Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Προς Ρωμαίους 1 — με τον Barnes
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην σαφή ερμηνευτική παράδοση της αμερικανικής πρεσβυτεριανής υποτροφίας, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις για την Αγία Γραφή του Άλμπερτ Μπάρνς για μια προσεκτική πορεία μέσα από το πρώτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους. Η υπομονετική ερμηνεία του Μπάρνς στίχο προς στίχο ανοίγει τον χαιρετισμό της επιστολής, τα αποστολικά διαπιστευτήρια και την μεγαλειώδη διακήρυξη του Υιού του Θεού. Τα σχόλιά του μας προσκαλούν να δεχθούμε το ευαγγέλιο ως το ίδιο το μήνυμα που υποσχέθηκε πριν από πολύ καιρό και τώρα μαρτυρείται από την ανάσταση. Στα επόμενα είκοσι λεπτά θα διαβάσουμε το κεφάλαιο, θα μελετήσουμε επιλεγμένες παραγράφους, θα εξετάσουμε τα βαρυσήμαντα συμπεράσματά τους, θα απαντήσουμε με στοχασμό και θα κλείσουμε με προσευχή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το πρώτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους με πνεύμα ευλάβειας και προσδοκίας. Ακούστε την αυτοταύτιση του αποστόλου, την αξίωσή του ότι έχει αφιερωθεί για το ευαγγέλιο και την αρχική αναγγελία σχετικά με τον Υιό του Θεού. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε φράση να εγκατασταθεί, και σημειώστε πώς το κεφάλαιο θεμελιώνει την χριστιανική πίστη στις αρχαίες Γραφές και στην δύναμη της ανάστασης.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ξεκινά προσδιορίζοντας τα αρχικά και τα υιοθετημένα ονόματα του αποστόλου.
Στίχος 1. Παῦλος - Το αρχικό όνομα του συγγραφέα αυτής της επιστολής ήταν 'Σαῦλος'. Πράξεις 7:58· Πράξεις 7:1· Πράξεις 8:1 κ.λπ. Αυτό άλλαξε σε Παῦλος (βλ. την σημείωση στις Πράξεις 13:9) και με αυτό το όνομα είναι γενικά γνωστός στην Καινή Διαθήκη. Ο λόγος για τον οποίο ανέλαβε αυτό το όνομα δεν είναι βέβαια γνωστός. Ήταν όμως σύμφωνος με το έθιμο της εποχής· βλ. την σημείωση στις Πράξεις 13:9. Το όνομα Σαῦλος ήταν εβραϊκό· το όνομα Παῦλος ήταν ρωμαϊκό. Σε μια επιστολή προς τους Ρωμαίους θα χρησιμοποιούσε φυσικά το όνομα στο οποίο ήταν συνηθισμένοι και το οποίο δεν θα προκαλούσε προκατάληψη μεταξύ τους. Το αρχαίο έθιμο ήταν να αρχίζει μια επιστολή με το όνομα του συγγραφέα, όπως ο Κικέρων προς τον Βάρρο κ.λπ. Εμείς καταγράφουμε το όνομα στο τέλος. Μπορεί να σημειωθεί, ωστόσο, ότι η τοποθέτηση του ονόματος του συγγραφέα στην αρχή μιας επιστολής γινόταν πάντα και εξακολουθεί να γίνεται όταν η επιστολή ήταν αυθεντίας ή όταν απένειμε ειδικά προνόμια.Σχετικά με την θεία κλήση, καταγράφει στη συνέχεια το νόημα του να ονομάζεται κανείς απόστολος.
Ο απόστολος το χρησιμοποιεί εδώ προφανώς για να δηλώσει την αναγνώριση του Ιησού Χριστού ως κυρίου του· ως ένδειξη της αξιοπρέπειάς του, ως ειδικά διορισμένου από αυτόν για το μεγάλο έργο του· και για να δείξει ότι σε αυτή την επιστολή δεν σκόπευε να αναλάβει καμία αυθεντία δική του, αλλά απλώς να διακηρύξει το θέλημα του κυρίου του και δικού τους. Κληθείς να είναι απόστολος - Αυτή η λέξη κληθείς σημαίνει εδώ όχι απλώς προσκληθείς, αλλά έχει την έννοια του διορισθείς. Δείχνει ότι δεν ανέλαβε ο ίδιος το αξίωμα, αλλά ότι διαχωρίστηκε γι' αυτό από την αυθεντία του ίδιου του Χριστού. Ήταν σημαντικό για τον Παῦλο να το δηλώσει αυτό, επειδή οι άλλοι απόστολοι είχαν κληθεί ή επιλεγεί για αυτό το έργο Ιωάννης 15:16, Ιωάννης 15:19· Ματθαίος 10:1· Λουκάς 6:13· και επειδή ο Παῦλος δεν ήταν από αυτούς που διορίστηκαν αρχικά. Ήταν συνεπώς σημαντικό γι' αυτόν να επιβεβαιώσει ότι δεν πήρε αυτό το υψηλό αξίωμα στον εαυτό του, αλλά ότι κλήθηκε σε αυτό από την αυθεντία του Ιησού Χριστού.Στη συνέχεια στρέφεται στις αρχαίες υποσχέσεις του ευαγγελίου στις άγιες Γραφές.
Στίχος 2. Το οποίο είχε υποσχεθεί προηγουμένως - Ποιο ευαγγέλιο ή ποιες διδασκαλίες είχε προαναγγείλει. Από τους προφήτες - Η λέξη 'προφήτες' εδώ χρησιμοποιείται για να περιλάβει εκείνους που έγραψαν καθώς και εκείνους που μίλησαν. Περιλάμβανε τους διδασκάλους των αρχαίων Ιουδαίων γενικά. Στις άγιες γραφές - Στα συγγράμματα της Παλαιάς Διαθήκης. Ονομάζονταν άγιες επειδή είχαν εμπνευστεί από το Άγιο Πνεύμα και θεωρούνταν χωρισμένες από όλα τα άλλα συγγράμματα και άξιες κάθε ευλάβειας. Ο απόστολος δηλώνει εδώ ότι δεν επρόκειτο να προωθήσει τίποτε νέο. Οι διδασκαλίες του ήταν σύμφωνες με τα αναγνωρισμένα λόγια του Θεού. Αν και μπορεί να φαίνονταν νέες, ωστόσο θεωρούσε το ευαγγέλιο εντελώς συνεπές με όλα όσα είχαν διακηρυχθεί στην ιουδαϊκή οικονομία· και όχι μόνο συνεπές, αλλά ως πραγματικά υποσχεμένο εκεί. Ισχυρίζεται λοιπόν: (1) Ότι όλα αυτά είχαν υποσχεθεί και ένα μεγάλο μέρος της επιστολής αφιερώνεται για να το δείξει αυτό.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνς πιέζει τις συνέπειες του τίτλου Υιός του Θεού.
Με αυτό το όνομα συνήθως αυτοπροσδιοριζόταν. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτό αναλήφθηκε για να δηλώσει ότι ήταν άνθρωπος, ότι διατηρούσε ειδική σχέση με τον άνθρωπο και ότι επέλεξε να μιλάει για τον εαυτό του ως άνθρωπο. Η πρώτη, η πιο προφανής εντύπωση από την χρήση του ονόματος 'Υιός του ανθρώπου' είναι ότι ήταν αληθινά άνθρωπος και χρησιμοποιήθηκε αναμφίβολα για να προφυλάξει από την εντύπωση ότι κάποιος που εκδήλωνε τόσες άλλες ιδιότητες και έκανε τόσα πράγματα σαν ουράνιο ον δεν ήταν αληθινά ανθρώπινο ον. Η φράση 'Υιός του Θεού' στέκεται σε αντίθεση με τον τίτλο 'Υιός του ανθρώπου' και όπως η φυσική και προφανής σημασία εκείνου είναι ότι ήταν άνθρωπος, έτσι η φυσική και προφανής σημασία του τίτλου 'Υιός του Θεού' είναι ότι ήταν θεϊκός· ή ότι διατηρούσε σχέσεις με τον Θεό που δηλώνονται από το όνομα Υιός του Θεού, αντίστοιχες με τις σχέσεις που διατηρούσε με τον άνθρωπο που δηλώνονται από το όνομα Υιός του ανθρώπου.Καταλήγει με την γραφική μαρτυρία για την μοναδική τάξη του Σωτήρα.
Αυτή η άποψη υποστηρίζεται περαιτέρω στο πρώτο κεφάλαιο της προς Εβραίους, Ρωμαίους 1:1-2, 'Ο Θεός μίλησε σε εμάς δια του Υιού αυτού'. Αυτός είναι η απαύγασμα της δόξης αυτού και ο χαρακτήρας της υποστάσεως αυτού, Ρωμαίους 1:3. Είναι ανώτερος από τους αγγέλους και αυτοί απαιτείται να τον προσκυνήσουν, Ρωμαίους 1:4-6. Ονομάζεται 'Θεός' και ο θρόνος αυτού είναι εις τον αιώνα του αιώνος, Ρωμαίους 1:8. Είναι 'ο Δημιουργός των ουρανών και της γης' και είναι αμετάβλητα ο ίδιος, Ρωμαίους 1:10-12. Έτσι, η τάξη ή ο τίτλος του 'Υιού του Θεού' υποδηλώνει τις ιδέες και τα γνωρίσματα της Θεότητας. Αυτή η ιδέα υποστηρίζεται σε όλη την Καινή Διαθήκη.
Απαντήστε
Απάντηση
Πώς διαμορφώνει την άποψή σας για την διακονία του ευαγγελίου η γνώση ότι ο Παῦλος διορίστηκε θεϊκά και όχι αυτοεπιλεγμένος; Με ποιους τρόπους η ανάσταση χρησιμεύει ως η δημόσια διακήρυξη του Θεού για την ταυτότητα του Ιησού; Πού μπορεί να χρειαστεί να στηριχθείτε πληρέστερα στις αρχαίες υποσχέσεις που εκπληρώθηκαν εν Χριστώ;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Υἱοῦ σου, τὸ κηρυχθὲν ἐν δυνάμει διὰ τῆς ἀναστάσεως, καθὼς ἀποκαλύπτεται ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολῆς. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, χάρισον ἡμῖν καρδίας εὐλαβεῖς πρὸς τὸν Λόγον σου καὶ σαφήνειαν νὰ ζῶμεν ὡς ἐκεῖνοι οἱ ἀφιερωθέντες εἰς ταύτην τὴν ἀγαθὴν ἀγγελίαν, φυλάττοντας ἡμᾶς ἀπὸ πάσης μορφῆς ἀδικίας καὶ ἐνισχύοντας τὴν μαρτυρίαν ἡμῶν. Ἐνδυνάμωσε τὴν πεποίθησίν μας ὅτι ἡ δικαιοσύνη σου ἀποκαλύπτεται ἐκ πίστεως εἰς πίστιν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →