← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Προς Εβραίους 6 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ

Εβραίους 6Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα εισερχόμαστε στο έκτο κεφάλαιο της προς Εβραίους μέσω του σχολιασμού της καθολικής οικογενειακής βίβλου του Χέιντοκ μιας πολύτιμης συλλογής πατερικής και σχολαστικής ενόρασης αυτός ο σεβάσμιος πόρος συγκεντρώνει τις φωνές του Ουίθαμ του Τσάλλονερ και άλλων για να ξεδιπλώσει την επείγουσα πρόσκληση του αποστόλου σε πνευματική ωριμότητα καθώς ακούμε ας ανοίξει το ίδιο πνεύμα που ενέπνευσε το ιερό κείμενο το μυαλό μας να δεχτούμε τις προειδοποιήσεις και τις υποσχέσεις του με πίστη οι μετρημένες εξηγήσεις του Χέιντοκ μας βοηθούν να πλοηγηθούμε σε δύσκολα χωρία χωρίς αυθάδεια πάντα κατευθύνοντάς μας πίσω στη βεβαιότητα του όρκου του θεού και στην άγκυρα της ελπίδας ας γίνει αυτός ο αρχαίος σχολιασμός ένας ζωντανός σύντροφος για το ταξίδι μας σήμερα
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε το ιερό κείμενο του έκτου κεφαλαίου της Προς Εβραίους και διαβάστε το αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να αντηχήσει στην καρδιά σας. Προσέξτε τη μετάβαση από τις θεμελιώδεις διδασκαλίες στην επίσημη προειδοποίηση κατά της αποστασίας, και τέλος στη σταθερή βεβαιότητα που στηρίζεται στην ένορκη υπόσχεση του Θεού. Κάντε παύση μετά τις εικόνες της βροχής, της άγκυρας και του καταπετάσματος, αφήνοντας το νόημά τους να καθιζάνει. Ζητήστε από το Άγιο Πνεύμα να σας προετοιμάσει για το σχόλιο που ακολουθεί, ώστε ο λόγος να καρποφορήσει με υπομονή και ελπίδα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χέιδοκ ανοίγει το κεφάλαιο συνδέοντας τους εναρκτήριους στίχους του με τα στοιχεία που αναφέρονται στο τέλος του πέμπτου κεφαλαίου. Ο Χέιδοκ Καθολικό Σχόλιο Βίβλου Δια τούτο αφήνοντας τον λόγον κλπ. Τούτο πρέπει να ληφθεί ως συνδεδεμένο με όσα είπε στο τελευταίο κεφάλαιο (εδ. 12) περί των στοιχείων ή των αρχών της χριστιανικής πίστεως περί των οποίων μολονότι μερικοί δεν εφαίνοντο επαρκώς διδαχθέντες εν τούτοις νομίζει εδώ αρκετό να τα ονομάσει και να τα παραλείψει δηλαδή 1. Μετάνοια ή οι διαθέσεις ειλικρινούς μετανοίας. 2. Πίστις όταν φθάσουν στα έτη να διδαχθούν. 3. Η διδαχή περί βαπτισμάτων την οποία εκφράζει στον πληθυντικό αριθμό είτε διότι όλοι οι πιστοί πρέπει να βαπτισθούν άπαξ εάν ομιλούμε περί χριστιανικού βαπτίσματος είτε εννοεί ότι τα πρόσωπα πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν δύνανται να λάβουν το βάπτισμα του Χριστού εκ νέου. Ή τέλος εννοεί ότι τα βαπτίσματα των Ιουδαίων τα οποία επαναλάμβαναν τόσο συχνά δεν ηδύναντο να τους δικαιώσουν. 4. Η διδαχή περί επιθέσεως χειρών με την οποία συνήθως εξηγείται εκείνη που δίδεται στο μυστήριο του χρίσματος. 5. Περί της αναστάσεως των νεκρών. 6. Περί της κρίσεως με την οποία ο Θεός θα κρίνει όλη την ανθρωπότητα. Περί τούτων υποθέτει ότι είναι ήδη διδαχθέντες. (Ουίθαμ) --- Βλέπομε εδώ την τάξη με την οποία οι απόστολοι εδίδαξαν την χριστιανική διδαχή στους κατηχουμένους 1. Τους παρώτρυναν σε λύπη διά τας αμαρτίας των. 2. Απαιτούσαν από αυτούς πράξεις πίστεως εις τον Θεόν και τον Υιόν αυτού Ιησούν Χριστόν. 3. Εξήγουν την φύσιν του βαπτίσματος του Χριστού την δύναμιν αυτού και την διαφοράν από το βάπτισμα του Ιωάννου του Βαπτιστού και άλλων. 4. Μετά το βάπτισμα επέθετον τας χείρας επ' αυτών ώστε να λάβουν την ενισχυτικήν χάριν του Αγίου Πνεύματος εν τω χρίσματι και τέλος τους παρώτρυναν εις επιμονήν διά της ελπίδος ενδόξου αναστάσεως και αιωνίου ζωής και θέτοντες ενώπιον των οφθαλμών των την αιώνιον καταδίκην ως συνέπειαν της αποστασίας. Το σχόλιο εξετάζει στη συνέχεια το δύσκολο απόσπασμα σχετικά με την αδυναμία μετά τον φωτισμό και το βάπτισμα. Διότι είναι αδύνατον [1] κλπ. Τούτο είναι σκοτεινός τόπος διαφορετικώς ερμηνευόμενος ο οποίος δείχνει πόσον απερίσκεπτον είναι διά τους αμαθείς να προσποιούνται ότι κατανοούν τας αγίας Γραφάς. Πολλοί εννοούν ταύτας τας λέξεις είναι αδύνατον κλπ. περί του μυστηρίου της μετανοίας ή της επιστροφής προς τον Θεόν διά επικερδούς μετανοίας ιδιαιτέρως μετά τοιαύτας βαρυτάτας αμαρτίας ως αποστασίαν από της αληθούς πίστεως. Αλλά τότε πρέπει να λάβωμεν την λέξιν αδύνατον ώστε να υπονοεί ουδέν πλέον από πράγμα το οποίον είναι πολύ δύσκολον να γίνει ή το οποίον σπανίως συμβαίνει καθώς όταν λέγεται (Ματθαίος ιθ΄ 26) ότι είναι αδύνατον διά τους πλουσίους να σωθούν και (Λουκάς ιζ΄ 1) είναι αδύνατον να μη έλθουν σκάνδαλα. Διότι είναι βέβαιον ότι ποτέ δεν είναι αδύνατον διά τους μεγαλυτέρους αμαρτωλούς να μετανοήσουν διά της βοηθείας την οποίαν ο Θεός προσφέρει εις αυτούς ο οποίος επίσης αφήκεν την εξουσίαν εις τους λειτουργούς αυτού να συγχωρούν εν ονόματι αυτού τας μεγαλυτέρας αμαρτίας. Αλλά άλλοι (των οποίων η ερμηνεία φαίνεται προτιμητέα) ερμηνεύουν τούτο περί του βαπτίσματος το οποίον δύναται να δοθεί μόνον άπαξ. Αι λέξεις εδώ εν τω κειμένω ευνοούν πολύ ταύτην την ερμηνείαν όταν λέγεται οι άπαξ φωτισθέντες. Διότι το βάπτισμα εν ταις πρώταις ηλικίαις εκαλείτο το μυστήριον του φωτισμού. Βλέπε Διονύσιον Περί Ουρανίας Ιεραρχίας κεφ. δ΄ Γρηγόριον Ναζιανζηνόν κλπ. Αι ακόλουθοι λέξεις επίσης συμφωνούν με το βάπτισμα όταν λέγεται ότι εγένοντο μέτοχοι του Αγίου Πνεύματος ότι εγεύθησαν τον καλόν λόγον του Θεού και τας δυνάμεις του μέλλοντος αιώνος όλα τα οποία σημαίνουν τας εσωτερικάς χάριτας τας θαυματουργικάς δωρεάς και την δύναμιν να εργάζωνται θαύματα τα οποία οι βαπτισθέντες συχνά ελάμβανον εν εκείναις ταις ημέραις. --- Δεν δύνανται να ανακαινισθούν πάλιν εις μετάνοιαν. Δηλαδή δεν δύνανται να ανακαινισθούν πάλιν διά του βαπτίσματος το οποίον επίσης καλείται ανακαίνωσις. (Τίτος γ΄ 5) Αι αμαρτίαι των δύνανται πράγματι να συγχωρηθούν εις αυτούς εν τω μυστηρίω της μετανοίας αλλά τούτο δεν είναι ανακαίνωσις όπως εκείνη εν τω βαπτίσματι εν τω οποίω και η ενοχή και πάσα ποινή οφειλομένη διά παρελθούσας αμαρτίας συγχωρείται ενώ εν τω μυστηρίω της μετανοίας μολονότι η ενοχή και αι αιώνιαι ποιναί οφειλόμεναι διά αμαρτίας συγχωρούνται εν τούτοις πολλάκις αι πρόσκαιροι ποιναί αι οποίαι πρέπει να υποστούν είτε εν τω κόσμω τούτω είτε εν τω επομένω παραμένουν οφειλόμεναι εις τοιούτους οίτινες υπήρξαν μεγάλοι αμαρτωλοί εις εκείνους οίτινες υποτροπιάζοντες εις τας αυτάς αμαρτίας εσταύρωσαν πάλιν εις εαυτούς τον Υιόν του Θεού κάμνοντες εμπαιγμόν αυτού δηλαδή οίτινες αναίσθητοι των ληφθεισών ευεργεσιών ανευγνωμόνως ανενέωσαν την αμαρτίαν διά να αφαιρεθή η οποία ο Χριστός έπαθεν εμπαίχθη εσταυρώθη κλπ. (Ουίθαμ) --- Ο Μακνάιτ παρατηρεί ότι ο Βέζα άνευ οιασδήποτε αυθεντίας από αρχαία χειρόγραφα έχει εισαγάγει εις την μετάφρασιν αυτού Εάν εάν αποστατήσουν ώστε το κείμενον τούτο να μη φαίνεται ότι αντιφάσκει προς την καλβινιστικήν διδαχήν περί της βεβαιότητος της σωτηρίας. Οι Άγγλοι μεταφρασταί ηκολούθησαν τον Βέζαν. Ο βιβλικός σπουδαστής θα χαρή να εύρη τον Δρ. Ουέλς εις την κομψήν έκδοσιν αυτού της Καινής Διαθήκης συχνάκις αποκαθιστώντα και προτιμώντα εκείνας τας αναγνώσεις αι οποίαι συμφωνούν με την Λατινικήν Βουλγάταν. Η αυτή δικαία τιμή αποδίδεται εις την Βουλγάταν υπό του Ουάλτον του Μιλς του Γκέραρντ του Γκρίσμπαχ του Χάρβουντ και άλλων. Πράγματι η Βουλγάτα έχει κηρυχθεί αυθεντική εν γενική συνόδω και πιθανώς εκφράζει περισσότερον της αληθούς αναγνώσεως του πρωτοτύπου ή του αυτογράφου παρά οιαδήποτε ελληνική έκδοσις η οποία ευρίσκεται τώρα και βεβαίως πολύ περισσότερον παρά αι σύγχρονοι μεταφράσεις αι οποίαι κηλιδώνονται περισσότερον ή ολιγώτερον υπό των προειλημμένων αισθημάτων των μεταφραστών. --- Διότι η γη η οποία πίνει την βροχήν κλπ. Φέρει την σύγκρισιν ταύτην διά να δώσει εις αυτούς φρίκην διά την κατάχρησιν των χαρίτων και των ευεργεσιών του Θεού και διά να καταστήσουν εαυτούς ενόχους πυρός γεέννης. (Ουίθαμ) Ο Χέιδοκ στη συνέχεια εκφράζει εμπιστοσύνη στη συνεχιζόμενη φιλανθρωπία και επιμονή των αναγνωστών. Ελπίζομεν καλλίτερα πράγματα περί υμών κλπ. Δηλαδή μολονότι σας έχω νουθετήσει ούτω ελπίζω τα άριστα ιδιαιτέρως γνωρίζων πόσον φιλάνθρωποι υπήρξατε προς τους χριστιανούς αδελφούς σας. (Ουίθαμ) --- Η πίστις αρχίζει το έργον της σωτηρίας αι καλαί πράξεις εκ της αρχής της αγάπης το συνεχίζουν η επιμονή εν αρετή και η υπομονή υπό θλίψεων το ολοκληρώνουν. Να ισχυρίζεται τις το εναντίον δεν είναι να μειώνει τόσον πολύ το έργον του ανθρώπου όσον την χάριν του Θεού η οποία είναι η αιτία και το θεμέλιον παντός του αγαθού εν τω ανθρώπω. Σημείωσον λέγει ο Αυγουστίνος ότι εκείνος εις τον οποίον ο Κύριος ημών έδωκε χάριν έχει τον Κύριον ημών επίσης οφειλέτην αυτού. Τον εύρεν δότην εν τω καιρώ του ελέους τον έχει οφειλέτην αυτού εν τω καιρώ της κρίσεως. (Εις Ψαλμόν στ΄) --- Είναι βέβαιον ότι ο Θεός ο οποίος δεν είναι άδικος θα ανταμείψει τας καλάς ταύτας πράξεις εάν συνεχίσητε εις τα αυτά μέχρι της ολοκληρώσεως της ελπίδος ακόμη και μέχρι τέλους [2] διά την απόκτησιν της ευτυχίας την οποίαν ελπίζετε. Μη γίνεσθε λοιπόν οκνηροί και αμελείς είναι διά της πίστεως της υπομονής και της επιμονής ότι θα κληρονομήσετε τας επαγγελίας του Θεού. (Ουίθαμ)
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χέιντοκ ολοκληρώνει το τμήμα αναπτύσσοντας τον όρκο που δόθηκε στον Αβραάμ και την άγκυρα της ελπίδας που εισέρχεται εντός του καταπετάσματος. Διότι ο Θεός υποσχόμενος στον Αβραάμ να ευλογήσει όλα τα έθνη εν τω σπέρματι αυτού· τουτέστι διά της ελεύσεως του Χριστού, ώμοσεν εις εαυτόν, μη έχων μείζονα διά να ορκισθή, κ.λπ. Δείχνει εις αυτούς πόσον βέβαιοι δύνανται να είναι περί της αιωνίου ευτυχίας, εκτός εάν είναι οκνηροί. Πρώτον, είναι αυτός ο Θεός ο οποίος υπεσχέθη να τους καταστήση ευτυχείς. Δεύτερον, το υπεσχέθη με όρκον· και αυτά είναι δύο αμετάβλητα πράγματα εν τω Θεώ, ο οποίος δεν δύναται να ψεύσηται. Και ο όρκος ήτο· εάν μη ευλογών σε ευλογήσω, κ.λπ. Η έννοια είναι, εάν δεν σοι δώσω μεγάλας ευλογίας, ας μη θεωρηθώ ως ο αληθής Θεός. Διά τούτου ο Θεός έδωκε την ισχυροτέραν παρηγορίαν εις ημάς, οίτινες εφύγομεν από τα ατελή έργα του προτέρου νόμου του Μωυσέως, πιστεύοντες και ελπίζοντες εις τον Χριστόν. Η ελπίς αύτη είναι ως ασφαλής και στερεά άγκυρα των ψυχών ημών, εν μέσω παντός διωγμού και κινδύνου, η οποία θα μας εισαγάγη, ακόμη και εντός του καταπετάσματος, ως εις εκείνο το μέρος του ναού καλούμενον άγια αγίων, το οποίον ήτο τύπος του ουρανού, εις τον οποίον εισήλθεν αυτός ο Ιησούς Χριστός πρώτος, διά της ενδόξου αναλήψεως αυτού μετά τα παθήματα. Εισήλθεν ως αρχιερεύς ημών, και διά να ετοιμάση εκεί τόπον δι' ημάς. (Ουίθαμ)
Απαντήστε

Απόκριση

Ποια θεμελιώδης διδασκαλία από το έκτο κεφάλαιο της Προς Εβραίους χρειάζεται περισσότερο ανανέωση στη δική μου ζωή αυτή τη στιγμή; Πώς επηρεάζει η βεβαιότητα του όρκου του Θεού τον τρόπο που υπομένω τις παρούσες δοκιμασίες; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο μπορώ να επιτρέψω στην ελπίδα να λειτουργήσει ως άγκυρα για την ψυχή μου αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ἰησοῦ, αἰώνιε Ἀρχιερεῦ κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ, σὲ δοξάζομεν διὰ τὰς βεβαίας καὶ ἀσφαλεῖς ἐπαγγελίας τοῦ λόγου σου. Διὰ τοῦ ἅπαξ γενομένου λουτροῦ τοῦ βαπτίσματος καὶ τῆς ἐνισχυτικῆς χάριτος τοῦ χρίσματος, φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ὀκνηρίας καὶ χάρισον ἡμῖν τὴν ὑπομονὴν τὴν κληρονομοῦσαν τὰς ἐπαγγελίας σου. Εἴθε ὁ ὅρκος ὃν ὤμοσας τῷ Ἀβραὰμ νὰ γίνῃ ἡ στερεὰ ἄγκυρα τῆς ἐλπίδος ἡμῶν, ἕλκων ἡμᾶς ἐντὸς τοῦ καταπετάσματος, ὅπου νῦν πρεσβεύεις ὑπὲρ ἡμῶν· διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων. Ἀμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →