Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Σαμουήλ
Το Έλεος στη Σπηλιά: Ο Δαβίδ Συγκρατήθηκε
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στα γραπτά της για το Α' Σαμουήλ 25-26 η Έλεν Γ. Γουάιτ ανιχνεύει τα χρόνια της ερήμου του Δαβίδ, δείχνοντας πώς ο καταδιωκόμενος φυγάς έμαθε να περιμένει τον Θεό εν μέσω επαναλαμβανόμενων ευκαιριών για εκδίκηση. Οι σελίδες της αποκαλύπτουν την ήσυχη λειτουργία της συνείδησης και την απροσδόκητη άφιξη της ουράνιας σοφίας μέσω ενός απίθανου αγγελιαφόρου. Καθώς ακολουθούμε την αφήγησή της βλέπουμε τόσο τον κίνδυνο της παρορμητικής ενέργειας όσο και την ομορφιά του αυτοελέγχου που τιμά τον χρισμένο του Κυρίου. Αυτά τα κεφάλαια μας προσκαλούν να εξετάσουμε πώς ο Θεός προστατεύει τους υπηρέτες Του ακόμα και όταν οι ανθρώπινες καρδιές διστάζουν. Η αφήγηση της Γουάιτ κρατά τον Χριστό στο κέντρο, δείχνοντας προς τα εμπρός στο μεγαλύτερο έλεος που θα αποκαλυπτόταν μια μέρα στον Γολγοθά.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρεφόμαστε τώρα στο ίδιο το εμπνευσμένο κείμενο. Στα κεφάλαια 25 και 26 του Α' Σαμουήλ συναντούμε την Αβιγαία τη σοφή, τον Ναβάλ τον άφρονα, και δυο φορές ακόμα το απροσδόκητο έλεος του Δαβίδ προς τον βασιλιά Σαούλ. Αφιερώστε χρόνο για να διαβάσετε αυτά τα δύο κεφάλαια αργά, παρατηρώντας τις στιγμές που ο θυμός ανεβαίνει και τις φωνές που καλούν σε συγκράτηση. Αφήστε την ιστορία να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις σκέψεις που προσφέρει η Γουάιτ από αυτές ακριβώς τις σκηνές.
Μελετήστε
Μελέτη
Η Γουάιτ μας οδηγεί στη κρυμμένη σπηλιά όπου η συνείδηση του Δαβίδ συγκρατεί το χέρι του.
Πάλι στάλθηκε λόγος στον Σαούλ: 'Ιδού ο Δαβίδ είναι στην έρημο της Ενγκεντί. Τότε ο Σαούλ πήρε τρεις χιλιάδες εκλεκτούς άνδρες από όλο τον Ισραήλ και πήγε να ζητήσει τον Δαβίδ και τους άνδρες του πάνω στους βράχους των αγριόγιδων.' Ο Δαβίδ είχε μόνο εξακόσιους άνδρες στη συνοδεία του, ενώ ο Σαούλ προχωρούσε εναντίον του με στρατό τριών χιλιάδων. Σε μια απομονωμένη σπηλιά ο γιος του Ιεσσαί και οι άνδρες του περίμεναν την καθοδήγηση του Θεού για το τι έπρεπε να γίνει. Καθώς ο Σαούλ πίεζε τον δρόμο του πάνω στα βουνά, έστρεψε κατά μέρος και μπήκε μόνος του ακριβώς στο σπήλαιο όπου ήταν κρυμμένοι ο Δαβίδ και η ομάδα του. Όταν οι άνδρες του Δαβίδ το είδαν αυτό, παρότρυναν τον αρχηγό τους να σκοτώσει τον Σαούλ. Το γεγονός ότι ο βασιλιάς ήταν τώρα στη δύναμή τους ερμηνεύτηκε από αυτούς ως βέβαιη απόδειξη ότι ο ίδιος ο Θεός είχε παραδώσει τον εχθρό στα χέρια τους, ώστε να τον καταστρέψουν. Ο Δαβίδ πειράχτηκε να υιοθετήσει αυτή την άποψη του πράγματος, αλλά η φωνή της συνείδησης του μίλησε λέγοντας: 'Μην αγγίξεις τον χρισμένο του Κυρίου.'Έπειτα δείχνει την Αβιγαία να σπεύδει μπροστά ως ειρηνοποιός ανάμεσα στον Δαβίδ και τον Ναβάλ.
Χωρίς να συμβουλευτεί τον άνδρα της ή να του πει την πρόθεσή της, η Αβιγαία ετοίμασε άφθονη προμήθεια τροφίμων, τα οποία φορτωμένα σε γαϊδούρια έστειλε μπροστά υπό τη φροντίδα υπηρετών, και η ίδια ξεκίνησε να συναντήσει την ομάδα του Δαβίδ. Τους συνάντησε σε μια κρυψώνα λόφου. 'Και όταν η Αβιγαία είδε τον Δαβίδ, έσπευσε και κατέβηκε από το γαϊδούρι, και έπεσε μπροστά στον Δαβίδ στο πρόσωπό της, και προσκύνησε στο έδαφος, και έπεσε στα πόδια του, και είπε: Πάνω μου, κύριέ μου, πάνω μου ας γίνει αυτή η ανομία, και ας μιλήσει η δούλη σου, σε παρακαλώ, ενώπιόν σου.' Η Αβιγαία απευθύνθηκε στον Δαβίδ με τόση ευλάβεια σαν να μιλούσε σε στεφανωμένο μονάρχη. Ο Ναβάλ είχε περιφρονητικά αναφωνήσει: 'Ποιος είναι ο Δαβίδ;' αλλά η Αβιγαία τον αποκάλεσε 'κύριέ μου'. Με ευγενικά λόγια προσπάθησε να καταπραΰνει τα ερεθισμένα αισθήματά του, και τον ικέτευσε υπέρ του άνδρα της. Χωρίς τίποτα από επίδειξη ή υπερηφάνεια, αλλά γεμάτη από τη σοφία και την αγάπη του Θεού, η Αβιγαία αποκάλυψε τη δύναμη της αφοσίωσής της στο σπιτικό της, και έκανε σαφές στον Δαβίδ ότι η άσχημη συμπεριφορά του άνδρα της δεν ήταν καθόλου προμελετημένη εναντίον του ως προσωπική προσβολή, αλλά ήταν απλώς η έκρηξη μιας δυστυχισμένης και εγωιστικής φύσης.Η Γουάιτ επιστρέφει στο κοιμισμένο στρατόπεδο για να τονίσει τη δεύτερη πράξη ελέους του Δαβίδ προς τον Σαούλ.
Κρυμμένοι από τις βαθιές σκιές των λόφων, ο Δαβίδ και ο συνοδός του μπήκαν στο στρατόπεδο του εχθρού. Καθώς προσπαθούσαν να διαπιστώσουν τον ακριβή αριθμό των εχθρών τους, συνάντησαν τον Σαούλ να κοιμάται, με το δόρυ του χωμένο στο έδαφος και μια στάμνα νερού στο κεφάλι του. Δίπλα του κειτόταν ο Αβενήρ, ο αρχιστράτηγός του, και γύρω τους ήταν όλοι οι στρατιώτες, βυθισμένοι στον ύπνο. Ο Αβισαί ύψωσε το δόρυ του και είπε στον Δαβίδ: 'Ο Θεός παρέδωσε τον εχθρό σου στα χέρια σου σήμερα: τώρα λοιπόν άσε με να τον χτυπήσω, σε παρακαλώ, με το δόρυ μέχρι τη γη αμέσως, και δεν θα τον χτυπήσω δεύτερη φορά.' Περίμενε τον λόγο της άδειας, αλλά έπεσε στο αυτί του τα ψιθυριστά λόγια: 'Μην τον καταστρέψεις, γιατί ποιος μπορεί να απλώσει το χέρι του εναντίον του χρισμένου του Κυρίου και να είναι αθώος; . . . Ζει ο Κύριος, ο Κύριος θα τον χτυπήσει, ή η ημέρα του θα έρθει να πεθάνει, ή θα κατέβει στη μάχη και θα χαθεί. Ο Κύριος ας μην επιτρέψει να απλώσω το χέρι μου εναντίον του χρισμένου του Κυρίου, αλλά, σε παρακαλώ, πάρε τώρα το δόρυ που είναι στο προσκέφαλό του και την στάμνα του νερού, και ας φύγουμε.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η Γουάιτ στρέφει το βλέμμα μας στο Πνεύμα του Υιού του Θεού που κατοικεί στην ψυχή της Αβιγαίας.
Αυτά τα λόγια μπορούσαν να έρθουν μόνο από τα χείλη κάποιου που είχε μετέχει της σοφίας από τα άνω. Η ευσέβεια της Αβιγαίας, σαν το άρωμα ενός άνθους, ανάπνεε εντελώς ασυνείδητα στο πρόσωπο και τον λόγο και την πράξη. Το Πνεύμα του Υιού του Θεού κατοικούσε στην ψυχή της. Ο λόγος της, αρωματισμένος με χάρη και γεμάτος καλοσύνη και ειρήνη, διέχεε ουράνια επιρροή. Καλύτερες παρορμήσεις ήρθαν στον Δαβίδ, και έτρεμε καθώς σκεφτόταν ποιες θα μπορούσαν να είναι οι συνέπειες του βιαστικού του σκοπού. 'Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, διότι αυτοί θα ονομαστούν υιοί Θεού.' Ματθαίος 5:9. Μακάρι να υπήρχαν πολλοί περισσότεροι σαν αυτή τη γυναίκα του Ισραήλ, που θα κατέπραυνε τα ερεθισμένα αισθήματα, θα απέτρεπε βιαστικές παρορμήσεις και θα κατέστελλε μεγάλα κακά με λόγια ήρεμης και καλά κατευθυνόμενης σοφίας.Για τη αφιερωμένη ζωή που αφήνει ίχνος φωτός στοχάζεται:
Μια αφιερωμένη χριστιανική ζωή πάντοτε διαχέει φως και παρηγοριά και ειρήνη. Χαρακτηρίζεται από καθαρότητα, επιδεξιότητα, απλότητα και χρησιμότητα. Ελέγχεται από εκείνη την ανιδιοτελή αγάπη που αγιάζει την επιρροή. Είναι γεμάτη από τον Χριστό και αφήνει ίχνος φωτός όπου κι αν πηγαίνει ο κάτοχός της. Η Αβιγαία ήταν σοφή ελέγκτρια και σύμβουλος. Το πάθος του Δαβίδ έσβησε κάτω από τη δύναμη της επιρροής και της λογικής της. Πείστηκε ότι είχε ακολουθήσει άσοφο δρόμο και είχε χάσει τον έλεγχο του ίδιου του πνεύματός του.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας μιλά η συνείδηση εναντίον μιας παρόρμησης για γρήγορη εκδίκηση; Πώς μπορεί ο Κύριος να στέλνει έναν ειρηνοποιό για να σας αποτρέψει από βιαστική ενέργεια σήμερα; Με ποιους τρόπους μπορείτε να καλλιεργήσετε την ήσυχη εμπιστοσύνη που αρνείται να πάρει τα πράγματα στα χέρια σας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, ευχαριστούμε Σε για τη ζωντανή μαρτυρία του Δαβίδ και της Αβιγαίας που ακόμα μιλά στις ανήσυχες καρδιές μας. Δίδαξέ μας την ίδια ευλάβεια για τον χρισμένο Σου που κράτησε το χέρι του Δαβίδ μακριά από το κακό. Γέμισέ μας με το Πνεύμα του Υιού Σου ώστε τα λόγια μας να μεταφέρουν ειρήνη αντί για πρόκληση. Όταν ο θυμός ανεβαίνει, θύμισέ μας το έλεος που μας έδειξες στον σταυρό. Φύλαξέ μας από την απελπισία των υποσχέσεών Σου ακόμα και όταν οι περιστάσεις φαίνονται σκοτεινές. Ας αφήσουν οι ζωές μας πίσω τους ίχνος φωτός που να οδηγεί άλλους στην ευλογημένη ελπίδα της σύντομης επιστροφής του Χριστού. Στο όνομά Του προσευχόμαστε, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →