← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εφεσίους

Εφ 6 — με τον Μάθιου Χένρι

Εφεσίους 6Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το κλασικό σχόλιο του Μάθιου Χένρι στο κεφάλαιο 6 των Εφεσίων. Ο Χένρι μας καθοδηγεί μέσα από την πρακτική χριστιανική ζωή, εξερευνώντας πρώτα τις σχέσεις στο νοικοκυριό και στη συνέχεια εξοπλίζοντας τους πιστούς για την αόρατη πνευματική μάχη. Οι σκέψεις του μας υπενθυμίζουν ότι η πίστη αγγίζει κάθε σφαίρα της ζωής, από την υπακοή στην οικογένεια μέχρι την σταθερή στάση ενάντια στο σκοτάδι. Καθώς ακούμε τα λόγια του, καλούμαστε να σκεφτούμε πώς αυτές οι αρχαίες οδηγίες ακόμα διαμορφώνουν την πορεία μας με τον Χριστό σήμερα. Ας ανοίξει η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι νέα κατανόηση τόσο του καθήκοντος όσο και της θείας δύναμης.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοιμάστε την καρδιά σας για να ακούσετε το πλήρες κείμενο του κεφαλαίου 6 των Εφεσίων. Αφήστε τις οδηγίες του αποστόλου για την οικογενειακή ζωή και την πνευματική πανοπλία να μιλήσουν άμεσα. Διαβάστε αργά, παρατηρώντας την κλήση στην υπακοή, τον αμοιβαίο σεβασμό και την ακλόνητη αντίσταση στο κακό. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν πριν στραφείτε στην ερμηνεία του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει την ερμηνεία του απευθυνόμενος στα καθήκοντα των παιδιών. Ι. Το καθήκον των παιδιών προς τους γονείς τους. Ελάτε, παιδιά, ακούστε με, θα σας διδάξω τον φόβο του Κυρίου. Το μεγάλο καθήκον των παιδιών είναι να υπακούν τους γονείς τους (εδ. 1), καθώς οι γονείς είναι τα όργανα της ύπαρξής τους, ο Θεός και η φύση έχοντας τους δώσει εξουσία να προστάζουν, σε υπαγωγή στον Θεό· και, αν τα παιδιά είναι υπάκουα στους ευσεβείς γονείς τους, θα είναι σε καλό δρόμο να γίνουν ευσεβή όπως εκείνοι. Αυτή η υπακοή που ο Θεός απαιτεί από τα παιδιά τους, εκ μέρους τους, περιλαμβάνει εσωτερική ευλάβεια, καθώς και τις εξωτερικές εκφράσεις και πράξεις. Υπακούετε εν Κυρίω. Μερικοί το εκλαμβάνουν ως περιορισμό, και το κατανοούν έτσι: «όσο είναι συνεπές με το καθήκον σας προς τον Θεό». Δεν πρέπει να απειθούμε στον ουράνιο Πατέρα μας υπακούοντας στους επίγειους γονείς· διότι η υποχρέωσή μας προς τον Θεό είναι προγενέστερη και ανώτερη από όλες τις άλλες. Το εκλαμβάνω μάλλον ως λόγο: «Παιδιά, υπακούετε τους γονείς σας· διότι ο Κύριος το έχει προστάξει: υπακούετε λοιπόν αυτούς για χάρη του Κυρίου, και με το βλέμμα σε αυτόν». Ή μπορεί να είναι μια ιδιαίτερη διευκρίνιση του γενικού καθήκοντος: «Υπακούετε τους γονείς σας, ιδιαίτερα σε εκείνα τα πράγματα που σχετίζονται με τον Κύριο. Οι γονείς σας σας διδάσκουν καλούς τρόπους, και σε αυτό πρέπει να τους υπακούετε. Σας διδάσκουν τι είναι για την υγεία σας, και σε αυτό πρέπει να τους υπακούετε: αλλά τα κύρια πράγματα στα οποία πρέπει να το κάνετε είναι τα πράγματα που αφορούν τον Κύριο». Οι θρησκευόμενοι γονείς διατάζουν τα παιδιά τους να τηρούν τις οδούς του Κυρίου, Γεν. ιη΄ 19. Τους προστάζουν να βρίσκονται στην οδό του καθήκοντός τους προς τον Θεό, και να προσέχουν εκείνες τις αμαρτίες που είναι πιο συνηθισμένες στην ηλικία τους· σε αυτά τα πράγματα ιδιαίτερα πρέπει να βλέπουν ότι είναι υπάκουα. Υπάρχει ένας γενικός λόγος που δίνεται: Διότι αυτό είναι ορθό, υπάρχει φυσική δικαιοσύνη σε αυτό, ο Θεός το έχει προστάξει, και ταιριάζει ιδιαίτερα στους χριστιανούς. Είναι η τάξη της φύσης ότι οι γονείς προστάζουν και τα παιδιά υπακούν. Αν και αυτό μπορεί να φαίνεται σκληρός λόγος, εντούτοις είναι καθήκον, και πρέπει να γίνει από εκείνους που θα ευαρεστούσαν τον Θεό και θα αποδεικνύονταν σε αυτόν. Για την απόδειξη αυτού ο απόστολος παραθέτει τον νόμο της πέμπτης εντολής, την οποία ο Χριστός δεν σχεδίασε καθόλου να καταργήσει και να ανακαλέσει, αλλά ήρθε να την επιβεβαιώσει, όπως φαίνεται από την υπεράσπισή της, Ματθ. ιε΄ 4, κ.λπ. Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου (εδ. 2), η οποία τιμή συνεπάγεται ευλάβεια, υπακοή, και βοήθεια και συντήρηση, αν αυτές χρειάζονται. Ο απόστολος προσθέτει, η οποία είναι η πρώτη εντολή με επαγγελία. Μια μικρή δυσκολία προκύπτει από αυτό, την οποία δεν πρέπει να παραβλέψουμε, διότι μερικοί που υποστηρίζουν τη νομιμότητα των εικόνων φέρνουν αυτό ως απόδειξη ότι δεν δεσμευόμαστε από τη δεύτερη εντολή. Αλλά δεν υπάρχει καμία απολύτως ισχύς στο επιχείρημα. Η δεύτερη εντολή δεν έχει ιδιαίτερη επαγγελία· αλλά μόνο μια γενική δήλωση ή διαβεβαίωση, η οποία σχετίζεται με ολόκληρο τον νόμο του Θεού ότι φυλάττει έλεος για χιλιάδες. Και τότε με αυτό δεν εννοείται η πρώτη εντολή του δεκαλόγου που έχει επαγγελία, διότι δεν υπάρχει άλλη μετά από αυτήν που να έχει, και επομένως θα ήταν ακατάλληλο να πούμε ότι είναι η πρώτη· αλλά το νόημα μπορεί να είναι αυτό: «Αυτή είναι μια πρωταρχική ή κύρια εντολή, και έχει επαγγελία· είναι η πρώτη εντολή στον δεύτερο πίνακα, και έχει επαγγελία». Η επαγγελία είναι, Ότι να είναι καλά με εσένα, κ.λπ., εδ. 3. Παρατηρήστε, Ενώ η επαγγελία στην εντολή αναφέρεται στη γη της Χαναάν, ο απόστολος με αυτό δείχνει ότι αυτή και άλλες επαγγελίες που έχουμε στην Παλαιά Διαθήκη σχετικά με τη γη της Χαναάν πρέπει να γίνονται κατανοητές πιο γενικά. Για να μην νομίζετε ότι μόνο οι Ιουδαίοι, στους οποίους ο Θεός έδωσε τη γη της Χαναάν, δεσμεύονταν από την πέμπτη εντολή, εδώ της δίνει μια περαιτέρω έννοια, Ότι να είναι καλά με εσένα, κ.λπ. Η εξωτερική ευημερία και η μακροζωία είναι ευλογίες που υπόσχονται σε εκείνους που τηρούν αυτή την εντολή. Αυτός είναι ο τρόπος για να είναι καλά με εμάς, και τα υπάκουα παιδιά συχνά ανταμείβονται με εξωτερική ευημερία. Όχι βέβαια ότι είναι πάντα έτσι· υπάρχουν περιπτώσεις τέτοιων παιδιών που συναντούν πολλή θλίψη σε αυτή τη ζωή: αλλά συνήθως η υπακοή ανταμείβεται έτσι, και, όπου δεν είναι, συμπληρώνεται με κάτι καλύτερο. Παρατηρήστε, 1. Το ευαγγέλιο έχει τις προσωρινές επαγγελίες του, καθώς και τις πνευματικές. 2. Αν και η εξουσία του Θεού είναι αρκετή για να μας δεσμεύσει στο καθήκον μας, εντούτοις μας επιτρέπεται να έχουμε σεβασμό στην υποσχεμένη ανταμοιβή: και, 3. Αν και περιέχει κάποιο προσωρινό πλεονέκτημα, ακόμα και αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως κίνητρο και ενθάρρυνση για την υπακοή μας. Συνεχίζει στρέφοντας στις ευθύνες των γονέων. ΙΙ. Το καθήκον των γονέων: Και εσείς οι πατέρες, εδ. 4. Ή, εσείς οι γονείς, 1. «Μην παροργίζετε τα παιδιά σας. Αν και ο Θεός σας έχει δώσει εξουσία, δεν πρέπει να καταχραστείτε αυτή την εξουσία, θυμούμενοι ότι τα παιδιά σας είναι, με ιδιαίτερο τρόπο, κομμάτια του εαυτού σας, και επομένως πρέπει να κυβερνώνται με μεγάλη τρυφερότητα και αγάπη. Μην είστε ανυπόμονοι μαζί τους, μην χρησιμοποιείτε παράλογες αυστηρότητες και μην επιβάλλετε άκαμπτες εντολές σε αυτά. Όταν τα προειδοποιείτε, όταν τα συμβουλεύετε, όταν τα ελέγχετε, κάντε το με τέτοιο τρόπο ώστε να μην τα παροργίζετε. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις συμπεριφερθείτε συνετά και σοφά μαζί τους, προσπαθώντας να πείσετε την κρίση τους και να επενεργήσετε στον λόγο τους». 2. «Αναθρέψτε τα καλά, στην παιδεία και νουθεσία του Κυρίου, στην πειθαρχία της κατάλληλης και συμπονετικής διόρθωσης, και στη γνώση εκείνου του καθήκοντος που ο Θεός απαιτεί από αυτά και με το οποίο μπορεί να γνωρίσουν καλύτερα αυτόν. Δώστε τους καλή εκπαίδευση». Είναι το μεγάλο καθήκον των γονέων να είναι προσεκτικοί στην εκπαίδευση των παιδιών τους: «Όχι μόνο να τα αναθρέψετε, όπως κάνουν τα ζώα, φροντίζοντας να τα προμηθεύσετε· αλλά να τα αναθρέψετε στην παιδεία και νουθεσία, με τρόπο κατάλληλο για τις λογικές φύσεις τους. Όχι μόνο να τα αναθρέψετε ως ανθρώπους, στην παιδεία και νουθεσία, αλλά ως χριστιανούς, στην νουθεσία του Κυρίου. Ας έχουν θρησκευτική εκπαίδευση. Διδάξτε τα να φοβούνται την αμαρτία· και πληροφορήστε τα για, και διεγείρετέ τα σε, το σύνολο του καθήκοντός τους προς τον Θεό». Ο Χένρι στη συνέχεια μετατοπίζει την εστίαση στην εσωτερική δύναμη που απαιτείται για την πνευματική σύγκρουση. Ι. Πρέπει να δουν ότι είναι γενναίοι. Αυτό συνταγογραφείται εδώ: Να είστε ισχυροί εν Κυρίω, κ.λπ. Εκείνοι που έχουν τόσες πολλές μάχες να δώσουν, και που, στον δρόμο τους προς τον ουρανό, πρέπει να αμφισβητούν κάθε πέρασμα, με δύναμη σπαθιού, έχουν ανάγκη από πολύ θάρρος. Να είστε λοιπόν ισχυροί, ισχυροί για υπηρεσία, ισχυροί για υπομονή, ισχυροί για μάχη. Ας είναι ένας στρατιώτης ποτέ τόσο καλά οπλισμένος εξωτερικά, αν δεν έχει μέσα μια καλή καρδιά, η πανοπλία του θα του σταθεί σε λίγη χρησιμότητα. Σημειώστε, η πνευματική δύναμη και το θάρρος είναι πολύ απαραίτητα για τον πνευματικό μας πόλεμο. Να είστε ισχυροί εν Κυρίω, είτε στην υπόθεσή του και για χάρη του είτε μάλλον στη δύναμή του. Δεν έχουμε επαρκή δύναμη από τον εαυτό μας. Το φυσικό μας θάρρος είναι σαν τέλεια δειλία, και η φυσική μας δύναμη σαν τέλεια αδυναμία· αλλά όλη η επάρκειά μας είναι από τον Θεό. Στη δύναμή του πρέπει να εξερχόμαστε και να προχωρούμε. Με τις ενέργειες της πίστης, πρέπει να αντλούμε χάρη και βοήθεια από τον ουρανό για να μας καταστήσουν ικανούς να κάνουμε αυτό που από τον εαυτό μας δεν μπορούμε να κάνουμε, στο χριστιανικό μας έργο και πόλεμο. Πρέπει να διεγείρουμε τον εαυτό μας για να αντισταθούμε στους πειρασμούς βασιζόμενοι στην παντοδυναμία του Θεού και την παντοδυναμία της ισχύος του.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι παρέχει πρώτα μια επισκόπηση της δομής του κεφαλαίου. Σε αυτό το κεφάλαιο, Ι. Ο απόστολος συνεχίζει την προτροπή προς τα σχετικά καθήκοντα που άρχισε στο προηγούμενο, ιδιαίτερα επιμένει στα καθήκοντα των τέκνων και των γονέων, και των δούλων και των κυρίων, εδ. 1-9. ΙΙ. Προτρέπει και καθοδηγεί τους χριστιανούς πώς να συμπεριφέρονται στον πνευματικό πόλεμο με τους εχθρούς των ψυχών τους· και στην άσκηση αρκετών χριστιανικών αρετών, τις οποίες προτείνει σε αυτούς ως τόσα κομμάτια πνευματικής πανοπλίας, για να τους διαφυλάξουν και να τους υπερασπιστούν στη σύγκρουση, εδ. 10-18. ΙΙΙ. Έχουμε εδώ το συμπέρασμα της επιστολής, στο οποίο αποχαιρετά αυτούς, συστήνοντας τον εαυτό του στις προσευχές των πιστευόντων Εφεσίων, και προσευχόμενος για αυτούς, εδ. 19-24. Αργότερα περιγράφει τον χαρακτήρα των πνευματικών εχθρών που αντιμετωπίζουν οι πιστοί. 1. Ποιος είναι ο κίνδυνος μας, και πόση ανάγκη έχουμε να φορέσουμε ολόκληρη αυτή την πανοπλία, λαμβάνοντας υπόψη τι είδους εχθρούς έχουμε να αντιμετωπίσουμε—τον διάβολο και όλες τις δυνάμεις του σκότους: Διότι δεν παλεύουμε ενάντια σε σάρκα και αίμα, κ.λπ., εδ. 12. Η μάχη για την οποία πρέπει να προετοιμαστούμε δεν είναι ενάντια σε συνηθισμένους ανθρώπινους εχθρούς, ούτε απλώς ενάντια σε ανθρώπους που αποτελούνται από σάρκα και αίμα, ούτε ενάντια στις δικές μας διεφθαρμένες φύσεις μεμονωμένα, αλλά ενάντια στις διάφορες τάξεις δαιμόνων, που έχουν μια κυβέρνηση την οποία ασκούν σε αυτόν τον κόσμο. (1.) Έχουμε να κάνουμε με έναν πονηρό εχθρό, έναν εχθρό που χρησιμοποιεί δόλους και στρατηγήματα, όπως εδ. 11. Έχει χίλιους τρόπους να εξαπατά ασταθείς ψυχές: γι' αυτό ονομάζεται όφις για την πονηρία, παλαιός όφις, έμπειρος στην τέχνη και το εμπόριο του πειρασμού. (2.) Είναι ισχυρός εχθρός: Αρχές, και εξουσίες, και άρχοντες. Είναι πολυάριθμοι, είναι δραστήριοι· και άρχουν σε εκείνα τα ειδωλολατρικά έθνη που είναι ακόμη στο σκοτάδι. Τα σκοτεινά μέρη του κόσμου είναι η έδρα της αυτοκρατορίας του Σατανά. Ναι, είναι σφετεριστές άρχοντες πάνω σε όλους τους ανθρώπους που είναι ακόμη σε κατάσταση αμαρτίας και άγνοιας. Η βασιλεία του Σατανά είναι βασιλεία σκότους· ενώ του Χριστού είναι βασιλεία φωτός. (3.) Είναι πνευματικοί εχθροί: Πνευματικές πονηρίες στους υψηλούς τόπους, ή πονηρά πνεύματα, όπως το μεταφράζουν μερικοί. Ο διάβολος είναι πνεύμα, πονηρό πνεύμα· και ο κίνδυνος μας είναι μεγαλύτερος από τους εχθρούς μας επειδή είναι αόρατοι, και μας επιτίθενται πριν τους αντιληφθούμε. Οι διάβολοι είναι πονηρά πνεύματα, και ενοχλούν κυρίως τους αγίους με, και τους προκαλούν σε, πνευματικές πονηρίες, υπερηφάνεια, φθόνο, κακία, κ.λπ. Αυτοί οι εχθροί λέγεται ότι είναι στους υψηλούς τόπους, ή στους επουράνιους τόπους, έτσι είναι η λέξη, παίρνοντας τον ουρανό (όπως λέει κάποιος) για όλο το expansum, ή το άπλωμα του αέρα μεταξύ της γης και των άστρων, ο αέρας είναι ο τόπος από τον οποίο μας επιτίθενται οι διάβολοι. Ή το νόημα μπορεί να είναι, «Παλεύουμε για επουράνιους τόπους ή επουράνια πράγματα·» έτσι το ερμηνεύουν μερικοί από τους αρχαίους. Οι εχθροί μας αγωνίζονται να εμποδίσουν την ανάβασή μας στον ουρανό, να μας στερήσουν τις επουράνιες ευλογίες και να εμποδίσουν την κοινωνία μας με τον ουρανό. Μας επιτίθενται στα πράγματα που ανήκουν στις ψυχές μας, και εργάζονται να αφανίσουν την επουράνια εικόνα στις καρδιές μας· και γι' αυτό έχουμε ανάγκη να είμαστε σε επιφυλακή εναντίον τους. Έχουμε ανάγκη πίστης στον χριστιανικό μας πόλεμο, επειδή έχουμε πνευματικούς εχθρούς να παλέψουμε, καθώς και πίστης στο χριστιανικό μας έργο, επειδή έχουμε πνευματική δύναμη να αντλήσουμε. Έτσι βλέπετε τον κίνδυνο σας.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς μπορεί η τιμή προς τους γονείς ή τους κηδεμόνες σας να αντανακλά την υπακοή σας στον Κύριο; Σε ποια περιοχή της καθημερινής ζωής αισθάνεστε την ανάγκη για μεγαλύτερη πνευματική δύναμη; Πού θα μπορούσατε να βασίζεστε πιο συνεπώς στην πανοπλία του Θεού παρά στις δικές σας προσπάθειες;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεός, ἔνδυσον ἡμᾶς τὴν πανοπλίαν τῆς ἀληθείας σου, τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς σωτηρίας, ἵνα δυνηθῶμεν νὰ σταθῶμεν ἀκλόνητοι ἐνάντιον τῶν μεθοδειῶν τοῦ πονηροῦ. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ἐνίσχυσον τὰς οἰκίας ἡμῶν νὰ περιπατῶμεν ἐν ταπεινῇ ὑπακοῇ καὶ ἀγάπῃ, καὶ διατήρησον ἡμᾶς ἀγρύπνους ἐν προσευχῇ ὑπὲρ πάντων τῶν ἁγίων. Εἴθε τὸ εὐαγγέλιον νὰ προχωρῇ δι' ἡμῶν μέχρι ἐκείνης τῆς ἡμέρας ὅτε πᾶς ἐχθρὸς θὰ ἔχῃ ἡττηθῆ καὶ ὁ Χριστὸς θὰ εἶναι τὰ πάντα ἐν πᾶσιν. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →