Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 31-32 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Κάρολου Συμεών, όπου ο ευαγγελικός ερμηνευτής ανοίγει το τριακοστό πρώτο κεφάλαιο του Ιώβ με διεισδυτική ποιμαντική φροντίδα. Οι ομιλίες του προσκαλούν την Εκκλησία να εξετάσει τη συνείδηση ενώπιον του Κριτή όλων, ώστε κάθε ακροατής να βρεθεί έτοιμος όταν ο Θεός αναστηθεί.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα προσοχή στο ίδιο το ιερό κείμενο. Με ήσυχη προσοχή διαβάζουμε τα κεφάλαια τριάντα ένα και τριάντα δύο του Ιώβ, επιτρέποντας στο Πνεύμα να ερευνήσει την καρδιά καθώς τα λόγια του πατριάρχη και του νεαρού Ελιού ακούγονται στη σύναξη των πιστών.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών ανοίγει τοποθετώντας το κείμενο μέσα στην ανασκόπηση του Ιώβ για τα οικιακά καθήκοντα.
Στο χωρίο ενώπιόν μας προσδιορίζει πολλά πράγματα που συνήθως ασκούνται από άλλους, αλλά από τα οποία αυτός είχε διατηρηθεί καθαρός. Μεταξύ αυτών αναφέρει τη συμπεριφορά του προς τους υπηρέτες του· και παρατηρεί ότι, αν σε αυτό ήταν αυθαίρετος και καταπιεστικός, θα είχε πράγματι μελαγχολικό λογαριασμό να δώσει την ημέρα της κρίσεως· «Τότε», λέγει, «τι θα κάνω όταν ο Θεός αναστηθεί; και όταν επισκεφθεί, τι θα αποκριθώ σε αυτόν;» Αυτά τα λόγια μπορούν να θεωρηθούν ως, Ι. Βαρυσήμαντος στοχασμός— Ο Ιώβ συλλογίζεται την ευθύνη του προς τον Θεό, μαζί με την αμεροληψία που θα δειχθεί στην μέλλουσα κρίση— [Μιλώντας για την ευθύνη του προς τον Θεό, δεν την περιορίζει σε τέτοιες πράξεις που καταδικάζονται μεταξύ των ανθρώπων, αλλά την αναφέρει σε σχέση με (αυτό που γενικά λίγο θεωρείται) το πνεύμα και τον χαρακτήρα του στα οικιακά καθήκοντα.Προχωρεί να ξεδιπλώσει την αμεροληψία που θα χαρακτηρίζει την μέλλουσα κρίση.
] Ένας τέτοιος στοχασμός θα είναι ιδιαίτερα ωφέλιμος και για εμάς— [Για μεγάλα και βαρύτατα αμαρτήματα, όπως ονομάζονται, όλοι αισθανόμαστε τον εαυτό μας υπεύθυνο ενώπιον του Θεού· αλλά σχεδόν δεν σκεφτόμαστε ότι οποιαδήποτε ευθύνη συνδέεται με τις διαθέσεις που εκδηλώνουμε στην οικογένεια ή στο κράτος· μπορεί να είμαστε γογγυστικοί και φιλονικούντες υπήκοοι, ή υπερήφανοι και καταπιεστικοί κύριοι, ή οκνηροί και αυθάδεις υπηρέτες, και όμως ποτέ δεν φανταζόμαστε ότι ο Θεός θα προσέξει τέτοια σφάλματα την ημέρα της κρίσεως. Οι πλούσιοι και οι μεγάλοι είναι έτοιμοι να σκεφτούν ότι θα βρουν κάποια εύνοια από τον Θεό εξαιτίας των επίγειων διακρίσεών τους· και ότι, ενώ ένας φτωχός άνθρωπος που τους ληστεύει ή τους βλάπτει αξίζει τις βαρύτερες κρίσεις, αυτοί μπορεί να ληστεύουν και να βλάπτουν άλλους σε οποιονδήποτε μεγάλο βαθμό με την σπατάλη ή την εκβίασή τους, και όμως να περάσουν χωρίς μομφή. Αλλά ο μεγάλος και φοβερός Θεός δεν έχει προσωποληψία [Σημείωση: Δευτερονόμιον 10:17.], αλλά θα «κρίνει κάθε άνθρωπο σύμφωνα με τα έργα του».Ο Συμεών τότε πιέζει την διπλή ερώτηση που προκύπτει από την προοπτική της θείας επισκέψεως.
Και θα είναι καλό για εμάς, αν κάνουμε μια ανασκόπηση των πράξεών μας, και σοβαρά στοχαστούμε, τι απάντηση θα δώσουμε στον Θεό την ημέρα που θα μας επισκεφθεί.] Αλλά αυτά τα λόγια μπορούν επίσης να προτείνουν σε εμάς καταλλήλως, ΙΙ. Μια διδακτική ερώτηση— Η ερώτηση είναι διπλή: αν ο Θεός μας καλέσει στο δικαστήριό του πριν μετανοήσουμε αληθινά για τις αμαρτίες μας, 1. Τι θα «κάνουμε;» [Θα πάμε ενώπιόν του με τόλμη, όπως πολλοί ορμούν τώρα στην παρουσία του; Δεν θα μας ντροπιάσει η καθαρότητά του, και η εξοχότητά του θα μας κάνει να φοβηθούμε [Σημείωση: Ιώβ 13:11.];» Θα κρυφτούμε από την παρουσία του, και θα αποφύγουμε την έρευνά του; Πού θα φύγουμε για να το επιτύχουμε αυτό [Σημείωση: Ψαλμοί 139:7-12.]; Μάταια θα «καλέσουμε τους βράχους να πέσουν πάνω μας, ή τους λόφους να μας καλύψουν». Θα αντισταθούμε στην πρόσκλησή του; Πόσο μάταιη η προσπάθεια! «Θα είναι δυνατά τα χέρια μας την ημέρα που θα ασχοληθεί μαζί μας [Σημείωση: Ιεζεκιήλ 22:14.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Συμεών ολοκληρώνει με έναν λόγο καθοδήγησης για εκείνους που θα σταθούν ενώπιον του Κριτή.
] Δεν μπορούμε να ολοκληρώσουμε χωρίς να προσθέσουμε έναν λόγο καθοδήγησης— [Έχει ήδη δειχθεί, ποιες απαντήσεις δεν θα επαρκέσουν την ημέρα της κρίσεως. Είναι εύλογο τότε να ρωτήσουμε, Ποια απάντηση θα επαρκέσει; Για να λύσουμε αυτό το σημαντικό ερώτημα, απαντούμε, Ότι ασφαλώς πρέπει να αποκηρύξουμε κάθε συνήθη και επιτρεπτή αμαρτία· αλλά ότι, σε σχέση με τις αμαρτίες της αδυναμίας που είναι σύμφυτες με την πεσμένη φύση μας, πρέπει να ταπεινωθούμε ενώπιον του Θεού [Σημείωση: Ιώβ 40:4-5· Ιώβ 9:15.], ζητώντας έλεος μόνο μέσω του Χριστού, και δηλώνοντας την εμπιστοσύνη μας στις υποσχέσεις που ο Θεός μας έχει δώσει στον λόγο του [Σημείωση: Ησαΐας 43:25-26. Δείτε αυτό το ίδιο το ερώτημα, «Τι θα κάνουμε;» και την απάντηση που δόθηκε σε αυτό από τη φωνή της έμπνευσης, Πράξεις 2:37-38· Πράξεις 16:30-31.]. Τότε, αν και ταπεινοί, δεν θα αποβληθούμε· ούτε οι παρελθούσες αμαρτίες μας θα μνημονευθούν εναντίον μας πλέον για πάντα [Σημείωση: Εβραίους 8:12.].
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιο μέτρο η ερχόμενη κρίση διαμορφώνει την τάξη του οίκου σας και της καθημερινής εργασίας; Πού η εμπιστοσύνη σε κτιστά πράγματα έχει σιωπηλά εκτοπίσει την εμπιστοσύνη στον ζώντα Θεό; Πώς μια ανανεωμένη αίσθηση του τελικού λογαριασμού μπορεί να σας διεγείρει σε βαθύτερη μετάνοια και απλούστερη πίστη μόνο στον Χριστό;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, ποιος θα σταθεί όταν εσύ αναστηθείς για να κρίνεις τη γη, χάρισε σε εμάς χάρη ώστε να αριθμήσουμε τις ημέρες μας για να εφαρμόσουμε τις καρδιές μας στη σοφία. Καθάρισέ μας από κάθε κρυφή ειδωλολατρία, ώστε ο χρυσός να μην είναι η ελπίδα μας ούτε κανένα κτίσμα η εμπιστοσύνη μας. Κράτησέ μας σταθερούς στην πίστη που παραδόθηκε άπαξ στους αγίους, ώστε κατά την έλευσή σου να βρεθούμε αγρυπνούντες, δια του Ιησού Χριστού του Συνηγόρου και Κριτή μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →