέσει, που όφειλαν να είναι παραδείγματα προθυμίας σε οτιδήποτε καλό: αλλά, αν έπρεπε να συγκληθεί το σώμα του λαού, έπρεπε να ηχήσουν και οι δύο σάλπιγγες, ώστε να ακουστούν σε μεγαλύτερη απόσταση. Σε αναφορά σε αυτό, λέγεται ότι είναι μακάριοι εκείνοι που ακούν τον χαρμόσυνο ήχο (Ψαλμός 89:15), δηλαδή ότι προσκαλούνται και καλούνται να υπηρετήσουν τον Θεό σε δημόσια διατάγματα, Ψαλμός 122:1. Και η γενική σύναξη στη μεγάλη ημέρα θα κληθεί με τον ήχο της σάλπιγγας του αρχαγγέλου, Ματθαίος 24:31. (2.) Για την πορεία των στρατοπέδων, για να δώσουν ειδοποίηση πότε πρέπει να κινηθεί κάθε μοίρα· γιατί καμία ανθρώπινη φωνή δεν μπορούσε να φτάσει για να δώσει την εντολή: οι στρατιώτες μας που είναι καλά πειθαρχημένοι μπορούν να ασκηθούν με κτύπο τυμπάνων. Όταν οι σάλπιγγες ηχούσαν για αυτόν τον σκοπό, έπρεπε να ηχήσουν συναγερμό (εδ. 5), έναν σπασμένο, τρέμουλο, διακοπτόμενο ήχο, που ήταν κατάλληλος για να διεγείρει και να ενθαρρύνει τα πνεύματα του λαού στις πορείες τους εναντίον των εχθρών· ενώ ένας συνεχής ίσος ήχος ήταν πιο κατάλληλος για τη σύγκληση της συνάξεως (εδ. 7): όμως όταν ο λαός καλούνταν για να αποτρέψει τις κρίσεις του Θεού βρίσκουμε να ηχεί συναγερμός, Ιωήλ 2:1. Στο πρώτο σήμα, η μοίρα του Ιούδα πορευόταν, στο δεύτερο του Ρουβήν, στο τρίτο του Εφραίμ, στο τέταρτο του Δαν, εδ. 5, 6. Και μερικοί νομίζουν ότι αυτό προοριζόταν να αγιάσει τις πορείες τους, γιατί έτσι διακηρύσσονταν από τους ιερείς, που ήταν το στόμα του Θεού προς τον λαό, όχι μόνο οι θείες εντολές που τους δίνονταν να κινηθούν, αλλά και η θεία ευλογία επάνω τους σε όλες τις κινήσεις τους. Όποιος έχει αυτιά, ας ακούσει ότι ο Θεός είναι μαζί τους αληθινά. Ο βασιλιάς Αβιά υπερηφανευόταν πολύ για αυτόν τον εαυτό και τον στρατό του (Β' Χρονικών 13:12), ο ίδιος ο Θεός είναι μαζί μας για αρχηγό μας και οι ιερείς του με ηχούσες σάλπιγγες. (3.) Για την ενθάρρυνση και την παρότρυνση των στρατών τους, όταν εξερχόταν σε μάχη (εδ. 9): «Αν πηγαίνετε σε πόλεμο, ηχήστε με τις σάλπιγγες, σημαίνοντας έτσι την έκκλησή σας στον ουρανό για την απόφαση της διαμάχης, και την προσευχή σας προς τον Θεό να σας δώσει νίκη· και ο Θεός θα αναγνωρίσει αυτή τη δική του διάταξη, και θα θυμηθείτε ενώπιον του Κυρίου του Θεού σας.» Ο Θεός θα προσέξει αυτόν τον ήχο της σάλπιγγας, και θα δεσμευτεί να πολεμήσει τις μάχες τους, και ας προσέξει όλος ο λαός αυτό, και ας ενθαρρυνθεί να πολεμήσει τις δικές του, όπως ο Δαβίδ, όταν άκουσε ήχο πορείας στις κορυφές των μουριών. Όχι ότι ο Θεός χρειαζόταν να ξυπνήσει με ήχο σάλπιγγας περισσότερο από ό,τι ο Χριστός χρειαζόταν να ξυπνήσει από τους μαθητές του στην καταιγίδα, Ματθαίος 8:25. Αλλά όπου προτίθεται έλεος είναι θέλημά του να το ζητήσουμε· οι λειτουργοί πρέπει να διεγείρουν τους καλούς στρατιώτες του Ιησού Χριστού να πολεμήσουν ανδρείως εναντίον της αμαρτίας, του κόσμου και του διαβόλου, διαβεβαιώνοντάς τους ότι ο Χριστός είναι ο αρχηγός της σωτηρίας τους, και θα πατήσει τον Σατανά κάτω από τα πόδια τους. (4.) Για τον εορτασμό των ιερών εορτών τους, εδ. 10. Μία από τις εορτές τους ονομαζόταν μνημόσυνο της ηχούσης των σαλπίγγων, Λευιτικό 23:23 κ.ε. Και φαίνεται ότι έτσι έπρεπε να τιμούν την επισημότητα όλων των εορτών τους (Ψαλμός 81:3), και των θυσιών τους (Β' Χρονικών 29:27), για να δείξουν με τι χαρά και ευχαρίστηση εκτελούσαν το καθήκον τους προς τον Θεό, και για να υψώσουν τα πνεύματα εκείνων που παρακολουθούσαν τις υπηρεσίες σε άγιο θρίαμβο στον Θεό που λάτρευαν. Και τότε οι επιτελέσεις τους ήταν για μνημόσυνο ενώπιον του Θεού· γιατί ευαρεστείται στις θρησκευτικές μας ασκήσεις όταν εμείς ευαρεστούμαστε σε αυτές. Το άγιο έργο πρέπει να γίνεται με άγια χαρά.Ο Χένρι περιγράφει στη συνέχεια το σήμα για την απομάκρυνση του στρατοπέδου από το Σινά.
Εδώ είναι, Ι. Μια γενική περιγραφή της απομάκρυνσης του στρατοπέδου του Ισραήλ από το όρος Σινά, μπροστά από το οποίο το βουνό είχε μείνει τώρα περίπου έναν χρόνο, στον οποίο χρόνο και τόπο έγινε πολύ αξιομνημόνευτο έργο. Για αυτήν την απομάκρυνση, φαίνεται ότι ο Θεός τους έδωσε ειδοποίηση κάποιο διάστημα πριν (Δευτερονόμιο 1:6, 7): Έχετε κατοικήσει αρκετά σε αυτό το βουνό, στραφείτε και πάρτε το ταξίδι σας προς τη γη της επαγγελίας. Ο απόστολος μας λέει ότι το όρος Σινά γεννά δουλεία (Γαλάτες 4:24), και σημαίνει τον νόμο που δόθηκε εκεί, ο οποίος είναι χρήσιμος πράγματι ως παιδαγωγός για να μας φέρει στον Χριστό, όμως δεν πρέπει να μείνουμε σε αυτόν, αλλά να προχωρήσουμε προς τις χαρές και τις ελευθερίες των τέκνων του Θεού, γιατί η ευτυχία μας δίνεται όχι από τον νόμο, αλλά από την επαγγελία. Παρατηρήστε, 1. Το σήμα που δόθηκε (εδ. 11): Το σύννεφο σηκώθηκε, και μπορούμε να υποθέσουμε ότι στάθηκε για κάποιο διάστημα, μέχρι να είναι έτοιμοι να πορευτούν· και ήταν μεγάλο έργο να κατεβάσουν όλες εκείνες τις σκηνές, και να συσκευάσουν όλα εκείνα τα αγαθά που είχαν εκεί· αλλά κάθε οικογένεια απασχολούνταν με τα δικά της, και όλοι ταυτόχρονα, πολλά χέρια έκαναν γρήγορο έργο. 2. Η πορεία άρχισε: Πήραν το ταξίδι τους σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου, και ακριβώς όπως το σύννεφο τους οδηγούσε, εδ. 13. Μερικοί νομίζουν ότι η συχνή αυτή αναφορά σε αυτό και στο προηγούμενο κεφάλαιο της εντολής του Κυρίου, που καθοδηγεί και κυβερνά σε όλα τα ταξίδια τους, γίνεται για να αποκρούσει τη συκοφαντία και την ονειδισμό που ρίχτηκε αργότερα στον Ισραήλ, ότι έμειναν τόσο πολύ στην έρημο, επειδή χάθηκαν εκεί, και δεν μπορούσαν να βρουν τον δρόμο έξω. Όχι, το πράγμα δεν ήταν έτσι· σε κάθε στάδιο, σε κάθε βήμα, ήταν υπό θεία καθοδήγηση· και, αν δεν ήξεραν πού βρίσκονταν, όμως Εκείνος που τους οδηγούσε ήξερε. Σημείωσε, Εκείνοι που έχουν παραδώσει τον εαυτό τους στην καθοδήγηση του λόγου και του Πνεύματος του Θεού κατευθύνουν σταθερή πορεία, ακόμη και όταν φαίνεται να είναι μπερδεμένοι. Ενώ είναι σίγουροι ότι δεν μπορούν να χάσουν τον Θεό και τον οδηγό τους, δεν χρειάζεται να φοβούνται ότι θα χάσουν τον δρόμο τους. 3. Ο τόπος όπου αναπαύθηκαν, μετά από τρεις ημέρες πορείας: Βγήκαν από την έρημο του Σινά, και αναπαύθηκαν στην έρημο του Φαράν. Σημείωσε, Όλες οι μετακινήσεις μας σε αυτόν τον κόσμο είναι μόνο από μια έρημο σε άλλη. Οι αλλαγές που νομίζουμε ότι θα είναι για το καλύτερο δεν αποδεικνύονται πάντα έτσι· ενώ κουβαλάμε μαζί μας, όπου και αν πάμε, τις κοινές αδυναμίες της ανθρώπινης φύσης, πρέπει να περιμένουμε, όπου και αν πάμε, να συναντήσουμε τις κοινές της συμφορές· δεν θα είμαστε ποτέ σε ανάπαυση, ποτέ στο σπίτι, μέχρι να έρθουμε στον ουρανό, και όλα θα είναι καλά εκεί.Ο Χένρι αφηγείται στη συνέχεια την αλληλεπίδραση του Μωυσή με τον Οβάβ.
Εδώ είναι, Ι. Μια περιγραφή αυτού που πέρασε μεταξύ του Μωυσή και του Οβάβ, τώρα σε αυτήν την πρόοδο που έκανε το στρατόπεδο του Ισραήλ προς τη Χαναάν. Μερικοί νομίζουν ότι ο Οβάβ ήταν ο ίδιος με τον Ιοθόρ, τον πεθερό του Μωυσή, και ότι η ιστορία, Έξοδος 18, πρέπει να έρθει εδώ· φαίνεται πιο πιθανό ότι ο Οβάβ ήταν ο γιος του Ιοθόρ, ψευδώνυμο Ραγουήλ (Έξοδος 2:18), και ότι όταν ο πατέρας, όντας ηλικιωμένος, πήγε στη δική του γη (Έξοδος 18:27), άφησε τον γιο του Οβάβ με τον Μωυσή, όπως ο Βαρζιλλαί άφησε τον Χιμάμ με τον Δαβίδ· και η ίδια λέξη σημαίνει και πεθερό και γαμπρό. Τώρα αυτός ο Οβάβ έμεινε ευχαριστημένος με τον Ισραήλ ενώ στρατοπέδευαν στο όρος Σινά, κοντά στη δική του χώρα· αλλά, τώρα που απομακρύνονταν, ήθελε να γυρίσει πίσω στη δική του χώρα και συγγενείς, και στον οίκο του πατέρα του. Εδώ είναι, 1. Η ευγενική πρόσκληση που δίνει ο Μωυσής σε αυτόν να προχωρήσει μαζί τους στη Χαναάν, εδ. 29. Τον δελεάζει με υπόσχεση ότι θα ήταν σίγουρα ευγενικοί μαζί του, και βάζει τον λόγο του Θεού για ασφάλεια: Ο Κύριος έχει μιλήσει καλά για τον Ισραήλ. Σαν να έλεγε, «Έλα, ρίξε τον κλήρο σου ανάμεσά μας, και θα ευημερήσεις όπως εμείς· και έχουμε την υπόσχεση του Θεού ότι θα ευημερήσουμε.» Σημείωσε, Εκείνοι που είναι δεσμευμένοι για τη ουράνια Χαναάν πρέπει να προσκαλούν και να ενθαρρύνουν όλους τους φίλους τους να έρθουν μαζί τους, γιατί δεν θα έχουμε λιγότερο από τους θησαυρούς της διαθήκης, και τις χαρές του ουρανού, για άλλους που έρχονται να μοιραστούν μαζί μας. Και ποιο επιχείρημα μπορεί να είναι πιο ισχυρό μαζί μας για να πάρουμε τον λαό του Θεού για λαό μας από αυτό, ότι ο Θεός έχει μιλήσει καλά για αυτούς; Είναι καλό να έχουμε κοινωνία με εκείνους που έχουν κοινωνία με τον Θεό (Α' Ιωάννη 1:3), και να πηγαίνουμε με εκείνους με τους οποίους είναι ο Θεός, Ζαχαρίας 8:23. 2. Η κλίση του Οβάβ, και η παρούσα απόφαση, να γυρίσει πίσω στη δική του χώρα, εδ. 30. Κάποιος θα νόμιζε ότι αυτός που είχε δει τόσο πολύ την ειδική παρουσία του Θεού με τον Ισραήλ, και τόσο εκπληκτικά σημάδια της εύνοιάς του προς αυτούς, δεν θα χρειαζόταν πολλή πρόσκληση για να επιβιβαστεί μαζί τους. Αλλά η άρνησή του πρέπει να αποδοθεί στην αγάπη που είχε για τον γενέθλιο αέρα και το έδαφος, που δεν υπερνικήθηκε, όπως έπρεπε, από μια πιστή εκτίμηση της υπόσχεσης του Θεού και μια αξία για τις ευλογίες της διαθήκης. Ήταν πράγματι γιος των οσφύων του Αβραάμ (γιατί οι Μαδιανίτες κατάγονταν από τον Αβραάμ μέσω της Κετούρας), αλλά όχι κληρονόμος της πίστης του Αβραάμ (Εβραίους 11:8), αλλιώς δεν θα έδινε στον Μωυσή αυτήν την απάντηση. Σημείωσε, Τα πράγματα αυτού του κόσμου, που βλέπονται, τραβούν δυνατά από την επιδίωξη των πραγμάτων του άλλου κόσμου, που δεν βλέπονται. Η μαγνητική αρετή αυτής της γης υπερισχύει στους περισσότερους ανθρώπους πάνω από τα ελκυστικά του ίδιου του ουρανού. 3. Η μεγάλη επιμονή που χρησιμοποίησε ο Μωυσής μαζί του για να αλλάξει την απόφασή του, εδ. 31, 32. Προτρέπει, (1.) Ότι θα μπορούσε να είναι χρήσιμος σε αυτούς: «Πρόκειται να στρατοπεδεύσουμε στην έρημο» (μια χώρα καλά γνωστή στον Οβάβ), «και εσύ μπορείς να είσαι για εμάς αντί οφθαλμών, όχι για να μας δείξεις πού πρέπει να στρατοπεδεύσουμε, ούτε τι δρόμο πρέπει να πορευτούμε» (που το σύννεφο έπρεπε να καθοδηγήσει), «αλλά για να μας δείξεις τις ευκολίες και τις δυσκολίες του τόπου από τον οποίο πορευόμαστε και στρατοπεδεύουμε, ώστε να κάνουμε την καλύτερη χρήση των ευκολιών, και την καλύτερη άμυνα ενάντια στις δυσκολίες.» Σημείωσε, Θα συνάδει πολύ καλά με την εμπιστοσύνη μας στην πρόνοια του Θεού να χρησιμοποιήσουμε τη βοήθεια των φίλων μας σε εκείνα τα πράγματα στα οποία είναι ικανοί να μας εξυπηρετήσουν. Ακόμη και εκείνοι που οδηγούνταν από θαύμα δεν έπρεπε να περιφρονήσουν τα συνηθισμένα μέσα καθοδήγησης. Μερικοί νομίζουν ότι ο Μωυσής το προτείνει αυτό στον Οβάβ, όχι επειδή περίμενε μεγάλο όφελος από την πληροφορία του, αλλά για να τον ευχαριστήσει με τη σκέψη ότι είναι κάπως χρήσιμος σε τόσο μεγάλο σώμα, και έτσι να τον τραβήξει μαζί τους, εμπνέοντάς τον με φιλοδοξία να αποκτήσει αυτήν την τιμή. Ο Καλβίνος δίνει εντελώς άλλη έννοια σε αυτό το χωρίο, πολύ σύμφωνη με το πρωτότυπο, που όμως δεν βρίσκω να έχει σημειωθεί από κανέναν από τότε. «Μην μας αφήσεις, σε παρακαλώ, αλλά έλα μαζί, για να μοιραστείς μαζί μας στη γη της επαγγελίας, γιατί γι' αυτό γνώρισες τη στρατοπέδευσή μας στην έρημο, και ήσουν για εμάς αντί οφθαλμών· και δεν μπορούμε να σε ανταμείψουμε για τη συμμετοχή στις δυσκολίες μας, και για τις τόσες καλές υπηρεσίες που μας έκανες, εκτός αν έρθεις μαζί μας στη Χαναάν. Σίγουρα γι' αυτόν τον λόγο ξεκίνησες μαζί μας για να προχωρήσεις μαζί μας.» Σημείωσε, Εκείνοι που έχουν αρχίσει καλά πρέπει να χρησιμοποιήσουν αυτό ως λόγο για την επιμονή τους, γιατί διαφορετικά χάνουν το όφελος και την ανταμοιβή όλων όσων έχουν κάνει και υποφέρει. (2.) Ότι θα ήταν ευγενικοί μαζί του: Ό,τι καλοσύνη ο Κύριος θα κάνει σε εμάς, την ίδια θα κάνουμε και σε εσένα, εδ. 32. Σημείωσε, [1.] Μπορούμε να δώσουμε μόνο ό,τι λαμβάνουμε. Δεν μπορούμε να κάνουμε περισσότερη υπηρεσία και καλοσύνη στους φίλους μας από ό,τι ο Θεός ευαρεστείται να βάλει στη δύναμη του χεριού μας να κάνουμε. Αυτό είναι όλο που τολμούμε να υποσχεθούμε, να κάνουμε καλό όπως ο Θεός θα μας ενδυναμώσει. [2.] Εκείνοι που μοιράζονται με τον Ισραήλ του Θεού στους κόπους και τις δυσκολίες τους θα μοιραστούν μαζί τους στις παρηγοριές και τις τιμές τους. Εκείνοι που είναι πρόθυμοι να πάρουν τον κλήρο τους μαζί τους στην έρημο θα έχουν τον κλήρο τους μαζί τους στη Χαναάν· αν υποφέρουμε μαζί τους θα βασιλέψουμε μαζί τους, Β' Τιμόθεο 2:12· Λουκάς 22:28, 29.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι κλείνει το τμήμα σημειώνοντας το διαρκές παράδειγμα που άφησε η επιλογή του Οβάβ.
Δεν βρίσκουμε καμία απάντηση που έδωσε ο Οβάβ εδώ στον Μωυσή, και επομένως ελπίζουμε ότι η σιωπή του έδωσε συγκατάθεση, και δεν τους άφησε, αλλά ότι, όταν αντιλήφθηκε ότι μπορούσε να είναι χρήσιμος, προτίμησε αυτό από την ικανοποίηση της δικής του κλίσης· σε αυτήν την περίπτωση μας άφησε καλό παράδειγμα. Και βρίσκουμε (Κριτές 1:16· Α' Σαμουήλ 15:6) ότι η οικογένειά του δεν ζημιώθηκε από αυτό.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στο δικό σας ταξίδι αισθάνεστε ότι ο Θεός σας καλεί να προχωρήσετε ακόμη και όταν η άνεση σας δελεάζει να μείνετε; Πώς μπορείτε να προσκαλέσετε άλλους να μοιραστούν τις ευλογίες που ο Θεός έχει υποσχεθεί στον λαό του; Με ποιους τρόπους μπορείτε να ασκηθείτε ξεκινώντας και τελειώνοντας κάθε ημέρα αναγνωρίζοντας την παρουσία του Θεού όπως έκανε ο Μωυσής με την κιβωτό;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, ὅπως ὡδήγησας τὸν Ἰσραὴλ διὰ τῆς κιβωτοῦ τῆς παρουσίας σου, προπορεύου ἡμῶν νῦν καὶ διάτασσε τὰ βήματά μας διὰ τῆς νεφέλης σου. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἐγερθῶμεν καὶ νὰ ἀκολουθήσωμεν εἰς τὴν ἐντολήν σου, θέτοντες τὰς καρδίας ἡμῶν ἐπὶ τῶν ὑποσχέσεων ποὺ κεῖνται ἔμπροσθεν. Μετάτρεψον πᾶσαν παράπονον εἰς προσευχήν, καὶ ἄφες τὸ Πνεῦμά σου νὰ ἀναπαυθῇ ἐφ’ ἡμᾶς διὰ νὰ διασκορπίσῃ τοὺς ἐχθροὺς ποὺ ἀντιτίθενται εἰς τὴν ὁδόν σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →