Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Παροιμίες
Παρ 13-14 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις βαθιές γνώσεις του Ματθαίου Χένρι για τα κεφάλαια 13 και 14 των Παροιμιών. Το υπόμνημά του φωτίζει τις οδούς της σοφίας και της αφροσύνης, καθοδηγώντας μας μέσα από τις διακρίσεις μεταξύ των δικαίων και των ασεβών. Καθώς εξερευνούμε αυτές τις αρχαίες παροιμίες, οι στοχασμοί του Χένρι μας προσκαλούν να εξετάσουμε τις δικές μας ζωές υπό το φως των αιωνίων αληθειών. Ας προετοιμάσουμε τις καρδιές μας για να δεχθούμε αυτές τις διαχρονικές διδασκαλίες που υπόσχονται αύξηση στην κατανόηση και τη δικαιοσύνη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πριν εμβαθύνουμε στο υπόμνημα, ας διαβάσουμε τα κεφάλαια 13 και 14 των Παροιμιών. Αυτά τα κεφάλαια προσφέρουν έναν πλούσιο ιστό σοφών ρήσεων που αντιπαραβάλλουν τα αποτελέσματα της δίκαιης ζωής με εκείνα της αφροσύνης. Καθώς διαβάζετε, παρατηρήστε τα επαναλαμβανόμενα θέματα του λόγου, της επιμέλειας και του φόβου του Κυρίου. Αφήστε τις λέξεις να βυθιστούν βαθιά στο πνεύμα σας, προετοιμάζοντάς σας για τις γνώσεις που θα παράσχει ο Ματθαίος Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει διακρίνοντας μεταξύ ελπιδοφόρων και αντίθετων τέκνων των ιδίων γονέων.
Μεταξύ των τέκνων των ιδίων γονέων δεν είναι νέο πράγμα να είναι μερικά ελπιδοφόρα και άλλα το αντίθετο· τώρα εδώ διδασκόμαστε να διακρίνουμε. 1. Υπάρχει μεγάλη ελπίδα για εκείνους που έχουν ευλάβεια προς τους γονείς τους και είναι πρόθυμοι να συμβουλεύονται και να νουθετούνται από αυτούς. Είναι σοφός υιός, και βρίσκεται σε μακρινό δρόμο να γίνει σοφότερος, εκείνος που ακούει την πατρική νουθεσία, επιθυμεί να την ακούσει, την εκτιμά και συμμορφώνεται με αυτήν, και δεν απλώς της δίνει ακρόαση. 2. Υπάρχει μικρή ελπίδα για εκείνους που δεν θέλουν ούτε καν να ακούσουν έλεγχο με υπομονή, αλλά περιφρονούν να υποταχθούν στην εξουσία και χλευάζουν εκείνους που τους μεταχειρίζονται πιστά. Πώς μπορούν να διορθώσουν σφάλμα όσοι δεν θέλουν να τους ειπωθεί, αλλά θεωρούν εχθρούς εκείνους που τους κάνουν αυτήν την καλοσύνη;Ο Χένρι στρέφεται έπειτα στη σημασία της φύλαξης του λόγου.
Σημείωσε, 1. Φύλαξη των χειλέων είναι φύλαξη της ψυχής. Εκείνος που είναι προσεκτικός, που σκέπτεται δις πριν ομιλήσει άπαξ, που, αν έχει σκεφθεί κακό, θέτει το χέρι του επί του στόματος για να το καταστείλει, που κρατά ισχυρό χαλινάρι στη γλώσσα του και αυστηρό χέρι σε εκείνο το χαλινάρι, φυλάττει την ψυχή του από μεγάλη ποσότητα ενοχής και λύπης και σώζει τον εαυτό του από τον κόπο πολλών πικρών αναστοχασμών επ' αυτού και αναστοχασμών άλλων επ' αυτού. 2. Πολλοί καταστρέφονται από αχαλίνωτη γλώσσα: Εκείνος που ανοίγει ευρέως τα χείλη του, για να εξέλθει ό,τι έρχεται πρώτο, που αγαπά να φωνάζει και να θορυβεί και να κάνει θόρυβο, και επηρεάζει τέτοια ελευθερία λόγου που προκαλεί αμφισβήτηση και προς τον Θεό και προς τον άνθρωπο, θα έχει καταστροφή. Θα είναι η καταστροφή της φήμης του, του συμφέροντός του, της παρηγορίας του και της ψυχής του αιωνίως, Ιακ. γ' 6.Στοχαζόμενος την επιμέλεια, ο Χένρι αντιπαραβάλλει τον οκνηρό και τον επιμελή.
Εδώ είναι, 1. Η δυστυχία και η ντροπή του οκνηρού. Δες πόσο ανόητοι και παράλογοι είναι· επιθυμούν τα κέρδη που αποκτά ο επιμελής, αλλά μισούν τους πόνους που παίρνει ο επιμελής· επιθυμούν κάθε τι που πρέπει να επιθυμείται, αλλά δεν θα κάνουν τίποτε που πρέπει να γίνει· και επομένως ακολουθεί, Δεν έχουν τίποτε· διότι εκείνος που δεν θα εργασθεί ας πεινάσει, και ας μη φάγει, Β' Θεσ. γ' 10. Η επιθυμία του οκνηρού, που έπρεπε να είναι η παρόρμησή του, είναι το μαρτύριό του, που έπρεπε να τον κάνει δραστήριο, τον κάνει πάντοτε ανήσυχο, και είναι πραγματικά μεγαλύτερος μόχθος γι' αυτόν από ό,τι θα ήταν η εργασία. 2. Η ευτυχία και η τιμή του επιμελούς: Η ψυχή τους θα παχυνθεί· θα έχουν αφθονία, και θα έχουν την άνετη απόλαυσή της, και περισσότερο διότι είναι καρπός της επιμέλειάς τους. Αυτό ισχύει ιδιαιτέρως σε πνευματικές υποθέσεις. Εκείνοι που αναπαύονται σε αδρανή επιθυμίες δεν γνωρίζουν ποια είναι τα πλεονεκτήματα της θρησκείας· ενώ εκείνοι που κοπιάζουν στην υπηρεσία του Θεού βρίσκουν και την ηδονή και το όφελος αυτής.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει αντιπαραβάλλοντας το διαρκές φως των δικαίων με το φθίνον λύχνο των ασεβών.
Εδώ είναι, 1. Η παρηγορία των αγαθών ανθρώπων που ανθίζει και διαρκεί: Το φως των δικαίων χαίρεται, δηλαδή αυξάνει, και τους κάνει χαρούμενους. Ακόμη και η εξωτερική ευημερία τους είναι η χαρά τους, και πολύ περισσότερο εκείνα τα χαρίσματα, οι χάριτες και οι παρηγορίες, με τις οποίες οι ψυχές τους φωτίζονται· αυτά λάμπουν περισσότερο και περισσότερο, Παρ. δ' 18. Το Πνεύμα είναι το φως τους, και τους δίνει πληρότητα χαράς, και χαίρεται να τους κάνει αγαθό. 2. Η παρηγορία των κακών ανθρώπων που μαραίνεται και αποθνήσκει: Ο λύχνος των ασεβών καίει αμυδρά και αδύναμα· φαίνεται μελαγχολικός, σαν κερί σε τεφροδόχο, και σύντομα θα σβεσθεί σε απόλυτο σκότος, Ησ. ν' 11. Το φως των δικαίων είναι όπως εκείνο του ηλίου, που μπορεί να εκλείψει και να συννεφιαστεί, αλλά θα συνεχισθεί· εκείνο των ασεβών είναι όπως λύχνος δικής τους ανάφλεξης, που σύντομα θα σβεσθεί και εύκολα σβήνεται.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στον καθημερινό σου λόγο αισθάνεσαι την ανάγκη για μεγαλύτερη προσοχή; Πώς μπορεί η επιμέλεια σε μικρά καθήκοντα να μεταμορφώσει την άποψή σου για την πρόνοια; Σε ποια περιοχή σε προσκαλεί ο Κύριος να πορευθείς πληρέστερα στο φως της δικαιοσύνης;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ εὐσπλαχνικέ, διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἄνοιξε τὰς καρδίας ἡμῶν εἰς τὴν σοφίαν τοῦ Λόγου Σου ἐν ταῖς Παροιμίαις, ἵνα φυλάττωμεν τὴν ὁμιλίαν ἡμῶν, περιπατῶμεν ἐν εὐθύτητι, καὶ ἐκλέγωμεν τὴν ὁδὸν τῶν δικαίων. Ἄφες τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ νὰ λάμπῃ διὰ τῶν ζωῶν ἡμῶν καθὼς ἐργαζόμεθα ἐπιμελῶς καὶ ζητοῦμεν συντρόφους οἱ ὁποῖοι Σὲ φοβοῦνται. Ἐγκαθίδρυσε ἐν ἡμῖν κληρονομίαν πίστεως ἡ ὁποία τιμᾷ τὸ Ὄνομά Σου καὶ ἑλκύει ἄλλους πρὸς τὸ εὐαγγέλιον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →