← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Παροιμίες

Παροιμίαι 3-4 — με τον Μακλάρεν

Παροιμίες 3-4Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις διαχρονικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν, όπου ξεδιπλώνει τη σοφία των κεφαλαίων 3 και 4 των Παροιμιών με ποιμαντική διορατικότητα και προσεκτική ερμηνεία. Η κατά στίχο πραγματεία του αποκαλύπτει πώς η υπακοή, η εμπιστοσύνη και ο φόβος του Κυρίου μαζί σχηματίζουν την οδό της ζωής. Ακούμε καθώς ο Μακλάρεν δείχνει ότι αυτές οι αρχαίες συμβουλές παραμένουν ζωντανά λόγια για όσους ζητούν τη ουράνια Σοφία σήμερα. Οι μετρημένες παράγραφοι του μας οδηγούν από γενικές προσκλήσεις σε υπακοή στις βαθύτερες πηγές εμπιστοσύνης και ευλάβειας, και τελικά στους πρακτικούς καρπούς του βαδίσματος στους δρόμους της Σοφίας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Τώρα διαβάζουμε τα κεφάλαια 3 και 4 των Παροιμιών, ακούγοντας τις επαναλαμβανόμενες πατρικές εκκλήσεις που παροτρύνουν τους νέους να φυλάξουν τη διδασκαλία και να αποστρέψουν από τον δρόμο των ασεβών. Ας αφήσουν τα λόγια να εγκατασταθούν ήσυχα καθώς ο Μακλάρεν αργότερα θα ανοίξει το νόημά τους. Προσέξτε τις υποσχέσεις που συνδέονται με την υπακοή, την πρόσκληση να εμπιστευθούμε τον Κύριο με όλη την καρδιά, και την έντονη αντίθεση μεταξύ των δύο οδών που απλώνονται μπροστά σε κάθε ταξιδιώτη.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει εξετάζοντας το πρώτο ζευγάρι στίχων για την υπακοή στις εντολές του διδασκάλου. Το πρώτο ζευγάρι είναι γενικού χαρακτήρα. Ενσταλάζει υπακοή στις εντολές του διδασκάλου και δίνει ως λόγο τη διαβεβαίωση ότι έτσι θα εξασφαλιστεί μακρά ζωή και ειρήνη. Πιστός στην αντίληψη της Παλαιάς Διαθήκης για την αποκάλυψη ως νόμο, ο διδάσκαλος θέτει την υπακοή στο προσκήνιο. Είναι βέβαιος ότι η διδασκαλία του περιέχει τον επαρκή οδηγό για τη συμπεριφορά και συμπίπτει με το θείο θέλημα. Καλεί, πρώτα απ' όλα, σε εσωτερική πρόθυμη αποδοχή των εντολών Του· διότι είναι η καρδιά, όχι πρωτίστως τα χέρια, που επιθυμεί να τις 'φυλάξει'. Η μητέρα όλων των χαρίτων της συμπεριφοράς είναι η υποταγή του θελήματος στην θεία εξουσία. Το θέλημα είναι ο άνθρωπος, και όπου παύει να υψώνεται σε αυτοθυσιαστική και αυτοκαθοριστική επανάσταση και διαλύεται σε ρέοντα ύδατα υποταγής, αυτά θα ρέουν μέσα από τη ζωή και θα την καθαρίζουν. Το να υπακούει κανείς στον εαυτό του είναι αμαρτία, το να υπακούει τον Θεό είναι δικαιοσύνη. Τα αποτελέσματα αυτής της υπακοής είναι 'μήκος ημερών . . . και ειρήνη'. Στη συνέχεια στρέφεται στη σχέση εμπιστοσύνης στον Κύριο σε συνδυασμό με την αυτοδυσπιστία. Τα υπόλοιπα ζευγάρια αναφέρονται στις σχέσεις μας με τον Θεό. Η Καινή Διαθήκη προλαμβάνεται σημαντικά στην υπεροχή που δίνεται στην εμπιστοσύνη· δηλαδή στην πίστη. Ούτε λιγότερο σημαντική και βαθιά είναι η σύνδεση της αυτοδυσπιστίας με την εμπιστοσύνη στον Κύριο. Τα δύο πράγματα είναι αδιαχώριστα. Δεν είναι παρά οι κάτω και πάνω πλευρές ενός πράγματος, ή όπως οι δύο αυξήσεις που προέρχονται από έναν σπόρο—μία που χτυπά προς τα κάτω γίνεται η ρίζα· μία που διαπερνά προς τα πάνω γίνεται ο βλαστός. Η διπλή στάση εμπιστοσύνης και δυσπιστίας βρίσκει έκφραση στην αναγνώριση Αυτού σε όλους τους δρόμους μας· δηλαδή, διευθετώντας τη συμπεριφορά μας υπό συνεχή συνείδηση της παρουσίας Του, σύμφωνα με το θέλημά Του και σε εξάρτηση από τη βοήθειά Του. Έπειτα ο Μακλάρεν εξερευνά τον φόβο του Κυρίου σε συνδυασμό με την απομάκρυνση από το κακό. Το τέταρτο ζευγάρι είναι, στο πρώτο του μέρος, σε αντεστραμμένο παραλληλισμό με το τρίτο· διότι αρχίζει με αυτοδυσπιστία και προχωρεί από εκεί στον 'φόβο του Κυρίου', ο οποίος αντιστοιχεί και είναι, στην πραγματικότητα, μόνο μία φάση της εμπιστοσύνης σε Αυτόν. Είναι ο ευλαβής σεβασμός που δεν έχει βασανισμό και είναι τότε καθαρότερος όταν η πίστη είναι ισχυρότερη. Αναγκαστικά οδηγεί στην απομάκρυνση από το κακό. Η ηθική έχει τις ρίζες της στη θρησκεία. Δεν υπάρχει τέτοιος μαγνήτης για να αποσπάσει τους ανθρώπους από την αμαρτία όσο ο ευτυχής φόβος του Θεού, ο οποίος είναι επίσης πίστη. Όποιος διαχωρίζει την ευσέβεια από την καθαρότητα ζωής, αυτός ο διδάσκαλος δεν το κάνει. Δεν γνωρίζει τίποτα για θρησκεία που επιτρέπει τη συνάφεια με την ανομία. Τέτοια συμπεριφορά θα τείνει στην σωματική ευεξία και με βαθύτερη έννοια θα εξασφαλίσει υγεία ζωής. Η αθεΐα είναι η αληθινή ασθένεια. Μόνο εκείνος είναι υγιής που έχει υγιή, επειδή θεραπευμένη, ψυχή.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει ξεδιπλώνοντας τις αδιαχώριστες ευλογίες της ευχαρίστησης και της ειρήνης στους δρόμους της Σοφίας. Μερικές φορές τα χέρια της Σοφίας δεν κρατούν αυτά τα εξωτερικά δώρα. Αλλά η σύνδεση μεταξύ αυτής και των επόμενων ευλογιών που αναφέρονται είναι αδιαχώριστη. Οι δρόμοι της είναι ευχαρίστηση και ειρήνη. 'Στο να φυλάττει'—όχι για να φυλάττει—'τις εντολές της υπάρχει μεγάλη ανταμοιβή'. Εσωτερική ευχαρίστηση και βαθιά γαλήνη καρδιάς συνοδεύουν κάθε βήμα που γίνεται σε υπακοή στη Σοφία. Η πορεία συμπεριφοράς που έτσι ορίζεται συχνά θα περιλαμβάνει οδυνηρή σταύρωση της κατώτερης φύσης, αλλά η ευχαρίστησή της υπερβαίνει κατά πολύ τον πόνο της. Συχνά θα είναι στρωμένη με αιχμηρά χαλίκια ή μπορεί ακόμη και να έχει πυρακτωμένα υνία τοποθετημένα πάνω της, όπως στις παλιές δοκιμασίες· αλλά ακόμη θα είναι ευχάριστη στον αληθινό εαυτό. Η αμαρτία είναι σφάλμα καθώς και έγκλημα, και ο φωτισμένος εγωισμός θα έδειχνε την ίδια πορεία ως τον υψηλότερο νόμο της Σοφίας. Στην πραγματικότητα, το καθήκον και η ευχαρίστηση είναι συνεκτατικά. Είναι δύο ονόματα για ένα πράγμα—ένα που λαμβάνεται από την εξέταση της υποχρέωσής του· το άλλο, από την παρατήρηση των αποτελεσμάτων του. 'Γαλήνιες απολαύσεις εκεί κατοικούν'. Η μόνη πλήρης ειρήνη, που γεμίζει και ησυχάζει όλο τον άνθρωπο, έρχεται από την υπακοή στη Σοφία, ή αυτό που είναι το ίδιο πράγμα, από την ακολουθία του Χριστού. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να φέρουμε όλη τη φύση μας σε συμφωνία με τον εαυτό της, τελειώνοντας τον πόλεμο μεταξύ συνείδησης και κλίσης, μεταξύ σάρκας και πνεύματος. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να μας φέρουμε σε φιλία με όλες τις περιστάσεις, ώστε οι ευτυχείς ή οι αντίξοες να αναγνωρίζονται ως καλές, και τίποτα να μην μπορεί να μας ταράξει πολύ. Η ειρήνη με τον εαυτό μας, τον κόσμο και τον Θεό είναι πάντα η συνέπεια της ακρόασης της Σοφίας.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στις καθημερινές μου επιλογές αντιστέκομαι ακόμη στην πρόσκληση να φυλάξω τη σοφία με αδιαίρετη καρδιά; Πώς μπορεί η σύζευξη εμπιστοσύνης και αυτοδυσπιστίας να μεταμορφώσει τον τρόπο που αντιμετωπίζω τις αποφάσεις αυτή την εβδομάδα; Σε ποιο συγκεκριμένο βήμα μπορώ να αποστρέψω από τον δρόμο των ασεβών και να προσκολληθώ στη διδασκαλία σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ πολυεύσπλαχνε, δίδαξον ἡμᾶς νὰ σοὶ ἐμπιστευώμεθα ἐξ ὅλης καρδίας καὶ νὰ σὲ ἀναγνωρίζωμεν καθ' πάντα τρόπον, ἵνα εὐθύνῃς τὰς ὁδοὺς ἡμῶν κατὰ τὸν ἀψευδῆ σου Λόγον. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, φύτευσον τὴν σοφίαν σου βαθέως ἐν ἡμῖν, στρέφων τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ τοῦ κακοῦ καὶ ὁδηγῶν ἡμᾶς ἐν ταῖς τερπναῖς ὁδοῖς τῆς ζωῆς, αἵτινες πηγάζουσιν ἐκ τοῦ φόβου σου. Κράτησον ἡμᾶς πλησίον τοῦ Δένδρου τῆς Ζωῆς, σταθεροὺς ἐν τῇ εὐθύτητι καὶ ἀναπαυομένους ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Υἱοῦ σου. Ἀμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →