← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιησούς του Ναυή

Δύο Χέρια που Διαίρεσαν τη Γη: Ο Μωυσής για τον Πρωτότοκο, ο Ιησούς για τα Έθνη

Ιησούς του Ναυή 17-18Τα Ζητήματα επί της Οκτατεύχου και των Βιβλίων των Βασιλειών και των Χρονικών του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed)24 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καθώς οι υπόλοιπες φυλές λαμβάνουν τους κλήρους τους και ολόκληρη η συναγωγή συγκεντρώνεται στη Σηλώ για να στήσει τη σκηνή του μαρτυρίου, ο Μακάριος Θεοδώρητος Κύρου σταματά σε μια μόνο εντυπωσιακή λεπτομέρεια: η γη διαιρέθηκε από δύο χέρια. Ο Μωυσής διένειμε τις φυλές πέρα από τον Ιορδάνη· ο Ιησούς διένειμε εκείνες από αυτή την πλευρά. Γιατί δύο διανομείς, ρωτά ο νηφάλιος Αντιοχέας — και η απάντησή του ανοίγει ολόκληρη την ιστορία στο μυστήριο της σωτηρίας. Αυτό επίσης, λέει, προτυπώνει την αλήθεια. Εκείνοι που έλαβαν τους κλήρους τους μέσω του Μωυσή φέρουν τον τύπο των Ιουδαίων· εκείνοι μέσω του Ιησού — του Ιησού — τον τύπο των εθνών που πίστεψαν. Ο Θεοδώρητος διαβάζει το πρότυπο με προσοχή: επειδή ο Ισραήλ είναι ο πρωτότοκος, οι πρωτότοκες φυλές (Ρουβήν, Γαδ και Μανασσή) έλαβαν το μερίδιό τους μέσω του Μωυσή· όμως αυτές οι ίδιες φυλές διέβησαν τον Ιορδάνη, ζωσμένες για μάχη, μπροστά από τις άλλες — διότι ήταν οι Ιουδαίοι που πρώτοι πίστεψαν που έφεραν τη σωτηρία στα έθνη. Και δεν αποφεύγει την σκιώδη πλευρά του τύπου. Οι Ιεβουσαίοι, οι Χαναναίοι και άλλα ξένα έθνη αφέθηκαν πίσω, κατοικώντας ακόμη ανάμεσα στον Ισραήλ, επειδή όλοι δεν έλαβαν τον σωτήριο λόγο: και Ιουδαίοι και Έλληνες επέμειναν στην αντίφαση, και ο Θεοδώρητος λέει, με εκπληκτική ευθύτητα, ότι δεν θα ήταν λάθος να ονομάσει κανείς τέτοιους ανθρώπους — και εκείνους που κρατούν τα βδελυρά δόγματα των αιρέσεων — με τα ονόματα εκείνων των παλαιών ακατάκτητων εθνών. Σφραγίζει την ανάγνωση με την προειδοποίηση του Αποστόλου: δεν βλέπουμε ακόμη όλα τα πράγματα υποταγμένα στον Χριστό· Αυτός πρέπει να βασιλεύει μέχρις ότου θέσει όλους τους εχθρούς Του υπό τους πόδας Του. Η διαίρεση της γης γίνεται έτσι παράθυρο σε όλη την οικονομία: ο Νόμος μέσω του Μωυσή, η χάρις μέσω του Ιησού, ο πρωτότοκος και τα έθνη, η κατάκτηση ήδη κερδισμένη και ο πόλεμος που δεν έχει ακόμη τελειώσει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωσε Ιησούς του Ναυή 17–18 — ο κλήρος του Μανασσή διηγείται, με τις θυγατέρες του Σελοφχάδ που «ήλθον ενώπιον Ελεάζαρ του ιερέως… κατά την εντολήν του Κυρίου», και τα τέκνα του Ιωσήφ παραπονούνται, «Διατί έδωκας εις εμέ μόνον ένα κλήρον… βλέπων ότι είμαι λαός μέγας;» Ο Ιησούς απαντά, «Εάν είσαι λαός μέγας, τότε ανάβηθι εις την χώραν του δάσους… και το όρος θέλει είναι ιδικόν σου· διότι θέλεις εκδιώξει τους Χαναναίους, αν και έχωσι σιδηρά άρματα.» Έπειτα «όλη η συναγωγή των υιών Ισραήλ συνήχθη ομού εις Σηλώ, και έστησαν εκεί την σκηνήν του μαρτυρίου.» Επτά φυλές δεν είχαν λάβει ακόμη την κληρονομία τους, και ο Ιησούς λέγει, «Έως πότε είσθε οκνηροί να υπάγητε να καταλάβητε την γην, την οποίαν Κύριος ο Θεός των πατέρων σας έδωκεν εις εσάς;» Αποστέλλει άνδρες να διαβούν την γην και να την περιγράψουν «εις επτά μέρη», και «ο Ιησούς έρριψε κλήρους δι’ αυτούς εν Σηλώ ενώπιον του Κυρίου· και εκεί ο Ιησούς διένειμε την γην εις τους υιούς Ισραήλ κατά τας διαιρέσεις αυτών.» Έτσι η κληρονομία διανέμεται, φυλή προς φυλή, η γη που εδόθη ερχόμενη επιτέλους εις χείρας του λαού τον οποίον ο Θεός είχε φέρει να καταλάβει.
Μελετήστε

Μελέτη

Διατί η γη διαιρέθη υπό δύο χεριών, του Μωυσή διά μερικούς και του Ιησού διά άλλους; Ο Θεοδώρητος διαβάζει τον διπλασιασμό ως προφητείαν εν αυτή τη δομή της ιστορίας: Αυτό επίσης προτυπώνει την αλήθειαν. Οι δύο διανομείς αντιπροσωπεύουν τα δύο διαθήκας και τους δύο λαούς — εκείνοι που έλαβον την γην μέσω του Μωυσή φέροντες τον τύπον των Ιουδαίων, εκείνοι που έλαβον αυτήν μέσω του Ιησού φέροντες τον τύπον των πιστευσάντων εθνών: Εκείνοι που έλαβον τους κλήρους αυτών μέσω του Μωυσή φέρουν τον τύπον των Ιουδαίων· εκείνοι μέσω του Ιησού, των εθνών που επίστευσαν. Οι πρωτότοκες φυλές έλαβον το μερίδιόν των μέσω του Μωυσή, όμως διέβησαν τον Ιορδάνην ωπλισμέναι προ των λοιπών — διότι οι Ιουδαίοι που επίστευσαν πρώτοι έφεραν σωτηρίαν εις τα έθνη: Διότι εκείνοι εκ των Ιουδαίων που επίστευσαν έφερον σωτηρίαν εις τα έθνη. Και τα έθνη αφεθέντα ακατάκτητα, κατοικούντα ακόμη μεταξύ του Ισραήλ, ο Θεοδώρητος διαβάζει νηφαλία ως τον τύπον όλων εν πάση εποχή οι οποίοι αρνούνται τον σωτήριον λόγον — και Ιουδαίοι και Έλληνες οι οποίοι επιμένουν εις την αντίφασιν, κατοικούντες τας αυτάς πόλεις και χωρία μετά των πιστών.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Η ανάγνωσις του Θεοδωρήτου στηρίζεται εις το Όνομα. Ο Ιησούς είναι Ἰησοῦς — Ιησούς — και ούτω ο δεύτερος διανομεύς της γης είναι, εν τύπω, αυτός ο Κύριος, φέρων τα πιστεύοντα έθνη εις την κληρονομίαν την οποίαν ο Μωυσής και ο Νόμος δεν ηδύναντο να δώσουν. «Ο νόμος εδόθη διά του Μωυσέως, η χάρις όμως και η αλήθεια έγεινε διά Ιησού Χριστού» (Κατά Ιωάννην 1:17): τα δύο χέρια του Θεοδωρήτου είναι ακριβώς αυτό. Ο πρωτότοκος έλαβε μέσω του Μωυσέως· αλλά είναι μέσω του αληθινού Ιησού ότι τα έθνη, άλλοτε ξένα προς τας διαθήκας της επαγγελίας, γίνονται συγκληρονόμοι και μέτοχοι της κληρονομίας. Και ο Θεοδώρητος δεν αφήνει τον τύπον να μας κολακεύσει. Αναγινώσκει τους ακατάκτητους Χαναναίους και Ιεβουσαίους αφεθέντας να κατοικούν εν τη γη ως μόνιμον προειδοποίησιν: ουχί πάντες έλαβον τον σωτήριον λόγον, αλλά και Ιουδαίοι και Έλληνες επέμειναν εις την αντίφασιν. Εκείνοι που «επιμένουν εις την αντίφασιν» — συμπεριλαμβανομένων, λέγει με την τόλμην ποιμένος, εκείνων που κρατούν τα βδελυρά δόγματα των αιρέσεων — παραμένουν ως τα παλαιά έθνη εντός αυτής της γης της επαγγελίας. Αυτό είναι το ουδέπω της χριστιανικής ζωής. Η γη εδόθη· η κατάκτησις είναι, κατ’ αρχήν, τετελεσμένη· και όμως ο πόλεμος δεν ετελείωσε, διότι οι εχθροί δεν υπετάγησαν όλοι. Ούτω ο Θεοδώρητος φθάνει εις τον Απόστολον, ο οποίος λέγει περί του Χριστού ότι «νυν δεν βλέπομεν έτι πάντα υποτεταγμένα εις αυτόν», και ότι «πρέπει να βασιλεύη, εωσού θέση πάντας τους εχθρούς υπό τους πόδας αυτού» (Εβραίους 2:8· Α΄ Κορινθίους 15:25). Η κληρονομία είναι ιδική μας εν Χριστώ, τω αληθινώ Ιησού· αλλά την κατέχομεν νυν διά πίστεως και πολέμου, εκδιώκοντες ό,τι είναι ακατάκτητον εν τη ιδία ημών γη — εν ταις ιδίαις ημών καρδίαις — εωσού Εκείνος ο οποίος ήδη ενίκησε την νίκην φέρη πάντα εχθρόν επιτέλους υπό τους πόδας Του.
Απαντήστε

Απόκριση

Άκουε εν τη διαιρέσει της γης ολόκληρον το σχήμα της σωτηρίας σου. Ο Νόμος ήλθεν διά του Μωυσέως· αλλά η κληρονομία — η αληθινή και διαρκής — έρχεται διά του Ιησού, του αληθινού Ιησού του Ναυή, ο οποίος σε έφερεν, άλλοτε ξένον προς τας διαθήκας, εις την γην της επαγγελίας ως συγκληρονόμον μετά των αγίων. Ευχαρίστει ότι συ, εκ των εθνών, έλαβες τον κλήρον σου διά του Ιησού. Αλλά μη προϋποθέτης επί του δώρου, διότι ο Θεοδώρητος δεν θα σε αφήσει να λησμονήσεις τους ακατάκτητους Χαναναίους ακόμη κατοικούντας εν τη γη. Ο σωτήριος λόγος εξήλθεν εις σε, αλλά είναι δυνατόν να «επιμένης εις την αντίφασιν» — να κρατής την επικράτειαν της καρδίας σου ημιπαραδομένην, να αφήνης ολοκλήρους περιοχάς της ζωής σου ακατακτήτους υπό του Χριστού. Ιδέ, λοιπόν, τους Ιεβουσαίους τους οποίους άφησας να παραμείνουν: την εμμένουσαν αμαρτίαν με την οποίαν έκαμες ανακωχήν, την γωνίαν υπερηφανείας ή επιθυμίας ή οργής την οποίαν ουδέποτε εξεδίωξας. Η γη εδόθη, αλλά πρέπει ακόμη να καταληφθή. Και λάβε θάρρος εκ του λόγου του Αποστόλου τον οποίον ο Θεοδώρητος θέτει εις το τέλος: αν και «δεν βλέπομεν έτι πάντα υποτεταγμένα εις αυτόν», όμως «πρέπει να βασιλεύη, εωσού θέση πάντας τους εχθρούς υπό τους πόδας αυτού». Η νίκη του αληθινού Ιησού είναι βεβαία· το μόνον ερώτημα είναι εάν θα συνεχίσης τον πόλεμον εν τη ιδία σου γη, εκδιώκων ό,τι είναι ακατάκτητον, εωσού ο Χριστός βασιλεύση επί πάντων σου, ως μίαν ημέραν θέλει βασιλεύσει επί πάντων.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, αληθινέ Ιησού του Ναυή, ο οποίος διά του Μωυσέως έδωκας τον Νόμον αλλά δι’ Εαυτού έδωκας χάριν και την κληρονομίαν: ευλογώ Σε ότι εγώ, εκ των εθνών, έλαβον τον κλήρον μου δι’ Εσού, και δεν είμαι πλέον ξένος προς τας διαθήκας της επαγγελίας, αλλά συγκληρονόμος μετά των αγίων Σου. Όμως ομολογώ ότι η γη της καρδίας μου δεν είναι ολοτελώς κατακτηθείσα: κατοικούσιν εν εμοί ακόμη οι Χαναναίοι και Ιεβουσαίοι παλαιών αμαρτιών τας οποίας δεν εξεδίωξα, και πολλάκις επέμεινα εις την αντίφασιν όπου ο σωτήριος λόγος Σου με εκάλεσε να παραδοθώ. Ελθέ, ω Κύριε, και κατάλαβε όλον εμέ· έκδιωξον ό,τι είναι ακατάκτητον· ας μη παραμείνη ουδεμία περιοχή της ζωής μου εις χείρας των εχθρών Σου. Διότι αν και δεν βλέπομεν έτι πάντα υποτεταγμένα εις Σε, πρέπει να βασιλεύης εωσού θέσης πάντα εχθρόν υπό τους πόδας Σου. Βασίλευε, λοιπόν, επί παντός ό,τι είμαι, και φέρε με εις το τέλος εις την πλήρη κατοχήν της κληρονομίας την οποίαν ενίκησας. Εις Σε, ω Χριστέ ο Θεός ημών, τω αληθινώ Ιησού του Ναυή ο οποίος οδηγείς τον λαόν Σου εις την ανάπαυσιν αυτού, μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Τα Ζητήματα επί της Οκτατεύχου και των Βιβλίων των Βασιλειών και των Χρονικών του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →