Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Παροιμίες
Παροιμίες 15-16 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε τις καρδιές μας σήμερα στην αιώνια σοφία που διατηρείται στο σχολιασμό του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Με ευλαβική προσοχή στρεφόμαστε στην επεξεργασία του για τα κεφάλαια δεκαπέντε και δεκαέξι των Παροιμιών, όπου οι Πνευματοκίνητες παρατηρήσεις του Σολομώντα συνεχίζουν να διαμορφώνουν συνετές και ενάρετες ζωές στον Ουεσλεϋανό τρόπο αγιότητας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε δυνατά τις Παροιμίες δεκαπέντε και δεκαέξι, ακούγοντας τη φωνή της θείας συμβουλής που καλεί κάθε πιστό σε σοφή ομιλία, άγιο φόβο και σταθερή εμπιστοσύνη στον Κύριο που ζυγίζει την καρδιά.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινάει παρουσιάζοντας τον λογοτεχνικό χαρακτήρα των ίδιων των παροιμιών.
Δεν έχουμε πλέον μια σειρά συνεχούς σκέψης που να τρέχει από στίχο σε στίχο, αλλά σχεδόν κάθε στίχος είναι ανεξάρτητος από αυτόν που προηγείται και από αυτόν που ακολουθεί. Θα μπορούσαν γενικά να αντιστραφούν και να μετατεθούν κατά βούληση, χωρίς καμία ουσιαστική βλάβη στο νόημα, ή μείωση του αποτελέσματος του συνόλου. Προορίζονταν θεϊκά να διαμορφώσουν τον εβραϊκό χαρακτήρα στη σύνεση και την ακεραιότητα από τις αρχές της καθολικής ηθικής, και έτσι είναι κατάλληλες για όλες τις εποχές και τους λαούς. Δεν είναι πιθανό όλες αυτές οι Παροιμίες να ήταν πρωτότυπες του Σολομώντα. Πολλές από αυτές ήταν, αναμφίβολα, αποτελέσματα της δικής του παρατήρησης και εμπειρίας· αλλά άλλες, ίσως από καιρό σε χρήση, συλλέχθηκαν από άλλες πηγές· όντας, ωστόσο, τέτοιες που η κρίση του ενέκρινε, τους έδωσε μια θέση στη συλλογή του.Ο Whedon στη συνέχεια εξηγεί τη δύναμη μιας ήπιας απάντησης στην καθημερινή συνομιλία.
Στίχος 1. 1 . Η ήπια απάντηση απομακρύνει τον θυμό. Κάποιοι φαντάζονται ότι μια κυριολεκτική μετάφραση είναι η καλύτερη. Δίνουμε ένα δείγμα σε αυτόν τον στίχο, αφαιρώντας από τις λέξεις το τροπικό τους νόημα και αποκαθιστώντας το φυσικό τους νόημα. Κυριολεκτική μετάφραση: Μια ήπια επιστροφή προκαλεί τη στροφή της θερμότητας· αλλά μια λέξη πόνου κάνει τη μύτη να ανεβαίνει. Το τροπικό νόημα αυτών των διαφόρων λέξεων ισοδυναμεί περίπου με αυτό των λέξεων στην έκδοσή μας· για παράδειγμα: 'επιστροφή' σε συζήτηση μια απάντηση, ή αυτό που επιστρέφεται· 'ήπια' ευγενική, καλοσυνάτη· 'θερμότητα' πάθος, οργή, θυμός· 'προκαλεί τη στροφή' την γυρίζει πίσω ή στο πλάι· 'μια λέξη πόνου' δηλαδή, μια που προκαλεί πόνο, ή δυσάρεστα συναισθήματα· 'η μύτη' ή, ρουθούνια· 'προκαλεί να ανεβαίνει' την κονταίνει ή τη συστέλλει, όπως υποτίθεται ότι συμβαίνει σε μια κρίση θυμού. Η λέξη που αποδίδεται ως 'απάντηση', στο κείμενο, αναφέρεται σε οποιεσδήποτε λέξεις, είτε αυτές που ειπώθηκαν πρώτα, είτε η απάντηση σε αυτές. Η παρατήρηση και η εμπειρία του καθενός παρέχει επαρκή σχολιασμό σε αυτή την παροιμία. Η δύναμη των ήπιων, καλοσυνάτων λέξεων είναι συχνά θαυμαστή στην υποταγή των θυμωμένων παθών, ενώ αυτές που είναι αιχμηρές και κοφτερές είναι εξίσου πιθανό να τα διεγείρουν. Συγκρίνετε Παροιμίες 14:29· Παροιμίες 25:15.Ο Whedon στη συνέχεια τονίζει τη σοβαρή διάκριση μεταξύ αποδεκτής και απαράδεκτης λατρείας.
Στίχος 8. 8 . Η θυσία των ασεβών είναι βδέλυγμα. Αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά ρητά του βιβλίου. Η 'θυσία', καθώς ήταν η κύρια τελετουργική παρατήρηση υπό την παλαιά διαθήκη, εδώ αντιπροσωπεύει το σύνολο αυτών· και αυτή η παροιμία είναι σαν να λέει, ότι καμία τελετουργική παρατήρηση ενός ασεβούς ανθρώπου δεν μπορεί να είναι αποδεκτή από τον Θεό· όχι, περισσότερο, είναι βδέλυγμα στα μάτια του. Φυσικά, υπονοείται ότι ο άνθρωπος είναι αμαρτωλός με την κυριολεκτική έννοια αυτής της λέξης· όχι μετανοών, που ζητά συγχώρεση, αλλά κάποιος που, παρά την τελετουργική του λατρεία, προσκολλάται στην αμαρτία στην καρδιά του, και την ασκεί στη ζωή του· επιπλέον, ότι προσφέρει αυτή την εξωτερική λατρεία ως επαρκή από μόνη της για αποδοχή, αντί για ηθικές ιδιότητες καρδιάς και ζωής. Όλες αυτές οι αντικαταστάσεις τελετουργικών με ηθικές ιδιότητες, για την καθαρότητα της καρδιάς και τη δικαιοσύνη της ζωής, είναι βδέλυγμα στον Ιεχωβά.
Σκεφτείτε
Ο Whedon καταλήγει δείχνοντας πώς ο φόβος του Κυρίου διατάσσει ολόκληρη την πορεία της σοφίας.
Στίχος 33. 33 . Η διδασκαλία (ή πειθαρχία) της σοφίας. Η προϋπόθεση για τη σοφία είναι ο σεβασμός προς τον Ιεχωβά, τον χαρακτήρα του και τον νόμο του, και η διάθεση που υπονοείται σε αυτό είναι απαραίτητη για την επίτευξη της αληθινής σοφίας. Αυτός ο σεβασμός υποδηλώνει υποταγή και ταπεινοφροσύνη· και όπως ο φόβος του Κυρίου προηγείται της σοφίας, και είναι το σκαλοπάτι προς αυτήν, έτσι και η ταπεινοφροσύνη πρέπει να προηγείται της τιμής, ως προσόν για αυτήν. 'Όποιος ταπεινώνει τον εαυτό του θα υψωθεί'. Ματθαίος 23:12. Για την πρώτη πρόταση συγκρίνετε Παροιμίες 1:7· Παροιμίες 9:10· για την τελευταία πρόταση, Παροιμίες 18:12· Πράξεις 14:22.
Απαντήστε
Πώς μια ήπια απάντηση σήμερα θα μπορούσε να μαρτυρήσει τη συμφιλιωτική χάρη που λάβαμε; Σε ποιον τομέα της ομιλίας ή της σιωπής ο Κύριος μας καλεί σε μεγαλύτερη σύνεση; Πού χρειάζεται ο φόβος του Κυρίου να αναδιατάξει τα σχέδια και τις αγάπες μας;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Κύριε, που ερευνάς τις καρδιές όλων, χάρισέ μας τη σοφία που αρχίζει με άγιο φόβο. Καθάρισε τα λόγια μας ώστε να απομακρύνουν τον θυμό και να διαδώσουν τη θεραπεία. Δέξου μόνο τη λατρεία των ενάρετων καρδιών και εδραίωσε τους δρόμους μας στη δικαιοσύνη. Μέσω του Χριστού, της σοφίας μας, προσευχόμαστε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →