Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Βασιλείς
Β' Βασιλειών 17-18 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε στο σημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Σε αυτές τις σελίδες ο Μακλάρεν ανοίγει την τραγική καταγραφή της πτώσης του Ισραήλ και την πιστή στάση του Εζεκία με διεισδυτική σαφήνεια. Τα λόγια του μας προσκαλούν να ανιχνεύσουμε τόσο την αργή ολίσθηση στην ειδωλολατρία όσο και την ισχυρή εμπιστοσύνη που ακόμη ευαρεστεί τον Θεό. Καθώς ακούμε, ας διεγείρει το Πνεύμα φρέσκια πεποίθηση και θάρρος στον δικό μας δρόμο. Ας διαμορφώσουν οι αρχαίες προειδοποιήσεις και το βασιλικό παράδειγμα τις καρδιές μας εκ νέου σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στα κεφάλαια 17 και 18 της Β' Βασιλειών. Διαβάστε αργά μέσα από την αφήγηση της πτώσης της Σαμάρειας και της βασιλείας του Εζεκία. Προσέξτε τη μακρά εξήγηση των αμαρτιών του Ισραήλ και το σύντομο αλλά ισχυρό πορτρέτο ενός βασιλιά που εμπιστεύτηκε τον Κύριο. Ας μιλήσει η αντίθεση μεταξύ κρίσης και πιστότητας στο πνεύμα σας καθώς προετοιμάζεστε να μελετήσετε με τον Μακλάρεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει σημειώνοντας την εντυπωσιακή αντίθεση μεταξύ της σύντομης καταγραφής της πτώσης της Σαμάρειας και της εκτεταμένης ανάλυσης των αιτίων της.
Η συντομία της αφήγησης της πτώσης της Σαμάρειας στο 2Ki_17:6 αντιπαραβάλλεται με την μακρά απαρίθμηση των αμαρτιών που την προκάλεσαν, στο υπόλοιπο αυτού του χωρίου. Σύγχρονοι κριτικοί υποθέτουν ότι τα 2Ki_17:7 - 2Ki_17:23 είναι «μια παρεμβολή από τον Δευτερονομικό συγγραφέα», προφανώς για κανέναν άλλο λόγο παρά επειδή ανιχνεύουν την πτώση του Ισραήλ στην αιτία της στην ειδωλολατρία. Αλλά σίγουρα η γυμνή αναφορά στο 2Ki_17:6, αμέσως ακολουθούμενη από το 2Ki_17:24, δεν μπορεί να ήταν ό,τι είχε να πει ο αρχικός ιστορικός για ένα τόσο τραγικό τέλος ενός τόσο μεγάλου μέρους του λαού του Θεού. Ολόκληρος ο σκοπός της ιστορίας της Παλαιάς Διαθήκης δεν είναι να χρονολογεί γεγονότα, αλλά να διακηρύττει τις συναλλαγές του Θεού, και η πτώση ενός βασιλείου είχε μικρή σημασία, εκτός αν αποκάλυπτε τη δικαιοσύνη του Θεού.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια ξεδιπλώνει την σαφή πρόοδο της σκέψης που διατρέχει την θεία κατηγορία.
Το κύριο μέρος αυτού του χωρίου, λοιπόν, είναι η έκθεση των αιτίων της εθνικής καταστροφής. Είναι μια μεταθανάτια έρευνα για τις ασθένειες που σκότωσαν ένα βασίλειο. Με την πρώτη ματιά, αυτοί οι στίχοι φαίνονται σαν ένα απλό σωρό, όχι χωρίς κάποια επανάληψη, ενός ή δύο κατηγοριών· αλλά, αν κοιταχτούν πιο προσεκτικά, αποκαλύπτουν μια πολύ εντυπωσιακή πρόοδο της σκέψης. Στο κέντρο στέκεται το 2Ki_17:13, που μιλά για την αποστολή των προφητών. Πριν από αυτό, τα 2Ki_17:7 - 2Ki_17:12, αφηγούνται την αμαρτία του Ισραήλ, η οποία κορυφώνεται με το να προκαλέσει τον Κύριο σε οργή 2Ki_17:11. Μετά από αυτό, οι αμαρτίες επαναλαμβάνονται με αξιοσημείωτη αύξηση της έμφασης, και πάλι κορυφώνονται με το να προκαλέσουν τον Κύριο σε οργή 2Ki_17:17. Έτσι έχουμε δύο βαθμούς ενοχής—έναν πριν και έναν μετά τα μηνύματα των προφητών· και δύο αναζωπυρώσεις της οργής του Θεού—μία που οδήγησε στην αποστολή των προφητών, και μία που οδήγησε στην καταστροφή του Ισραήλ. Τα μαθήματα που απορρέουν από αυτή την προφανή πρόοδο της σκέψης είναι σαφή.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια παρουσιάζει την αποστολή των προφητών ως την απάντηση του Θεού στην επανάσταση του Ισραήλ.
ΙΙ. Το 2Ki_17:13 δίνει την ικεσία του Ιεχωβά. Η αποστολή των προφητών ήταν η απάντηση του Θεού στην επανάσταση του Ισραήλ, και ήταν εξίσου το σημάδι της οργής Του και της αγάπης Του. Όσο περισσότερο αφθονεί η αμαρτία, τόσο περισσότερο ο Θεός πολλαπλασιάζει τα μέσα για να τραβήξει πίσω προς τον Εαυτό Του. Όσο πιο κωφά τα αυτιά, τόσο πιο δυνατή η ικετευτική φωνή της λυπημένης και όμως ελεήμονος αγάπης Του. Η οργή Του ντύνεται με πιο αυστηρές εκκλήσεις και σαφέστερες αποκαλύψεις του Εαυτού Του πριν πάρει στα χέρια Του τα όπλα της σφαγής. Όσο πιο σκοτεινό το υπόβαθρο της αμαρτίας, τόσο πιο φωτεινές δείχνουν οι ακτίνες του φωτός Του εναντίον του. Η αμαρτία του ανθρώπου γίνεται η αφορμή για μια πιο ένδοξη επίδειξη του χαρακτήρα και της καρδιάς του Θεού. Είναι στο σύννεφο της καταιγίδας που ο ήλιος ζωγραφίζει το ουράνιο τόξο. Κάθε διαδοχικό στάδιο στην απομάκρυνση του ανθρώπου από τον Θεό προκάλεσε μια αντίστοιχη αύξηση στην θεία προσπάθεια να τον ελκύσει πίσω, μέχρι που «τελευταία από όλους έστειλε σε αυτούς τον Υιό Του». Στη φύση, η έλξη μειώνεται καθώς αυξάνεται η απόσταση· στους τομείς της χάριτος, αυξάνεται με την απόσταση. Η μία επιθυμία της καρδιάς του Θεού είναι να επιστρέψουν οι αμαρτωλοί από τους πονηρούς δρόμους τους, και τους πιέζει τη σοβαρή σκέψη των άφθονων ενδείξεων του θελήματός Του που έχουν δοθεί από παλιά, και αντηχούν ξανά σε όλα τα αυτιά από ζωντανές φωνές. Ο νόμος Του για εμάς δεν είναι απλώς μια παλιά ιστορία που ειπώθηκε πριν από αιώνες, αλλά είναι φωνητικός στις συνειδήσεις μας σήμερα, και φρέσκος όπως όταν το Σινά φλεγόταν και βρόντηξε πάνω από το στρατόπεδο, και η σάλπιγγα συγκλόνισε κάθε καρδιά.Ο Μακλάρεν τέλος δείχνει πώς η άρνηση του λόγου των προφητών μόνο βαθαίνει την ενοχή και σκληραίνει την καρδιά.
ΙΙΙ. Η βαρύτερη αμαρτία που ακολούθησε την θεία ικεσία. Αυτή η θεία φωνή δεν αφήνει κανέναν άνθρωπο όπως τον βρίσκει. Αν δεν τον στρέψει στην υπακοή, βαθαίνει την ενοχή του, και τον κάνει πιο πεισματάρη. Όπως κάποιο πεισματάρικο βόδι στον ζυγό, σκληραίνει τον λαιμό του, και στέκεται η ίδια η εικόνα της κτηνώδους αδιαλλαξίας. Υπάρχει μια φοβερή εναλλακτική που εμπλέκεται στην ακρόαση του μηνύματος του Θεού από εμάς, το οποίο ποτέ δεν επιστρέφει σε Αυτόν κενό, αλλά πάντα κάνει κάτι στον ακροατή, είτε μαλακώνοντας είτε σκληραίνοντας, είτε σφραγίζοντας τα μάτια είτε προσθέτοντας ένα ακόμη φιλμ σε αυτά, είτε όντας η «οσμή ζωής προς ζωή ή θανάτου προς θάνατο». Η αποστολή των προφητών άλλαξε την λήθη των «διατάξεων» του Θεού σε «απόρριψη» αυτών, και έκανε την ειδωλολατρία συνειδητή επανάσταση. Αλίμονο, που οι άνθρωποι πρέπει να κάνουν αυτό που προορίζεται να είναι δεσμός για να τους ενώσει με τον Θεό σε σφήνα για να τους χωρίσει πιο μακριά από Αυτόν! Αλλά πόσο συνεχώς αυτό είναι το αποτέλεσμα του ευαγγελίου, και για τον ίδιο λόγο όπως στο Ισραήλ—ότι «δεν πίστεψαν στον Κύριο τον Θεό τους»!
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μακλάρεν στρέφεται τελικά στο ζωντανό πορτρέτο του Εζεκία ως πρότυπο για κάθε εποχή.
Οι ευσεβείς άνθρωποι σε όλες τις εποχές και τις τάξεις μοιάζουν πολύ μεταξύ τους. Τα στοιχεία της ευσέβειας είναι πάντα τα ίδια. Αυτός ο βασιλιάς του Ισραήλ, κάτι σαν δύο χιλιάδες εξακόσια χρόνια πριν, και ο πιο ταπεινός χριστιανός σήμερα έχουν την οικογενειακή ομοιότητα στα πρόσωπά τους. Αυτά τα λόγια, που είναι ένα σκίτσο περιγράμματος του χαρακτήρα του βασιλιά, είναι πραγματικά ένα σκίτσο της θρησκευτικής ζωής σε όλες τις εποχές και σε όλα τα μέρη. Αυτός το πραγματοποίησε· γιατί να μην το κάνουμε κι εμείς; Αυτός το πέτυχε μέσα σε πολλή άγνοια· γιατί να μην το κάνουμε κι εμείς μέσα στη λάμψη της γνώσης μας; Αυτός το κατόρθωσε μέσα στους πειρασμούς μιας μοναρχίας· γιατί να μην το κάνουμε στις πιο ταπεινές σφαίρες μας;Ο Μακλάρεν κλείνει θεμελιώνοντας ολόκληρη την θρησκευτική ζωή στην απλή εμπιστοσύνη στον Κύριο.
Υπάρχουν τέσσερα πράγματα που εκτίθενται εδώ ως συστατικά μιας θρησκευτικής ζωής. Ξεκινάμε από το κάτω μέρος με το θεμέλιο των πάντων. «Εμπιστεύτηκε στον Κύριο τον Θεό του Ισραήλ». Η Παλαιά Διαθήκη είναι εξίσου εμφατική στο να δηλώνει ότι δεν υπάρχει θρησκεία χωρίς εμπιστοσύνη, και ότι η εμπιστοσύνη είναι το ίδιο το νεύρο και το αίμα της θρησκείας, όπως και η Καινή. Μόνο που στο ένα μισό του βιβλίου οι μεταφραστές μας επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν τη λέξη «εμπιστοσύνη», και στο άλλο μισό του βιβλίου επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν, για την ίδια ακριβώς πράξη, τη λέξη «πίστη». Έτσι έχουν κάπως συσκοτίσει την απόλυτη ταυτότητα που υπάρχει στη διδασκαλία της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης όσον αφορά τον δεσμό που ενώνει τους ανθρώπους με τον Θεό. Αυτή η ένωση πάντα ήταν, και πάντα θα είναι, αρχίζει με την απλή στάση και άσκηση της εμπιστοσύνης, και όλα τα άλλα θα προέλθουν από αυτό, και χωρίς αυτό τίποτα άλλο δεν θα έρθει.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου έχω προσπαθήσει να υπηρετήσω και τον Κύριο και κατώτερους θεούς; Πώς ανταποκρίνομαι σήμερα στις επανειλημμένες ικεσίες του Λόγου του Θεού; Ποιο ένα βήμα ολόψυχης εμπιστοσύνης μπορώ να κάνω αυτή την εβδομάδα όπως ο Εζεκίας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεός ἡμῶν, Σύ μόνος εἶ ἄξιος τῆς ἀδιαίρετης ἐμπιστοσύνης καὶ λατρείας ἡμῶν. Ἐν τῷ φωτὶ τοῦ Λόγου Σου, φανέρωσον καὶ συγχώρησον τὰ εἴδωλα ποὺ ἀκόμη διαιροῦν τὰς καρδίας ἡμῶν, καὶ διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἕλκυσον ἡμᾶς νὰ προσκολληθῶμεν ὁλοκληρωτικῶς εἰς Σέ, ὡς ὁ Ἑζεκίας, ἀναπαυόμενοι ἐν Χριστῷ, ὅστις ἐμπιστεύθη τελείως τὸν Πατέρα ὑπὲρ ἡμῶν. Κάμε ἡμᾶς μονομερεῖς ἀκολούθους, οἱ ὁποῖοι Σὲ ἐκλέγουν ταύτην τὴν ἡμέραν καὶ πᾶσαν ἡμέραν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →