← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γαλάτες

Να Βαστάζετε τα Βάρη Αλλήλων· Να Καυχάσθε στον Σταυρό

Γαλάτες 6Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου21 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Η προς Γαλάτας επιστολή ολοκληρώνεται εκεί όπου ζει η χριστιανική ζωή — στην καθημερινή ευσπλαχνία ενός πιστού προς τον άλλο, και στην μοναδική καύχηση που επιτρέπεται σε έναν χριστιανό. «Βαστάζετε τα βάρη αλλήλων, και ούτως αναπληρώσατε τον νόμον του Χριστού», γράφει ο Παύλος· αποκαταστήστε τον πεσμένο «εν πνεύματι πραότητος, σκοπών σεαυτόν, μήποτε και συ πειρασθής». Προειδοποιεί για τη σοδειά που σπέρνει κάθε ζωή: «Μη πλανάσθε· Θεός ου μυκτηρίζεται· ο γαρ εάν σπείρη άνθρωπος, τούτο και θερίσει». Και συγκεντρώνει όλη την επιστολή σε μία τελική, φλογερή πρόταση: «Εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι ει μη εν τω σταυρώ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, δι’ ου εμοί κόσμος εσταύρωται, καγώ κόσμω». Ο Χρυσόστομος δείχνει πώς αυτές δεν είναι διάσπαρτες προτροπές αλλά ο φυσικός καρπός όλων των προηγουμένων: ένας λαός ελευθερωμένος από τον σταυρό, αυξάνοντας τη σοδειά του Πνεύματος, μεταφέροντας ο ένας τον άλλο στην πατρίδα, και καυχώμενος σε τίποτε άλλο παρά στον σταυρό που τον ελευθέρωσε.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε Προς Γαλάτας 6 — αποκαθιστώντας τον παρασυρθέντα σε παράπτωμα εν πνεύματι πραότητος, προσέχοντας τον εαυτό σας μήπως και εσείς πειρασθείτε· «βαστάζετε τα βάρη αλλήλων, και ούτως αναπληρώσατε τον νόμον του Χριστού»· ας δοκιμάζει έκαστος το ίδιον έργον· «έκαστος το ίδιον φορτίον βαστάσει»· μεταδίδοντας σε εκείνους που διδάσκουν· «μη πλανάσθε· Θεός ου μυκτηρίζεται· ο γαρ εάν σπείρη άνθρωπος, τούτο και θερίσει»· η σπορά προς την σάρκα θερίζει φθορά, η σπορά προς το Πνεύμα θερίζει ζωήν αιώνιον· «το δε καλόν ποιούντες μη εκκακώμεν»· η προειδοποίηση κατά εκείνων που αναγκάζουν σε περιτομή για να κάνουν επίδειξη εν σαρκί· «εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι ει μη εν τω σταυρώ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού»· η νέα κτίσις· «εγώ γαρ τα στίγματα του Κυρίου Ιησού εν τω σώματί μου βαστάζω»· και η τελική ευλογία της χάριτος.
Μελετήστε

Μελέτη

Η εντολή του Παύλου «να βαστάζετε τα βάρη αλλήλων» προϋποθέτει μια αλήθεια για όλους μας που γεννά ταπεινοφροσύνη: κανείς δεν είναι χωρίς σφάλμα. Ο Χρυσόστομος οικοδομεί όλη την ηθική της αμοιβαίας ανεκτικότητας πάνω σε αυτή την κοινή αδυναμία. Επειδή είναι αδύνατον για τον άνθρωπο να είναι χωρίς ελαττώματα, τους προτρέπει να μην εξετάζουν αυστηρά τα παραπτώματα των άλλων, αλλά ακόμη και να βαστάζουν τα ελαττώματά τους, ώστε τα δικά τους να βαστάζονται με τη σειρά τους από άλλους. Ο «νόμος του Χριστού» εκπληρώνεται όχι με το να τελειοποιεί ο καθένας τον εαυτό του μόνος, αλλά από ένα σώμα στο οποίο ο καθένας παρέχει ό,τι λείπει στον άλλο. Ο Χρυσόστομος αναπτύσσει την εικόνα: ο οξύθυμος να ανέχεται τον νωθρό, ο ισχυρός να ανέχεται τον αδύναμο, έκαστος συμπληρώνων το ελλείπον του πλησίον διά της ιδίας υπομονής. Και για να μην γίνουμε αυτάρεσκοι για τον εαυτό μας ενώ ανεχόμαστε τους άλλους, ο Χρυσόστομος πιέζει την πρόσκληση του Παύλου σε αυτοεξέταση, συγκρίνοντας τη δοκιμασία των έργων μας με χρυσό δοκιμαζόμενο στον κλίβανο: ούτω και τα έργα ημών, εάν εξετασθώσιν ακριβώς, φανερώς αναδειχθήσονται, και αισθησόμεθα ότι πολλήν κατηγορίαν εαυτοίς επαγαγόντες εσμέν.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

«Ο γαρ εάν σπείρη άνθρωπος, τούτο και θερίσει». Ο Χρυσόστομος λαμβάνει την αγροτική εικόνα με πλήρη σοβαρότητα: η σοδειά αντιστοιχεί ακριβώς στον σπόρο, διότι ό,τι σπείρεται και ό,τι θερίζεται πρέπει να είναι και τα δύο του ιδίου είδους. Σπείρε προς την σάρκα, και ο καρπός είναι φθορά· σπείρε προς το Πνεύμα, και ο καρπός είναι ζωή αιώνιος. Δεν υπάρχει εξαπάτηση αυτού του νόμου, διότι «Θεός ου μυκτηρίζεται». Αλλά η επιστολή δεν τελειώνει με προειδοποίηση — τελειώνει με δόξα. Εναντίον των διδασκάλων που καυχώνταν εν σαρκί των προσηλύτων τους, ο Παύλος καυχάται σε ένα μόνο πράγμα: τον σταυρό. Ο Χρυσόστομος αναπτύσσει το θαύμα αυτής της καύχησης — ότι ο αιώνιος Θεός δεν ντράπηκε να σταυρωθεί για τους ανάξιους: Και ποία είναι η καύχησις του Σταυρού; Ότι ο Χριστός δι’ εμέ ανέλαβε μορφήν δούλου, και υπέμεινε τα παθήματα υπέρ εμού του δούλου, του εχθρού, του αναισθήτου Ο κόσμος θεωρεί τον σταυρό ατιμία, αλλά ο πιστός τον θεωρεί υψηλότερη τιμή του, και δι’ αυτού ο ίδιος ο κόσμος σταυρώνεται σε αυτόν. Ο Παύλος σφραγίζει τα πάντα με τις ουλές του — «εγώ γαρ τα στίγματα του Κυρίου Ιησού εν τω σώματί μου βαστάζω» — πληγές που μαρτυρούν την ειλικρίνειά του δυνατότερα από οποιονδήποτε λόγο.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Κοίταξε πρώτα πώς φέρεσαι στους πεσμένους. Όταν κάποιος σκοντάψει, τον εξετάζεις και τον κατακρίνεις, ή τον αποκαθιστάς «εν πνεύματι πραότητος», θυμούμενος ότι και εσύ θα μπορούσες να πειρασθείς; Ο Χρυσόστομος ριζώνει αυτή την πραότητα στην ειλικρίνεια για τον εαυτό σου: κανείς δεν είναι χωρίς ελαττώματα, οπότε ανέχεσαι τους άλλους όπως θα χρειασθείς να ανεχθούν εσένα. Έπειτα κοίταξε τι σπέρνεις. Η σοδειά έρχεται, και θα είναι του ιδίου είδους με τον σπόρο — δεν υπάρχει εμπαιγμός του Θεού. Σπείρε προς το Πνεύμα ενώ έχεις καιρό, διότι η εποχή της σποράς δεν διαρκεί για πάντα. Και τέλος, ρώτα πού βρίσκεται η καύχησή σου. Οι Γαλάτες διδάσκαλοι καυχώνταν σε εμφανίσεις, σε αριθμούς, εν σαρκί. Ο Παύλος καυχάτο μόνο στον σταυρό — και έτσι πρέπει και εσύ. Άσε τον σταυρό να σταυρώσει τον κόσμο σε εσένα, τον έπαινο και τα λαμπρά πράγματά του, μέχρι να μπορέσεις να πεις με τον Παύλο ότι φέρεις στην ίδια σου τη ζωή τα στίγματα του Κυρίου Ιησού, ο οποίος δεν ντράπηκε να σταυρωθεί για χάρη σου.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, που ανέλαβες επί Σεαυτού μορφήν δούλου και υπέμεινες τα παθήματά Σου υπέρ ημών, των εχθρών και των αναισθήτων: δίδαξέ μας να καυχώμεθα σε τίποτε άλλο παρά στον Σταυρό Σου. Δώσε μας πραότητα προς τους πεσμένους και τη χάρη να βαστάζουμε τα βάρη αλλήλων, ώστε να εκπληρώσουμε τον νόμον Σου εν αμοιβαία αγάπη. Ας μη πλανηθούμε, αλλά ας σπείρωμεν προς το Πνεύμα ενώ είναι ακόμη η ημέρα της σποράς, ώστε να θερίσωμεν ζωήν αιώνιον και όχι φθοράν. Σταύρωσε τον κόσμο σε ημάς και ημάς στον κόσμο, ώστε ο έπαινος και η λάμψη του να μην έχουν δύναμη επί των καρδιών μας. Κάνε μας νέα κτίση, και ας φέρωμεν εν τη ζωή ημών τα στίγματα του εσταυρωμένου και αναστάντος Κυρίου. Εις Σε, που δεν εντράπηκες να σταυρωθείς για χάρη μας, μετά του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →